Μπορεί να προκαλεί απέχθεια και αποστροφή η αιχμαλωσία της σημαίας του Πολυτεχνείου από την ΠΑΣΠ -τη φοιτητική παράταξη της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ αλλά δεν προκαλεί έκπληξη. Διότι ο χώρος αυτός έχει μακράν παράδοση στην ιδιοποίηση, την υπεξαίρεση και τον σφετερισμό.

Ιδιότητες ήδη εγγεγραμμένες στην ιδρυτική του διαδικασία, οι οποίες χαρακτήρισαν το ΠΑΣΟΚ από την πρώτη του αρχή (όταν ευαγγελιζόταν την «αλλαγή» για να την πουλήσει στον Κοσκωτά για ένα καπάκι πίτουρα) έως το τέλος του (όταν επαγγελλόταν τον «εκσυγχρονισμό» για να κάνει επάγγελμα τη λοβιτούρα).

Ηδη από την εποχή του κ. Παπουτσή, φοιτητή, είχε σφετεριστεί η Νεολαία ΠΑΣΟΚ τη σημαία του Πολυτεχνείου, δεν προκαλεί εντύπωση οι επίγονοί του -κάτι πρόωρα γερασμένα παιδάκια- να 'ναι χειρότεροι από τους πρώτους διδάξαντες στη λιγούραγια τ' άρματα και τα κόπια αλλωνών. Μάλιστα, ως ζώσα απόδειξη της νεκρωτικής επίδρασης των «πατέρων» τους, αυτά τα γερασμένα κομματοειδή επιδεικνύουν ανυπακοή ακόμα και στο ίδιο τους το κόμμα (όταν τα προτρέπει επιτέλους να επιστρέψουν τα τιμαλφή) ακριβώς διότι δεν είναι τίποτα περισσότερο από οπαδοί: Και η χαρά του οπαδού είναι να «επαναστατεί» για να αποδείξει ότι μπορεί να 'ναι βασιλικότερος του βασιλέως.

...................................

Κι έτσι τώρα τα γερασμένα πρόωρα αυτά παιδάκια ενώ προσπαθούν να αποδείξουν στους «πρασινοφρουρούς» του παρελθόντος ότι μπορεί να είναι πολύ πιο άκαπνοι και λιγούρηδες για ξένα τρόπαια απ' εκείνους, στην πραγματικότητα τρομοκρατούν όλους τους υπόλοιπους δείχνοντάς μας τι μας «υπόσχεται» το μέλλον, αν πέσει στα χέρια τους.

*****

Οσο για τη σημαία την ίδια δεν μπορούν ούτε να τη λεηλατήσουν, ούτε να την προσβάλουν, ούτε να τη λερώσουν. Διότι οι σημαίες δεν είναι τίποτε άλλο από ένα κομμάτι πανί, νόημα τους δίνουν αυτοί που τις φέρουν! Αλλο πράγμα λοιπόν η γαλανόλευκη στα χέρια του ελεύθερου πολιορκημένου στο Πολυτεχνείο κι άλλο η σημαία στα χέρια του φασίστα ταγματαλήτη ή της τιβί περσόνας που ρωτάει στην «ώρα της αλήθειας» τον μιζεράμπιλο φουκαρά που ψάχνει να πάρει απ' τα νύχια της λίγα λεφτά, «αν τον πηδάνε οι εφιάλτες του».

Συνεπώς δεν παθαίνει τίποτα η σημαία του Πολυτεχνείου, όποιαν αιχμαλωσία κι αν υποφέρει, άλλωστε δεν ήταν μία αυτή που ποτίστηκε με αίμα, ήταν πολλές κι ακόμα πιο πολλές όσες ποτίστηκαν με όνειρο. Διαλέχτηκε μία κι έγινε σύμβολο -κι όπως όλα τα σύμβολα αντιστοιχεί σε χιλιάδες, εκατομμύρια σημαίες,

είναι νεράιδα η σημαία του Πολυτεχνείου και μόνον στα ευσεβή χέρια ξαναγίνεται πανί. Αέρα κατέχουν τα κουτόπαιδα και αποτροπιασμό προκαλούν. Τέτοια χέρια ό,τι πιάνουν το μαγαρίζουν.

Κι είναι κρίμα διότι ο κόσμος, ο πολύς κόσμος του ΠΑΣΟΚ δεν είναι έτσι, τίποτα απ' τα παραπάνω δεν τον χαρακτηρίζει, άλλο να 'ναι το ΠΑΣΟΚ επιλογή σου κι άλλο πολλές από τις επιλογές του ΠΑΣΟΚ. Κι αυτό δεν συνιστά οξύμωρο, διότι κόσμος από τον κόσμο του ΠΑΣΟΚ τιμώρησε αυτό το κόμμα καταψηφίζοντάς το, όταν μία και δύο και τρεις φορές διέψευσε τις προσδοκίες του.

Ως εκ τούτου η υπόμνηση που η πρακτική των γερασμένων πιτσιρικάδων προσφέρει ως προς την παθολογία αυτού του χώρου, δεν είναι κακή. Είναι χρήσιμη.

Αυτοί (εκ του ΠΑΣΟΚ) που έστειλαν την «αλλαγή» στο Χρηματιστήριο για να της μάθει γράμματα το άρθρο 16 και τα ιδιωτικά κολέγια, αυτοί που ευχαρίστησαν τους Αμερικανούς για τη νίλα που μας πρόσφεραν, αυτοί που ομολόγησαν τις τσουκατιές τους με τη Ζήμενς, είναι οι ίδιοι που κάνουν καρχιμακιές τώρα, δεν έχουν αλλάξει. Εκτός κι αν το φάντασμα του Οβίδιου έχει τόσο χιούμορ ώστε να μπορεί να μεταμορφώσει τον Γιωργάκη σε Ανδρέα (αλλοίμονό μας!), τη «δημιουργική λογιστική» σε ακόμα πιο ευέλικτη εργασία και τους παντός τύπου απασχολήσιμους σε ευτυχισμένες γλαδιόλες. Μία απ' τα ίδια που θα 'ναι χειρότερη...

Τίποτα δεν είναι χειρότερο απ' τον εκφυλισμό του.

Από τον «σοσιαλισμό» που έγινε «κρατισμός», από τον συνδικαλισμό που ξέπεσε σε συντεχνιακή αγκύλωση, από τους «μη προνομιούχους» που έγιναν πελάτες του κόμματος, κηφήνες και ιδιοτελείς παρτάκηδες, απ' τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα που έγιναν ακόμα μεγαλύτερες και θανατηφόρες μπαρούφες, από τους μούτσους που γίνηκαν καπετάνιοι και ξεφτίλισαν όνειρα, ελπίδες και δυνατότητες

αυτών των ολετήρων πολλώ κάρρονες επίγονοι είναι τα τρομακτικά νεκροζώντανα ζομπίδια που έχουν βουτήξει τη σημαία του Πολυτεχνείου

με την ίδια άνεση που οι πρώτοι διδάξαντες ιδιοποιήθηκαν ιδεολογίες, υπεξαίρεσαν συνθήματα και σφετερίσθηκαν ιστορία, μόνον και μόνον για να τα εξαργυρώσουν σε τριάρια, καμιά βόλτα με κότερο και τη γενική δήωση όποιων κι όσων δεν άντεχαν τη φθήνια τους.

*****

Κι έγινε έτσι να 'ναι η Ελλάδα για πρώτη φορά στην ιστορία της έρμαιο, ράκος, χωρίς σχέδιο, χωρίς στόχους, χωρίς στρατηγική, δεμένη στα δύο κόμματα του Πιτυοκάμπτη, πότε να την τραβάει στην πράσινη μεριά το ένα και πότε στη γαλάζια μεριά το άλλο. Το ίδιο ξέσκισμα -μονοκομματικός είναι στην ουσία ο δικομματισμός- την ίδια «ώρα της αλήθειας» να ζει με την ψυχή στο στόμα τόσα χρόνια η χώρα: «ποιος σου πηδάει καλύτερα την ψυχή, μωρή;»...

ΣΤΑΘΗΣ Σ. 19.ΧΙ.2008 stathis@enet.gr ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 19/11/2008

18/11: ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΜΕΡΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ

ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ από την πλατεία Ελευθερίας στις φυλακές Κορυδαλλού ΤΡΙΤΗ 18 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 6μ.μ.

Τριάντα πέντε χρόνια μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου, τότε που χιλιάδες εργαζόμενοι και νέοι κραύγαζαν "Ελλάς Ελλήνων Φυλακισμένων", η μαζική απεργία πείνας των κρατουμένων αυτές τις μέρες μας θυμίζει ότι ο αγώνας ενάντια στους φύλακες κάθε είδους και τις φυλακές παλιές και σύγχρονες συνεχίζεται.

Ο αγώνας των φυλακισμένων είναι δίκαιος. Αγωνίζονται για την αξιοπρέπειά τους, ενάντια στη σωφρονιστική βαρβαρότητα και τον εξευτελισμό της ζωής τους. Οι κρατούμενοι και οι κρατούμενες των ελληνικών φυλακών εδώ και δεκαπέντε μέρες, με την μεγαλύτερη απεργία πείνας στον κόσμο, αποτελούν το ωραιότερο παράδειγμα σύζευξης της οργής με την αντίσταση, της αγωνίας με τον αγώνα.
Το υπουργείο Δικαιοσύνης, που επί δεκαετίες οργάνωσε την αυστηροποίηση των ποινών, τους εκβιασμούς και την καταπίεση των φυλακισμένων, την ασυδοσία των δεσμοφυλάκων και την εξαθλίωση των κρατουμένων, τώρα εξαγγέλλει ψίχουλα, εξαπολύει παχιά λόγια και προσπαθεί να ξεγελάσει τους κρατούμενους και την κοινωνία.
Οι κρατούμενοι δεν κάμπτονται. Έχουν βαρεθεί τα "θα" των αρχόντων. Συνεχίζουν με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα στην απεργία πείνας. Είμαστε ολόψυχα στο πλευρό τους.

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ!

Weller at the BBC

Ο ένας και μοναδικός Paul Weller σε μια καταπληκτική συλλογή από τις εμφανίσεις του στο BBC. Το ευχάριστο είναι ότι η συλλογή κυκλοφορεί και στην Ελλάδα (την αγόρασα από κεντρικό δισκοπωλείο της Αθήνας). Περισσότερες πληροφορίες για την συλλογή του Paul Weller μπορείτε να διαβάσετε ΕΔΩ

Ενας Αλεβίτης στην ηγεσία των "Πράσινων" της Γερμανίας

«Τη σημερινή εκλογή μου την αφιερώνω στην πρώτη γενιά μεταναστών που έφτασαν εδώ πριν από χρόνια, όπως και οι γονείς μου, και συνέβαλαν ώστε να γίνει η Γερμανία αυτό που είναι σήμερα». Τα λόγια αυτά ανήκουν στον Τζεμ Εζντεμίρ, που από προχθές είναι ο νέος ηγέτης του κόμματος των Πρασίνων (μαζί με την Κλαούντια Ροτ), ο πρώτος πρόεδρος γερμανικού κόμματος στην ιστορία παιδί μεταναστών και μάλιστα από την Τουρκία.

Το συνέδριο των Πρασίνων εξέλεξε τον Εζντεμίρ έπειτα από ψηφοφορία και μαζί του την Κλαούντια Ροτ στη δεύτερη ηγετική θητεία της στην κορυφή του κόμματος, αφού παροδοσιακά έχουν δύο επικεφαλής. Ο Εζντεμίρ γεννήθηκε πριν από 43 χρόνια στην επαρχιακή πόλη τού Μπαντ Ουράχ στη Βάδη-Βιρτεμβέργη από γονείς που μετανάστευσαν από την Τουρκία. Ο ίδιος, όπως και η οικογένειά του, ανήκει στο φιλελεύθερο μουσουλμανικό δόγμα των Αλεβιτών. Εχει εκπροσωπήσει δύο φορές το κόμμα του στο γερμανικό Ομοσπονδιακό Κοινοβούλιο, αλλά το 2000 αναγκάστηκε να παραιτηθεί από την πολιτική, όταν παραδέχθηκε ότι είχε δώσει φτηνά αεροπορικά εισιτήρια, που δικαιούται ως βουλευτής, στους γονείς του. Επέστρεψε όμως το 2004, οπότε και εξελέγη στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

«Κόκκινο πανί»

Ο Εζντεμίρ ανήκει στην πτέρυγα των ρεαλιστών στο κόμμα του, σε αντίθεση με τη Ροτ που εκφράζει τους αριστερούς. Ο 43χρονος πολιτικός δεν έχει ιδιαίτερες συμπάθειες στην Τουρκία, καθώς έχει επικρίνει πολλές φορές την πολιτική που ακολουθείται εκεί απέναντι στους Κούρδους. Επίσης για πολλούς συμπατριώτες του στη Γερμανία, ειδικά τους ισλαμιστές, ο Εζντεμίρ είναι κόκκινο πανί καθώς των θεωρούν πολύ φιλελεύθερο και «γερμανοποιημένο».

Στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ο ίδιος είναι μέλος της ομάδας επαφής με το ψευδοκράτος της Β. Κύπρου. Να θυμίσουμε ότι την περασμένη άνοιξη η Κλαούντια Ροτ ήταν η πρώτη πρόεδρος κόμματος από την Ε.Ε. που επισκέφτηκε επίσημα τα κατεχόμενα. (σ.σ. εντάξει κανένας δεν είναι τέλειος...)

Στο ίδιο μήκος κύματος και οι απόψεις του Εζντεμίρ, που κάνει λόγο για προσέγγιση Ευρώπης και ψευδοκράτους. Ο ίδιος υποστηρίζει θερμά την ένταξη της Τουρκίας στην Ε.Ε. και όπως λέει «η Ε.Ε. πρέπει να υποστηρίξει τις μεταρρυθμίσεις στην Τουρκία. Μόνο η υποστήριξη αυτή θα φέρει τον εκδημοκρατισμό της χώρας και την ένταξή της στους κόλπους της Ενωμένης Ευρώπης. Η Ε.Ε. βοήθησε πάρα πολύ και τον εκδημοκρατισμό χωρών, όπως η Ελλάδα, η Ισπανία και η Πορτογαλία, που είχαν βγει από περιόδους δικτατορίας...».

Ο Εζντεμίρ γνωρίζει πολύ καλά και τα ελληνοτουρκικά θέματα και είναι θερμός υποστηρικτής της προσέγγισης και τους διαλόγου ανάμεσα στις δύο χώρες. Είναι μάλιστα και επίτιμο μέλος του «Συλλόγου Ελληνοτουρκικής Φιλίας» στην Κολονία. Είναι παντρεμένος με δύο παιδιά και λέει πάντα στις συνεντεύξεις του ότι «ο καλύτερός μου φίλος είναι Ελληνας». (σ.σ. τη ομάδα είναι ο φίλος κύριε Τζέμ;)

ΒΕΡΟΛΙΝΟ ΤΟΥ Π. ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 17/11/2008

Σχόλιο "Πιπεριάς": Είναι πραγματικά πολύ σημαντικό που ένας γιός μεταναστών εκλέχθηκε στην ηγεσία των "Πράσινων" της Γερμανίας. Πάντως από όψη είναι πολύ ροκ! Η "γκαράζ" φαβορίτα του είναι... όλα τα λεφτά...

Λευτεριά στον Σάντος Μιρασίερα

Tο γράμμα αυτό είναι μια παράκληση προς την αλήθεια, προς δύο πρόσωπα τα οποία έχουν δείξει Δημοσιογράφοι, Σκεπτόμενοι και πάνω από όλα Ανθρωποι!

Εδώ και ενάμισι μήνα περίπου έχει δημιουργηθεί ένα πολύ σοβαρό θέμα με έναν οπαδό της O.Marseille το οποίο έχει κινητοποιήσει την οπαδική και όχι μόνο Ευρώπη.

Λίγο πολύ θα έχετε ακούσει γιαυτόν ή θα έχετε διαβάσει. Πολλά έχουν γραφτεί και ακόμη περισσότερα έχουν υπονοηθεί....

Αυτήν τη στιγμή ο Santos Mirassiera βρίσκεται έγκλειστος στις φυλακές της Μαδρίτης για κάτι που δεν έκανε ποτέ, χωρίς να έχει απασχολήσει ποτέ την αστυνομία σε καμία χώρα, έχοντας λευκό ποινικό μητρώο... Δυστυχώς το "λάθος" του ήταν ότι μιλάει ισπανικά - έχει και ισπανικό διαβατήριο - και ως εκ των αρχηγών των Ultras Marseille, προσπάθησε να κατευνάσει τα πνεύματα στον περίφημο αγώνα Ath.M - O.M. κατά τον οποίο οι οπαδοί των φιλοξενουμένων δέχτηκαν αναίτια επίθεση των δυνάμεων καταστολής (για μια ακόμη φορά οι ισπανικές αρχές έδειξαν πως αντιμετωπίζουν τους οπαδούς)

Αυτή τη στιγμή ο Santos αντιμετωπίζει - σύμφωνα με τον ισπανικό νόμο - φυλάκιση 4+4 ετών... χωρίς καμία απόδειξη ότι είναι ένοχος, παρά τις εκλήσεις των δικηγόρων, της οικογένειας, του πρέσβη της Γαλλίας αλλά και του εκπροσώπου του υπουργείου εξωτερικών της χώρας.

Το πλέον τραγικό είναι ότι στην Ελλάδα εμφανίσθηκαν άρθρα σε αθλητική εφημερίδα - κατ' επανάλψη - τα οποία όχι μόνο υβρίζουν τον Santos ως (αλήτη, ταραχοποιό), ρίχνοντας λάσπη διαδίδοντας ψεύδη γιαυτόν, αλλά παράλληλα ρίχνοντας χολή ενάντια στους υποστηρικτές της απελευθέρωσης του (οπαδοί της ΑΕΚ, Ηρακλή, Πανιωνίου και όχι μόνο), αναφέροντας τους ως "ομόσταυλους", "αλήτες", "χούλιγκαν", "ομοιδεάτες ταραχοποιούς"...

Τα άρθρα έχουν ήδη μεταβιβασθεί στην επίσημη ομάδα της O.M.(η Ο.Μ. και προσωπικά ο πρόεδρος P.Diouf έχει αναλάβει την υπεράσπιση του Santos).

Θα θέλαμε, γνωρίζοντας πολύ καλά, ότι ενδιαφέρεστε όχι μόνο για τα δικαιώματα των οπαδών, αλλά γενικότερα για τα ανθρώπινα δικαιώματα - τα οποία εδώ καταπατώνται ολοφάνερα - να γράψετε την όλη αλήθεια για το Santos, βάζοντας ένα ακόμη λιθαράκι στον αγώνα για την απελευθέρωση του.

Μπορούμε να σας παρέχουμε πλήρη στοιχεία για τον Santos, την κατάσταση του, τις λεπτομέρειες για το θέμα, αλλά και αν επιθυμείτε να μιλήσετε με την αδερφή του ή τη μνηστή του που είναι οι μόνες που τους έχει επιτραπεί να τον δουν (ή και τους 2 προέδρους των ultras Marseille). Είμαστε σε θέση να σας δώσουμε και φωτογραφικό υλικό από τις κοινητοποιήσεις, αλλά και τα πρόσωπα με τα οποία θα μιλήσετε.

Δεν είναι δυνατόν κάποιοι να "παίζουν" δημοσιογραφίστικα - δημοσιοσχεσίτικα παιχνίδια εις βάρος ενός αθώου ανθρώπου, τόσο απλά, ισοπεδώνοντας και ισοσταθμίζοντας τη ζωή του, με άλλα συμφέροντα. Ας εμφανίσουν το ιστορικό βίας του Santos, το ποινικό του μητρώο, ή ας ΓΡΑΨΟΥΝ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ!

Οτιδήποτε θα θέλατε να ρωτήσετε, να ενημερωθείτε, μη διστάσετε να το κάνετε, ξέρετε ότι είμαστε στη διάθεσή σας. Ετσι κι αλλιώς ξέρετε και ξέρουμε - από τις προηγούμενες συνομηλίες μας και τα άρθρα μας - ότι όλοι θέλουμε το κοινό καλό, θέλουμε σεβασμό στον οπαδό-άνθρωπο, θέλουμε τη βία μακριά, θέλουμε το ποδόσφαιρο για όλους, θέλουμε πάντα την αλήθεια. Σας ευχαριστούμε εκ των προτέρων

Υ.Γ. Το γραφείο του πρωθυπουργού Σαρκοζί επιβεβαίωσε ότι πάνω 30.000 γράμματα έχουν αποσταλεί στον ίδιο, με σκοπό την υποστήριξη της κυβέρνησης προς τον Santos

Τόσοι κάνουν λάθος, ή τόσοι είναι οι χούλιγκαν-αλήτες;

Y.Γ. Την υπόθεση ανέλαβε ο πιο γνωστός γάλλος δικηγόρος εθελοντικά... είναι τρελός;

Υ.Γ. Ο Γάλλος πρόξενος έκανε διάβημα στην ισπανική κυβέρνηση... για έναν αλήτη;

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΣΤΟΝ SANTOS

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

"Εφυγε" ο Γιώργος Κοίλιαρης

Ενας φίλος, ένας πραγματικά μάχιμος δημοσιογράφος ο Γιώργος Κοίλιαρης "εφυγε" από κοντά μας. Ο Γιώργος είχε τραυματιστεί στη διάρκεια αποστολής στο Αφγανιστάν, υπέκυψε το Σάββατο στα τραύματά του. Ο μάχιμος ρεπόρτερ με το μόνιμο χαμόγελο στα χείλη, τραυματίστηκε στον αυχένα κατά την ανατροπή του οχήματός του στις 9 Οκτωβρίου και νοσηλευόταν στη μονάδα εντατικής θεραπείας του ΚΑΤ.
Με πρωτοβουλία των υπουργείων Αμυνας και Εξωτερικών και τη συνδρομή κλιμακίου της διεθνούς δύναμης στο Αφγανιστάν, ο Γιώργος Κοίλιαρης είχε διακομιστεί αρχικά σε νοσοκομείο των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, στο Αμπου Ντάμπι, και στη συνέχεια με C-130 στην Αθήνα.

«Ο Γιώργος Κοίλιαρης ήταν ένας μάχιμος δημοσιογράφος που σε όλη του την επαγγελματική διαδρομή αναζητούσε με αφοσίωση την αλήθεια» δήλωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Ευάγγελος Αντώναρος. «Τον χαρακτήριζε η ευαισθησία, η προσοχή στην λεπτομέρεια και το αυθεντικό ενδιαφέρον για τους ανθρώπους, όπως άλλωστε απέδειξε και με το τελευταίο και μοιραίο ταξίδι του στο Αφγανιστάν» συνέχισε, και εξέφρασε τα ειλικρινή συλλυπητήριά του.

Δήλωση για το θάνατο του άτυχου ρεπόρτερ έκανε και ο εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ, Γιώργος Παπακωνσταντίνου: «Ο Γιώργος Κοίλιαρης ήταν μαχητής. Δημοσιογράφος με όλη την σημασία της λέξης, ζούσε το ρεπορτάζ σ΄ολόκληρο τον κόσμο, για τον άνθρωπο και τις αξίες του». «Γι' αυτό έδωσε την υπόσχεση του και την τήρησε πηγαίνοντας στην τελευταία του αποστολή. Δεν κόπιασε, δεν δείλιασε. Έχασε τη μάχη, μα όχι και τον πόλεμο. Θα τον θυμόμαστε πάντα. Στους οικείους του εκφράζω τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια» πρόσθεσε...

Α ρε Γιώργο πάντα έτσι έκανες. Εφευγες χωρίς να πεις κουβέντα... Αντίο φίλε να' σαι καλά εκεί που πας!

Η εξέγερση του Πολυτεχνείου ήταν η κορύφωση...

Ρήγας Φεραίος: Οχι στους Πανευρωπαϊκούς Αγώνες Στίβου του 1969

Δημοκρατική Νεολαία Λαμπράκη: Ολοι στον αγώνα

Δημοκρατική Νεολαία Λαμπράκη: Η νίκη είναι δική μας

Ρήγας Φεραίος: Το 1970 να γίνει χρονιά απελευθέρωσης των πολιτικών κρατούμενων

Δημοκρατική Νεολαία Λαμπράκη: Ολοι στον αγώνα

...ενός μεγάλου αντιδικατορικού αγώνα όπου η θρυλική οργάνωση νεολαίας Ρήγας Φεραίος, το ΠΑτριωτικό Μέτωπο Νεων, η Κομμουνιστική Οργάνωση Σπουδαστών, Δημοκρατική Νεολαία Λαμπράκη και βέβαια το ΚΚΕ Εσωτερικού είχαν μεγάλη συμβολή. Φυσικά κανείς δεν αρνείται την προσφορά των αγωνιστών του ΚΚΕ, της ΚΝΕ, της Αντι - ΕΦΕΕ, του ΠΑΚ, του ΕΚΚΕ και της ΑΑΣΠΕ, της ΟΜΛΕ και της ΠΠΣΠ, της ΟΣΕ, των υπολοίπων οργανώσεων της Ακρας Αριστεράς, του Αντιεξουσιαστικού - Αναρχικού χώρου. Χιλιάδες φυλακισμένοι, εκτοπισμένοι, βασανισμένοι, που μπήκαν στον αγώνα ενάντια στην δικτατορία. Απλά η "Κόκκινη Πιπεριά" με περισσότερα από 25 χρόνια στην Ανανεωτική Κομμουνιστική Αριστερά τιμά την παρουσία της στον αντιδικτατορικό αγώνα.

Το Πολυτεχνείο ζει στους καθημερινούς αγώνες

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν΄αγωνίζεσαι για την ειρήνη και
για το δίκαιο.
Θα βγείς στους δρόμους, θα φωνάξεις, τα χείλια σου θα
ματώσουν απ΄τις φωνές
το πρόσωπό σου θα ματώσει από τις σφαίρες - μα ούτε βήμα πίσω.
Κάθε κραυγή σου μια πετριά στα τζάμια των πολεμοκάπηλων
Κάθε χειρονομία σου σα να γκρεμίζει την αδικία.
Και πρόσεξε: μη ξεχαστείς ούτε στιγμή.
Έτσι λίγο να θυμηθείς τα παιδικά σου χρόνια
αφήνεις χιλιάδες παιδιά να κομματιάζονται την ώρα που παίζουν ανύποπτα στις πολιτείες
μια στιγμή αν κοιτάξεις το ηλιοβασίλεμα
αύριο οι άνθρωποι θα χάνουνται στη νύχτα του πολέμου
έτσι και σταματήσεις μια στιγμή να ονειρευτείς
εκατομμύρια ανθρώπινα όνειρα θα γίνουν στάχτη κάτω από τις οβίδες.
Δεν έχεις καιρό
δεν έχεις καιρό για τον εαυτό σου
αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
μπορεί να χρειαστεί ν΄αφήσεις τη μάνα σου, την αγαπημένη
ή το παιδί σου.
Δε θα διστάσεις.
Θ΄απαρνηθείς τη λάμπα σου και το ψωμί σου
Θ΄απαρνηθείς τη βραδινή ξεκούραση στο σπιτικό κατώφλι
για τον τραχύ δρόμο που πάει στο αύριο.
Μπροστά σε τίποτα δε θα δειλιάσεις κι ούτε θα φοβηθείς.
Το ξέρω, είναι όμορφο ν΄ακούς μια φυσαρμόνικα το βράδυ,
να κοιτάς έν΄ άστρο, να ονειρεύεσαι
είναι όμορφο σκυμένος πάνω απ΄το κόκκινο στόμα της αγάπης σου
Να την ακούς να σου λέει τα όνειρα της για το μέλλον.
Μα εσύ πρέπει να τ΄αποχαιρετήσεις όλ΄αυτά και να ξεκινήσεις
γιατί εσύ είσαι υπεύθυνος για όλες τις φυσαρμόνικες του κόσμου,
για όλα τ΄άστρα, για όλες τις λάμπες και
για όλα τα όνειρα
αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
μπορεί να χρειαστεί να σε κλείσουν φυλακή για είκοσι ή
και περισσότερα χρόνια
μα εσύ και μες στη φυλακή θα θυμάσαι πάντοτε την άνοιξη,
τη μάνα σου και τον κόσμο.
Εσύ και μες απ΄ το τετραγωνικό μέτρο του κελλιού σου
θα συνεχίσεις τον δρόμο σου πάνω στη γη .
Κι΄ όταν μες στην απέραντη σιωπή, τη νύχτα
θα χτυπάς τον τοίχο του κελλιού σου με το δάχτυλο
απ΄τ΄άλλο μέρος του τοίχου θα σου απαντάει η Ισπανία.
Εσύ, κι ας βλέπεις να περνάν τα χρόνια σου και ν΄ ασπρίζουν
τα μαλλιά σου
δε θα γερνάς.
Εσύ και μες στη φυλακή κάθε πρωί θα ξημερώνεσαι πιο νέος
Αφού όλο και νέοι αγώνες θ΄ αρχίζουνε στον κόσμο
αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
θα πρέπει να μπορείς να πεθάνεις ένα οποιοδήποτε πρωινό.
Αποβραδίς στην απομόνωση θα γράψεις ένα μεγάλο τρυφερό
γράμμα στη μάνα σου
Θα γράψεις στον τοίχο την ημερομηνία, τ΄αρχικά του ονόματος σου και μια λέξη : Ειρήνη
σα ναγραφες όλη την ιστορία της ζωής σου.
Να μπορείς να πεθάνεις ένα οποιοδήποτε πρωινό
να μπορείς να σταθείς μπροστά στα έξη ντουφέκια
σα να στεκόσουνα μπροστά σ΄ολάκαιρο το μέλλον.
Να μπορείς, απάνω απ΄την ομοβροντία που σε σκοτώνει
εσύ ν΄ακούς τα εκατομμύρια των απλών ανθρώπων που
τραγουδώντας πολεμάνε για την ειρήνη.
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.

ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ
ΑΝ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΛΕΓΕΣΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ
1950

Ενδιαφέροντα για την Κύπρο μας...

ΚΥΠΡΟΣ ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ -ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΑΝΝΑΝ ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ;
Στο κατάμεστο αμφιθέατρο του Πολεμικού Μουσείου, πάνω από 700 άτομα παρακολούθησαν την Τετάρτη το βράδυ την εκδήλωση της Συντονιστικής Επιτροπής Υποστήριξης Αγώνα για Ελεύθερη Κύπρο (ΣΕΥΑΕΚ) και της Συμπαράστασης Αγώνα Κύπρου (ΣΑΚ), με ομιλητές τους Βάσσο Λυσσαρίδη, Γεράσιμο Αρσένη, Ανδρέα Αγγελίδη, Άριστο Μιχαηλίδη και συντονιστή από πλευράς των οργανωτών τον Γιώργο Καραμπελιά.

O πρώην πρ. της κυπριακής Βουλής Bάσσος Λυσσαρίδης εμφανίστηκε απογοητευμένος από την τροπή που έχουν λάβει οι διαπραγματεύσεις με την τουρκοκυπριακή πλευρά και εξέφρασε την αγωνία του για το μέλλον του κυπριακού Ελληνισμού, ενώ περιέγραψε το Κυπριακό «όχι ως διακοινοτικό αλλά ως θέμα εισβολής, κατοχής, εθνοκάθαρσης, κατάφορης παραβίασης των αρχών του ΟΗΕ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης και θέμα απελευθέρωσης». Σημείωσε δε ότι «δεν διακυβεύεται η διχοτόμηση του νησιού, αλλά η ίδια η παρουσία του ελληνισμού στην Κύπρο». Αναφερόμενος στις συνομιλίες των δύο κοινοτήτων, ο επίτιμος Πρόεδρος της ΕΔΕΚ έκανε λόγο για «δοτές» κυβερνήσεις στην τουρκοκυπριακή πλευρά, γεγονός το οποίο, όπως είπε, δεν επιτρέπει πραγματικό διακοινοτικό διάλογο.
Επέκρινε μάλιστα την δημιουργία των Επιτροπών, τις οποίες χαρακτήρισε «φιλοανανικές» και πρόσθεσε ότι δεν θα έπρεπε να έχουν αρχίσει τις συνομιλίες, καθώς «δεν έχει εξευρεθεί κοινό έδαφος». Σχετικώς με τους χειρισμούς που θα πρέπει να επιλεγούν στο άμεσο μέλλον, ο κ. Λυσσαρίδης εισηγήθηκε την αξιοποίηση της συμμετοχής της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση ώστε η Τουρκία να εξαναγκασθεί σε συμμόρφωση με τις ευρωπαϊκές αρχές, ενώ προέβλεψε ότι η τουρκική ενταξιακή πορεία θα καταλήξει σε κάποια «ειδική σχέση» και όχι σε πλήρη ένταξη.

Ο πρώην υπουργός Γεράσιμος Αρσένης από την πλευρά του εξέφρασε την πεποίθηση ότι ο ελληνικός και ο κυπριακός λαός θα είναι πάντα ένα στα δύσκολες στιγμές. «Θα είμαστε όλοι Κύπριοι», είπε χαρακτηριστικά ο πρώην υπουργός και απέρριψε την κριτική που ασκείται στους πολέμιους του Σχεδίου Ανάν, τους οποίους, όπως είπε, κάποιοι θεωρούν «κουρασμένους πατριώτες μιας ξεπερασμένης εποχής» ή «καλοπροαίρετους αλλά αφελείς ουτοπιστές». Ο κ. Αρσένης υπερασπίστηκε την λογική του Ενιαίου Αμυντικού Δόγματος μεταξύ Ελλάδας και Κυπριακής Δημοκρατίας και τόνισε ότι όχι μόνο δεν πρέπει να εγκαταλειφθεί, αλλά αντιθέτως θα πρέπει να ενισχυθεί.
Ο ίδιος πρότεινε, μεταξύ άλλων, την διακοπή των διακοινοτικών συνομιλιών, εφόσον στα βασικά θέματα δεν υπάρχει κοινός τόπος, την συντονισμένη εκστρατεία ενημέρωσης της διεθνούς κοινής γνώμης, την δημιουργία αρραγούς μετώπου με την Ελλάδα και την ομογένεια, την αξιοποίηση της διαπραγματευτικής δύναμης που δίνει η ευρωπαϊκή πορεία της Κύπρου και την δημιουργία πολύτιμων συμμαχιών σε διεθνές επίπεδο. Πρέπει να προσπαθήσουμε όλοι, «για να μην “συνωστισθούν” οι Κύπριοι στο λιμάνι της Λεμεσού προκειμένου να έρθουν στην Αθήνα για να φτιάξουν μια νέα Κύπρο», κατέληξε ο πρώην υπουργός.

Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΔΗΚΟ στην Κυπριακή Βουλή, Ανδρέας Αγγελίδης χαρακτήρισε την Τουρκία εχθρό της δίκαιης και βιώσιμης λύσης στο Κυπριακό και δήλωσε ότι είναι αδιανόητο να υπάρχουν πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης οι οποίοι αναγκάζονται να εγκαταλείψουν βασικά δικαιώματά τους λόγω της τουρκικής κατοχής. «Έχουμε εγκαταλείψει το “Δεν ξεχνώ” και έχουμε περάσει στον βρετανικό όρο “επανένωση”. Εμείς όμως απαιτούμε την απελευθέρωση», τόνισε.

Ο Άριστος Μιχαηλίδης, διευθυντής Σύνταξης της εφημερίδας Φιλελεύθερος, υποστήριξε ότι η κυπριακή κυβέρνηση αλλά και ο Δημοκρατικός Συναγερμός προετοιμάζουν τον λαό ώστε να δεχθεί αυτά που απέρριψε το 2004 και κατηγόρησε τις δύο πλευρές για καλλιέργεια κουλτούρας ειρηνικής συμβίωσης με τους Τουρκοκυπρίους, άνευ όρων. Πρόσθεσε δε ότι η ελληνοκυπριακή ηγεσία έχει αυτοεγκλωβιστεί, ενώ έκανε λόγο για «Αθήνα απολύτως απούσα, σε βαθμό κακουργήματος». Τέλος, τόνισε ότι «συνυπεύθυνα για τις αρνητικές εξελίξεις είναι και τα κόμματα ΔΗΚΟ και ΕΔΕΚ που με την συμμετοχή τους στην κυπριακή κυβέρνηση παρέχουν κάλυψη στην ενδοτική πολιτική Χριστόφια».

Κλείνοντας, ο Γ. Καραμπελιάς σημείωσε ότι: «Τα γεωπολιτικά και οικονομικά δεδομένα στην περιοχή, για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια, με την επανεμφάνιση του ρωσικού παράγοντα, την αποδυνάμωση του αγγλοαμερικανικού -ακόμα και με την νέα αμερικανική ηγεσία- καθώς και η παρουσία Ελλάδας και Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση όπου μπορούν να πιέσουν αποτελεσματικότερα τους Τούρκους, θα αποτελούσαν παράγοντα αισιοδοξίας και ανάληψης πρωτοβουλιών από θέση ισχύος.[ ]
Και όμως η Κύπρος για άλλη μια φορά βρίσκεται στο σημείο μηδέν και θα πρέπει να ανοίξει μία ευρύτερη συζήτηση σε Ελλάδα και Κύπρο, ώστε η κοινή γνώμη και ο λαϊκός παράγοντας να παρέμβουν αποφασιστικά στα τεκταινόμενα για να μη βρεθούμε και πάλι, όπως έγινε με το Σχέδιο Ανάν κολλημένοι με την πλάτη στον τοίχο. Και κάποτε οι Μήδοι μπορεί και να περάσουν. Για να μη περάσουν λοιπόν οι Μήδοι, οργανώσαμε σήμερα αυτή την πρώτη δημόσια συζήτηση».

Την εκδήλωση χαιρέτησαν οι εκπρόσωποι πολλών Κυπριακών Σωματείων και κινήσεων, με εκπροσώπους τους που ήλθαν από την Κύπρο, ανάμεσα τους ο Γιάννης Σεκέρσαββας της «Αδούλωτης Κερύνειας», ο Πάνος Ιωαννιδης από την «Κίνηση Ελευθερία και Κράτος Δικαίου στην Κύπρο», ο οποίος επέδωσε και τιμητική πλακέτα της κίνησης στους διοργανωτές, η Έλενα Μηλιώτη, από την «Κίνηση για το Ευρωπαϊκό Μέλλον της Κύπρου», ο Χρήστος Πέτρου από ομάδα Κυπρίων φοιτητών της Αθήνας, η ηρωική δασκάλα των εγκλωβισμένων Ελένη Φωκά, ενώ παρενέβησαν και πολλοί άλλοι όπως η Αλίκη Μαραγκοπούλου.
Είναι αλήθεια ότι η εκδήλωση της ΣΕΥΑΕΚ και του ΣΑΚ ξεπέρασε κάθε προσδοκία ακόμα και των ίδιων των διοργανωτών. Στην εκδήλωση παραβρέθηκε και ο πρ. πρόεδρος της Δημοκρατίας Χρ. Σαρτζετάκης, ο πρ. πρωθυπουργός Κ. Γρίβας, εκπρόσωπος του Αρχιεπισκόπου, βουλευτές, ακαδημαϊκοί, στρατιωτικοί, πρέσβεις, κ.ά.
Και ως ήταν φυσικό θορύβησε πολλούς που θεωρούσαν ότι αυτή τη φορά θα κατορθώσουν να δημιουργήσουν τα τετελεσμένα που δεν μπόρεσαν να επιτύχουν με το σχέδιο Ανάν. Έτσι τα περισσότερα ΜΜΕ, τα μεγάλα τηλεοπτικά κανάλια και ιδιαίτερα τα κρατικά, φρόντισαν να αποσιωπήσουν την εκδήλωση ακόμα και να ματαιώσουν προγραμματισμένες συνεντεύξεις του Β. Λυσσαρίδη. Η Πρεσβεία της Κύπρου, -εν τη απουσία για λόγους υγείας του πρέσβη κ. Γεωργή- δεν απέστειλε χαιρετισμό -όπως είχε δηλώσει και όφειλε να κάνει σε εκδήλωση με μέλη της Κυπριακής Βουλής- κατόπιν πιεστικών παρεμβάσεων της Κυβέρνησης της Λευκωσίας, διότι δήθεν επρόκειτο να ακουστούν υβριστικές εκφράσεις κατά του Προέδρου της Κύπρου από τους οργανωτές.
Η μαζική προσέλευση απέδειξε ότι τα αντιστασιακά αντανακλαστικά των πολιτών είναι θέση να υπερβούν την σιωπή που επιβάλλουν οι δυνάμεις που επιθυμούν να «τελειώσουν» την Κύπρο και το Κυπριακό εδώ και τώρα. Από παρά πολλούς, όπως και από τον Γεράσιμο Αρσένη η συγκέντρωση χαρακτηρίστηκε μεγαλειώδης και απαρχή μιας νέας κινητοποίησης για τη σωτηρία της Κύπρου. Το ψήφισμα που κυκλοφόρησε η ΣΕΥΑΕΚ και η ΣΑΚ για μαζική συλλογή υπογραφών και αποστολή στην Ελληνική και Κυπριακή κυβέρνηση συγκέντρωσε ήδη τεράστιο αριθμό υπογραφών και ετοιμάζονται νέες κινητοποιήσεις σε Ελλάδα και Κύπρο.


Οι τελευταίες στιγμές του αφανισμού

Του Σενέρ Λεβέντ

Είστε Τουρκοκύπριος. Ζείτε στο βόρειο μέρος ενός μοιρασμένου νησιού που στα οδοφράγματα φυλάνε σκοπιά Τούρκοι στρατιώτες. Ίσως να είστε δημόσιος υπάλληλος. Ή εργάτης. Ή και συνταξιούχος. Είστε πολίτης ενός φανταστικού κράτους που δεν αναγνωρίζεται στον κόσμο. Σε όποιο ταξίδι και αν πάτε, έχετε τουλάχιστον δύο διαβατήρια στην τσέπη. Σαστίζετε και εσείς για το πώς θα εκφράσετε την ταυτότητά σας. Είστε Τουρκοκύπριος; Τούρκος της Κύπρου; Ή μήπως μόνο Τούρκος; Οι νόμοι στους οποίους υπόκεισθε είναι νόμοι του φανταστικού κράτους. Όλα τα πληρώνετε σε αυτό το φανταστικό κράτος: Τους λογαριασμούς για το ηλεκτρικό σας ρεύμα, το τηλέφωνο, το φόρο σας, το νερό σας και τα έξοδα για την άδεια κυκλοφορίας.
Αποκαλείτε "κύριε πρόεδρε" τον ηγέτη σας, στον οποίο κανένας στον κόσμο δεν απευθύνεται ως "πρόεδρε". Δεν έχετε δικό σας νόμισμα. Χρησιμοποιείτε την τουρκική λίρα. Κάποτε φυτεύατε ελιές. Τώρα τρώτε τις ελιές που σας φέρνουν από το εξωτερικό. Είχατε παπουτσήδες. Έκλεισαν. Είχατε μαραγκούς. Έκλεισαν. Έκλεισαν και οι ραφτάδες σας. Ακόμη και ο χαλβατζής σας που υπήρχε για αιώνες έβαλε λουκέτο. Αλλά πόσα πολλά είναι τα πορνεία σας, τα καζίνα σας και τα ξενοδοχεία πέντε αστέρων που δεν είναι δικά σας. Ζείτε πουλώντας τις περιουσίες-λάφυρα των Ελληνοκυπρίων και κάνετε πολλές μεγάλες μπάζες υπό τη σκιά των όπλων. Παρά το γεγονός ότι είστε χώρα των εσπεριδοειδών, ακόμα και τα λεμόνια σάς έρχονται από την Αργεντινή. Ο πληθυσμός που μεταφέρθηκε από το εξωτερικό ξεπέρασε τον δικό σας προ πολλού.
Πλέον δεν μπορείτε να συναντήσετε ο ένας τον άλλο στους δρόμους. Πνίγεστε στο βούρκο του εγκλήματος, κοιμάστε βάζοντας κάτω από το μαξιλάρι σας είτε ένα πιστόλι είτε ένα μαχαίρι. Όλοι φοβάστε ότι ανά πάσα στιγμή μπορεί να μπει στο σπίτι σας κάποιος κλέφτης. Όταν προσβληθείτε από μια σοβαρή ασθένεια τρέχετε αμέσως στα νοσοκομεία και στους γιατρούς στο νότο. Για να μην σας κλέψουν στο βορρά, κάνετε τα ψώνια σας από το νότο. Ούτε στους γιατρούς, ούτε στους δικηγόρους, ούτε στους δικαστές, ούτε στην αστυνομία, ούτε στους πολιτικούς τού φανταστικού κράτους έχετε πια εμπιστοσύνη. Ίσως να μην το αντιλαμβάνεστε ακόμα, αλλά ζείτε τις τελευταίες στιγμές ενός αφανισμού.
Εκείνοι που βρίσκονται επικεφαλής σας, σας φέρνουν τη χαρμόσυνη είδηση ότι "αν δεν υπάρξει λύση, θα γίνει διχοτόμηση". "Οι Ελληνοκύπριοι είναι αναγκασμένοι να αποδεχτούν τους όρους μας επειδή φοβούνται πολύ τη διχοτόμηση", σας λένε. Όμως εσείς πρέπει να φοβάστε ουσιαστικά τη διχοτόμηση. Αν γίνει διχοτόμηση, οι Ελληνοκύπριοι θα αποκτήσουν τουλάχιστον τη μισή Κύπρο και θα διοικούν τους εαυτούς τους ως ανεξάρτητο κράτος. Εσείς τι θα απογίνετε; Θα συνεχίσετε να σύρεστε εδώ κάτω από τη διοίκηση της Τουρκίας με μια λεγόμενη βουλή και κυβέρνηση. Ποτέ δεν θα μπορέσετε να γίνετε αφέντες του δικού σας σπιτιού. Θα σας διοικούν οι στρατιωτικοί διοικητές και οι πρέσβεις που θα έρχονται. Θα αφανιστείτε ακόμη πιο πολύ.
Όσοι από εσάς απομείνουν, θα φύγουν απ' εδώ. Ο πληθυσμός που κατέκτησε την εντός των τειχών περιοχή, θα πάρει στα χέρια του και την εκτός των τειχών. Στη θέση των λαξευμένων βουνών θα αναρτηθούν σημαίες και στη θέση των ξεραμένων εσπεριδοειδών θα κτιστούν τζαμιά. Όσοι από εσάς, λόγω της ηλικίας τους, μείνουν εδώ αναγκαστικά θα συναντώνται στους λιγοστούς καφενέδες όπου θα συχνάζουν μόνο Κύπριοι και θα θυμούνται τα παλιά. Τα εγγόνια τους, που θα τους επισκέπτονται από το εξωτερικό, θα ξεπερνούν το εμπόδιο του τελωνείου στο λιμάνι -αν δεν τους δημιουργεί πρόβλημα ο τελωνειακός από την Αλεξανδρέττα- θα τους αγκαλιάζουν και θα τους φιλάνε το χέρι. Όσοι δεν έχουν στην τσέπη διαβατήριο της Τουρκικής Δημοκρατίας δεν θα επιτρέπεται να εισέρχονται εδώ.

Αν σου πω "υπάρχει ακόμη χρόνος, έλα να διώξουμε όλους αυτούς τους μπελάδες από το κεφάλι μας", δεν θα έρθεις. Τι άλλο να πω...

Εφημερίδα Πολίτης (13/11/08)

«Σε ένα σημαντικό βαθμό πήγαμε καλά σήμερα»

Ο πρόεδρος Χριστόφιας συνεχίζει να δηλώνει... αισιόδοξος. "Πήγαμε καλά" είπε επιστρέφοντας στο Προεδρικό Μέγαρο, μετά την όγδοη συνάντησή του με τον Μεχμέτ Αλί Ταλάτ. Σήμερα, είπε, συζητήθηκε η δικαστική εξουσία και γενικά έγιναν βήματα μπροστά και νομιμοποιείται ο Αλεξάντερ Ντάουνερ να πει ότι έγινε πρόοδος πιο πολύ από ό,τι προχθές.Ερωτηθείς γιατί δεν είχε χθες κατ' ιδίαν συνάντηση με τον κ. Ταλάτ, ο κ. Χριστόφιας απάντησε ότι είχε προχθές, εξηγώντας ότι αυτές οι συναντήσεις δεν είναι αυτοσκοπός και θα γίνονται όταν χρειάζεται. Σε άλλη ερώτηση, ο πρόεδρος Χριστόφιας είπε ότι υπάρχουν διάφορα θέματα που θα συζητηθούν ακόμη, αλλά δεν είναι σε θέση τώρα να πει πότε θα αλλάξουν το κεφάλαιο συζήτησης. Ερωτηθείς αν είναι μακριά το θέμα των περιουσιών, απάντησε: «Γενικά το θέμα αυτό είναι, δυστυχώς, μακριά. Σε ό,τι αφορά το πότε θα συζητηθεί, ελπίζω ότι πριν από το τέλος του χρόνου θα ανταλλαγούν οι πρώτες θέσεις και απόψεις».Η νέα συνάντηση Χριστόφια-Ταλάτ θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα.

Σχόλιο "Πιπεριάς": Είναι δικαίωμα του κ. Χριστόφια να ωραιοποιεί τις συναντήσεις που έχει με τον Ταλάτ. Τώρα γιατί πανηγυρίζει που έγινε πρόοδος στα θέματα δικαστικής εξουσίας δεν μπορώ να καταλάβω, όταν όλα γτα σημαντικά θέμα, με πρώτο και καλύτερο την αποχώρηση των στρατευμάτων κατοχής, σχεδόν δεν τα κουβεντιάζει ο Ταλάτ. Εξάλλου οι Τουρκοκύπριοι ηγέτες πάντα τα είχαν καλά με την δικαστική εξουσία. Κύριε Χριστόφια οι Ελληνες της Κύπρου δεν έχουν ξεχάσει ότι κατά την αγγλική κατοχή πολλοί Τουρκοκύπριοι (μετέπειτα ηγέτες της μειονότητας...) είχαν ρόλο εισαγγελέα στα δικαστήρια που "έστηναν" οι Αγγλοι για να καταδικάσουν τους αγωνιζόμενους Ελληνες.

Ο Στάθης για τον Σταλινισμό

«Ε, το λοιπόν, ό,τι και να 'ναι τ' άστρα

εγώ τη γλώσσα μου τούς βγάζω.

Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό,

πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό

και πιο μεγάλο,

είναι ένας άνθρωπος που τον εμποδίζουν να βαδίζει,

είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε...».

ΝΑΖΙΜ ΧΙΚΜΕΤ

Ο Στάλιν πέθανε στις 5.3.1953, στις 6.3.1953 το Π.Γ. της Κ.Ε. του ΚΚΣΕ παραδέχθηκε, ανακοίνωσε κι επιβεβαίωσε το γεγονός.

Εκτοτε ο Στάλιν, επισήμως τουλάχιστον, θεωρείται νεκρός.

Ο σταλινισμός πέθανε πολύ νωρίτερα απ' τον Στάλιν και πολύ αργότερα επίσης.

Η αλήθεια μάλλον είναι ότι ο σταλινισμός δεν είναι ακριβώς το ίδιο νεκρός όσον ο ίδιος ο Στάλιν, παρ' ότι όσον έζησε υπήρξε περισσότερο νεκρωτικός απ' τον γεννήτορά του (όπως όλοι οι-ισμοί που έχουν προσωπογενή προέλευση)...
Ο σταλινισμός πέθαινε όσον περισσότερο σκότωνε. Στις δίκες της Μόσχας, στα γκουλάγκ, στην αναγκαστική κολεκτιβοποίηση, στην αναγόρευση της ρουφιανιάς ως ύπατης ψυχής του κομματικού πατριωτισμού -στα πογκρόμ, στις διώξεις, στις συλλήψεις, στις φυλακίσεις και στις εκτελέσεις κομμουνιστών, διαφωνούντων, αριστερών πάσης φύσεως, τρελών τόσον, όσον και των ταξικών εχθρών, κουλάκων και αστών.

Δεν ξέρω αν επί Στάλιν σκοτώθηκε ο σοσιαλισμός, επί σταλινισμού όμως η επανάσταση εκφυλίστηκε σε καθεστώς, μεταλλάχθηκε σε βοναπαρτισμό, έχασε το ουμανιστικό πρόσωπό της και φόρεσε την αδιαπέραστη μάσκα της τυραννίδας.

Το ερώτημα Στάλιν ανήκει στην Ιστορία και θα εξετάζεται για πολλά χρόνια ακόμα. Η Ιστορία δεν γράφεται με «αν», κάποτε τα ερωτήματα θα απαντηθούν. Ολα! Το ερώτημα του σταλινισμού όμως ανήκει ακόμα, απ' ό,τι φαίνεται, στην πολιτική, διότι

ο σταλινισμός είναι ένα φαινόμενο που επηρεάζει ακόμα τις πολιτικές επιλογές, αλλά και τις πολιτικές συμπεριφορές. Συνεπώς υπάρχει και ανιχνεύεται και στην κοινωνία.

Ομως ο μόνος πολιτικός χώρος που δεν μπορεί και δεν πρέπει να θέτει το ερώτημα του σταλινισμού σήμερα είναι ο σοσιαλιστικός και ο κομμουνιστικός χώρος.

Περισσότερον όλων οι κομμουνιστές (και ως θύτες και ως θύματα) γνωρίζουν ή θα έπρεπε να γνωρίζουν τι υπήρξε ο σταλινισμός και τι σημαίνει η ανάκλησή του στην προοπτική για τον σοσιαλισμό σήμερα και στο μέλλον.

*****

Ιστορικές δικαιολογίες για την αποδοχή (πάντως προσωρινή του σταλινισμού) υπήρξαν πολλές. Η περικύκλωση της ΕΣΣΔ, η ανάγκη ανάπτυξης του σοσιαλισμού σε μία μόνον χώρα. Ο φουτουριστικός ενθουσιασμός των επαναστατών της πρώτης περιόδου, οι οποίοι στις λεπτομέρειες, όπως η δημοκρατία, έδωσαν λίγη σημασία ή τις αντιμετώπισαν με καχυποψία, ως εκφάνσεις του «παλιού που έπρεπε να πεθάνει». Αλλωστε, για πολλούς, τον δρόμο στον Στάλιν τον άνοιξε ο ίδιος ο Λένιν, όταν έστειλε τη Δούμα στα αζήτητα. Το πέρασμα όλης της εξουσίας στα σοβιέτ, χωρίς καμία νόμιμη αντιπολίτευση, σύντομα θα οδηγούσε την εξουσία στο ανεξέλεγκτον και τον λαό στην αποξένωση.

Σύντομα η πολιτική θα καταντούσε περισσότερο μια βυζαντινή τελετουργία, όπου ο καθένας θα έπρεπε να καθοδηγείται ως προς την ερμηνεία της, και η ιδεολογία μια θρησκειολογικού τύπου οπαδική αφοσίωση κι απολογητική στη μεταφυσική τού σκοπού.

Δεν ξέρω αν ο σοσιαλισμός κράτησε όρθια την ΕΣΣΔ κόντρα στη ναζιστική λαίλαπα ή αν ο σταλινισμός έφταιγε για τις αρχικές ήττες όσον και για την τελική νίκη - ειλικρινώς δεν ξέρω. Η Ιστορία για τον «Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο» ακόμα ερευνά διάφορες πτυχές, είναι όμως βέβαιο ότι η ΕΣΣΔ και το σοσιαλιστικό της σύστημα, ανυψωμένο λόγω του πολέμου σε ένα ανυπέρβλητο ηθικό ύψος, κράτησε την ανθρωπότητα ελεύθερη από το ναζιστικό θηρίο και εισήγαγε στις αστικές δημοκρατίες έναν στοιχειώδη σεβασμό και συχνά φόβο για τις μάζες - δηλαδή τον άνθρωπο και τις ανάγκες του.

*****

Τριάντα χρόνια μετά τον Σπούτνικ, η ΕΣΣΔ κατέρρευσε. Πριν απ' αυτό είχε καταρρεύσει ήδη το κομμουνιστικό κίνημα στη Δύση, τα αποτελέσματα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου μπήκαν σε διαδικασία αναθεώρησης, ο παράγων άνθρωπος υποχώρησε παντού κι ο παράγων πλούτος ενισχύθηκε όσον ποτέ άλλοτε, η Ιστορία πήρε τούμπα, οι «νομοτέλειες» πήγαν περίπατο και τώρα, που η νέα κρίση του καπιταλισμού είναι πιο βαθειά κι επικίνδυνη παρά ποτέ, ο «Μαρξ ξανάρχεται».

Είναι δυνατόν να ξανάρχεται μαζί του κι ο Στάλιν; - πόσο μάλλον ο σταλινισμός.

Θα ήταν ωσάν η Γαλλική Επανάσταση να μη γέννησε στην εποχή της έναν νέον κόσμο, τον αστικό, αλλά έναν διαρκή βοναπαρτισμό.

Κατ' αναλογίαν, η κληρονομιά της Οκτωβριανής Επανάστασης είναι το αίτημα του σοσιαλισμού κι όχι η επανάληψη της πιο παθογενούς περιόδου του ή καν της ίδιας του της ακύρωσης.

Δεν νοείται σήμερα ένα κόμμα όπως το ΚΚΕ να έχει σχέση με τον σταλινισμό άλλη από την ιστορική. Μάλιστα με όλην την κριτική προσέγγιση που η διαλεκτική υποχρεώνει.

Δεν ξέρω ποιοι μπορεί νά 'ναι σήμερα στο ΚΚΕ εκείνοι που αιχμαλωτίζουν το κόμμα τους σε μιαν πολιτική που αυτό πρώτο απ' όλα τα κόμματα έδινε την εντύπωση στις καλύτερες στιγμές του ότι έχει απεκδυθεί.

Δεν μπορεί να 'χει θέση στις «θέσεις» του κόμματος για το Συνέδριό του η άποψη ότι η αναίρεση του σταλινισμού απονεύρωσε τις σοσιαλιστικές σχέσεις παραγωγής και ως εκ τούτου κατέρρευσε η ΕΣΣΔ!

Η Σοβιετική Ενωση δεν αποσταλινοποιήθηκε ποτέ (πολλοί θα έλεγαν ότι γι' αυτό και κατέρρευσε, αλλά ας αφήσουμε το ερώτημα ανοιχτό, υπήρξαν κι άλλες πολλές αιτίες) - όμως η... επανασταλινοποίηση του κομμουνιστικού κινήματος και της δημοκρατικής του προοπτικής δεν είναι απλώς αδιανόητη, είναι ακατανόητη. Είναι σαν να επιστρέφει ο εξηλεκτρισμός στην εποχή των σπηλαίων...

ΣΤΑΘΗΣ Σ. 13.ΧΙ.2008 stathis@enet.gr

Εφημερίδα Ελευθεροτυπία

Η κρίση και η απάντηση της αντικαπιταλιστικής αριστεράς

ΕΚΔΗΛΩΣΗ-ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΚΥΡΙΑΚΗ 16 ΝΟΕΜΒΡΗ 6μμ
ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ, ΑΙΘ.ΓΚΙΝΗ 108

"Η κρίση και η απάντηση της αντικαπιταλιστικής αριστεράς"

Ομιλητές: Θ.Διαβολάκης, ΔΣ ΟΙΕΛΕ, Σαραφιανός, ΑΡΑΣ, Γ.Παυλόπουλος, ΑΡΑΝ, Τ. Θανασούλας, ΟΚΔΕ-Σπάρτακος, K.Σαρρής, δημοσιογράφος Financial Crimes

ΚΥΠΡΟΣ ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ. ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΑΝΑΝ ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ;

Την Τετάρτη 12 Νοεμβρίου 2008 και ώρα 7 μ.μ. η Συντονιστική Επιτροπή Υποστήριξης Αγώνα για Ελεύθερη Κύπρο (ΣΕΥΑΕΚ) και η Συμπαράταξη Αγώνα Κύπρου (ΣΑΚ) διοργανώνουν στο Πολεμικό Μουσείο εκδήλωση-συζήτηση με θέμα: ΚΥΠΡΟΣ ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ. ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΑΝΑΝ ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ; Ομιλητές στην εκδήλωση θα είναι οι: Βάσος Λυσσαρίδης, Γεράσιμος Αρσένης, Α. Αγγελίδης, Άριστος Μιχαηλίδης, και συντονιστής ο Γιώργος Καραμπελιάς.

Τους τελευταίους μήνες η Κύπρος ζει την ολική επαναφορά του σχεδίου Ανάν, υπό άλλη μορφή και προσωπείο. Αυτή τη φορά, η διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και η απόπειρα για την παράδοση της Μεγαλονήσου στα χέρια των Αγγλοαμερικάνων και των Τούρκων συντελείται μέσα από τις περίφημες διμερείς διαπραγματεύσεις Χριστόφια–Ταλάτ.

Στα κανάλια και τις εφημερίδες, βέβαια, δεν διαφαίνεται τίποτε. αρκούνται στο να δείχνουν μόνο χαμόγελα και αβρότητες –στις οποίες πρωταγωνιστεί κυρίως ο Χριστόφιας, του οποίου η επίδειξη φιλίας προκαλεί τα αισθήματα του κυπριακού λαού.

Τι συμβαίνει επομένως; Όσα ισχυριζόμαστε αποτελούν υπερβολές; Κάθε άλλο. Η σιγή νεκροταφείου που έχουν επιβάλει τα κατεστημένα ΜΜΕ αποτελεί δείκτη της σοβαρότητας της κατάστασης. Όσοι επιθυμούν να πάρουν τη ρεβάνς από το δημοψήφισμα του 2004, επιβάλλοντας εντέλει τα σχέδιά τους στον λαό της Μεγαλονήσου, έχουν διδαχθεί καλά το μάθημα που τους δίδαξε η ήττα τους. Αυτοί δεν θα ξεχάσουν ποτέ το ότι ο «αστάθμητος παράγων» που τους συνέτριψε ήταν όση από την αντιστασιακή συνείδηση και μνήμη έχει απομείνει στον λαό της Κύπρου. Γι’ αυτό και σήμερα προχωρούν συστηματικά και μεθοδευμένα να την εξοντώσουν.
Τούτη είναι η πρώτη προτεραιότητα του καθεστώτος το οποίο σταδιακά οικοδομείται στην Κύπρο. Ένα καθεστώς το οποίο έχει αναθέσει κατά παραγγελία στους εθνομηδενιστές ιστορικούς να ξαναγράψουν την επίσημη σχολική ιστορία. Σ’ αυτή θα κυριαρχεί ένα περιεχόμενο αποστειρωμένο, αποψιλωμένο από οποιαδήποτε αναφορά στον αντιαποικιακό αγώνα των Κυπρίων για την Αυτοδιάθεση. Μια αφήγηση που θα εξισώνει τον θύτη και το θύμα, εξωραΐζοντας τα εγκλήματα του πρώτου και αναγκάζοντας το δεύτερο να τα ξεχάσει οριστικά.

Ταυτόχρονα με την παραγωγή αυτών των τερατουργημάτων, συντελείται μια συντονισμένη εκστρατεία, την ένταση και την έκταση της οποίας θα ζήλευε κάθε αυταρχικό καθεστώς. Μια εκστρατεία που επιδιώκει να επιβάλει τη σιωπή σε οποιονδήποτε επιθυμεί να ασκήσει έστω και την παραμικρή δημόσια αντιπολίτευση σε αυτές τις αυτοκτονικές κινήσεις. Κι όλα αυτά γίνονται διότι ξέρουν πολύ καλά ότι η αντιστασιακή διάθεση και συνείδηση ατροφεί στο κενό της μνήμης και της πληροφόρησης.

Μπροστά σ’ αυτή την κρίσιμη κατάσταση, οι δυνάμεις που εργάστηκαν για να πετύχουν τη μεγαλειώδη και ηχηρή απόρριψη του κατάπτυστου σχεδίου Ανάν θα πρέπει να βαδίσουν στον δρόμο του 2004. Να δημιουργήσουν τους όρους ενός παλλαϊκού ξεσηκωμού, που θα αποτρέψει ό,τι ετοιμάζεται στα εργαστήρια των αποικιοκρατικών δυνάμεων.

Η παγκοσμιοποίηση και η Νέα Τάξη πραγμάτων ηττάται σχεδόν σε κάθε γωνιά του πλανήτη, γι’ αυτό και έχει στρέψει το βλέμμα της στις περιοχές που τους έχουν απομείνει, προκειμένου να διασφαλίσουν εκεί την κυριαρχία τους. Γι’ αυτό εξάλλου προβαίνουν σ’ αυτή την καλοσχεδιασμένη αντεπίθεση. Εμείς δεν έχουμε παρά να κάνουμε το αντίθετο, να εργαστούμε έτσι ώστε να φυσήξει και στα δικά μας τα μέρη ο άνεμος της ελευθερίας και της αυτοδιάθεσης.

ΣΕΥΑΕΚ - ΣΑΚ