μεταναστες

μεταναστες

Monday, February 11, 2013

Διακριτό προοδευτικό στίγμα

Η συμμετοχή της Δημοκρατικής Αριστεράς στη κυβέρνηση συνεργασίας, την οποία υποστήριξα με θέρμη, είχε από την πρώτη στιγμή νόημα & ουσία προκειμένου να βάλουμε και το δικό μας πολιτικό, ιδεολογικό και κυρίως πολιτισμικό στίγμα στη διακυβέρνηση της χώρας σε μια πολύ κρίσιμη στιγμή της ιστορίας της. Με την απόφαση μας συμβάλλαμε καθοριστικά στην παραμονή της χώρας στην Ευρωζώνη. Όμως εδώ και τρεις μήνες ζούμε την ιδεολογική επίθεση της Νέας Δημοκρατίας, η οποία με μοχλό και βραχίονα τη κυβέρνηση επιβάλει συντηρητικές πολιτικές σε όλα τα επίπεδα της κοινωνικής ζωής, διχάζοντας τον ελληνικό λαό, σε νομιμόφρονες και άνομους. Επιδιώκοντας με αυτό τον αφελή τρόπο να ανακόψει τις όποιες «διαρροές» έχει προς τη Χρυσή Αυγή.

Παρακολουθώ την προσπάθεια της Νέας Δημοκρατίας, πάντα επαναλαμβάνω μέσα από τη κυβέρνηση, να κλείσει όπως υποστηρίζουν κορυφαίοι υπουργοί όπως ο κύριος Δένδιας τους λογαριασμούς με την μεταπολίτευση, επιλέγοντας την στρατηγική της πολιτικής έντασης, του διχασμού και της πόλωσης στην οποία βλακωδώς απαντά ο Σύριζα. H επιλογή της «πολιτικής έντασης» με ενοχλεί πάρα πολύ καθώς βλέπω η κυβέρνηση που μετέχει και στηρίζει το κόμμα της Ανανεωτικής Αριστεράς να χαϊδεύει τη Χρυσή Αυγή και να ανακαλύπτει φανταστικούς εχθρούς όπως οι καταλήψεις του αναρχικού κινήματος.

Από την εποχή της ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος & του ΚΚΕ Εσωτερικού η δικιά μας αριστερά υποστήριζε το δικαίωμα να υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι του αντιεξουσιαστικού χώρου με ένα διαφορετικό πολιτισμικό & πολιτικό στίγμα. Εξάλλου ποτέ η δική μας αριστερά δεν ήταν υπέρ της ησυχίας, τάξης και ασφάλειας.

Όμως δεν είναι μόνο οι καταλήψεις. Τα ονόματα των δυο χρυσαυγιτών που δολοφόνησαν εν ψυχρώ στη γειτονιά μου, τα Πετράλωνα τον άτυχο Πακιστάνο τα μάθατε; Τα πρόσωπα τους τα είδατε; Όχι βέβαια. Την Παρασκευή συνελήφθησαν χρυσαυγίτες με όπλα στο αυτοκίνητο τους. Μάθατε τα ονόματα τους; Είδατε φωτογραφίες τους; Όχι βέβαια. Φαίνεται ότι η αστυνομία και το υπουργείο δημόσιας τάξης τους «φίλους» τους προστατεύουν.

Αντίθετα είδαμε τα παραμορφωμένα από το ξύλο πρόσωπα των τεσσάρων συλληφθέντων για τη ληστεία στη Κοζάνη. Εκείνοι βλέπετε είναι τρομοκράτες, είναι εχθροί του κράτους. Αντίθετα οι χρυσαυγίτες τι έκαναν; Σκότωσαν έναν Πακιστάνο που μπορεί να μην είχε και χαρτιά… και οι άλλοι κουβαλούσαν όπλα στο αυτοκίνητο τους.

Το κόμμα μας για τη δολοφονία του Πακιστανού έβγαλε μια ανακοίνωση με καθυστέρηση σχεδόν 24 ωρών, ενώ για τους ξυλοδαρμούς των συλληφθέντων στην Κοζάνη και το χυδαίο φωτοσοπ της αστυνομίας «καθαρίσαμε» με μια όντως αξιοπρεπή δήλωση του συντρόφου Λυκούδη.

Και δεν είναι μόνο αυτά. Αγανακτήσαμε για το παραποιημένο βίντεο με τις δηλώσεις του βουλευτή του Σύριζα αλλά μείναμε σε μια δήλωση. Αποτέλεσμα; Ο κύριος Κεδίκογλου μαζί με τον κύριο Μουρούτη συνεχίζουν να χρησιμοποιούν το Μέγαρο Μαξίμου ως εφαλτήριο για την πολιτική της ΝΔ. Για το πολύ σοβαρό αυτό θέμα η Επιτροπή Πολιτικού Σχεδιασμού του κόμματος αναφέρει χαρακτηριστικά:

Η εκπροσώπηση της κυβέρνησης αρκετές φορές αποτυπώνει την κομματική στρατηγική της Νέας Δημοκρατίας σαν η κυβέρνηση να είναι μονοκομματική. Το περιεχόμενο και το ύφος αναπαράγει την ένταση σε ένα δίπολο μεταξύ Ν.Δ-ΣΥΡΙΖΑ. Αυτή η επικοινωνιακή πολιτική δημιουργεί τετελεσμένα και δίνει την εντύπωση πως και η ΔΗΜΑΡ καλύπτεται από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο. Απαιτείται λύση αυτού του προβλήματος. Συμφωνώ απολύτως!

Παράλληλα. Εξοργιστήκαμε οι περισσότεροι από την απόφαση του ΣτΕ που έβγαλε αντισυνταγματικό το νόμο Ραγκούση. Ξεχάσαμε ότι ο νόμος αυτός έχει μπει στο ψυγείο εδώ και μήνες με απόφαση Σαμαρά. Ούτε εδώ υπήρξε κόκκινη γραμμή. Και τώρα μας λένε ότι θα έρθει νέος νόμος. Θα τον δεχθούμε και αυτόν για να μην πέσει η κυβέρνηση;

Η θέση μου για την κυβερνώσα Αριστερά δεν αλλάζει και επιμένω να υποστηρίζω τις ριζοσπαστικές μεταρρυθμίσεις κόντρα στο δικομματικό πελατειακό κράτος που έστησαν ΠΑΣΟΚ & ΝΔ. Σε όλα τα επίπεδα όμως. Δεν μπορεί να πρεσβεύεις τις μεταρρυθμίσεις και στα κοινωνικά δικαιώματα να λειτουργείς με χωροφιλακίστικο τρόπο αλά ΕΡΕ του '60.

Δεν μπορώ να δεχθώ το κόμμα μου, το κόμμα της ανεκτικής ανανεωτικής Αριστεράς, ότι θα συμφωνούσε με την εφαρμογή από τη πλευρά της κυβέρνησης της ιδεολογικοπολιτικής ατζέντας της Ακρας Δεξιάς, θα συναινούσε π.χ. στην αστυνομική καταστολή αυτοδιαχειριζόμενων χώρων, ή θα συμφωνούσε σε επιστράτευση απεργών και ότι θα υιοθετούσε την απαράδεκτη φρασεολογία για «χώρους ανομίας». 

Δεν είναι δυνατόν να είμαστε ουραγοί των όποιων αποφάσεων του Σαμαρά και των συνεργατών του, οι οποίοι μη έχοντας ιδεολογικόπολιτικό στίγμα (σας θυμίζω ότι πριν δυο χρόνια η ΝΔ παρίστανε την αντιμνημονιακή δύναμη και ευλογούσε τους αγανακτισμένους) προσπαθούν να ισορροπήσουν ανάμεσα στον φιλελευθερισμό του Στουρνάρα και την ακροδεξιά του Φαήλου Κρανιδιώτη, μετατρέποντας τη κυβέρνηση συνεργασίας σε όχημα για τις πολιτικές τους επιλογές.

«Ενυπάρχει ο κίνδυνος τα κόμματα που συμμετέχουν σε μια κυβέρνηση να θεωρηθούν ένα σώμα μια πολιτική» (επιτροπή πολιτικού σχεδιασμού). Και αυτός ο κίνδυνος μεγαλώνει από τι στιγμή που εμείς επιλέγουμε λανθασμένα να θεωρούμε ότι με μια ανακοίνωση ή μια δήλωση διαφωνίας ξεκαθαρίζουμε τη θέση μας.

Στη προηγούμενη συνεδρίαση της ΚΕ που είχε θέμα την ψήφιση του τρίτου μνημονίου και του προϋπολογισμού είχα τονίσει ότι ήταν μοναδική ευκαιρία να γίνει ανασχηματισμός και η κυβέρνηση να πάρει οριστικά συνεργατική μορφή. Αυτό δεν έγινε. Τώρα τα γεγονότα μας ξεπερνούν. Η ουσιαστικότερη συμμετοχή της ΔΗΜΑΡ στη κυβέρνηση είναι απαραίτητη αν δεν θέλουμε η κυβερνητική πολιτική να μπαντάρει εντελώς δεξιά. Η Δημοκρατική Αριστερά είναι αντιμέτωπη με δύο κινδύνους, ποιοτικά διαφορετικούς. Πρώτος, η ταύτισή της με τη Νέα Δημοκρατία που αποτελεί τον κορμό της κυβέρνησης, σε πεδία όπου αυτή εκφράζεται συντηρητικά και αυταρχικά ή προτάσσει νεοφιλελεύθερα οικονομικά προτάγματα. Δεύτερος, η ταύτισή της με το ΠΑ.ΣΟ.Κ ως κόμμα που αναφέρεται στο δημοκρατικό σοσιαλισμό και επιδιώκει μάταια κατά την άποψη μου να δείξει κοινωνικό πρόσωπο.

Οι κίνδυνοι αυτοί δεν πρέπει να υποτιμηθούν σε σχέση με την αντίληψη που διαμορφώνει το εκλογικό σώμα για την πολιτική αυτονομία της Δημοκρατικής Αριστεράς. Η αντιμετώπιση τους συνδέεται με την ικανότητα αυτόνομης και δημιουργικής παρουσίας της Δημοκρατικής Αριστεράς στο συνολικό πλαίσιο της δημόσιας σφαίρας και της πολιτικής ζωής της χώρας.

Γι’ αυτό πρέπει να πάρουμε τις απαραίτητες πρωτοβουλίες για την συγκρότηση της σύγχρονης κεντροαριστεράς που θα συμβάλλει καθοριστικά για να πάρει η χώρα προοδευτική, μεταρρυθμιστική πορεία.

Τα τρία σημεία που θέτει η επιτροπή πολιτικού σχεδιασμού πρέπει να είναι τα επόμενα, άμεσα, βήματα της ΔΗΜΑΡ:

Δημιουργική και ουσιαστική θα έλεγα συμμετοχή στην κυβέρνηση συνεργασίας ώστε να συνεχιστεί με επιτυχία η πορεία προσαρμογής και να υπάρξει σταθεροποίηση και ανάκαμψη.

Διακριτή παρουσία της εντός κυβέρνησης, με διαφοροποιήσεις αλλά και ανάδειξη ατζέντας με βάση τις θέσεις του κόμματος.

Και το κυριότερο την επαγγελία ενός εναλλακτικού πολιτικού σχεδίου για την χώρα, πέρα και πάνω από τον ορίζοντα της παρούσας κυβέρνησης συνεργασίας η οποία δημιουργήθηκε κάτω από ειδικές για την χώρα συνθήκες.

Όσο πιο γρήγορα κάνουμε αυτά τα βήματα τόσο καλύτερη και κυρίως προοδευτικότερη θα γίνει η διακυβέρνηση της χώρας. Διαφορετικά δεν βρίσκω κανένα μα κανένα λόγο να στηρίζουμε μια κυβέρνηση που θα συνεχίσει να εφαρμόζει δεξιά, συντηρητική πολιτική.

*Η ομιλία μου στη σύνοδο της ΚΕ της ΔΗΜΑΡ (8-9/2/2013)

No comments: