μεταναστες

μεταναστες

Saturday, September 5, 2009

ΣΥΡΙΖΑ: Ενα Ωραίο Ταξίδι

Στον μπλογκ ΑΝεμος γράφτηκε το παρακάτω πολύ καλό κείμνεο για τις τελευταίες εξελίξεις στον χώρο του Συνασπσιμού και του ΣΥΡΙΖΑ.

Ηταν ωραίο το ταξίδι του ΣΥΡΙΖΑ (του Συνασπισμού της Ριζοσπαστικής Αριστεράς) που ξεκίνησε σαν μια ιδέα το 2001 και έγινε πράξη το 2004...
Με όλα τα όνειρα, τις ελπίδες, τους φόβους και τους κινδύνους που πρέπει να έχουν τα Μεγάλα Ταξίδια είτε αυτά γίνονται στον γεωγραφικό χάρτη είτε στον χάρτη των ανθρώπων και των ιδεών...
Και σ' αυτό το ταξίδι κάποιοι ήθελαν συνταξιδιώτες όλο τον κόσμο της Αριστεράς, τον κόσμο της εργασίας, τους νέους, τους δημιουργικούς ανθρώπους...
Είχε ωραίες στιγμές συλλογικότητας, αλληλεγγύης, συντροφικότητας. Είχε μικρές και μεγάλες νίκες. Οπως εκείνη του 2007 που για πρώτη φορά από τα χρόνια της ΕΔΑ τόσοι βουλευτές εκπροσώπησαν την Αριστερά στη Βουλή και για πολύ καιρό έκαναν τη μόνη αξιόπιστη και δυναμική αντιπολίτευση στη Δεξιά.
Είχε τη σπουδαία στιγμή όπου ένας δοκιμασμένος ηγέτης παρέδιδε τη σκυτάλη σε έναν νέο άνθρωπο σε μια πρωτοφανή για τα ελληνικά πολιτικά δεδομένα κίνηση...
Και ήταν ούριος ο άνεμος και φουσκωμένα τα πανιά του καραβιού...
Και ήταν σπουδαία η μάχη που δόθηκε με την αποκάλυψη του μαύρου σκανδάλου του Βατοπεδίου...

Κάποιων όμως φούσκωναν και τα μυαλά μαζί με τα πανιά...

Και οι δημοσκόποι κερνούσαν έξτρα ανέμους και διψήφια (ανύπαρκτα) νούμερα...

Και ύστερα ήλθε ο Δεκέμβρης!
Ο Δεκέμβρης του Αλέξη...
Ο Δεκέμβρης των μαθητών...
Ο εξεγερμένος Δεκέμβρης...

Και το καράβι έπεσε σε φουρτούνα μεγάλη γιατί κάποιοι ξέχασαν τον στίχο: "Οι γέροι χωριστά, οι νέοι άλλο πράμα, όποιος τους θέλει αντάμα πληρώνει ακριβά!".
Στίχος/Κανόνας απαράβατος!

Γεροντοφρικιά και παλαιο-γκρουπούσκουλα, υπερήλικες πρώην αναρχοκάτι και ώριμοι επαναστάτες της φακής μαζί με ένα μάτσο χουλιγκάνια νόμιζαν οτι όλο αυτό γίνεται για εκείνους... Τρομάρα τους! Και τρομάρα του κόσμου που νόμιζε πως αυτό είναι όλο, ένα παιχνίδι καταστροφής και εκτόνωσης...

Δηλαδή αυτοκαταστροφής!

Τα παιδιά του Δεκέμβρη γύρισαν σπίτι, όπως όλα τα παιδιά, γεμάτα εμπειρίες και δύναμη που θα τα έχουν παντοτινά εφόδια στο μέλλον. Αυτό το "ήμουν κι εγώ εκεί" το πολύτιμο ο,τι και να κάνεις στη ζωή σου!

Και ξώμειναν οι γεροντοφρικαρισμένοι να υπερασπίζονται τενεκέδες ξεγάνωτους και να γίνονται μεζεδάκια στην τηλεοπτική αρένα όπου αφιονισμένοι Καίσαρες τους ζητούσαν τα ρέστα για τις καμένες βιτρίνες...

Στο καπάκι "έσκασε" το θέμα του Γηπέδου του Παναθηναϊκού, με την άθλια εκχώρηση του Ελαιώνα από τον δήμαρχο της Αθήνας στον Μπάμπη Βωβό. Και ξαμόλησαν τους χουλιγκάνους -μερικοί ήσαν οι ΙΔΙΟΙ χουλιγκάνοι που έκαιγαν την Αθήνα- κατά του ΣΥΡΙΖΑ, του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ και του προέδρου του..

Λες και το παιχνίδι να ήταν στημένο, κομμένο και ραμμένο για να βουλιάξουν το καράβι...

Κι ενώ οι θέσεις δικαιώθηκαν στην πράξη, ο ΣΥΡΙΖΑ έβγαινε από τη μάχη βαρύτατα λαβωμένος...

Κι ο χειμώνας έγινε πιο βαρύς... Η φουρτούνα πιο άγρια... Τι να μαζέψεις; Τι να μπαλώσεις; Που να το δέσεις μην πέσει σε ξέρα;

"Για όλα φταίει ο Αλέξης!" αποφάνθηκε το ιερατείο που δεν ήθελε να τσακωθεί με τα βαγόνια-συνιστώσες που είχαν εκτροχιαστεί εντελώς...

Διότι το καραβάκι είχε γίνει πια τραίνο...
Μυστήριο τραίνο...
Πολύ μυστήριο...

Παρ' όλα αυτά, για πρώτη φορά στην ιστορία της η Αριστερά αποκτούσε Πρόγραμμα. Ολοκληρωμένο και δουλεμένο ψιλοβελονιά από το ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ...

Οι συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ ούτε που το φυλλομέτρησαν... είχαν άλλους καημούς... δικούς τους...

Κάπου εκεί, γύρω στο Μάρτιο, θα έπρεπε να είχε τελειώσει το ταξίδι και να τραγουδούσαν όλοι μαζί, εν χορώ, το "επεράσαμε όμορφα, όμορφα, όμορφα"...

Δυστυχώς δεν το έκαναν...

Και το ταξίδι έγινε αγώγι βαρύ!

Και το βαρύ αγώγι έκανε τους αγωγιάτες οξύθυμους... κι άρχισαν τη φαγωμάρα... και ξέχασαν πως στην πλάτη τους κουβαλούσαν έναν ολόκληρο κόσμο και τις ευθύνες του και τις ελπίδες του...

Κι ύστερα άρχισαν τα αξιοθρήνητα...

Για τι;

Για ένα καρναβάλι. Για ένα καραγκιοζιλίκι του κερατά που ονομάζεται "Τηλεοπτικό Ντιμπέιτ Αρχηγών". Μια αθλιότητα δηλαδή που φρόντισαν οι αγωγιάτες να την μετατρέψουν σε μέγα θέμα...

"Είχαν γλιτώσει από τους καρχαρίες και τους φάγαν οι κοριοί' θα ξαναέγραφε ο ποιητής!

Στις Ευρωεκλογές ήλθε ο λογαριασμός!

Στην πραγματικότητα δεν ήταν μεγάλος!
Μόλις μισό τους εκατό κάτω...

Ομως κάποιοι ήδη ζούσαν σε μια άλλη, παράλληλη πραγματικότητα. Στην εικονική πραγματικότητα των δημοσκοπήσεων και του εγωισμού τους.

Οσα συμβαίνουν από τις Ευρωεκλογές και μετά ανήκουν στη σφαίρα της ψυχοπαθολογίας αλλά και τις καμαρίλας των γκρουπούσκουλων... Με κερασάκι της εκτός τόπου και χρόνου δηλώσεις Κοροβέση.

Σήμερα, αύριο αυτό το ταξίδι τελειώνει και τυπικά.

Αργησε!

Ο ΣΥΡΙΖΑ θα παραμείνει ένα ενδιαφέρον αλλά αποτυχημένο πείραμα στην ιστορία της Αριστεράς...
Ισως να ήταν ένα ταξίδι από το μέλλον... Ενα ταξίδι πριν την ώρα του...
Ισως κανείς δεν ήταν έτοιμος ένα τέτοιο ταξίδι... Ούτε οι καπετάνιοι ούτε και οι ταξιδιώτες...

Ισως ο πόλεμος που του έγινε να ήταν πάνω από τις δυνάμεις του...

Ισως... ίσως... Το θέμα είναι οτι τελειώνει γιατί έπρεπε να είχε τελειώσει εδώ και καιρό...

Ο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ έχει τώρα όλη την ευθύνη για το μέλλον της Αριστεράς... Εχει πρόγραμμα... Εχει βάση... Εχει θέληση... Εχει έναν νέο άνθρωπο στο τιμόνι...

Αρα έχει και ελπίδες...

Υ.Γ. Ισως αυτό να ήταν το πιο δύσκολο ποστ από τα 5.100 που έχω γράψει σε αυτό το ιστολόγιο...

3 comments:

taspa said...

Η οικονομια της φύσης δημιουργεί την φυσικη αναγεννηση αρκεί να υπαρχουν υγιείς σποροι,και ευφορο εδαφος.
Ο ΣΥΝ διαθετει τον σπορο ας φροντίσουμε να τον καλλιεργήσουμε σωστα και σε ευφορα χωραφια της Κοινωνίας.
Με τον Ηλιο και την βροχή,και οχι προστατευμενοι πισω απο θολες τζαμαρίες.

Σπίθας said...

Υπάρχει κι'άλλη μία παροιμία πο ξεχάστηκε και η προαναφερθείσα έχει απάντηση, αλλά δεν την λέω.

Λοιπόν, καλά τα παραμύθια.
Το εγχείρημα ποε ξεκίνησε και γαιτί, θα το πούμε μετά 30 χρόνια, όταν ανοίξω το αρχείο.
Αυτά ταξίδια, που δεν ξέρουν που πατάνε, ποιοί είναι το πλήρωμα και έχει προορισμό την χαμένη Ατλαντίδα, ας τα κάνουν και ας τα πληρώσουν εκείνοιμ που τα γουστάρουν.
Αλλά εδώ την πληρώνουν άλλοι και ένας ολόκληρος χώρος.
Αυτά δεν τα λέω εκ των υστέρων.
Αλλά από την πρώτη μέρα στο μπλογκ μου και από την πρώτη μέρα στην συγκέντρωση με τον Στέργιο τον Πιτσιόρλα.
Που είναι αυτός; Χάθηκε...

Αρχή άνδρα δείκνυσι, αγαπητέ.
Κάποιος άνοιξε την χαραμάδα. Το είχα τονίσει.
Μία χαραμάδα, αν ανοίξει, τότε ....

Καλησπέρα.!

Σπίθας said...

Η ζωή είναι γεμάτη από ταξίδια. Να δούμε ένα ταξίδι με την

"Πλωτή Όπερα"

που είναι το αγαπημένο μου και το συνεχίζω.

ΚΑΛΗΜΕΡΕΕΣ!