μεταναστες

μεταναστες

Tuesday, October 30, 2007

"Εμείς χρειαζόμαστε και ελπίδα και Αντίσταση"

Το Ανορθωτικό Κόμμα Εργαζόμενου λαού (ΑΚΕΛ) τίμησε την επέτειο του 1940 με μεγάλη εκδήλωση όπου ομιλητής ήταν ο γ.γ. του κόμματος και υποψήφιος για την Προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας Δημήτρης Χριστόφιας. Η ομιλία του Χριστόφια ήταν (στο μεγαλύτερο μέρος της...) ευχάριστη έκπληξη, καθώς με αυτά που είπε ο γ.γ. του ΑΚΕΛ κινδυνεύει να χαρακτηρισθεί... "εθνικιστής" από τους διάφορους κοσμοπολίτες, νεοτροτσκιστές που "κυκλοφορούν" σε Ελλάδα και Κύπρο. Φαίνεται ότι το ΑΚΕΛ και ο Δ. Χριστόφιας έχουν καταλάβει πολλά πράγματα από το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος για το σχέδιο Αναν το 2004. Η "Κόκκινη Πιπεριά" δημοσιεύει εκτενή αποσπάσματα από την ομίλια του Χριστοφία. Ολόκληρη η ομιλία του ΕΔΩ

«Το Σαράντα γέννησε την ελπίδα. Η Εθνική Αντίσταση έκτισε την προοπτική. Ελπίδα και προοπτική χρειαζόμαστε και μεις σήμερα», υπογράμμισε καταχειροκροτούμενος από μια κατάμεστη αίθουσα από επώνυμους και ανώνυμους, που ξέρουν να τιμούν και την Αντίσταση αλλά και να την κάνουν ζωή και πράξη όταν χρειάζεται, όταν τους καλεί η πατρίδα...»

«Όταν η ενότητα διασαλεύτηκε τον βρήκαν νέες οδυνηρές περιπέτειες. Η ενότητα είναι απαραίτητη για ένα αγωνιζόμενο λαό. Ενότητα δεν σημαίνει ισοπέδωση των όποιων διαφορών. Με δεδομένες τις διαφορές μπορούμε όμως να θέτουμε κοινούς στόχους και να επιδιώκουμε από κοινού την υλοποίηση τους με μοναδικό γνώμονα την επίλυση του Κυπριακού. Χρειάζεται να εργαζόμαστε συνεχώς για την ενότητα, για την συναίνεση, για τη συναντίληψη για το σεβασμό στη διαφορετική άποψη, για τη σύνθεση των απόψεων. Και αυτό θα συνεχίσουμε να κάνουμε».

«Όχι μόνο γιατί μας δένουν ακατάλυτοι δεσμοί με τον ελληνικό λαό, αλλά και γιατί η Κύπρος είχε τη δική της σημαντική συμβολή στον μεγάλο αντιφασιστικό πόλεμο των λαών. Οι Κύπριοι ζώντας σε καθεστώς βρετανικής αποικίας δεν ήταν υπόχρεοι να στρατευτούν και να πολεμήσουν. Παρόλα αυτά δεκάδες χιλιάδες Κύπριοι κατατάχθηκαν εθελοντικά στις ένοπλες δυνάμεις και πολέμησαν τον φασισμό στα μέτωπα της Βαλκανικής, της Ευρώπης και της Β. Αφρικής. Ένα από τα πιο ισχυρά κίνητρα της μαζικής εθελοντικής στράτευσης ήταν και η επιθυμία να πολεμήσουν για την ελευθερία της Ελλάδας».

Ο Δ. Χριστόφιας υπενθύμισε ιδιαίτερα το σκεπτικό της απόφασης της 16ης Ιουνίου με την οποία το νεοϊδρυτο τότε ΑΚΕΛ καλούσε τα μέλη του να καταταγούν στο στρατό: «Η Κ.Ε. του ΑΚΕΛ αποφάσισε ομόφωνα να γίνει έκκλησις προς όλα τα μέλη του Κόμματος δι' εθελοντικήν κατάταξιν εις τας ενόπλους δυνάμεις προς ενίσχυσιν του αγώνος δι' απελευθέρωσιν της Ελλάδος από την Χιτλερικήν τυρρανίαν, απελευθέρωσιν των υποδούλων χωρών και εξασφάλισιν του εθνικού, πολιτικού και κοινωνικού μέλλοντος της Νήσου».

«Στον ιταλικό φασισμό ο ελληνικός λαός πρόταξε ένα μεγάλο όχι. Το ίδιο όχι επανάλαβε όταν η ναζιστική Γερμανία επιτέθηκε κατά της Ελλάδας. Δεν υπήρχε άλλη αξιοπρεπής και εθνικά παραδεχτή απάντηση. Στα χρόνια της ναζιστικής κατοχής ο ελληνικός λαός συνέχισε να ανθίσταται. Στα βουνά και στους κάμπους, στις πόλεις και τα χωριά. Δεν περιορίστηκε όμως μόνο στην αντίσταση. Μέρα με τη μέρα μαζί με την αντίσταση έκτιζε και το δημοκρατικό μέλλον της Ελλάδας. Ο πόλεμος, η κατοχή, η αντίσταση αξιοποιήθηκαν για να γεννηθεί μέσα από τις στάχτες μια καινούργια Ελλάδα, που δεν θα είχε καμιά σχέση με την προπολεμική μιζέρια και τον εφιάλτη της 4ης Αυγούστου. Στα βουνά της ελεύθερης Ελλάδας συγκροτήθηκε κυβέρνηση και βουλή τροχοδρομήθηκαν ριζοσπαστικές μεταρρυθμίσεις, δόθηκαν πολιτικά δικαιώματα στις γυναίκες, άνοιξαν σχολειά για τα παιδιά όλου του κόσμου. Το ΕΑΜ δεν ήταν μόνο αντίσταση ήταν και δημιουργία και πρόταση ήταν φορέας ενός μεγάλου οράματος».

Πηγή: Εφημερίδα Χαραυγή

4 comments:

Ρήγας said...

Σύντροφε δεν πιστεύεις ότι θα ήταν και χρήσιμο να αναφερθείς και στην στάση του ΑΚΕΛ στο ζήτημα της Ε.Ε, στο πρόγραμμά του για τις προεδρικές εκλογές...στο πως πιστεύει ότι θα φτάσει στον Σοσιαλισμό, για να δούμε και άλλα πράγματα νομίζω....τι λες?????

περι ΑΚΕΛ said...

http://www.akel.org.cy/kathodighsh.html

"νεοτροτσκιστής" said...

ο Τρότσκι δικαιώθηκε απόλυτα όταν έλεγε ότι δεν μπορεί να λειτουργήσει ο σοσιαλισμός σε μια χώρα και πρέπει να γίνει διεθνοποίση της πάλης

anef_dogmatismou said...

ΑΠΟΡΙΕΣ ΕΝΟΣ ΜΗΧΑΝΙΚΟΥ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΖΕΙ (παραφράζοντας το ποίημα του Μπρεχτ “Ερωτήματα ενός εργάτη που διαβάζει”:

1. Προς “κοκκινοπίπερο” και “νέοτροτσκιστή”: Νεοτροτσκιστές ποιοι είναι:

1.1. Αυτοί που είναι νέοι (ηλικιακά) και είναι οπαδοί του Τρότσκι και των πολιτικών του θέσεων και θεωριών (βασικά περί της Διαρκούς Επανάστασης)
ή

1.2. Αυτοί που ανεξαρτήτως ηλικίας προσπαθούν να (ανα)νεώσουν τις πολιτικές θέσεις του Τρότσκι και να τοις προσαρμόσουν (αν προσαρμόζονται) στα σημερινά δεδομένα;
1.3. Οι χαρακτηρισμοί (νεοτροτσκιστές, παλαιοσταλινικοί, δογματικοί, ρεφορμιστές) οδηγούν σε αλληλοαποκλεισμούς και αυτοαπομονώσεις των διάφορων συνιστωσών της Αριστεράς με αποτέλεσμα να μονιμοποιείται η πολυδιάσπαση με συνεπακόλουθο την έλλειψη δυναμικής για ουσιαστικές παρεμβάσεις στην κοινωνία για επίλυση προβλημάτων και καθορισμό πολιτικής για ριζοσπαστικές αλλαγές.
Πρέπει πλέον να αναγνωρίσουμε την πολυμορφία και την πολυσυλλεκτικότητα στο χώρο της Αριστεράς και να σεβαστούμε την διαφορετικότητα στα θέσεις και τις απόψεις και να αναζητήσουμε τα βασικά και minimum σημεία σύγκλησης για να επιτύχουμε μια μορφή ενότητας για από κοινού δράση και αγώνες πάνω σε ζητήματα που όλους μας καίνε. Δεν μπορεί π.χ. ο ΣΥΡΙΖΑ να συμμετέχει σε συζητήσεις (από τηλεοράσεως) και τσακώνονται οι εκπρόσωποι του σαν τα πετεινάρια όταν σκόπιμα δεν καλείται το ΚΚΕ!

2. Προς “Κοκκινοπίπερο”: Με βάσει όσα κατέθεσα και πιο πάνω (για την ενότητα της Αριστεράς και το αλληλοσεβασμό)θα ήθελα να καταθέσω και τα ακόλουθα που βασικά αφορούν το ΑΚΕΛ και την πολιτική του.

2.1. Το ΑΚΕΛ είναι η βασική συνιστώσα (για να μην πω και η μοναδική0 της Αριστεράς στην Κύπρο και αποτελεί και το πιο ριζοσπαστικό πολιτικό κόμμα της κυπριακής κοινωνίας (με όλα τα πιθανά λάθη και αδυναμίες του ή τη λεγόμενη ρεφορμιστική του πολιτική).

2.2. Το ΑΚΕΛ δηλώνει (στο Καταστατικό του και σε αλλά έγγραφα του) ότι είναι μαρξιστικό – λενινιστικό κόμμα Νομίζω πως τουλάχιστον σε θεωρητικό επίπεδο δεν έχει διαφορές με το ΚΚΕ. Η πολιτική όμως του ΑΚΕΛ και οι πρακτικές που ακολουθεί για καθημερινά προβλήματα δεν μπορεί σίγουρα να είναι ίδιες με αυτές του ΚΚΕ στην Ελλάδα και ούτε ωφελούν συγκρίσεις που πιο πολύ μας παραπέμπουν σε μηχανιστική μεταφορά της πολιτικής τύπου ΚΚΕ στην Κύπρο.

2.3. Αλλά ούτε και η πολιτική για γενικότερα ζητήματα εξουσίας ή συμμετοχής σε κυβερνήσεις αστικές (κεντροαριστερές) μπορεί να είναι η ίδια. Αυτό φυσικά μπορεί να μυρίζει σοσιαλδημοκρατία (καθώς έχουμε διαχείριση του συστήματος) αλλά τούτες τες σοσιαλδημοκρατικές τάσεις πρέπει να τις δούμε και σαν απόρροια της διαφοροποιημένης πλέον σύνθεσης της κυπριακής κοινωνίας και των μελών του Κόμματος των οποίων η κοινωνική και οικονομική τους κατάσταση έχει αλλάξει σημαντικά προς το καλύτερο. Άρα έχει αλλάξει και οι κοινωνική τους συνείδηση και δεν λειτουργούν πλέον ως προλετάριοι.

2.4. Σήμερα το ΑΚΕΛ διεκδικεί την εξουσία στην Κύπρο (δηλ. την Προεδρία της Δημοκρατίας) με την υποψηφιότητα του Γενικού του Γραμματέα με εκλογικές διαδικασίες (και όχι μέσω κάποιας επαναστατικής σοσιαλιστικής εξέγερσης).

2.5. Εκείνο που όλοι εμείς οι Αριστεροί αναμένουμε διαχρονικά από το ΑΚΕΛ (και από τον Δημήτρη Χριστόφια, αν εκλέγει Πρόεδρος της Δημοκρατίας) είναι μια πραγματικά αριστερή ανθρωποκεντρική πολιτική (δουλειά με το λαό για το λαό), που δηλώνει τη διάθεση, ετοιμότητα και πολιτική βούληση για ριζοσπαστικές αλλαγές υπέρ των εργαζομένων και για αντιπαράθεση και σύγκρουση ακόμα με τα κατεστημένα (οικονομικά, πολιτικά, θρησκευτικά κ.λπ.).

Καλό σας βράδυ και ότι ποθείτε να το πάθετε!

Anef_dogmatismou
11/11/2007 – 1:43 π.μ.