Βγες έξω...

Βγες έξω, σύντροφε! Ρίσκαρε Τη δεκάρα, που ούτε δεκάρα πια δεν είναι Τον τόπο για ύπνο που πάνω του πέφτει η βροχή Και της δουλιάς τη θέση που αύριο θα χάσεις! Μπρος, στο δρόμο έξω! Αγωνίσου! Να περιμένεις πια δε γίνεται, είναι αργά πολύ! Βοήθα τον εαυτό σου βοηθώντας μας:
Κάνε πράξη την αλληλεγγύη!
Βγες έξω, σύντροφε, αντιμέτωπος με τα όπλα και Διεκδίκησε το μεροκάματό σου! Σαν ξέρεις πως δεν έχεις τίποτα να χάσεις Όπλα αρκετά οι αστυνόμοι τους δεν έχουν! Μπρος, στο δρόμο έξω! Αγωνίσου! Να περιμένεις πια δε γίνεται, είναι αργά πολύ! Βοήθα τον εαυτό σου βοηθώντας μας: Κάνε πράξη Την αλληλεγγύη!

Bertolt Brecht, "Το τραγούδι της απεργίας" (1929-1930)

Δεν ξεχνώ!

Οι ποντιακές οργανώσεις έχουν προγραμματίσει για τις 18:00 σήμερα συγκέντρωση στο Σύνταγμα και πορεία στην τουρκική πρεσβεία.

Χαιρετισμός των βουλευτών Θεσσαλονίκης του ΣΥΡΙΖΑ Λίτσας Αμμανατίδου-Πασχαλίδου και Τάσου Κουράκη στην εκδήλωση της 19ης Μαϊου "Ημέρας μνήμης και τιμής των θυμάτων του Ποντιακού Ελληνισμού" που διοργανώνει η Παμποντιακη Ομοσπονδία Ελλάδος στην Πλατεία Αγίας Σοφίας
Δυστυχώς οι υποχρεώσεις μας στο ελληνικό κοινοβούλιο δεν μας επιτρέπουν να είμαστε μαζί σας, θέλουμε όμως με αυτή την επιστολή να χαιρετίσουμε τις σημερινές εκδηλώσεις που διοργανώνει η Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος στη Θεσσαλονίκη.
Χαιρετίζουμε την πρωτοβουλία αναγνώρισης του Σουηδικού Κοινοβουλίου και τους κεντρικούς ομιλητές της σημερινής εκδήλωσης της ΠΟΕ, την πρόεδρο του Αριστερού Κόμματος της Σουηδίας κυρία ULLA HOFFMAN και τον ελληνικής καταγωγής βουλευτή του Σουηδικού Κοινοβουλίου κύριο Νίκο Παπαδόπουλο.
Η 19η Μαΐου είναι “Ημέρα Μνήμης” για τους δεκάδες χιλιάδες δολοφονημένους και διωγμένους από τις πατρογονικές τους εστίες Έλληνες Πόντιους.
Αποτίουμε φόρο τιμής στα θύματα και απαιτούμε από την πολιτική και πνευματική ηγεσία της Τουρκίας την αναγνώριση των διωγμών και των δραματικών συνεπειών τους στον Ποντιακό Ελληνισμό.
Κοιτάμε προς τα εμπρός, προς το μέλλον μαζί με τους συμπολίτες μας που αποτελούν εδώ και δεκαετίες, ιδιαίτερα στη Βόρεια Ελλάδα, ένα από τα πιο δημιουργικά και προοδευτικά τμήματα του λαού μας.
Ακριβώς επειδή πιστεύουμε στην ειρήνη και τη φιλία των λαών, και βέβαια στην καλή γειτονία, θεωρούμε ότι η ιστορική αποκατάσταση των γεγονότων και ο καταλογισμός των ευθυνών σε όσους προκάλεσαν, σχεδίασαν, ανέχτηκαν, και εκτέλεσαν αυτούς τους διωγμούς αποτελεί ιστορική παρακαταθήκη και δικαίωση που ενώνει και δεν χωρίζει. Αποτελεί πράξη που αναδεικνύει την ιστορική μνήμη και δεν την κατακερματίζει μέσα σε πολιτικές και εθνικιστικές συγκυρίες και σκοπιμότητες.
Θέλουμε να χαιρετίσουμε όλους τους νεοπρόσφυγες πόντιους από την πρώην Σοβιετική Ένωση που ακόμη και σήμερα αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην ένταξή τους στην ελληνική κοινωνική πραγματικότητα λόγω της στενής μικροκομματικής αντίληψης και των πελατειακών σχέσεων που καλλιεργήθηκαν από τις εκάστοτε κυβερνήσεις.
Χρέος μας είναι επίσης, αναλογιζόμενοι τις διακρίσεις που βίωσαν οι πρόσφυγες πρόγονοί μας, να σεβόμαστε και όλους τους πρόσφυγες που φτάνουν στη χώρα μας από όπου και αν προέρχονται και να στηρίζουμε τις προσπάθειες για την αποτροπή του κοινωνικού τους αποκλεισμού και την ένταξή τους στην ελληνική κοινωνία

Η ΚΟΕ προαναγγέλλει εξελίξεις για τον ΣΥΡΙΖΑ

Για ένα μέτωπο αλλαγής

Η ΚΟΕ θα καταθέσει τις επόμενες μέρες μια ανοικτή πρόταση συγκρότησης ενός μετώπου αλλαγής της πορείας προς την κοινωνική καταστροφή. Ένα τέτοιο ανοικτό, πλατύ, λαϊκό μέτωπο είναι η ανάγκη των καιρών. Είναι η απαίτηση ανατροπής ενός πολιτικού συστήματος ξεπερασμένου, ληστρικού, διεφθαρμένου. Είναι ο μοναδικός δρόμος ελπίδας και διεξόδου. Στην πρόταση συγκρότησης του μετώπου καθοριστικό ρόλο οφείλει να παίξει η αριστερά, αλλά το μέτωπο δεν περιορίζεται στην αριστερά. Αφορά τις δυνάμεις, κοινωνικές ή πολιτικές που επιδιώκουν την πραγματική αντιπαράθεση με το χρεοκοπημένο πολιτικό σύστημα και τις πολιτικές ασφυξίας που εφαρμόζονται στη χώρα.

Είναι προφανές ότι οι δυνάμεις που συγκροτούν την πρωτοβουλία που ονομάστηκε «Μέτωπο Ανατροπής και Αλληλεγγύης», ενώνονται σήμερα σε δύο πράγματα: Πρώτον στην ανάγκη δημιουργίας ενός μετώπου ανατροπής και αλληλεγγύης. Δεύτερον στην εκτίμηση ότι αν η αριστερά δεν ανταποκριθεί, θα ξεπεραστεί από την κοινωνία. Δείγματα τέτοιων καταστάσεων ζήσαμε και κατά την γενική απεργία της 5/5, όπου η κατακραυγή για το πολιτικό σύστημα ήταν πάνδημη και η αριστερά –ανεξαρτήτως δηλώσεων- ήταν μέσα στο κάδρο της απαξίωσης.

Οι όποιες πρωτοβουλίες και διεργασίες για τη συγκρότηση ενός τέτοιου μετώπου οφείλουν πρώτα από όλα να βλέπουν την κοινωνία και όχι το μικρόκοσμο ή τις μικροεξουσίες της αριστεράς. Επομένως τα ερωτήματα περί διάσπασης, νέου φορέα ή ψηφοδελτίου, αποχώρησης από τον ΣΥΡΙΖΑ κλπ, αν δεν είναι κατευθυνόμενα, είναι αφελή. Διατυπώνονται, αφαιρώντας την πραγματικότητα των κοινωνικών αλλαγών που θα είναι ραγδαίες και ανατρεπτικές, είτε σε αντιδραστική, είτε σε προοδευτική κατεύθυνση. Στην εποχή που είμαστε και με την αριστερά που υπάρχει, δεν περιμένουμε ότι η αριστερά θα σώσει την κοινωνία. Ανάποδα, η κοινωνία είτε θα αναδείξει άλλο ρόλο για την αριστερά, είτε θα την περιθωριοποιήσει.

Τις τελευταίες μέρες εξαπολύθηκε μια συντονισμένη εκστρατεία εναντίον του Μετώπου, συντρόφων και οργανώσεων που συμμετέχουν σε αυτό.

Τα επιτελεία που έχουν την ολοκληρωτική ευθύνη για τη μιζέρια και την εσωστρέφεια της αριστεράς, σε συγχορδία με κατευθυνόμενα δημοσιεύματα, κατασκεύασαν γεγονότα, προχώρησαν σε εικασίες, «αποκάλυψαν» σχέδια διάσπασης, έφτασαν να μιλάνε για μέλος του Μετώπου που ρωτά στη Βουλή για το πώς θα κατανεμηθεί η κρατική επιχορήγηση μετά τη διάσπαση… Είχε προηγηθεί η βεβιασμένη συγκέντρωση του ΣΥΡΙΖΑ στις 14/5, με μόνο στόχο να προλάβουν τον Α. Αλαβάνο. Και φυσικά οι γνωστές αθλιότητες που κυκλοφόρησαν για το πώς το Μέτωπο δήθεν αρνήθηκε την πρόταση που το ίδιο κατέθεσε: Να είναι ομιλητές και ο Α. Τσίπρας και ο Α. Αλαβάνος, ως ένα θετικό, δημιουργικό σοκ ελπίδας και ενότητας για τον κόσμο της αριστεράς. Σήμερα, οι εκδηλώσεις που διοργανώθηκαν από την ΚΟΕ και η συγκέντρωση του Μετώπου στις 27/5 ερμηνεύονται ως εξαγγελία διάσπασης.

Αυτές οι κινήσεις δείχνουν μια αριστερά μικρή, μίζερη και αναντίστοιχη. Σε καιρούς βαθιάς κρίσης και μεγάλων ανατροπών, τμήματα της αριστεράς ασχολούνται με την εκκαθάριση, τις προγραφές, την εξώθηση σε διάσπαση. Όχι με δημόσιο και πολιτικό τρόπο. Αλλά με την γνωστή πλέον μέθοδο της διαβολής και των διαρροών, με την βοήθεια των γνωστών και μη εξαιρετέων συγκροτημάτων τύπου.

Θα διαψευστούν. Πολιτικά ζητήματα υπήρξαν και υπάρχουν:

Η απαίτηση για συγκρότηση του ΣΥΡΙΖΑ στη βάση του «ευρωπαϊσμού» πριν την 3η συνδιάσκεψη, που ευτυχώς αποσύρθηκε πριν εκτεθούμε ανεπανόρθωτα. Η εμμονή στην «προγραμματική αντιπολίτευση», ενώ ξεκινούσε η πιο έξαλλη επίθεση του κεφαλαίου. Η (δημόσια αναγνωρισμένη) καταστρατήγηση όλων των αποφάσεων των συνδιασκέψεων του ΣΥΡΙΖΑ. Η διολίσθηση σταθερά και αποφασιστικά στη διάλυση και στο σάπισμα των διαδικασιών του ΣΥΡΙΖΑ. Ο προπηλακισμός της πρότασης δημοψηφίσματος για το Σύμφωνο Σταθερότητας. Η μετά από μήνες αντιγραφή της ίδιας πρότασης για το ΔΝΤ. Η συζήτηση για ψήφο του ΣΥΡΙΖΑ στην εκλογή Παπούλια. Η πρόταση για συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ στις αυτοδιοικητικές. Η πρόταση για «νέο» πόλο της αριστεράς με δυνάμεις της οικολογίας και του ΠΑΣΟΚ. Ο περιορισμός της αριστεράς σε ρόλο σχολιαστή χωρίς «εξαλλοσύνες». Η απουσία παρεμβάσεων και πρωτοβουλιών που θα οργανώσουν την αντίσταση και τον αγώνα του λαού. Η ανεξέλεγκτη και ανταγωνιστική παρέμβαση τμήματος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Η θλιβερή τηλεοπτική παρουσία. Η φθοροποιός πολυήμερη συζήτηση για την εμφάνιση ή όχι του ΣΥΡΙΖΑ στο συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών. Οι κεντρικές παρεμβάσεις χωρίς αιχμές και στόχους, επίπεδες και αδιάφορες. Η σημερινή αήθης επίθεση ενάντια σε όσους έθεσαν την ανάγκη για μια αριστερά ανταγωνιστική και επικίνδυνη. Η κατασκευή ανύπαρκτων «ειδήσεων», «δηλώσεων», «ομιλιών».

Ο κατάλογος είναι μακρύς.

Επομένως υπάρχουν πολιτικά ζητήματα που μια υγιής διαδικασία θα τα έθετε στη συζήτηση. Τα προσωπικά, ψυχολογικά ή άλλα, ηγετικά προβλήματα, ανασύρονται για να κρύψουν το κενό αριστεράς. Και αντί να υπάρξει πολιτική αντιπαράθεση πετιέται η λάσπη της διάσπασης ώστε να μετατεθούν οι ευθύνες. Εκτός κι αν την ευθύνη για το σημερινό βάλτωμα και τη σμίκρυνση του ΣΥΡΙΖΑ, την έχει μια «αριστερίστικη», «αντιευρωπαϊκή», «μικρή», «ανύπαρκτη στην κοινωνία» συνιστώσα - με μηδενική πρόσβαση στα ΜΜΕ, και ένας πρώην πρόεδρος που αποφάσισε ξαφνικά να ξαναγίνει πρόεδρος…

Η ΚΟΕ δεν θα αναλωθεί σε αυτή την αντιπαράθεση. Δεν θα έβγαζε καν αυτή την ανακοίνωση αν τα όρια της πολιτικής αντιπαράθεσης ήταν σεβαστά και δεν είχαμε παροξυσμό πανικόβλητων και προσβλητικών άρθρων.

Η ΚΟΕ θα πάρει πρωτοβουλίες για να τεθεί η ανάγκη συγκρότησης ενός πολιτικού και κοινωνικού μετώπου αλλαγής. Οι εξελίξεις θα είναι γρήγορες, απρόβλεπτες και κρίσιμες για την πορεία της χώρας και του λαού της. Προτιμούμε να παρέμβουμε αποφασιστικά στην κατεύθυνση αυτή, από το να αναλωθούμε στο συνηθισμένο αριστερό χόμπι της ίντριγκας, της διαβολής και του κουτσομπολιού.

Στις 29 Μαΐου θα διεξαχθεί έκτακτη πανελλαδική σύσκεψη της ΚΟΕ. Στη συγκέντρωση του Μετώπου στις 27/5 θα υπάρξει δημόσια τοποθέτηση από τη μεριά μας για το μέτωπο που πρέπει να συγκροτήσουν οι δυνάμεις που κινούνται έξω από το σύστημα υποτέλειας και χρεοκοπίας. Η ΚΟΕ καλεί τα μέλη και τους φίλους της να δουλέψουν αποφασιστικά για την επιτυχία της συγκέντρωσης, που μπορεί να αποτελέσει μια νέα αρχή.

ΚΟΕ, 17/5/2010

Σχόλιο "Πιπεριάς": Με τον πιο απλό και συνάμα πολιτικό (πρέπει να το πούμε...) τρόπο νομίζω ότι η ΚΟΕ ανακοινώνει την αποχώρησή της από τον ΣΥΡΙΖΑ. Είναι δικαίωμα των συντρόφων της ΚΟΕ να επιλέξουν το δρόμο τους. Οι διασπάσεις είναι τραυματικές εμπειρίες, αλλά κάποιες φορές λειτουργούν λυτρωτικά. Στη προκειμένη περίπτωση πιστεύω ότι η κατάσταση στον ΣΥΡΙΖΑ με το "Μέτωπο" & τον Αλαβάνο δεν μπορεί να συνεχιστεί. Ενα "βελούδινο" διαζύγιο ίσως να ήταν καλύτερο. Εξάλλου θα βρισκόμαστε στους δρόμους καθημερινά, σε κοινούς αγώνες...

...(α)κυρώσεις ...

«Και ιδού δράκων πυρρός (χρυσοκόκκινος) εκ πυρός (πύρινος)» -απ' τηνΑποκάλυψη του Ιωάννη, όταν άρχισε να μελετά το Ασφαλιστικό...

Ανδρείκελο (το): ομοίωμα ανθρώπου.
Ή ζώου. Με αρθρωτά κινητά μέλη που επιτρέπουν διάφορες στάσεις.
Συνώνυμα: μαριονέτα, κούκλα.
Μεταφορικώς: Αυτός που στερείται αυτενέργειας, αυτοβουλίας και κατευθύνεται από άλλους.
Πιο χοντρά συνώνυμα: πιόνι, υποχείριο, φερέφωνο, αχυράνθρωπος, ενεργούμενο...
Ετυμολογία: αρχ.: ανδρείκελον-ανθρωπόμορφος εκ του ανήρ-ανδρός και είκελος, όμοιος...
Αντίθετα: ανδρείος, αντρείος, αντρειωμένος, τολμηρός, σθεναρός, παλληκάρι, γενικώς ο πούντζος του Καραϊσκάκη...
[Βεβαίως υπάρχει και η βυζαντινόφρων εκδοχή της «ανδρείας» ήτις περιορίζεται εις «την των ανδρών ηλικία» (Λεξικό Σουΐδα) -αν και παρακάτω αποκαθιστά την έννοια και ως «ανδρεία ψυχής»- μυστήριοι τύποι αυτοί οι Βυζαντινοί]...
***
Ραγιάς (ο): αραβική λέξη - ο μη μουσουλμάνος οθωμανός υπήκοος, κατά συνεκδοχήν ο δούλος -«να 'ρθουν να προσκυνήσουσι, ραγιάδες να γενούνε»- (από το Μέγα Λεξικόν της Ελληνικής Γλώσσης του Δημήτριου Β. Δημητράκου το οποίον εγράφη ακριβώς επειδή οι ραγιάδες έχασαν το παιγνίδι το 1821, ασχέτως αν έκτοτε περιοδικώς επανέρχονται κι ενίοτε εκ νέου κάνουν κουμάντο).
Αντιθέτως, το Λεξικό Μπαμπινιώτη ετυμολογεί τη λέξη απ' το τουρκικό raya, αλλά συμφωνεί με το Λεξικό Δημητράκου ότι ραγιάς είναι ο μη μουσουλμάνος υπήκοος των Οθωμανών, μεταφορικώς αυτός που έχει δουλοπρεπή στάση.
Αρα, είναι δημοσιογραφικώς διασταυρωμένο (σε δύο Λεξικά) και άρα κάργα καρατσεκαρισμένο ότι ραγιάς είναι ο δουλοπρεπής, ο υποτέλειας, ο σφάξε με αγά μου να αγιάσω...
Κάτι σαν γραικύλος.
Γραικύλος (ο) (μειωτικό): ο Ελληνας που είναι ανάξιος της εθνικής του παραδόσεως, ο ξεπεσμένος, παρηκμασμένος Ελληνας, συνήθως δουλοπρεπής προς τους ξένους.
Ετυμολογία: λατινικό, Graeculus, επίθετο με το οποίον οι Ρωμαίοι χαρακτήριζαν ειρωνικά τον ελληνίζοντα συμπατριώτη τους, ο οποίος προσπαθούσε αδέξια να μιμηθεί τους Ελληνες (Λεξικό Μπαμπινιώτη).
Η λέξη στη συνέχεια εξέπεσε να αναφέρεται στους ίδιους τους Ελληνες, πλην όμως τους εκπεσόντες, τους ξεπεσμένους και δουλικούς.
Αντίθετο: Γραικός (ο): ο Ελληνας. «Ελληνες ωνομάσθησαν το πρότερον Γραικοί καλούμενοι», Αριστοτέλης (Λεξικό Liddell-Scott) - και δυο χιλιάδες χρόνια μετά: «εγώ Γραικός γεννήθηκα, Γραικός θέ' να πεθάνω». (Φράση πολύ συνηθισμένη κατά τους σκοτεινούς αιώνες της τουρκοκρατίας, ότε, κατά τους νεωτερικούς, η συνέχεια του ελληνισμού ελέγχεται).
Συνώνυμο: Ρωμιός (εκ του Ρωμαίος, καθώς πολιτικά κι ανεξαρτήτως καταγωγής προσδιόριζαν τον εαυτόν τους οι υπήκοοι της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας - του Βυζαντίου).
σημείωσις: νεότερον του γραικύλου είναι ο γραισκύλος - μια ευγενική (κι αφιλοκερδής) γλωσσοπλαστική προσφορά της στήλης στη μαμά ελληνική γλώσσα.
* * *
Κουίσλινγκ: η απόδειξη ότι για να 'ναι κανείς γραικύλος ή ραγιάς, δεν προϋποθέτει να 'ναι Ελληνας.
Δωσίλογος (ο): το τελευταίο κι έσχατο λήμμα (και λύμα, σκατό) του γράμματος δέλτα της ελληνικής γλώσσας: αυτός που υποχρεούται να λογοδοτήσει για τις παρανομίες του - αυτός που συνεργάσθηκε με τον εχθρό την περίοδο της Κατοχής - ίδιου
ετύμου (κατά τη σχέση του δίδω και του δώρου), με τη δωροδοκία, δωροδοκώ, δωροδόκος και τη δωροληψία, δωρολήπτης, δωροδοκούμαι...
Οι τελευταίοι, δωσίλογοι, δωροδόκοι και δωρολήπτες καλύπτονται από τον νόμο περί ευθύνης υπουργών, που μόνον σε μια επικράτεια ραγιάδων, θα μπορούσαν να έχουν συντάξει γραικύλοι με κυβερνήσεις ανδρεικέλων.
Ανδρείκελα των ΗΠΑ.
Ανδρείκελα του ΔΝΤ.
Αλλωστε έτσι λύνεται και το συνεχές δίλημμα του νεώτερου Ελληνισμού (μετά τους Κομνηνούς) ανάμεσα στην «παπική τιάρα» ή το «τούρκικο φακιόλι»: και ανδρείκελο της Δύσης, και ραγιάς στον Τούρκο. Οπερ έδει δείξαι...

ΣΤΑΘΗΣ Σ. 13.V.2010 stathis@enet.gr
Πηγή: Ελευθεροτυπία

Ερχεται ο Ερντογάν, η αριστερά τι λεει;

Αποσπάσματα από την ομιλία της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Αλ. Παπαρήγα σε σπουδαστές του ΤΕΙ Αθήνας

Έρχεται ο Ερντογάν στην Ελλάδα, εμείς δεν θα πούμε να μην έρθει ο Ερντογάν γιατί είναι Τούρκος όπως λένε οι γνωστοί εθνικιστές. Και είμαστε και οι πρώτοι που θα υποστηρίξουμε ότι θέλουμε ομαλή συμβίωση με την γειτονική χώρα και θέλουμε την πλήρη διεθνιστική αλληλεγγύη και φιλία ανάμεσα στον ελληνικό, τον τουρκικό και τον κουρδικό λαό. Δεν το συζητάμε. Όμως για κοιτάξτε αυτή η φιλία μεταξύ τους πάει να οικοδομηθεί με γέφυρα τις επιχειρηματικές συμφωνίες, τις συμφωνίες των μονοπωλίων των ελληνικών, των τουρκικών και άλλων. Μπορεί οι επιχειρηματίες να είναι φίλοι στο πολιτικό επίπεδο και στο στρατιωτικό επίπεδο να υπάρχει σύγκρουση. Στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο όχι μόνο προετοίμαζαν οι κεφαλαιοκράτες την άνοδο του φασισμού και τροφοδότησαν το πόλεμο, αλλά και σε όλη την εξέλιξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Αμερικάνοι βιομήχανοι, Σουηδοί, Βρετανοί βιομήχανοι, Γάλλοι βιομήχανοι, συνεργάζονταν με τους Γερμανούς, με το γερμανικό κεφάλαιο. Δεν έχει πατρίδα το κεφάλαιο. Και εδώ κινδυνεύουμε να υπογραφεί συμφωνία ανάμεσα στην Ελλάδα και στην Τουρκία η οποία αντικειμενικά, έμμεσα άρα και άμεσα αναγνωρίζει τις γκρίζες ζώνες στο Αιγαίο που αφορούν ελληνικά νησιά. Κατά συνέπεια εξαιρείται από την άμυνα της χώρας ένα μέρος της ελληνικής επικράτειας. Θα μου πείτε καλά έχουμε μια κυβέρνηση προδοτική; Δεν θα την πούμε έτσι. Θα έρθει και θα σου πει: Μα είμαστε σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ, θέλουμε να μπει και η Τουρκία στην ΕΕ. Προσέξτε όμως. Αυτή η συμμαχία είναι λυκοσυμμαχία. Και δεν μπορούμε να εκχωρήσουμε ούτε σε σύμμαχο της χώρας, πολύ περισσότερο που υπάρχουν οι ανταγωνισμοί και θα αναπαράγονται συνέχεια, δεν μπορούμε να εκχωρήσουμε ούτε μια σπιθαμή κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας και αρμοδιοτήτων.

Και μετά το Βήμα, η Καθημερινή...

Η Δημοκρατία και το κόστος

«Oι διαδηλώσεις δεν μπορεί να χρησιμοποιούνται για την τέλεση παράνομων πράξεων. Η ελευθερία της διαμαρτυρίας καθενός σταματά εκεί που αρχίζει το δικαίωμα της ζωής, της ελευθερίας και της εργασίας του άλλου. Πρέπει να βάλουμε ένα τέλος τώρα». Tα λόγια αυτά του Προέδρου της Δημοκρατίας στη χθεσινή σύσκεψη των πολιτκών αρχηγών πρέπει να οδηγήσουν στην άμεση λήψη πρακτικών μέτρων που θα περιφρουρήσουν την ζωή, την ελευθερία, την απρόσκοπτη εργασία στην Αθήνα κάτω από οιεσδήποτε συνθήκες, καθώς και τη δημόσια και ιδιωτική περιουσία. Τα κόμματα που συμμετείχαν στη χθεσινή σύσκεψη εκπροσωπούν τη συντριπτική πλειοψηφία του λαού και δικαιούνται να θεσπίζουν τους κανόνες της Δημοκρατίας. Ενα τμήμα της Αριστεράς έχει επιλέξει το μονοπάτι της παραφροσύνης, αμφισβητώντας το Σύνταγμα και τους νόμους. Αν το επιτρέψουμε, το κόστος θα είναι ανυπολόγιστο για τη Δημοκρατία και τη χώρα συνολικά.

*** Υπάρχει καμία αμφιβολία ότι βρισκόμαστε σε ταξικό πόλεμο;

ΤΑ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΛΕΝΙΝ ΚΑΙ ΟΙ ΣΚΙΕΣ ΤΩΝ ΤΣΑΡΩΝ

Του Σταύρου Ψυχάρη

O καβγάς της κυρίας Αλέκας Παπαρήγα και των βοηθών της με τον κ. Γιώργο Καρατζαφέρη και τους βοηθούς του εντός και εκτός του Κοινοβουλίου με αντικείμενο το Σύνταγμα της Ελλάδας δίνει την ευκαιρία να γίνουν ορισμένες επισημάνσεις για το Πολίτευμα της Χώρας και τις αλλαγές που μπορεί να επιδιώκουν ορισμένοι.

Πρέπει πριν απ΄ όλα να σημειωθεί ότι το δημοκρατικό πολίτευμα δεν μπορεί να αμφισβητηθεί. Και αν θεωρήσουμε ορθή τη στάση του κράτους απέναντι στον τέως βασιλέα Κωνσταντίνο (στον οποίο απαγορεύεται να πολιτευθεί για να μη δημιουργηθούν εντυπώσεις), αυτονόητο είναι ότι δεν έχουν θέση στην πολιτική ζωή της χώρας όλοι όσοι αμφισβητούν την κοινοβουλευτική δημοκρατία και απεργάζονται την κατάλυσή της.

Απαιτείται μεγάλη ανοχή της Πολιτείας για να επιτρέπεται σε πολιτικά σχήματα, οργανώσεις, κινήματα και ομάδες ατόμων η δραστηριότητα με στόχο να αλλάξουν θεμελιώδεις διατάξεις του Συντάγματος. Για να προλάβει τυχόν παρεξηγήσεις ο Συνταγματικός Νομοθέτης όρισε (Σύνταγμα του 1975) ότι όλα τα πολιτικά κόμματα, για να λειτουργούν νομίμως, πρέπει να καταθέτουν δήλωση στον Αρειο Πάγο ότι σέβονται το ισχύον Πολίτευμα.

Κινούνται λοιπόν εκτός των ορίων της νομιμότητας όσοι αμφισβητούν το Πολίτευμα, έστω και αν επικαλούνται τη θέληση του, αμέτοχου σε τέτοιες διεργασίες, Λαού.

Οσοι μιλούν για αλλαγή του Συντάγματος, πρέπει να δηλώνουν ξεκάθαρα τι έχουν στο μυαλό τους. Αλλο πράγμα είναι να συζητάμε και να διαφωνούμε για το ζήτημα των λεγόμενων ιδιωτικών πανεπιστημίων και άλλο να εννοούμε (για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους) αλλαγές που προφανώς σημαίνουν είσοδο στον χώρο των θαυμάτων τού άλλοτε ποτέ υπαρκτού και νυν σχολάζοντος σοσιαλισμού.

Υποθέτουμε ότι είναι οι ανάγκες και οι αναπόφευκτες τριβές της καθ΄ ημέραν πολιτικής ζωής, η προσπάθεια δημιουργίας εντυπώσεων που οδηγεί τα κόμματα, μερικές φορές, σε επικίνδυνες αμφισβητήσεις του Καταστατικού Χάρτου της Πολιτείας.

Τι θα μπορούσε να συμβεί στην Ελλάδα αν οι μεν έκλειναν το μάτι στα φαντάσματα του Λένιν και οι άλλοι στις σκιές του Τσάρου;

Πηγή: Το ΒΗΜΑ της Κυριακής

* Το πολλαπλό πρόσωπο της κρατικής εξουσίας δείχνει πλέον ξεκάθαρα ότι δεν πρόκειται να ανεχθεί διαφορετική άποψη για τον αντιλαϊκό μονόδρομο Ε.Ε. και ΔΝΤ. Καμία αντίδραση, καμία διαφωνία. "Σκάσε και δούλευε να σωθεί η πατρίδα...". Μετά την "Καθημερινή" που έχει ταχθεί από την πρώτη στιγμή στο πλευρό της κυβέρνησης ΓΑΠ, έρχεται (επωνύμως παρακαλώ...) ο Σταύρος Ψυχάρης, από τη ναυαρχίδα του ΔΟΛ το Κυριακάτικο Βήμα, να ξεκαθαρίσει ότι όποιος αμφισβητεί το Σύνταγμα είναι εκτός νομιμότητας. Το μήνυμα είναι ξεκάθαρο. Αμφισβητεί το ΚΚΕ το Σύνταγμα, να τεθεί εκτός νόμου. Οποιος δεν το έχει καταλάβει ότι έχουμε πόλεμο, ταξικό πόλεμο, όταν θα το πάρει χαμπάρι θα είναι πολύ αργά...

Στη μνήμη των τεσσάρων δολοφονημένων...

Τα λόγια πολλές φορές είναι φτωχά. Για όσα συνέβησαν την Τετάρτη 5 Μαίου δεν έχω να πω πολλά. Με καλύπτουν δυο ανακοινώσεις από διαφορετικούς χώρους, που όμως "φωτίζουν" πολλά πράγματα. Οι ανακοινώσεις είναι από την Αναρχική Συσπείρωση και από την ομάδα Αρδην - Ρήξη.


Ο δίκαιος ξεσηκωμός...

Πρώτα απ’ όλα θέλουμε να ξεκαθαρίσουμε ότι ο θυμός μας είναι απερίγραπτος, τόσο για την θρασύδειλη παρα-κρατική συμμορία, που ευθύνεται για την δολοφονία τριών ανθρώπων, δύο γυναικών –η μία μάλιστα έγκυος στον τέταρτο μήνα– και ενός άνδρα, που εργάζονταν στην τράπεζα Marfin στην οδό Σταδίου, όσο και για τον συρφετό πολιτικών και δημοσιογράφων που έσπευσαν να ταυτίσουν τον δίκαιο ξεσηκωμό εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις με την αποτρόπαια αυτή δολοφονία.

Και όμως η αλήθεια δεν μπορεί να σβηστεί. Ένα οργισμένο ποτάμι διαδηλωτών περικύκλωσε την Βουλή και για ώρες επιχειρούσε να εισβάλλει δίνοντας σκληρές μάχες με τις δυνάμεις καταστολής.

Το γεγονός αυτό δεν μπορεί να κρυφτεί ούτε να καλυφθεί από τους τόνους λάσπης, που επιχειρούν να ρίξουν οι πανικόβλητοι κρατικοί υπάλληλοι, οι θλιβεροί κομματάρχες κάθε χρώματος και οι «επίλεκτοι» διαχειριστές της «ειδησεογραφίας». Ακόμα και τα πλάνα, που οι τελευταίοι δήθεν σχολίαζαν με σχεδόν πανιασμένα τα πρόσωπα, παραμένουν αδιάψευστοι μάρτυρες των όσων συγκλονιστικών στην πραγματικότητα συνέβησαν για ώρες είτε στα σκαλιά που οδηγούσαν στον προαύλιο χώρο του κοινοβουλίου, είτε μπροστά στον Άγνωστο Στρατιώτη, είτε στην Λ. Αμαλίας και στην ευρύτερη περιοχή του Συντάγματος.

Δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτές επιχειρούσαν να σπάσουν τον κλοιό των κατασταλτικών δυνάμεων, ενώ το σύνολο της διαδήλωσης και επικροτούσε και στήριζε το εγχείρημα μη απομακρυνόμενο από την περιοχή που πνιγόταν στα δακρυγόνα. Άνθρωποι κάθε ηλικίας είτε με ακάλυπτο πρόσωπο είτε με καλυμμένο, δονούσαν την ατμόσφαιρα με το σύνθημα «να καεί, να καεί το μπουρδέλο η Βούλη», που πριν χρόνια και καιρούς φωναζόταν μόνο από τα χείλη αναρχικών. Όσο για τους αναρχικούς, ναι βρίσκονταν ανάμεσα σ’ όλους αυτούς που έδωσαν ένα βροντερό μήνυμα στους ντόπιους υπαλλήλους του ΔΝΤ και της Ε.Ε. αλλά και στα περιώνυμα αφεντικά τους.

Εδώ είναι Βαλκάνια, δεν είναι παίξε γέλασε. Ο κόσμος γνωρίζει ακόμα τους τρόπους να αγωνίζεται, να ξεσηκώνεται, να ματώνει για να κρατήσει έστω και μια ελπίδα ζωντανή για αυτό που πιστεύει ότι είναι το δίκαιο. Ο σβέρκος των απείθαρχων του ελλαδικού χώρου έχει αποδειχθεί ότι είναι ευαίσθητος στον κρατικό ζυγό, η ανυποταξία τους μπολιάζει κάθε εξέγερση, κάθε κοινωνική σύγκρουση.

Τα διεθνή πρακτορεία, για μιαν ακόμα φορά, καταγράφουν έναν ξεσηκωμό στον ελλαδικό χώρο σε μια κρίσιμη «στιγμή» για τους αφεντάδες της Ε.Ε. και όχι μόνον. Φοβούνται ότι το φλογερό μήνυμα που δόθηκε, για μιαν ακόμη φορά, θα μεταλαμπαδεύσει και σε άλλες εστίες τη φωτιά, που σιγά-σιγά θα γίνει πυρκαγιά. Ο ευρωπαϊκός νότος, που εμφανίζεται ανήμπορος να «προσαρμοστεί», επιχειρείται να μπει στο «γύψο», να πειθαρχήσει με κάθε τρόπο.

Ας καλοδεχθούμε, λοιπόν, τα νέα τους σχέδια. Ας τους κάνουμε να είναι σίγουροι ότι ο βούρδουλας δεν είναι αρκετός για να μας κάνει παθητικούς και ανήμπορους να σηκώσουμε κεφάλι. Να μην έχουν ακόμα καμία αμφιβολία, ότι τα παραμυθάκια και τα ιδεολογήματα περί «εθνικής επιβίωσης», «φιλοπατρίας», «εθνικής ανάγκης» και άλλων τινών έχουν ξεφτίσει προ πολλού.

Σε ότι μας αφορά, δεν παραγνωρίζουμε ούτε στιγμή, ότι έχουμε κάθε λόγο να μπήξουμε όσο μπορούμε το μαχαίρι στο κόκαλο. Να κάνουμε το παν να παραμείνουν ανοικτές οι πληγές των εξουσιαστών. Η χρεοκοπία είναι όλη δική τους, δεν είχαμε και δεν θα έχουμε ποτέ να μοιραστούμε τίποτα με εκείνους που ρουφούν τις ζωές των ανθρώπων, που τους αρνούνται αυτή τη στιγμή και τα ψίχουλα που τους παραχωρούσαν ως χθες. Όσους για εκείνους που αμφιταλαντεύονται, εκείνους επίσης που εκτός των πραγμάτων θα πάρουν θέση, επειδή η μοίρα που τους επιφυλάσσει το σύστημα κυριαρχίας και εκμετάλλευσης είναι πλέον δεινή, δεν έχουμε παρά να τους καλοδεχθούμε.

Τέλος, θα επαναλάβουμε για μιαν ακόμη φορά, ότι οι αναρχικοί αγωνιστές δεν έχουν καμία σχέση με κανενός είδους θλιβερή συμμορία. Συμμετέχουν στους κοινωνικούς αγώνες προτάσσοντας πρώτα απ’ όλα το ήθος, την ανιδιοτέλεια και την αυταπάρνηση. Δεν έχουν σκοπό να αποκομίσουν οικονομικά ή άλλα οφέλη. Δεν έχουν ως σημαία τους την ρήση κλέψε, σπάσε, άρπαξε. Αποστρέφονται και δεν συναγελάζονται με οποιονδήποτε θέλει να επιβληθεί, με επαναστατικούς ή μη τρόπους. Περιφρονούν απερίφραστα τα κάθε είδους παράσημα, που διεκδικούν οι δήθεν φωτισμένες πρωτοπορίες και γυρνούν χωρίς δεύτερη σκέψη την πλάτη στις κινηματικές πλειοψηφίες, που όμως μοιάζουν τόσο λίγες και τόσο μικρές…

Η 5η Μάη, σίγουρα, θα καταγραφεί με τον πιο έντονο τρόπο στην ιστορία των κοινωνικών αγώνων. Θέλουμε να πιστεύουμε ότι το οδυνηρό γεγονός της δολοφονίας τριών ανθρώπων θα αποτελέσει και το κύκνειο άσμα όσων επιχειρούν να δεσμεύσουν κοινωνικές πρακτικές, αβαντάροντας, από τη θέση εντολοδόχου, τις διάφορες παρα-κρατικές συμμορίες, όποιον μανδύα και αν αυτές έχουν.

Βέβαια, «συν Αθηνά και χείρα κίνει»…

Αθήνα 5 Μαΐου 2010

Συσπείρωση Αναρχικών

Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΠΡΟΒΟΚΑΤΣΙΑ ΤΗΣ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ

Από τον Δεκέμβριο του 2008, ο χώρος μας δεν κουράστηκε να επισημαίνει τα πραγματικά, βαθιά αδιέξοδα που σφραγίζουν τις τάσεις της μηδενιστικής αντίδρασης που επεδίωκαν την ολοκληρωτική κυριαρχία στις διαδηλώσεις και στους χώρους αμφισβήτησης της ελληνικής κοινωνίας.

Και τρέμαμε κυριολεκτικά για την τροπή που θα μπορούσαν να πάρουν αυτά τα αδιέξοδα. Το είχαμε επισημάνει τον Δεκέμβριο του 2008, εισπράττοντας πολλές ύβρεις και επικρίσεις Και όμως, σήμερα, τα επεισόδια που εξαπέλυσαν οι υστερικοί γόνοι νεοελλήνων μικροαστών κατέληξαν, με τη δολοφονία τριών εργαζόμενων της Μαρφίν Μπανκ, να υπονομεύσουν τις μαζικότατες αντιδράσεις της ελληνικής κοινωνίας ενάντια στα λαοκτόνα μέτρα που επιβάλουν οι δυνάμεις κατοχής του Βερολίνου και της Ουάσιγκτον και εφαρμόζει με ζήλο η κυβέρνηση-μαριονέτα. Δεν αποτελούν μόνο το καλύτερο δυνατό δώρο προς την κυβέρνηση, αλλά και στις κατοχικές δυνάμεις, προκειμένου να κάμψουν την αντίσταση του ελληνικού λαού.

Δίνουν την καλύτερη αφορμή στους μεγάλους κερδοσκόπους, και τις δυνάμεις από την Ευρώπη και την Αμερική –που θέλουν να τελειώνουν μια για πάντα την Ελλάδα (από την Γκόλντμαν Ζακς, μέχρι την Άγκελα Μέρκελ), και να την οδηγήσουν σε ολοκληρωτική πτώχευση και κατάρρευση–, να χρησιμοποιήσουν και το επικοινωνιακό χαρτί μιας «χώρας βανδάλων, κανιβάλων, δολοφόνων», το οποίο ήδη παρουσιάζεται σε όλα τα μεγάλα διεθνή μέσα της Οργουελιανής Νέας Τάξης Πραγμάτων.

Το δίδαγμα είναι τραγικό. Μια ολόκληρη κοινωνία, άφησε μερικά υστερικά μηδενικά να συκοφαντήσουν κάθε εξέγερση και αντίσταση και να την υποκαταστήσουν με την ασχήμια που κουβαλούν και την όποια παρουσιάζουν ως «κίνημα». Και γι αυτό ευθύνονται πολλοί: Και πρώτα απ’ όλα μια σάπια και χωρίς όραμα κοινωνία. Αυτό όμως δεν μπορεί να βγάζει λάδι κόμματα και παρατάξεις: Aπό το ΠΑΣΟΚ ως αντιπολίτευση που σιγοντάριζε την ανάπτυξη τέτοιων φαινομένων, προκειμένου να κάνει πόλεμο φθοράς στην κυβέρνηση της ΝΔ, τον ΣΥΡΙΖΑ, που νόμιζε ότι θα μεταφράσει τις σπασμένες βιτρίνες σε έδρες στο κοινοβούλιο, καθώς και τα θλιβερά υπολείμματα της κάποτε εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, όπως και τους παχυλά αμειβόμενους κονδυλοφόρους και παπαγαλάκια εφημερίδων και τηλεοράσεων· όλους εκείνους που πίστευαν πως μπορούν να «χρησιμοποιήσουν» για λογαριασμό τους αυτό το άλογο και ανορθολογικό στοιχείο.

Αυτό όμως σήμερα εξελίσσεται –ως παραμορφωτική εικόνα της κοινωνίας μέσα από την οποία ξεπήδησε– σε τέρας, στρεφόμενο εναντίον του ίδιου του λαού στ' όνομα του οποίου υποτίθεται ότι δρα. Και η ιστορία θα γράψει ότι με τη δική τους συμβολή, θέριεψε η κατοχή και η κατάρρευση της χώρας μας. Κατάφεραν να επιτύχουν την μεγαλύτερη προβοκάτσια της μεταπολιτευτικής περιόδου. Έστω, ή ακόμα χειρότερα, αν πρόκειται για αυτοπροβοκάρισμα.

Ο αγώνας θα είναι μακροχρόνιος. Οι κηδεμόνες και οι κατακτητές από Δύση και Ανατολή έρχονται στην πατρίδα μας, για να μείνουν. Ταυτόχρονα ως κοινωνία έχουμε πιάσει πάτο. Εμείς το Άρδην και η Ρήξη, θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε στο πλευρό της άλλης Ελλάδας, του μαχόμενου αντιστασιακού ελληνισμού, προσπαθώντας να μπολιάσουμε ξανά με ελπίδα και όραμα για εθνική απελευθέρωση, κοινωνική χειραφέτηση, οικολογία και κοινοτισμό, τις πραγματικές ανατρεπτικές διαθέσεις του ελληνικού λαού. Θα συνεχίσουμε να παλεύουμε ώστε ο θάνατος των τριών αδικοχαμένων νέων να μη μεταβληθεί σε όπλο στα χέρια της Κυβέρνησης και των κατοχικών δυνάμεων, προσφέροντας μια εναλλακτική πρόταση αλλαγής της κοινωνίας στη νεολαία που επιθυμεί να δώσει αυθεντικό περιεχόμενο στην εξέγερσή της.

Υ.Γ. Και βέβαια, δεν είναι δυνατόν να μη σταθούμε στις βαρύτατες ευθύνες που φέρει ο Α. Βγενόπουλος, ο οποίος με την εντελώς επιπόλαια και εγκληματική του ενέργεια να διατηρήσει ανοικτή την Τράπεζά του, τέτοια μέρα και σε τέτοιο μέρος, συνέβαλε με τη σειρά του στο τραγικό συμβάν της 5/05. Ο Βγενόπουλος, εμφανίζεται ως ο κήνσορας της ηθικής και της λογικής απέναντι στο «διεφθαρμένο» σύστημα, και προαλείφεται για «εθνικός ηγέτης». Ωστόσο για άλλη μια φορά, – μετά την δήθεν αγορά του ΟΤΕ και της Ολυμπιακής, που τις αγόρασε με φανφάρες για την εθνική του υπευθυνότητα για να τις πουλήσει μέσα σε ελάχιστο χρόνο σαν λαμόγιο μεταπράτης– απέδειξε, με τραγικό τρόπο, την ασύγγνωστη επιπολαιότητα του, ενός μπερλουσκονίσκου της κακιάς ώρας. (Πέμπτη, 6 Μαΐου, 8:30 π.μ.).

BUNDESLIGA με θρίαμβο η Ζάνκτ Πάουλι

Ναι κυρίες και κύριοι είναι γεγονός, η ομαδάρα μας ύστερα απο σχεδόν δέκα χρόνια θα παίξει και πάλι στα μεγάλα σαλόνια της Bundesliga. Το καλύτερο απ' ολα είναι, πως η άνοδος έρχεται σε συνδυασμό με τα εκατοστά μας γενέθλια. Ένας λόγος παραπάνω για τους απανταχού ανα τον κόσμο οπαδούς μας, να βγουν και να γιορτάσουν με την ψυχή τους, διότι αυτή η ομάδα το αξίζει!

Κάνοντας μια μικρή αναδρομή στη νεότερη ιστορία μας, θα δούμε λύπες ατυχίες, αλλά και πολλές χαρές που προήλθαν απο την περίφημη κουλτούρα μας. Αυτήν την κουλτούρα που ακόμα και στα δύσκολα ήταν εκεί! Με τους οπαδούς να υποστηρίζουν με πάθος την ομάδα και την ίδια την ομάδα να προσπαθεί χωρίς να το βάζει κάτω πότε! Αυτή είναι η ιδιαίτερη κουλτούρα μας, αυτο είναι που κάνει τον σύλλογο κάτι διαφορετικό και σπάνιο απο όλες τις άλλες ομάδες. Ο φοίνικας που αν χρειαστεί θα αναδυθεί απο τις στάχτες του...

Ένα κύμα οπαδών πλημμύρισε τον αγωνιστικό χώρο του γηπέδου της Γκρόιτερ Φιρτ, όπου η Ζανκτ Πάουλι νίκησε 4-1 και "σφράγισε" το εισιτήριο της ανόδου. Τα τραγούδια και τα συνθήματα έδιναν και έπαιρναν με αρχηγό στους πανηγυρισμούς την ψυχάρα μας, τον Ντενίζ Νάκι. Ο οποίος είχε σκαρφαλώσει στη φυσούνα και με μια σημαία που δεν την άφηνε από τα χέρια του, ήταν ο μαέστρος των οπαδών που τον είχαν περικυκλώσει! Απίστευτα όμορφες σκηνές.

Ολοι Ζανκτ Πάουλι!
* Το κείμενο είναι από το σάιτ του FC St.Pauli Athens Club

Ολοι στην απεργία, όλοι στους δρόμους...

«Βγες έξω, σύντροφε! Ρίσκαρε
Τη δεκάρα, που ούτε δεκάρα πια δεν είναι/

Τον τόπο για ύπνο που πάνω του πέφτει η βροχή
Και της δουλειάς τη θέση που αύριο θα χάσεις!/

Μπρος, στο δρόμο έξω! Αγωνίσου!
Να περιμένεις πια δε γίνεται, είναι αργά πολύ!/

Βοήθα τον εαυτό σου βοηθώντας μας: Κάνε πράξη
Την αλληλεγγύη!/

Βγες έξω, σύντροφε, αντιμέτωπος με τα όπλα και
Διεκδίκησε το μεροκάματό σου!/

Σαν ξέρεις πως δεν έχεις τίποτα να χάσεις
Οπλα αρκετά οι αστυνόμοι τους δεν έχουν!/

Μπρος, στο δρόμο έξω! Αγωνίσου!
Να περιμένεις πια δε γίνεται, είναι αργά πολύ!/

Βοήθα τον εαυτό σου βοηθώντας μας: Κάνε πράξη
Την αλληλεγγύη!».

Μπέρτολτ Μπρεχτ, «Το τραγούδι της απεργίας» (1929 - 1930)

Η οικονομική συνεκμετάλλευση και το ΝΑΤΟ οδηγούν τις εξελίξεις

Καταιγιστικές εξελίξεις θα σηματοδοτήσει - όπως όλα δείχνουν - η επίσκεψη Ερντογάν στην Αθήνα στις 15 του Μάη

Σε ένα νέο περίγραμμα τοποθετούνται στο εξής οι ελληνοτουρκικές σχέσεις, όπως διαφαίνεται από τους στόχους που έχουν τεθεί για την επίσκεψη του Τούρκου πρωθυπουργού Ταγίπ Ερντογάν στην Αθήνα, στις 15 του Μάη: Η εμπέδωση της «ενοποίησης» της περιοχής του Αιγαίου για χάρη της «ειρήνης και της ευημερίας», θα προβληθεί ως η βασική επιδίωξη της διαδικασίας προσέγγισης, η οποία θα επισφραγιστεί με την παρουσία του Τούρκου πρωθυπουργού στην Αθήνα.
Για το λόγο αυτό, σύμφωνα με πληροφορίες, στις αποσκευές του ο Ταγίπ Ερντογάν μεταφέρει, εκτός των άλλων και υποσχέσεις για μεγάλα κεφάλαια (τουρκικά και αραβικά), τα οποία θα διατεθούν για την προώθηση της τουριστικής συνεργασίας των δύο χώρων.
Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, τους τελευταίους μήνες η Αγκυρα κινήθηκε επιδέξια και μεθοδικά προκειμένου να διαμορφώσει και να χρηματοδοτήσει προτάσεις οι οποίες συγκαλυμμένα εξυπηρετούν τις πάγιες θέσεις της για συνδιαχείριση στο Αιγαίο. Στο πλαίσιο αυτό, η Αγκυρα επιδόθηκε σε συστηματικές συζητήσεις με Τούρκους και Ελληνες επιχειρηματίες, καθώς και με εκπροσώπους μεγάλων οικονομικών χαρτοφυλακίων, οι οποίοι είναι διατεθειμένοι να επενδύσουν στον «ενοποιημένο» ελληνοτουρκικό τουριστικό χώρο.
Αυτή η προσπάθεια της Αγκυρας εκτιμάται από διπλωματικούς κύκλους ότι έχει αποδώσει καρπούς, καθώς τα κεφάλαια είναι ήδη διαθέσιμα και έχουν τοποθετηθεί στο τραπέζι των ελληνοτουρκικών συνομιλιών, αναμένοντας τις υπογραφές των σχετικών συμφωνιών, οι οποίες πιθανότατα θα «πέσουν» κατά την επίσκεψη του Τούρκου πρωθυπουργού στην Αθήνα.
Η ενδιαφέρουσα προς - τουριστική κατ' αρχήν - συνεκμετάλλευση περιοχή, προφανώς ορίζεται εντός του χώρου του Αιγαίου, για τον οποίο η Αγκυρα έχει διατυπώσει σαφείς ενστάσεις για το καθεστώς του. Υπό αυτή την έννοια, η συμφωνία της κυβέρνησης για την τουριστική «συνεκμετάλλευση» της περιοχής, ισχυροποιεί τους τουρκικούς ισχυρισμούς περί γκρίζων ζωνών και ενισχύει τη διαδικασία για τη διευθέτηση των προβλημάτων που συνδέονται με την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας.
Θα πρέπει να σημειωθεί, ότι η προσπάθεια για την τουριστική συνεκμετάλλευση που προωθείται, ενισχύει την τρέχουσα στρατιωτική ενοποίηση της περιοχής που έχει ήδη δοκιμαστεί στην πράξη, εντός του πλαισίου και των διαδικασιών του ΝΑΤΟ. Στη νέα δομή της συμμαχίας, τα εθνικά όρια έχουν προ πολλού εξαφανιστεί, δίνοντας στην Αγκυρα το δικαίωμα να κατοχυρώνει τις θέσεις της περί «γκρίζων ζωνών».
Διεκδικεί αναβαθμισμένο ρόλο
Πίσω από την εικόνα της ελληνοτουρκικής συνεργασίας, η Αγκυρα, με σίγουρες Νατοϊκές και αμερικάνικες πλάτες και εξαιτίας της αναβαθμισμένης θέσης της στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων της ιμπεριαλιστικής λυκοσυμμαχίας, δε σταμάτησε να κινείται, υπηρετώντας την ατζέντα και τις προσδοκίες της να μετατραπεί σε κυρίαρχη περιφερειακή δύναμη στην ευρύτερη περιοχή.
Η επιστολή που από τον περασμένο Οκτώβρη είχε στείλει στον Γ. Παπανδρέου ο Ταγίπ Ερντογάν, περιγράφει τις τουρκικές επιδιώξεις. Στην επιστολή Ερντογάν, υπήρξε μια λεπτομερής καταγραφή των τούρκικων απόψεων - θέσεων για όλα τα ζητήματα που εγείρει η Αγκυρα σε βάρος της Ελλάδας:
Νησιά, νησίδες και βράχοι στο Αιγαίο με αδιευκρίνιστη κυριαρχία (γκρίζες ζώνες).
Εύρος ελληνικών χωρικών υδάτων και εναέριου χώρου.
Στρατιωτικοποίηση των νησιών του ανατολικού Αιγαίου και των Δωδεκανήσων.
Διασφάλιση των δικαιωμάτων της μουσουλμανικής («τούρκικης» για την Αγκυρα) μειονότητας της Θράκης.
Για όλα αυτά τα ζητήματα, η Τουρκία εμπράκτως φροντίζει να υπενθυμίζει τις θέσεις της. Οι καθημερινές πτήσεις μαχητικών αεροσκαφών, ακόμη και πάνω από κατοικημένα ελληνικά νησιά, χρησιμοποιούνται για να παραμένουν στην επικαιρότητα οι τούρκικες θέσεις και για να δημιουργείται η πίεση προς την Αθήνα για να διαπραγματευτεί στο Νατοϊκό τραπέζι και να βρεθεί λύση, η οποία εκ των πραγμάτων απαιτεί από την Ελλάδα απεμπόλιση επιπλέον κυριαρχικών δικαιωμάτων, αφού θα έχει τη διαιτησία του ΝΑΤΟ.
Και στο βάθος, πετρέλαιο
Η τουριστική συνεκμετάλλευση περιοχών του Αιγαίου, είναι προφανές ότι ανοίγει το δρόμο και για άλλες, περισσότερο οικονομικά και στρατηγικά επωφελείς «συνεργασίες». Τέτοιες είναι ενδεχόμενες συνεργασίες στον τομέα της έρευνας και εκμετάλλευσης τυχόν ενεργειακών κοιτασμάτων.
Σύμφωνα με πληροφορίες, μια από τις βασικές επιδιώξεις της παρούσας προσπάθειας στην ελληνοτουρκική προσέγγιση, είναι η διευθέτηση προβλημάτων που εμποδίζουν την πρόοδο των ερευνών (στην υφαλοκρηπίδα του Καστελόριζου) και εκμετάλλευσης (κοίτασμα Μπάμπουρα στη Θάσο) πετρελαϊκών κοιτασμάτων.
Γι' αυτά τα κοιτάσματα ζωηρό είναι το ενδιαφέρον και των ΗΠΑ. Δημοσιεύματα, μάλιστα, επιβεβαιώνουν ότι έχει ήδη γίνει η μοιρασιά ανάμεσα στις τρεις χώρες για την άντληση του μαύρου χρυσού που κρύβεται στην υφαλοκρηπίδα του Αιγαίου. Από αυτή τη σκοπιά, τα συμφέροντα του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, αποτυπώνονται καθαρά στην εξέλιξη των διαβουλεύσεων και είναι δεδομένο ότι θα σφραγίσουν την όποια διευθέτηση, αφού «ακουμπάνε» τόσο το στρατιωτικό σκέλος (ΝΑΤΟ), όσο και το οικονομικό (πετρέλαια, αγωγοί και δρόμοι ενέργειας).
Για το λόγο αυτό, μέσα στο κλίμα «συνεργασίας» και «φιλίας» που θα προβληθεί με την επίσκεψη του Τούρκου πρωθυπουργού στην Αθήνα και την ανακοίνωση συμφωνιών οικονομικής συνεργασίας, έχει αποφασιστεί η επιτάχυνση και η ολοκλήρωση εντός χρονοδιαγράμματος των συνομιλιών της ελληνοτουρκικής επιτροπής εμπειρογνωμόνων για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας.
Η ελληνική κυβέρνηση, θεωρεί ότι οι επιτροπές εμπειρογνωμόνων των ΥΠΕΞ των δύο χωρών, που συνεδριάζουν ανά τακτά χρονικά διαστήματα από το 1999, μπορούν εντός καθορισμένου από Αθήνα και Αγκυρα χρόνου, να υποβάλουν τα συμπεράσματα της συζήτησής τους για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας. Στην περίπτωση που δεν υπάρξει σύμπτωση απόψεων, το υλικό της συζήτησης μπορεί να υποβληθεί - συμφωνημένα από τις κυβερνήσεις Ελλάδας και Τουρκίας - στο δικαστήριο της Χάγης, το οποίο θα γνωμοδοτήσει.
Στο τραπέζι βρίσκονται τα σύνορα
Με τον τρόπο αυτόν, η ελληνική κυβέρνηση θεωρεί ότι, ακολουθώντας τους κανόνες του Διεθνούς Δικαίου περί «ειρηνικής επίλυσης των διαφορών», μπορεί να διευθετήσει το θέμα της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας, το οποίο τυπικά αναγνωρίζει ως το μόνο υπαρκτό ελληνοτουρκικό πρόβλημα.
Αυτή η προσέγγιση, ωστόσο, κρύβει ένα σημαντικό και εξαιρετικά επικίνδυνο τμήμα της πραγματικότητας των ελληνοτουρκικών σχέσεων, έτσι όπως αυτές έχουν διαμορφωθεί από την κρίση των Ιμίων και έπειτα: Προκειμένου να υπάρξει συμφωνία για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας θα πρέπει προηγουμένως να διευκρινιστεί ποιο νησί, βράχος ή βραχονησίδα του Αιγαίου ανήκει σε ποιον.
Με πιο απλά λόγια, η διαπραγμάτευση για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας προϋποθέτει συζήτηση επί κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας. Για να το απλοποιήσουμε ακόμη περισσότερο, προϋποθέτει συμφωνία για να καθοριστεί σε ποια από τις δύο χώρες ανήκουν, για παράδειγμα, τα νησιά των Ιμίων, όπως ακριβώς απαιτεί η Τουρκία.
Στις 15 του Μάη, στο πλαίσιο της επίσκεψης Ερντογάν στην Αθήνα, έχει αποφασιστεί, εκτός των άλλων, και η πραγματοποίηση ενός κοινού ελληνοτουρκικού Υπουργικού Συμβουλίου, υπό την προεδρία των πρωθυπουργών των δύο χωρών και τη συμμετοχή δέκα υπουργών από κάθε χώρα. Ο συμβολισμός της τελετής προφανώς δεν είναι άλλος από την εμπέδωση της εικόνας της «συνένωσης» της περιοχής για το καλό της πλουτοκρατίας στις δυο άκρες του Αιγαίου και βέβαια της Νατοϊκής λυκοσυμμαχίας.

Δημήτρης ΜΗΛΑΚΑΣ

Πηγή: Κυριακάτικος ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

1.500.000 ευρώ επίδομα για αγορά H/Y!!!

Την ίδια στιγμή που ανακοινώνονται τα νέα οικονομικά μέτρα και οι"απλοί άνθρωποι του μόχθου" καλούνται να πληρώσουν "το μάρμαρο", η Βουλή των Ελλήνων κατά ομόφωνη απόφαση (ΦΕΚ223 Α) ενέκρινε, εν μέσωκρίσης, πρόγραμμα επιδότησης για όλους ανεξαιρέτως, τους βουλευτέςκαι ευρωβουλευτές προκειμένου να αγοράσουν το δικό τους προσωπικόεξοπλισμό πληροφορικής, προκειμένου να αναπτύξουν τις δημόσιεςσχέσεις τους μέσω του διαδικτύου με προϊόντα όπως: Επιτραπέζιους Η/Υ , Laptops, Notebooks, πολυμηχανήματα-εκτυπωτές,Τηλεφωνικό κέντρο, Fax, Λογισμικό αυτοματισμού πολιτικού γραφείου, προγράμματα Η/Υ ,Δορυφορικό δέκτη και ότι άλλο gadget μπορεί ναπεριλαμβάνει ένα σύγχρονο πολιτικό γραφείο.
Όπως προκύπτει από το επίσημο έγγραφο κάθε βουλευτής επιλέγονταςτον δικό του προμηθευτή, προσκομίζει στο Τμήμα Προμηθειών καιΔιαχειρίσεως της Βουλή τιμολόγια αγορά έως 5.500 ευρώ έκαστος (αναλόγως με την κατηγορία που ανήκει) και ο προμηθευτής θα. περνάεινα εξοφλείται από τη Βουλή των Ελλήνων.
Με έναν πρόχειρο υπολογισμό των τριακοσίων της βουλής μαζί με τους ευρωβουλευτές πού επίσης δικαιούνται το επίδομα μάς δίνει ένα ποσόμεγαλύτερο από 1.500.000 ευρώ. Με τις υγείες μας, να τους χαιρόμαστε!!!

Κόκκινη ταξική πρωτομαγιά

Πλημμύρισε από κόσμο που διαδήλωσε την αντίθεσή του στα νέα μέτρα Κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ η Αθήνα, στις ξεχωριστές συγκεντρώσεις που έγιναν. Το ΠΑΜΕ ήταν στο Σύνταγμα και μετά πήγε για την Αμερικάνικη Πρεσβεία ενώ τα ΜΑΤ έκλεισαν τη Βασιλίσσης Σοφίας για να μην μπορέσουν να πάνε ούτε μέχρι τα γραφεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης οι υπόλοιποι διαδηλωτές .
Η ΓΣΕΕ με την ΑΔΕΔΥ κάνανε συναυλία στην Κλαυθμώνος με τον Λάκη Χαλκιά και τα Κίτρινα Ποδήλατα, με τα ΜΑΤ να προστατεύουν την εξέδρα, η οποία διακόπηκε
όταν έφτανε εκεί το -μόνιμα ανύπαρκτο για τα ΜΜΕ- μπλοκ των πρωτοβάθμιων σωματείων και της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς . Στην Κλαυθμώνος βρέθηκε και η Αυτόνομη Παρέμβαση μαζί με συνδικαλιστές του ΣΥΡΙΖΑ που προσυγκεντρώθηκαν μεν στο Μουσείο αλλά έφυγαν κατά τις 11 και κάτι για να στηρίξουν για άλλη μια φορά έμπρακτα ΓΣΕΕ & ΑΔΕΔΥ .
Ο αντιεξουσιαστικός/αναρχικός χώρος ξεκινώντας από το Μουσειο και κάποια πρωτοβάθμια σωματεία (ΣΒΕΟΔ, Σερβιτόροι-Μάγειροι) κλπ από τη Βικτώρια ακολούθησαν .

Μαζικότατη ήταν η παρουσία του κόσμου που ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα των υπόλοιπων πρωτοβάθμιων σωματείων και των δυνάμεων της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς στο Μουσείο και ιδιαίτερα πυκνά τα μπλοκ που συγκροτήθηκαν .

Πηγή: http://ashtonhar.blogspot.com/

Κάθε μέρα απεργία!

* Ενέδρευε στο περίπτερο και πετάχτηκε για να καρφωθεί στο μάτι σαν ρινίδι τόρνου αποφασισμένο να γκαβώσει: «Οδυνηρό τέλος στη ζωή με δανεικά». Ήταν τίτλος κυριακάτικης «θεσμικής» εφημερίδας, ερμηνευτικός, σαν να λέμε, του υπερηφάνως ζητιάνικου διαγγέλματος που εξαπολύθηκε από το Καστελλόριζο για να εγγυηθεί τις πιο μαζικές απολύσεις, την πιο τερατώδη ανεργία, την πιο άγρια αφαίμαξη: τη λαϊκή εξαθλίωση.

Για την ανάγκη της η αστική τάξη της Ελλάδας έχει βέβαια φτιάξει πολλά κόμματα, μα από τον συγκεκριμένο τίτλο τής αστικής φυλλάδας έλειπε μόνο ένα... κόμμα. Όχι, ο δίχως στίξη τίτλος δεν εννοούσε ότι τελειώνει η ανθρώπινη ζωή των εργαζομένων, των συνταξιούχων και της νεολαίας στην Ελλάδα επειδή η αστική της τάξη νταραβερίζεται με το κακό συναπάντημα της ΕΕ και του ΔΝΤ, αλλά ότι τερματίζεται η ελέω σπλαχνικών τραπεζικών πιστώσεων... καλοπέραση του λαού, ο σπάταλος, άσωτος, χλιδάτος και με ξένα κόλλυβα βίος μας! Τέτοιο κώμα για πούλημα, τέτοια προκλητικά φτηνή χειραγώγηση.
Λίγες ώρες αργότερα ο Παπανδρέου, μιλώντας στους βουλευτές του, βάφτιζε τα κεκτημένα δικαιώματα «προνόμια των λίγων και ισχυρών» και καλούσε (τον λαό, παρακαλώ) σε «αντίσταση στην ανομία». Όχι, δεν εννοούσε ότι το ιμπεριαλιστικό κεφάλαιο θέλει κατάργηση συλλογικών συμβάσεων και ορίων απολύσεων, δηλαδή κατάργηση νόμων, αλλά ότι πλέον, στην επικείμενη απόλυτη δικτατορία της καπιταλιστικής ευνομίας, νόμος θα είναι απροκάλυπτα το δίκιο του ληστή και του κακούργου, ότι δικαιώματα θα έχουν αποκλειστικά ο κεφαλαιοκράτης, ο τραπεζίτης και ο ιμπεριαλιστής. Και ότι εμείς, το εργατικό πόπολο, «πατριωτικά» σκεπτόμενοι, οφείλουμε να κάτσουμε ήσυχοι για να μας σφαγιάσουν με την άνεσή τους σαν να είμαστε ηλίθιοι. Τέτοια προπέτεια, τέτοια δεινότητα στην ξετσιπωσιά.

* Όλα ανάποδα, λοιπόν, θέλοντας να ξεμπερδέψουν διαπαντός με κάθε αντίσταση στην ανομία τους, για να κρεμάσουν ανάποδα και άλλους λαούς ξεκινώντας από τον λαό μας. Για να αλυσοδέσουν σκλάβο στη γαλέρα τους τον ταξικό εχθρό τους. Όλα ανάποδα, το άσπρο μαύρο, για να τη βγάλουν καθαρή. Και οι ξένοι πάτρωνες και το ελλαδικό πολιτικό προσωπικό. Αλλά τέτοιες τούμπες, μπλόφες και πρεμούρες φανερώνουν και τον φόβο τους. Ότι άτρωτοι δεν είναι μπροστά στους λαούς.
Την ώρα τής γραφής αυτού του σημειώματος παρουσιαζόταν από τον Παπανδρέου, την Ευρωτράπεζα και το ΔΝΤ σαν άμεση ανάγκη η λήψη των αποφάσεων για την ενεργοποίηση του μηχανισμού καρατόμησής μας. Είχαν προηγηθεί οι εξευτελιστικές εκτιμήσεις των διεθνών τοκογλύφων για τα ομόλογα, έτσι τα λεγόμενα σπρεντ απογειώνονταν. Και αποδεικνυόταν πάλι ότι το ένα εγκληματικό χέρι πάντα απλώνεται για να βοηθήσει το άλλο όμοιό του, ώστε να γίνεται συντονισμένα η βρομοδουλειά.

* Την 1η Μάη οι εργαζόμενοι θα πλημμυρίσουμε τους απεργιακούς δρόμους. Στον νου μας θα έχουμε μόνο την ανατροπή όλων των αντιλαϊκών μέτρων που τα παρουσιάζουν σαν τη σωτηρία μας. Μόνιμο καθήκον μας να βάλουμε την καθημερινή ταξική μας απάντηση.
Να κάνουμε Πρωτομαγιά την κάθε μέρα!

Από την "Προλεταριακή Σημαία"