Ο "Κινέζος" στη πλατεία...

Η ΠΑΕ Πανιώνιος είναι στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσει ότι ο ποδοσφαιριστής Αλβαρο Ρεκόμπα υπέγραψε κλειστό διετές συμβόλαιο συνεργασίας, το οποίο θα κατατεθεί την ερχόμενη Δευτέρα στην Superleague. Ο ποδοσφαιριστής αναμένεται στην Ελλάδα την Κυριακή το βράδυ.

Ο Ευρωπαϊκός Τύπος έγραψε

Η "Gazzeta dello spor" τονίζει: "O Ρεκόμπα πετάει στην Ελλάδα για να υπογράψει για τον Πανιώνιο. Ο 32χρονος επιθετικός βρίσκεται στην Αθήνα και είναι πολύ κοντά στο να υπογράψει με την ελληνική ομάδα"
H "Il Tempo" αναφέρει: "Ο Ρεκόμπα βρήκε ομάδα: Πηγαίνει στον Πανιώνιο. Ο 32χρονος, έπειτα από 11 χρόνια στην Ιταλία ξεκινάει μια καινούργια περιπέτεια στην ελληνική ομάδα. Ο Ρεκόμπα επέλεξε το σύλλογο της Αθήνας από την Mπλάκμπερν, η οποία του ζήτησε να δοκιμαστεί για μια βδομάδα για να δουν την φυσική του κατάσταση".
Η "sportal.it" γράφει για τον ρόλο του Λάμπρου Χούτου: "Ο Χούτος κάλεσε τον Ρεκόμπα. Ο Λάμπρος Χούτος ήταν εκείνος που έπεισε τον Ρεκόμπα να φορέσει τη φανέλα του Πανιωνίου. Το μόνο πρόβλημα που απομένει για τον ουρουγουανό είναι να ελευθερωθεί θέση ξένου στον Πανιώνιο, εκτός και ο Ρεκόμπα ωφεληθεί από το ελληνικό διαβατήριο της συζύγου του".
Η ισπανική "El Pais" αναφέρει: "Ο κινέζος θα γίνει έλληνας. Ο Ρεκόμπα βρίσκεται ήδη στην Αθήνα, όπου θα υπογράψει για τον Πανιώνιο".
Το "Goal.com" γράφει: "Ο Ρεκόμπα συμφώνησε με τον Πανιώνιο. Λίγες μέρες αφού έχασε τον Ραφίκ Τζιμπούρ, που κατέληξε στην ΑΕΚ, o Πανιώνιος ανακοίνωσε ότι συμφώνησε με τον ουρουγουανό διεθνή, Αλβάρο Ρεκόμπα".
Η γερμανική έκδοση του "Msn Sport" τονίζει: "Ο Ρεκόμπα ενισχύει τον σύλλογο του Λίνεν. Ο ουρουγουανός Αλβάρο Ρεκόμπα συμφώνησε για τα επόμενα δύο χρόνια με τον Πανιώνιο, ο οποίος έχει προπονητή τον Εβαντ Λίνεν".

Οι Fleshtones (πάλι...) στην Αθήνα

Το Gagarin 205 Live Music Space “εγκαινιάζει” τη νέα συναυλιακή περίοδο με μια συναυλία δυναμίτη! Οι θρυλικοί Fleshtones, οι… super rockers από τη Νέα Υόρκη, θα καταλάβουν τη σκηνή του club της Λιοσίων – πιθανότατα και ορισμένους από τους γύρω δρόμους, όπως συνηθίζουν – το Σάββατο 6 Σεπτεμβρίου προσφέροντας, για άλλη μια φορά, μια μοναδική live εμπειρία στο αθηναϊκό κοινό.

O Peter Zaremba και η παρέα του επιστρέφουν στην πόλη μας υποσχόμενοι ένα ξέφρενο rock’n’roll party! Άλλωστε, από την πρώτη φορά που επισκέφτηκαν τη χώρα μας (Βεάκειο, τέλη δεκαετίας ’80, αν δεν κάνουμε λάθος), μέχρι και την πιο πρόσφατη (πριν από ενάμιση χρόνο, παρέα με τους “δικούς μας” Invisible Surfers), φροντίζουν να προσφέρουν απολαυστικές στιγμές στο κοινό τους, χάρη στο κέφι και τον ειλικρινή αυθορμητισμό τους.

Οι πόρτες θα ανοίξουν στις 21:00 και εισιτήρια προπωλούνται, προς 20 ευρώ, στο Ticket House (Πανεπιστημίου 42 / τηλ. 210 3608366) και το www.ticketpro.gr.

Gagarin 205 Live Music Space: Λιοσίων 205, κοντά στο σταθμό Μετρό / ΗΣΑΠ “Αττική”. Τηλέφωνο: 210 8547600-1.

THE FLESHTONES

Οι Fleshtones σχηματίστηκαν το 1976 στη Νέα Υόρκη. Εκείνη την εποχή arty μπάντες, όπως οι Television και οι Talking Heads, άνοιγαν καινούργιους δρόμους για τη μουσική, πρωτοστατώντας στην – ιδιαίτερα ζωντανή – σκηνή της πόλης και επηρεάζοντας ένα μεγάλο μέρος του κοινού.

Συγκάτοικοι σε ένα διαμέρισμα στο Queens, ο κιθαρίστας Keith Streng και ο Jan-Marek Pakulski χρησιμοποίησαν τα όργανα που είχε παρατήσει στο σπίτι ο προηγούμενος ένοικός του και άρχισαν να τζαμάρουν μαζί. Πολύ σύντομα έγιναν γνωστοί στην περιοχή για τα parties που διοργάνωναν. Γνωρίστηκαν με τον Peter Zaremba (φοιτητή, τότε, της Σχολής Καλών Τεχνών), έναν τύπο που έπαιζε όλη την ώρα με τη φυσαρμόνικα και τις μαράκες του. Το συνεχές κέφι και η αστείρευτη ενέργειά του έκαναν τους γύρω του να τον αποκαλούν “αληθινή δύναμη της φύσης” και τους Streng και Pakulski να τον τοποθετήσουν μπροστά τους, στο κέντρο της σκηνής, ως τραγουδιστή της μπάντας τους.

Έτσι γεννήθηκαν οι Fleshtones, σε μια περίοδο όπου το punk ξεπηδούσε σαν χείμμαρος από το CBGB και, στην απέναντι πλευρά της πόλης, οι πίστες των clubs γέμιζαν από κορμιά που λικνίζονταν στους ρυθμούς της Disco. Μέσα σε αυτό το κλίμα αντικρουόμενων ακουσμάτων και επιρροών, στηρίχτηκαν – όπως είναι φυσικό – στη μουσική με την οποία μεγάλωσαν: Garage rock από τα 60’s (από τους Seeds μέχρι τους Standells), Βρετανική pop (a lá Yardbirds) και funky soul. Μέσα σε ένα χρόνο τα ξέφρενα live τους και ο νεο-ψυχεδελικός ήχος τους είχαν κερδίσει πάρα πολλούς φίλους. Η σκηνική τους παρουσία, ιδίως, ήταν αυτή που έκανε τη φήμη τους να εξαπλωθεί πολύ γρήγορα, παρότι οι punk μπάντες / συνοδοιπόροι τους εκείνη την εποχή, συχνά τους θεωρούσαν – υποτιμητικά – ως “dance / twist συγκρότημα”, όπως θυμάται ο ίδιος ο Streng.

To 1978, μετά από ένα single στη βραχύβια Red Star Records, οι Fleshtones τράβηξαν το ενδιαφέρον της πιο προβεβλημένης Αμερικάνικης ανεξάρτητης εταιρείας των 80’s, της I.R.S. (η οποία, μεταξύ άλλων, είχε στο roster της και τους R.E.M.), με την οποία υπογράφουν συμβόλαιο. Αμέσως μετά, στη σύνθεση του group προστίθεται ο drummer Bill Milhizer. Με αυτό το σχήμα, κυκλοφορούν τρία – κλασσικά, πλέον – albums, τα “Roman Gods”, “Hexbreaker” και “Speed Connection”. Ο Zaremba γίνεται ευρύτερα γνωστός ως παρουσιαστής του alternative show του MTV, “The Cutting Edge”, το οποίο αποτελούσε τον “πρόγονο” του, πολύ γνωστού, “120 Minutes”. Παρόλα αυτά, το συγκρότημα δεν κατορθώνει να ξεπεράσει τα στενά όρια του underground και η I.R.S. δεν ανανεώνει τη συνεργασία μαζί τους. Σχεδόν ταυτόχρονα, o Pakulski αποχωρεί και αντικαθίσταται από τον Kenny Fox. Αυτή είναι και η μοναδική αλλάγή που έγινε στη μπάντα, αφού από τότε η σύνθέση τους παραμένει η ίδια.

Έτσι, οι Fleshtones συνεχίζουν να κάνουν αυτό που ξέρουν καλύτερα από τον καθένα: να κερδίζουν το κοινό τους μέσω των εκρηκτικών ζωντανών τους εμφανίσεων, παίζοντας αυτό που οι ίδιοι ονομάζουν “Super Rock”, μη ανήκοντας σε κανένα εποχιακό ρεύμα, είτε αυτό λέγεται Neo-Garage Revival, είτε Indie Rock, Post Rock ή Electronica. Έχουν περάσει 30 χρόνια από την ημέρα που ξεκίνησαν, έχουν κυκλοφορήσει 16 albums, αλλά εκείνοι παραμένουν ακούραστοι, περιοδεύοντας ασταμάτητα και προκαλώντας όποιο νέο συγκρότημα “τολμά” να αμφισβητήσει τον τίτλο που κατέχουν ως “η καλύτερη party μπάντα του κόσμου!”

Με το τελευταίο τους album, “Take A Good Look”, κατορθώνουν να ηχούν απόλυτα φρέσκοι και δυναμικοί, όπως πάντα, μιας και χρησιμοποιούν τις επιρροές τους δημιουργικά. Πολλές νέες garage μπάντες απλά αναπαράγουν τον ήχο του παρελθόντος, ψυχρά και – συνήθως – ανέμπνευστα. Μοιάζουν να φοβούνται να αλλάξουν το οτιδήποτε, σε αντίθεση με τους Fleshtones που, ανέκαθεν, επικεντρώνονταν στην ουσία του rock’n’roll, εξελίσσοντας την αγαπημένη τους μουσική.

“Το rock’n’roll δεν είναι άμυαλο. Συνδέεται με ένα πολύ σπουδαίο μέρος του μυαλού σου και αγγίζει μερικές εξαιρετικές αισθήσεις και κάποια συλλογικά αισθήματα που άλλα πράγματα δεν τα πλησιάζουν.”

Από συνέντευξη του Peter Zaremba στον Νίκο Τριανταφυλλίδη, Περιοδικό Ήχος, Μάιος 1988

Πολιτική κοινωνικής καρμανιόλας

Βαρύ τίμημα κινδυνεύουν να πληρώσουν από τα φορολογικά μέτρα της κυβέρνησης οι πιο αδικημένοι της αγοράς εργασίας, οι αμειβόμενοι με δελτίο παροχής υπηρεσιών στον ιδιωτικό τομέα, κατά κανόνα νέοι που ονομάστηκαν «γενιά των 700 ευρώ».
Τα νέα μέτρα, τα οποία ανακοίνωσε την περασμένη εβδομάδα ο υπουργός Οικονομίας κ. Γ. Αλογοσκούφης, καταργούν το αφορολόγητο όριο των 10.500 ευρώ που ίσχυε ώς τώρα για ελεύθερους επαγγελματίες και επιτηδευματίες και καθιερώνουν φορολογικό συντελεστή 10% στο συγκεκριμένο κλιμάκιο εισοδήματος. Ο κ. Αλογοσκούφης στοχεύει, όπως υποστήριξε, στους φοροφυγάδες, οι οποίοι δεν δηλώνουν όλα τους τα εισοδήματα, αλλά στην πράξη τα μέτρα απειλούν μεταξύ άλλων και χιλιάδες εργαζομένους στον ιδιωτικό τομέα με το λεγόμενο μπλοκάκι, τους πιο «αναλώσιμους» εργαζομένους, αυτούς τους οποίους οι επιχειρήσεις προσλαμβά- νουν για περιορισμένο- υποτίθεται- χρονικό διάστημα, προκειμένου να αποφύγουν τις δεσμεύσεις της εργατικής νομοθεσίας και το κόστος της ασφάλισης. Διπλά αδικημένος
Η μεγάλη πλειονότητα των εργαζομένων αυτών είναι ουσιαστικά μισθωτοί χωρίς τα δικαιώματα των μισθωτών, «μισθωτοί στον προθάλαμο». Δεν έχουν να κρύψουν τίποτα από την Εφορία, αφού η μοναδική πηγή εισοδήματός τους είναι από την εργασία τους στον συγκεκριμένο εργοδότη, η οποία εμφανίζεται ολόκληρη στο μπλοκάκι. Όμως τα μπλοκάκια τώρα μπήκαν στο στόχαστρο, καταργήθηκε το αφορολόγητο και έτσι οι εργαζόμενοι με το καθεστώς αυτό κινδυνεύουν με περαιτέρω επιδείνωση της θέσης τους, αφού θα πληρώνουν το χαράτσι των 1.050 ευρώ (το 10% στα πρώτα 10.500 ευρώ ετήσιου εισοδήματος που ώς τώρα ήταν αφορολόγητο). Είναι δηλαδή διπλά αδικημένοι γιατί ούτε την ασφάλεια του μισθωτού έχουν ούτε το αφορολόγητο.

Πρόκειται για μία φορολογική πολιτική που πέρα από κοινωνικά άδικη πλήττει και τα όποια υπολείμματα διαγενεακής δικαιοσύνης. Την τρίτη φάση της ζούμε σήμερα και μας παρουσιάζεται στη συσκευασία δώρου «φορολογικής δικαιοσύνης». Δεν είναι όμως τίποτα παραπάνω από το αρνητικό αποτέλεσμα ενός νεοσυντηρητικού φορολογικού λαϊκισμού σε συνδυασμό με την ανικανότητα της κυβέρνησης να αντιμετωπίσει την εκτεταμένη φοροδιαφυγή σε πληθώρα ελεύθερων επαγγελμάτων, και να περιορίσει τα πάγια έξοδα του προϋπολογισμού. Ο νέος που αμείβεται με 700 ευρώ το μήνα θα αποταμιεύει στο εξής 900 ευρώ το χρόνο στην υγειά των κομματικών κυκλωμάτων που λυμαίνονται τους δημόσιους πόρους.

Τι στιγμή λοιπόν που ο Αλογοσκούφης καταστρέφει οικονομικά και κοινωνικά το μεγαλύτερο κομμάτι του ελληνικού λαού, το κράτος (δηλαδή η κυβέρνηση του Καραμανλή) συνεχίζει την αλόγιστη σπατάλη χρημάτων (και άλλων οικονομικών πόρων). Τα έσοδα του προϋπολογισμού ανήλθαν σε € 22,95 δις στο πρώτο εξάμηνο του 2008 και ήταν αυξημένα μόνο κατά 4,3% σε σχέση με το 2007 δηλαδή σημαντικά χαμηλότερα από τις εκτιμήσεις του προϋπολογισμού του 2008 για αύξησή τους κατά 13,0%.

Οι καταναλωτικές δαπάνες του κράτους θα φθάσουν τα € 49,55 δις το 2008 και θα είναι αυξημένες κατά 10,5% σε σχέση με το 2007, δηλαδή σημαντικά χαμηλότερες από τις εκτιμήσεις του προϋπολογισμού του 2008 για αύξησή τους κατά 8,3%. Έτσι, οι δαπάνες αυτές του κράτους που ήταν € 28,3 δις το 2002 αυξήθηκαν μέσα σε έξι μόνο χρόνια κατά € 21,2 δις (ή κατά 75,1%) και ανήλθαν από 18% του ΑΕΠ το 2002, στο 20,2% του ΑΕΠ το 2008 (μέση ετήσια αύξηση στην 6ετία: 10,9% κατ΄ έτος).

Η έκρηξη αυτή των δαπανών του κράτους το 2008 οφείλεται α) στην αύξηση των αποδοχών των εργαζομένων και των συντάξεων του Δημοσίου κατά 8,6% β) στην αύξηση των επιχορηγήσεων για κάλυψη των ελλειμμάτων των ασφαλιστικών ταμείων κατά 19,4%, γ) στην αύξηση κατά 18,2% άλλων κρατικών δαπανών (ΟΤΑ α’ και β’ βαθμού, ΕΛΓΑ κλπ). Για τη κάλυψη αυτών των δαπανών εξανεμίστηκαν μέσα σε τρεις μήνες τα ταμειακά διαθέσιμα του κράτους (από 4,9 δισεκατομμύρια ευρώ τον Μάρτιο του 2008 μειώθηκαν σε 961 εκατομμύρια ευρώ τον Ιούνιο του 2008).

Οι αποτυχίες αυτές εκτέλεσης των προϋπολογισθέντων εσόδων και δαπανών συνεπάγονται διαμόρφωση του ελλείμματος της Γενικής Κυβέρνησης άνω του 2,5% του ΑΕΠ έναντι της εκτίμησης του προϋπολογισμού για το 2008 για έλλειμμα μόνο 1,6% του ΑΕΠ. Αποδεικνύεται από τα παραπάνω ότι το κεντρικό πρόβλημα κάθε προϋπολογισμού αποτελούν οι σπατάλες του κράτους που έφτασαν τα 50 δις ευρώ το 2008 και αυξάνονται κατά 11% κάθε χρόνο.

Το μεγαλύτερο μέρος αυτών αυτής της σπατάλης αφορά χρήματα των φορολογούμενων πολιτών που καταλήγουν στις τσέπες των παρασιτικών ομάδων που λυμαίνονται τα ασφαλιστικά ταμεία, τα νοσοκομεία, τα δημόσια έργα, την εκπαίδευση... Για το ζήτημα αυτό η κυβέρνηση δεν λέει λέξη, ενώ ανακοινώνει θρασύτατα ότι εάν τα νέα φορολογικά μέτρα δεν αποδώσουν τότε θα ακολουθήσουν νέοι φόροι.

Πηγές: Εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ, Η γενιά των 700 ευρώ, Φιλελεύθερη Συμμαχία

Ο φασίστας πρόεδρος

του Βάσου Φτωχόπουλου
Εκδότη της εφημερίδας "ΕΝΩΣΙΣ"

Όσοι άκουσαν το ρεσιτάλ ΑΥΤΑΡΧΙΣΜΟΥ και ΦΑΣΙΣΤΙΚΗΣ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑΣ που εκφώνησε ο Δημήτρης Χριστόφιας στο συνέδριο των Αποδήμων, προφανώς και θα έχουν πεισθεί πέραν πάσης αμφιβολίας ότι ο άνθρωπος είναι πια επικίνδυνος και για τον τόπο και για την σωματική ακεραιότητα των ανθρώπων που έχουν διαφορετική άποψη από την δική του.

Ο Χριστόφιας απαντούσε σε δηλώσεις του Αρχιεπισκόπου - του Αρχιεπισκόπου που πριν λίγες εβδομάδες έλεγε τα καλύτερα λόγια. Δεν είναι λίγοι που, ακούγοντας τότε τον Αρχιεπίσκοπο, θεώρησαν ότι ο όλος καυγάς με την περιουσία της εκκλησίας και την φορολόγησή της ήταν ένα τέχνασμα, ώστε να πιεστεί ο Αρχιεπίσκοπος να κάνει κάποιες καλές δηλώσεις υπέρ του Χριστόφια, με αντάλλαγμα την αναστολή της απαίτησης της πολιτείας να μην φορολογείται η Εκκλησία ως προνομιούχα οντότητα.

Τελικά, στο Συνέδριο των Αποδήμων η ομιλία του Αρχιεπισκόπου έκανε τον Χριστόφια όχι μόνο να χάσει την ψυχραιμία του, αλλά να συμπεριφερθεί ωσάν να είναι αστυφύλακας της χούντας και όχι Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Το φοβιτσιάρικο της αντίδρασης του Χριστόφια δεν είναι αυτά που είπε ο ίδιος, αλλά αυτά που είπε ο Αρχιεπίσκοπος. Τα λόγια του Αρχιεπισκόπου ήταν μετρημένα και μέσα στα πλαίσια των προεκλογικών υποσχέσεων του Χριστόφια. Ο Αρχιεπίσκοπος τόνισε την αντίθεσή του στην εκ περιτροπής Προεδρία, την παραμονή των εποίκων και πολλά άλλα, που ο ίδιος ο Χριστόφιας χρησιμοποίησε για να κερδίσει την ψήφο του λαού. Φανταστείτε αν έλεγε και τίποτα πιο προχωρημένο. Το γεγονός ότι ο Χριστόφιας έπαθε αμόκ αποδεικνύει ότι είτε είναι ψεύτης και παρέσυρε τον λαό με κούφιες υποσχέσεις, είτε ότι είναι ένας επικίνδυνος τσαρλατάνος της πολιτικής, ο οποίος μάλιστα έχει σκοπό να συντρίψει με κάθε τρόπο τους αντιπάλους της λύσης που μαγειρεύει μαζί με την υπόλοιπη ηγεσία μας και τους Τούρκους της άλλης πλευράς.

Ο λαός ψήφισε τον Χριστόφια για ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα, το οποίο ΔΕΝ συμπεριλάμβανε την σημερινή προτεινόμενη λύση. Προφανώς, ο Χριστόφιας συγχύζει τον εαυτόν του με τον κύριον Κώστα Θεμιστοκλέους, ο οποίος πήρε ένα ασήμαντο ποσοστό των Κυπρίων ψηφοφόρων και, για να είμαστε δίκαιοι, ήταν ο μόνος ο οποίος ήταν διατεθειμένος να πάρει την λύση του κυπριακού στα μέτρα των Τούρκων, στα μέτρα που ακολουθεί σήμερα και ο Χριστόφιας. Μόνο που ο Θεμιστοκλέους πήρε την απάντησή του και ο Χριστόφιας άλλα μας έδειξε και άλλα πάει τώρα να μας μπήξει.

Εάν ο Χριστόφιας για μια τέτοια ήπια κριτική βγάζει σπίθες απ’ το στόμα του και αμολάει ασυναρτησίες και απειλές, φανταστείτε τι θα γίνει όταν κοντέψουμε στην λύση και θα μαθαίνουμε αναγκαστικά όλες τις υποχωρήσεις του και ως εκ τούτου ο λαός θα αρχίσει να αντιδρά. Είμαι πεπεισμένος ότι ο λαός θα αντιδράσει σ’ αυτήν την λύση που ήδη διαγράφεται και δεν διαφέρει ουσιαστικά από το Σχέδιο Ανάν. Τώρα, στα μυαλά του λαού τα τεκταινόμενα είναι σαν όνειρο, σαν μια μπόρα που μάλλον θα περάσει και γι’ αυτό ΔΕΝ αντιδρά. Αύριο που θα αρχίσουν οι συνομιλίες και θα αποκαλυφθεί σε ποιους κρημνούς μας οδηγεί ο Χριστόφιας, ο λαός μας δεν θα μείνει με σταυρωμένα χέρια. Είμαι όμως και πεπεισμένος πως ούτε ο Χριστόφιας και το βαθύ του κράτος - ο Αναστασιάδης - θα μείνουν με σταυρωμένα χέρια.

Ο Χριστόφιας ήδη τρίζει τα δόντια του. Θα προσπαθήσει με κάθε τρόπο να ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣΕΙ τον λαό και να μην αφήσει περιθώρια για καμία αντίδραση. Ο λαός δεν πρέπει να φοβηθεί τους σημερινούς παλληκαρισμούς του Χριστόφια και να φοβάται επειδή νιώθει ΜΟΝΟΣ. Πρέπει να ξέρει πως ΟΛΟΙ αυτοί που μαγειρεύουν την λύση φοβούνται την οργή του λαού πολύ περισσότερο απ’ ότι εμείς αυτούς. Αυτοί κι αν νιώθουν ΜΟΝΟΙ. Φτάνει να αντιδρούμε και να δείχνουμε την αντίθεσή μας όσο κι αν οι συνθήκες δεν είναι ιδανικές. Φτάνει να μην ξεχνάμε ότι και την περίοδο 2002-2004 είμαστε λίγοι και οι υπόλοιποι, ντόπιοι και ξένοι, πολλοί και παντοδύναμοι και παρόλες τις ανισότητες ο λαός μας στο τέλος πέτυχε μια μικρή επανάσταση και κέρδισε την μάχη της υπόληψης και αξιοπρέπειάς του.

Η αψυχολόγητη επίθεση του Χριστόφια και μάλιστα στην πιο ισχυρή σήμερα θεσμική προσωπικότητα του τόπου, τον Αρχιεπίσκοπο Χρυσόστομο τον Β’, δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνείας. Ο Χριστόφιας είναι αποφασισμένος δια πυρός και σιδήρου να πατάξει οποιαδήποτε αντίσταση στα σχέδιά του. Ο Χριστόφιας πρέπει να καταλάβει ότι η Κύπρος δεν είναι κανένα κρατίδιο της Σοβιετικής Ένωσης, ούτε καμιά αφρικανική χούντα. Πρέπει να του εξηγήσει κάποιος ότι το πολίτευμα του νησιού είναι η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ και ότι στην Δημοκρατία υπάρχει και Η ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ και πολλές άλλες αντιπολιτεύσεις. Αν δεν του αρέσει αυτό, ας ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΙ. Την παραίτησή του δεν έπρεπε να την ζητήσω εγώ, αλλά ΟΛΟΙ αυτοί που τον έφεραν στην εξουσία γνωρίζοντας πολύ καλά ότι στο σχέδιο Ανάν ψήφισε ΟΧΙ για να τσιμεντώσει το ΝΑΙ. Αν δεν έχουν τα κότσια να ζητήσουν την παραίτησή του, ας παραιτηθούν από την κυβερνητική συμμαχία οι ίδιοι.

Η Ανόρθωση της Ελλάδας

Μερικοί ανεγκέφαλοι (τι άλλο;) οπαδοί του Ολυμπιακού αποκαλούσαν «τουρκόσπορους» τους οπαδούς της Ανόρθωσης, το βράδυ της Τετάρτης στο «Καραϊσκάκη». Που να ήξερα οι κακόμοιροι μέσα στο τυφλό οπαδικό τους πάθος ότι απέναντι τους είχαν οπαδούς μιας από τις πιο... ελληνικές ομάδες του κόσμου. Και επειδή δεν ξέρουν ας διαβάσουν τις παρακάτω γραμμές μπας και μάθουν τίποτα. Στις 30 Ιανουαρίου του 1911 ιδρύθηκε στην κατεχόμενη σήμερα Αμμόχωστο το "Αναγνωστήριον Ανόρθωσις" από υπερεκατόν βιοπαλαιστάς. Στις 13 Ιανουαρίου 1929 μετονομάζεται σε "Μουσικοφιλολογικόν και Φιλαθλητικόν Σύλλογον η "Ανόρθωσις". Κατά την διάρκεια των Οκτωβριανών, το 1931, οι σφαίρες των βρετανικών κατοχικών δυνάμεων σφηνώθηκαν στην πρόσοψη του οικήματος του σωματείου, το οποίο κλείσθηκε από τις βρετανικές αρχές στις 11 Φεβρουαρίου 1932 για εννέα μέρες.

Ακόμη στη διάρκεια του απελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ ’55-’59, στις 8 Ιουλίου 1958, οι βρεττανοί, υπό το πρόσχημα της φύλαξης εκρηκτικών στο σωματείο, ανατίναξαν το οίκημα της "Ανορθώσεως" λόγω της συμμετοχής μελών του συλλόγου στον αγώνα, αλλά και της γενικότερης δράσης και προσφοράς του συλλόγου στον Αγώνα. «Πλανάται όμως ο κατακτητής. Το πνεύμα της Ανορθώσεως δεν πτοάται, δεν καταστρέφεται και η ωραία μας Ανόρθωσις σαν το φοίνικα που είναι το έμβλημα μας θα ξαναγεννηθή και πάλι σύντομα για να συνεχίση την ιστορική και μεγάλη πορεία της», έγραφαν τα πρακτικά του συλλόγου τότε...

Ανάμεσα στα μέλη του συλλόγου που κέρδισαν μια θέση στο πάνθεο των ηρώων του Κυπριακού έπους είναι οι αγωνιστές της ΕΟΚΑ Αντώνης Παπαδόπουλος, ο Κυριάκος Μάτσης, ο Παναγιώτης Τουμάζος και ο Γρηγόρης Αυξεντίου, ο σταυραετός του Μαχαιρά, ο υπαρχηγός του Διγενή που δεν παραδόθηκε στους Αγγλους και αυτοί τον έκαψαν ζωντανό. Ο δημοσιογράφος Ανδρέας Καουρής, στο βιβλίο του "Γρηγόρης Αυξεντίου" στην σελίδα 135 αναφέρεται στον Γρηγόρη και τον ερωτά του για το ποδόσφαιρο ως εξής: "Το ποδόσφαιρο ήταν ένας από τους μεγάλους έρωτες του Γρηγόρη. Από το δημοτικό τον βλέπαμε στα διαλείμματα να οργανώνει την ομάδα και να παίζει με τους συμμαθητές του ποδόσφαιρο , έστω και για μερικά λεπτά ακόμα με μια ρούχινη μπάλα. Στο γυμνάσιο το μεράκι του για το ποδόσφαιρο γίνεται ακόμη μεγαλύτερο. Οργανώνει ο ίδιος ποδοσφαιρικές συναντήσεις και όταν γνωρίζει, και γίνονται πρώτοι φίλοι με τον Αντώνη Παπαδόπουλο – ποδοσφαιρικό και αθλητικό ταλέντο της εποχής – το ποδόσφαιρο δεν είναι μόνο ένας έρωτας. Του γίνεται πάθος.

Η αδυναμία του για τον Αντώνη και το ποδόσφαιρο τον κάνουν να τρέξει ξοπίσω την Ανόρθωση Αμμοχώστου, για να παρακολουθήσει τον φίλο και την ομάδα του. Μέχρι και αποβολή δέχτηκε στο σχολείο γιατί συνόδευσε την Ανόρθωση στην Λευκωσία, και μετά την νίκη μαζί με την υπόλοιπη ομάδα πήγαν σε κέντρο να διασκεδάσουν και όχι μόνο αυτό. Οι άλλοι φίλοι του τον θυμούνται – όχι λίγες φορές – να πετάγεται από τα κιγκλιδώματα και εισέρχεται ασυγκράτητος στο γήπεδο, προκειμένου να προστατεύσει τον Αντώνη που κινδύνευε.

Κάποτε όταν καθυστερημένα, λόγω άλλης απασχόλησης, έτρεχε μόνος, με το λεωφορείο του από την Λύση στη Λευκωσία, για να παρακολουθήσει αγώνα της Ανόρθωσης, περνώντας από το χωριό Βατυλή προσπάθησαν άλλοι οπαδοί της Ανόρθωσης να τον σταματήσουν, για να τους πάρει μαζί του. Χωρίς να ελαττώσει καθόλου την ταχύτητα του έβγαλε το κεφάλι του από το παράθυρο του αυτοκινήτου του και τους φώναξε "τόπον έχω, χρόνο δεν έχω" και έφυγε τρέχοντας για το γήπεδο». Τους οπαδούς της ομάδας του Αυξεντίου κάποιοι αποκαλούσαν... «τουρκόσπορους». Αυτοί είναι οι νεοέλληνες... οπαδοί!

5η Πανελλαδική Συνάντηση Αρδην - Ρήξης

Τον προηγούμενο χειμώνα, η αναζωπύρωση του «Σκοπιανού» ζητήματος –με την ΠΓΔΜ να εντείνει τις επεκτατικές της κορώνες– η μονομερής κήρυξη της ανεξαρτησίας των Αλβανών του Κοσόβου και, εν συνεχεία, η ενίσχυση των τουρκικών επεκτατικών πολιτικών στη Θράκη, μας ανάγκασαν να στρέψουμε τα βλέμματά μας, για ακόμα μία φορά, στην πολύπαθη περιοχή μας και να αγωνιστούμε εναντίον των σχεδίων της Νέας Τάξης Πραγμάτων και των βαλκανικών συμμάχων της για τον κατακερματισμό και τον έλεγχο της περιοχής, υπό μιαν αμερικανική και τουρκική νεο-οθωμανική ομπρέλα.
Η σοβαρότητα της κατάστασης, οι πολλαπλές απειλές για την ανεξαρτησία της χώρας και της ευρύτερης περιοχής, καθιστούν επιτακτική την ανάγκη διαμόρφωσης μιας εναλλακτικής βαλκανικής πολιτικής συνεργασίας, η οποία θα παραμερίζει τους περιφερειακούς και τους πλανητικούς προστάτες, αλλά και θα εγγυάται τη σταθερότητα και τα σύνορα, θέτοντας τέλος στη συστηματική έξωθεν ενίσχυση των επεκτατισμών και τη συνεχιζόμενη διάλυση των χωρών της περιοχής. Στα πλαίσια αυτής της πολιτικής, η Β. Ελλάδα έχει ούτως ή άλλως κεντρικό ρόλο.
Αυτή η πολιτική καθίσταται αναγκαία —και όχι μόνον για λόγους εξωτερικούς. Αλλά και γιατί, ουσιαστικά, συνιστά τομή για την ίδια τη χώρα, αφού αποβλέπει στην ενίσχυση της Β. Ελλάδας, ανατρέποντας παράλληλα τον Αθηνοκεντρισμό και τις περιφερειακές ανισότητες. Μπορεί δηλαδή να ιδωθεί και ως ένα βήμα για μια εναλλακτική και βιώσιμη εσωτερική πολιτική, πέραν του καταθλιπτικά κυρίαρχου παρασιτισμού και της ασφυκτικής επίτασης των ανισοτήτων.
Καθημερινά αποδεικνύεται πως το μοντέλο της παγκοσμιοποίησης και της Νέας Τάξης, πάνω στο οποίο οι ελληνικές άρχουσες τάξεις διαμόρφωσαν την εθνική τους στρατηγική, έχει πλέον εξαντληθεί οριστικά. Το μόνο που μπορεί να προσφέρει από εδώ και πέρα είναι διεθνείς κρίσεις όπως αυτή στη Γεωργία, σφοδρές οικολογικές καταστροφές ή ακόμα και τη γενικευμένη διάλυση, τον ατομισμό ή την αμάθεια που διέπει όλες τις σύγχρονες υπερκαταναλωτικές κοινωνίες.

Τα μέλη και οι φίλοι του περιοδικού Άρδην και της εφημερίδας Ρήξη αποφασίσαμε να οργανώσουμε την 5^η Πανελλαδική μας συνάντηση στην Έδεσσα, στις 28-29-30-31 Αυγούστου, όπου και θα προσπαθήσουμε να αναδείξουμε τη δυνατότητα συγκρότησης μίας εναλλακτικής στρατηγικής για την Ελλάδα που θα απαντάει συνολικώς στα ποικιλώνυμα αδιέξοδα που έχει προκαλέσει η εξάντληση της παγκοσμιοποίησης και η κρίση της εγχώριας έκφρασής της, του εκσυγχρονισμού.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

(Αίθουσα Εκδηλώσεων Ν.Α Πέλλας – Διοικητήριο)

ΠΕΜΠΤΗ 28/08: ΗΜΕΡΑ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΗ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

11:00 – Το ελληνικό πανεπιστήμιο μεταξύ διάλυσης και φιλελεύθερης μεταρρύθμισης

Ομιλητές:

Δ. Γρανάς (μετ. φοιτητής Νομικής) – Τα όρια των φοιτητικών κινητοποιήσεων.

Γ. Ξένος (φοιτ. Ιστ. – Αρχαιολογικού) – Η φιλελεύθερη μεταρρύθμιση στην εκπαίδευση

Κ. Σεβρής ­­­­­(φοιτ. Πολ. Επιστημών) – Η γραφειοκρατική ιδιοποίηση του Δημόσιου Πανεπιστημίου

Συντονιστής: Α. Γουνόπουλος (φοιτ. πολ. επιστημών)

17:00 – Κωνσταντίνος Ντίνος (γιατρός): Η ιατρική νέμεση: Η απαλλοτρίωση της υγείας.

18:00 – Χρίστος Δάλκος (φιλόλογος): Γλωσσική θεωρία και γλωσσική διδασκαλία: Η ανάγκη υπέρβασης της νεωτερικής και μετανεωτερικής θεώρησης.

19:00 – Οι Νέοι Σήμερα: Υπερεξειδικευμένοι Αναλφάβητοι, Ανασφαλείς Εργαζόμενοι, Καταναλωτές Δίχως Μνήμη

Γ. Ρακκάς (μεταπτ. φοιτ. Παντείου): Αμάθεια και εργασιακή ανασφάλεια.

Γ. Ξένος (ιδ. Υπάλληλος): Η νεολαία ως ιδιαίτερη κατηγορία καταναλωτών.

Γ. Μπύρος (φοιτ. Φυσικού): Ψυχαγωγία, θέαμα, κατανάλωση, νεολαία.

Συντονίστρια: Β. Αγγελίδου (ψυχολόγος)

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 29/08

10:30 π.μ. – ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΕΣ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΕΣ ΣΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ – Ο ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΤΑΞΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ

Κύπρος – Κόσοβο

Ομιλητές:

Δ. Αλευρομάγειρος (στρατηγός ε.α.), Η τελευταίες εξελίξεις στο Κυπριακό.

Γρ. Σπηλιόπουλος (εκπαιδευτικός), Το διπλωματικό παιχνίδι γύρω από την Οσετία.

Φ. Μαλκίδης (πανεπιστημιακός), Οι μειονότητες στα Βαλκάνια.

Μ. Ζερουάλι (πανεπιστημιακός), Κύπρος και Μέση Ανατολή

Συντονιστής: Δ. Δημόπουλος (βιβλιοπώλης)

7.00 μ.μ. – ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΕΣ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΕΣ ΣΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ – Ο ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΤΑΞΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ

Μακεδονικό, Θράκη, Μεγάλη Αλβανία

Χαιρετισμός από τον Νομάρχη Πέλλας κ. Μιχάλη Καραμάνη

Κ. Καραΐσκος (εκδότης Αντιφωνητή), Η μειονότητα στη Θράκη ως εργαλείο του νεο-οθωμανισμού.

Σ. Καραχότζα (δημοσιογράφος), Οι Πομάκοι στη Δ. Θράκη.

Δ. Ευαγγελίδης (συγγραφέας), Το γλωσσικό ιδίωμα ορισμένων περιοχών της Κ. Μακεδονίας.

Γ. Καραμπελιάς (εκδότης Άρδην), Ο επεκτατισμός της ΠΓΔΜ και η ελληνική στρατηγική στο Σκοπιανό.

Συντονιστής: Κ. Κατσιφαράκης (καθ. Πανεπιστημίου ΑΠΘ)

ΣΑΒΒΑΤΟ 30/08

9.30 π.μ. – Η ΕΛΛΑΔΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ

Η ανάγκη για ένα εναλλακτικό μοντέλο

Β. Στοϊλόπουλος (περιβαλλοντολόγος),

Γ. Σχίζας (συγγραφέας), Η ελληνική ύπαιθρος κατά την εποχή της παγκοσμιοποίησης.

Γ. Σκλαβούνος (συγγραφέας), Η κατάρρευση της ελληνικής πόλης.

Δ. Μάρτος (συγγραφέας), Αθηνοκεντρισμός και οικολογικές ανισότητες.

Δ. Γερούκαλης (ψυχίατρος), Το φράκταλ του βαλκανικού χώρου: Η πορεία από την κοινότητα και τη δημογεροντία στο αμεσοδημοκρατικό κίνημα.

Συντονιστής: Γ. Ρακκάς (μεταπτ. φοιτ. Παντείου)

12:00 π.μ – ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΣΚΗΝΙΚΟΥ

Ν. Ντάσιος (περιβαλλοντολόγος), Η διάλυση της ελληνικής γεωργίας.

Θ. Ντρίνιας (μηχανολόγος-μηχανικός), Η κρίση του πολιτικού σκηνικού.

Η. Γεωργαλής (εκπρόσωπος κίνησης πολιτών Αστακού), Κινήσεις πολιτών και τοπική αυτοδιοίκηση.

Χ. Μόρφος (δημοσιογράφος), Μετά την Αριστερά θα είναι όπως πριν από τη Δεξιά.

Συντονιστής: Χ. Σταματοπούλου (γιατρός)

Κεντρική Εκδήλωση 7:00 μ.μ.

ΣΑΒΒΑΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ: 30/08: Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΗΝ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΜΙΑΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ

Η πρόκληση του νεο-οθωμανισμού στα Βαλκάνια, η διαμόρφωση μιας εναλλακτικής εθνικής πολιτικής. Η ανάπτυξη της Βορείου Ελλάδας και οι βαλκανικοί της προσανατολισμοί.

Ι. Τουτουντζίεφ (καθ. Πανεπιστήμιου Βέλικο Τίρνοβο – Βουλγαρία)

Μ. Μάρκοβιτς (συγγραφέας, Ομ. καθ. Πανεπιστημίου Βελιγραδίου– Σερβία)

Γ. Καραμπελιάς (εκδότης περ. Άρδην)

Γ. Παπαμιχαήλ, (καθηγητής Παντείου)

Συντονιστής: Θ. Τζιούμπας (στέλεχος ΚΕΘΕΑ-Ιθάκης)

Τηλέφωνα επικοινωνίας: 6972720422, 6973993199 και 6948789060

Ξεκούραση στο Αγκίστρι, μέρος 2ο

Επειδή μας περιμένει δύσκολος χειμώνας, χρειαζόμαστε λίγες (ακόμα...) μέρες ξεκούραση. Λοιπόν η "Κόκκινη Πιπεριά" μαζεύει τα πραγματά της, φορτώνμει το βεσπάκι και την κάνει για Αγκίστρι (again...). Το μαγαζί θα ανοίξει και πάλι τη Δευτέρα 25 Αυγούστου. Καλή αντάμωση...

Δεν ξεχνώ Τάσο και Σολωμό

Οι εν λόγω αστυνομικοί που δολοφονούν τον Τάσο Ισαάκ θα είναι και στη νέα αστυνομία του ομόσπονδου κράτους που ετοιμάζουν Χριστόφιας - Ταλάτ;

Η Πρωτοβουλία Μνήμης και Τιμής – Κίνηση Μοτοσικλετιστών καλεί άπαντες Έλληνες μοτοσικλετιστές να παραστούν στο Εθνικό Μνημόσυνο Μνήμης και Τιμής υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των Ηρωομαρτύρων Τάσος Ισαάκ και Σολωμός Σολωμού.
Το 12ο ετήσιο μνημόσυνο του Τάσσου Ισαάκ και του Σολωμού Σολωμού που έπεσαν νεκροί στα θερμά επεισόδια του 1996,με βίαιο και άνανδρο τρόπο, από ξυλοδαρμό και πυρά τούρκων αντίστοιχα θα τελεστεί στις 10 Αυγούστου στον Ιερό Ναό Αγ. Δημητρίου στο Παραλίμνι στις 09:30 π.μ. Του μνημοσύνου θα ακολουθήσει πορεία από την Εκκλησία ως το κοιμητήριο και κατάθεση στεφάνων στους τάφους των Εθνικών μας Ηρώων.

Προσυγκέντρωση και ώρα αναχώρησης στο τελευταίο Βενζινάδικο πριν τα φώτα «καλησπέρα» η ώρα 08.30π.μ. Για τους μοτοσικλετιστές από Λεμεσό και Λάρνακα Προσυγκέντρωση και ώρα αναχώρησης από τον κυκλικό Κόμβο «Ρυζοελιά» η ώρα 09:00π.μ.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΜΝΗΜΗΣ ΚΑΙ ΤΙΜΗΣ – ΚΙΝΗΣΗ ΜΟΤΟΣΙΚΛΕΤΙΣΤΩΝ

Απορία "Πιπεριάς": Ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Δ. Χριστόφιας θα παραστεί στο μνημόσυνη των δυο ηρώων;

Το άλλο πρόσωπο του Ιωάννη Μεταξά

Η Φωτεινή Τομαή (προϊσταμένη της Υπηρεσίας Διπλωματικού και Ιστορικού Αρχείου του υπουργείου Εξωτερικών), έγραψε στο χθεσινό ΒΗΜΑ ένα άρθρο σχετικά με τον Ιωάννη Μεταξά και την 4η Αυγούστου με τίτλο: "Το άλλο πρόσωπο του Ιωάννη Μεταξά
Τα παράδοξα ενός δικτάτορα". Μεταφέρω ένα απόσπασμα από τη μελέτη της κ. Τομαή, ενώ όλο το κείμενο μπορείτε να το διαβάστε ΕΔΩ.

"...Το δεύτερο παράδοξο στην πολιτεία Μεταξά ήταν η συνετή εξωτερική πολιτική που ακολούθησε. Παρά τα δεδηλωμένα γερμανόφιλα αισθήματά του, τάχθηκε εξαρχής υπέρ των θέσεων της Βρετανίας. «Η Ελλάς δεν είναι μία χερσόνησος περιβρεχομένη από θάλασσα αλλά μία θάλασσα περιβαλλομένη από ξηράς. Η Ελλάς δεν δύναται λοιπόν να τα βάλη ως εκ της γεωγραφικής της θέσεως με καμμίαν απολύτως ναυτικήν δύναμιν μεγάλην. Είναι πράγμα το οποίον ουδέ να σκεφθή τις δύναται. Η Ελλάς δύναται να θέση ως δόγμα πολιτικόν ότι εν ουδεμία περιπτώσει δύναται να ευρεθή εις στρατόπεδον αντίθετον εκείνου εις το οποίον ευρίσκεται η Αγγλία» δήλωνε. Η θέση του αυτή, ωστόσο, απόλυτα ορθή, όπως απεδείχθη, δεν τον εμπόδισε να προωθήσει σε όφελος της χώρας τις σχέσεις του με το Γ' Ράιχ και την Ιταλία υιοθετώντας μια συνετή τακτική ισορροπιών που συνέπλεε απόλυτα με το εθνικό συμφέρον. Αλλά και ως στρατιωτικός κατέβαλε τα μέγιστα όσον αφορά την πολεμική προπαρασκευή της χώρας παραμονές του πολέμου, παρά τη δυσμενή κατάσταση στην οποία είχε περιέλθει ο στρατός και την παραλυσία που είχε επικρατήσει με τον εθνικό διχασμό βενιζελικών και βασιλικών. Δίκαια, βεβαίως, του καταλογίζεται η αμέλεια που επέδειξε στην οχύρωση των ελληνικών συνόρων από τη μεριά της Αλβανίας, από εκεί όπου τελικά η Ελλάδα δέχθηκε την επίθεση, ρίχνοντας όλο το βάρος του στη μεθόριο με τη Βουλγαρία, εκεί όπου οργάνωσε τη δική του γραμμή Μαζινό.
Η απόφαση του Μουσολίνι όμως να επιχειρήσει την επίθεση από την Αλβανία δεν βασιζόταν αποκλειστικά στις στρατιωτικές πληροφορίες που διέθετε, απόρρητες στο σύνολό τους, σχετικά με τον βαθμό της ελληνικής ετοιμότητας στα ελληνοαλβανικά σύνορα.
Οπως αποκαλύπτεται από την ανάγνωση 21 άγνωστων ως πριν επιστολών του Εμμανουέλε Γκράτσι που δημοσιεύθηκαν σε διάστημα λιγότερο του ενός μήνα, μεταξύ Ιουλίου και Αυγούστου 1945, στην εφημερίδα «Τζιορνάλε ντελ Ματίνο» της Ρώμης, η κυκλοφορία της οποίας διεκόπη κάπου τη δεκαετία του 1960, και οι οποίες βρέθηκαν σε φακέλους του Ιστορικού Αρχείου του ΥΠΕΞ, ο Μουσολίνι είχε από νωρίς στήσει ένα καλά οργανωμένο δίκτυο πρακτόρων - Τσάμηδες όλοι - που δούλευαν σε βάρος της χώρας μας απολαμβάνοντας έναν απίστευτο πακτωλό χρημάτων που έστελνε η Ρώμη εξαγοράζοντάς τους.
Ετσι, ενώ ως σήμερα γνωρίζαμε, από αρχεία μάλιστα του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη, για τη βδελυρή συνεργασία του Νουρεντίν Μπέη, ενός αιμοδιψούς ηγέτη των Τσάμηδων ο οποίος συνεργάστηκε με τους Γερμανούς και ήταν από τους πρώτους που μαζί με τους ομοθρήσκους του από τον φόβο αντιποίνων κατέφυγαν ζητώντας άσυλο στην Αλβανία όταν η χώρα μας ελευθερώθηκε, με την αποκάλυψη αυτών των επιστολών του ιταλού διπλωμάτη μαθαίνουμε για μία ακόμη συνωμοσία που είχε στηθεί από πολύ νωρίτερα, νωρίτερα και από αυτή την κήρυξη του πολέμου, σε βάρος της χώρας μας.
Στα σχέδια του Μουσολίνι και του επιτελείου του, «ολίγων ανθρώπων μοχθηρών και κατεχομένων υπό παράφρονος μεγαλομανούς ονείρου» (Γκράτσι, 28 Ιουλίου 1948), περιλαμβανόταν, πλην της αποστολής δήθεν εμπόρων και άλλων επαγγελματιών, για τη συλλογή πληροφοριών με στόχο τη διακρίβωση του φρονήματος του ελληνικού λαού αλλά και του στρατού, η εξαγορά ελλήνων πολιτικών για την παράδοση της χώρας μας άνευ όρων.
Η αθλία αυτή πολιτική βεβαίως δεν μπορούσε να περάσει διά της ιταλικής πρεσβείας στην Αθήνα. Εγνωσμένης εντιμότητας ο Γκράτσι και από εκείνους τους ελαχίστους που είχαν ταχθεί εγκαίρως αντίθετοι στη δόλια πολιτική της φασιστικής Ιταλίας σε βάρος της χώρας μας, κατέληγε μετά βεβαιότητος κατά την ακρόαση μαρτύρων στη δίκη των ενόχων της φασιστικής στρατιωτικής ηγεσίας ότι ένας από αυτούς πρέπει να ήταν κάποιος αρκετά πλούσιος τσάμης έμπορος, του οποίου αποκρύπτει το όνομα και ο οποίος τον είχε επισκεφθεί στην Αθήνα. «... Πιθανόν να είχε ανατεθή εις αυτόν η εντολή να πλησιάση ελληνικάς τινας προσωπικότητας, θεωρουμένας ικανάς να εξαγορασθούν. Αλλά και αν έτσι συνέβη, η πορεία των πραγμάτων αποδεικνύει ότι ούτος ή δεν εξετέλεσεν την εντολήν του ή, εάν την εξετέλεσε, δεν είχε καμμίαν επιτυχίαν» έγραφε στις 24 Αυγούστου 1945. Σε άλλα σημεία εξάλλου ξεκάθαρα ο Γκράτσι μιλούσε για τον πολυτελή βίο ορισμένων αξιωματούχων στους Αγίους Σαράντα και στις γύρω περιοχές της Ν. Αλβανίας που είχαν ήδη μετονομασθεί από τους ιταλούς φασίστες και τους αλβανούς συνεργάτες τους, οι ίδιοι που κατεδίωξαν αγριότατα τον ελληνικό πληθυσμό.

«Θα του πάρω την Κέρκυραν»!

Ο Γκράτσι δεν έκρυβε τον θαυμασμό του για την εντιμότητα του Μεταξά, την ευγένεια και δημοτικότητα του βασιλιά, τη βδελυγμία του για το μίσος με το οποίο εκτόξευσε ο Τσιάνο στις 30 Απριλίου 1940 μέσα στο ιταλικό ΥΠΕΞ τη φράση «δεν θα ήτο δυνατόν να ευρεθή κανείς Αλβανός να βγάλη από την μέσην τον Βασιλέα;». Κατά τον Γκράτσι, η Ιταλία προσδοκούσε σε συνεργασία της Ελλάδας αν τον αγγλόφιλο Γεώργιο διαδεχόταν ο αδελφός του Παύλος με δεσμούς αγχιστείας, λόγω Φρειδερίκης, με τη Γερμανία... Στις εκθέσεις του Γκράτσι δεν απουσιάζει ο θαυμασμός του για την ελληνική Διπλωματική Υπηρεσία, «κατά πολύ ανωτέρα της πραγματικής σπουδαιότητος της χώρας που αντεπροσώπευεν», τον στρατό και τον λαό της. Περιγράφει με τα μελανότερα χρώματα την αδημονία του Μουσολίνι να κατακτήσει τη χώρα προτού καν εισβάλει σε αυτήν, πουλώντας της μόλις έξι μήνες πριν από την επίθεση πολεμικό υλικό, ζητώντας αντί χρημάτων «ελαιόλαδον», στη δε απαίτησή του να πάρει από τον ανθιστάμενο να υποπέσει στις ορέξεις του Μεταξά την εκμετάλλευση των ορυχείων Λοκρίδος, θα λάβει την εξής αποστομωτική εντολή: «Ειπέ εις τον Μεταξάν ότι, εάν δεν με ικανοποιήση εις το ζήτημα του μεταλλείου της Λοκρίδος, θα του πάρω την Κέρκυραν!».
Τα περιγραφόμενα υπό του Γκράτσι ξεπερνούν ακόμη και τη φαντασία του πιο τολμηρού ερευνητή γεγονότων της εποχής. Σύντομα η ιστορική έρευνα θα τα έχει στη διάθεσή της σε ειδική έκδοση που ετοιμάζει το ΥΠΕΞ. Η σημερινή μνεία γίνεται με αφορμή μια επώδυνη επέτειο για τη χώρα μας, ένα πραξικόπημα, που όμως είναι γενναίο να ειπωθεί εδώ ότι μπορεί να ανέστειλε τον κοινοβουλευτισμό, με όλες τις συνέπειες που αυτό εσήμανε για τον τόπο, αλλά συνετέλεσε στη στρατιωτική προπαρασκευή της χώρας, στο μέτρο που βοηθούσαν βεβαίως οι συνθήκες, επιτρέποντάς της να γράψει μία από τις ενδοξότερες και ηρωικότερες σελίδες της ιστορίας της, σε αντίθεση με εκείνο της 21ης Απριλίου, που οδήγησε σε καταρράκωση του στρατιωτικού φρονήματος και σε κρίση στις σχέσεις λαού και στρατού.

Η ιστορική αλήθεια για την εκ περιτροπής προεδρία - Ήταν τουρκική απαίτηση από το 1974

Η ελληνοκυπριακή πλευρά δέχθηκε την τουρκική αυτή θέση πριν από το σχέδιο Ανάν. Η «Χαραυγή» κατηγορούσε τον κ. Κληρίδη ότι τη δέχθηκε από το 1994, ενώ το θέμα συζητιόταν από το 1977. Το 1975 μπήκε στους σχεδιασμούς του Φόρεϊν Όφις και του Στέιτ Ντεπάρτμεντ

Σε σίριαλ έχει εξελιχθεί η τουρκική πρόταση της εκ περιτροπής προεδρίας, απλώς και μόνον επειδή εκείνοι οι ηγέτες αυτού του τόπου που γνωρίζουν, ουδέποτε λένε την αλήθεια σ΄ αυτόν το λαό. Ας πάρουμε τα πράγματα όπως έγιναν, με τη σειρά.

Στις 6.6.1992, η «Σημερινή» έγραψε ότι προωθείται φόρμουλα για εκ περιτροπής προεδρία από Αμερικανούς και ΟΗΕ, που θα ικανοποιεί την τουρκική αξίωση για εναλλασσόμενη προεδρία (τρεις θητείες Έλληνας και μια Τούρκος.

Στις 6.11.1992, η εφημερίδα επανήλθε και έγραψε ότι οι Τούρκοι επιμένουν στην εκ περιτροπής προεδρία, πολιτική ισότητα, διζωνικότητα και κυριαρχία.

Στις 31.1.1998, η «Χαραυγή» (σ.σ. η εφημερίδα του ΑΚΕΛ) κατηγόρησε τον τότε Πρόεδρο Γλ. Κληρίδη, ότι από το 1994 είχε δεχθεί την τουρκική απαίτηση και δημοσίευσε και επιστολή του Εργατικού Ρόπιν Κόρπιτ, ο οποίος έγραφε σ΄αυτήν ότι η πρώτη φορά που έγινε εισήγηση για εκ περιτροπής προεδρία ήταν το 1994, όταν η κυπριακή κυβέρνηση την εισηγήθηκε επίσημα. Δηλαδή, ο κ. Κληρίδης την εισηγήθηκε δύο χρόνια μετά που την απαιτούσαν οι Τούρκοι.

Εν τω μεταξύ, πριν από το δημοσίευμα της «Χαραυγής», προηγήθηκε η προεκλογική εκστρατεία των Εργατικών του 1997, όταν ο υποψήφιος ΥΠΕΞ κ. Ρόπιν Κουκ, επισκεπτόμενος την Κύπρο για ενίσχυση του εκλογικού του αγώνα, σε συνέντευξη στο Λήδρας Πάλας («Σάιπρους Γουίκλι» 31 Ιανουαρίου - 6 Φεβρουαρίου 1997), αναφέρθηκε σε εισήγηση σχεδίου λύσης που περιλάμβανε και το στοιχείο της εκ περιτροπής προεδρίας. Αντίδρώντας τότε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Γ. Κασουλίδης, δήλωσε ότι τέτοιες προτάσεις δεν είχαν καν γίνει προς την κυπριακή κυβέρνηση. Και όμως, σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες, η προεκλογική ομιλία του Εργατικού Τζον Πρέσκοτ στις 23 Ιανουαρίου 1997, στο Λονδίνο προς την ομογένεια (στην οποία διαφημίστηκε ότι θα μιλούσε και ο Ρόμπιν Κουκ, αλλά αντ΄ αυτού άφησε άφωνη την ομογένεια και βρέθηκε στην Κύπρο), κατ' αρχάς περιλάμβανε και συγκεκριμένη αναφορά για εκ περιτροπής προεδρία, καθ΄ υπόδειξιν ενδεικτικά του Φόρεϊν Όφις. Κατόπιν έντονων υποδείξεων, όμως, από ορισμένους Ελληνοκυπρίους υποστηρικτές του Εργατικού Κόμματος προς τον κ. Πρέσκοτ, ο τελευταίος με μεγάλη δυσκολία αναγκάστηκε να αφαιρέσει τη συγκεκριμένη αναφορά, εφόσον του τόνισαν ότι κάτι τέτοιο θα στερούσε ψήφους προς το Κόμμα.

Δηλαδή, η τουρκική πρόταση είχε υιοθετηθεί και προταθεί σε πρώτο στάδιο από την κυβέρνηση Κληρίδη και το 1997 την προωθούσε και το Φόρεϊν Όφις, επικαλούμενο ότι η δική μας πλευρά την εισηγήθηκε πρώτη!

Εν τω μεταξύ, στις 25 Φεβρουαρίου 2004, η «Σημερινή» αναφέρεται και πάλι στο θέμα με δηλώσεις του δρος Β. Λυσσαρίδη, ο οποίος κατάγγελλε τους Γιώργο Βασιλείου, Γλαύκο Κληρίδη και Αλέκο Μαρκίδη ότι μας οδήγησαν στο Σχέδιο Ανάν και ότι ο Αλέκος Μαρκίδης, επι προεδρίας Κληρίδη, σε συνεδρία του Εθνικού Συμβουλίου είχε παραδεχθεί ότι η πρόνοια για εκ περιτροπής προεδρία στο Σχέδιο Ανάν περιλήφθηκε στο Σχέδιο κατόπιν πρότασης της ελληνοκυπριακής πλευράς.Τελικά ποιος έχει δίκαιο; Πώς μας έπεισε η τουρκική, και πάλιν, απαίτηση της εκ περιτροπής προεδρίας, που και οι Τούρκοι ακόμα επικαλούνται ότι ήταν πρόταση του Γλ. Κληρίδη;

Ε, λοιπόν, η εκ περιτροπής προεδρία δεν μας ήλθε ούτε το 1992 ούτε το 1994 ούτε το 1997. Ήταν τουρκική απαίτηση από το 1974 και μπήκε στους σχεδιασμούς του Φόρεϊν Όφις και του Στέιτ Ντεπάρτμεντ από το 1975/76.Τον Οκτώβριο του 1975 ο Τζέιμς Κάλαχαν βρισκόταν σε έντονες διαπραγματεύσεις με την Ελλάδα και την Τουρκία, και τους είχε προτείνει πακέτο με τρία στοιχεία - Διζωνική ομοσπονδία, αναπροσαρμογή συνόρων και κεντρική κυβέρνηση με αδύνατες εξουσίες, δύο συνιστώντα κράτη (τότε ήταν που πρωτοαναφέρθηκαν στα δύο constituent states). Λίγο αργότερα εξελίχθηκε και η πρωτοβουλία Χένρι Κίσιγκερ με την «πρόταση αρχών», που απετελείτο από πέντε παραγράφους, αλλά η Βρετανία τις τροποποίησε όπως ήθελε και τις έκανε έξι. Σ΄ αυτές, για πρώτη φορά περιλαμβανόταν και η εκ περιτροπής προεδρία.

Στις 2 Φεβρουαρίου 1977, δέκα μέρες πριν από τις κατευθυντήριες γραμμές Μακαρίου/Ντενκτάς, ο Γλαύκος Κληρίδης είχε συνάντηση στο Λονδίνο με τον τότε ΥΠΕΞ Ντέιβιντ Όουεν, όπου μεταξύ άλλων συζήτησαν και την εκ περιτροπής προεδρία! Ο Μακάριος, είπε ο Κληρίδης, δεν τη δεχόταν. Ο Κληρίδης εισηγήθηκε εναλλακτική λύση, να υπάρχει ένας Έλληνας πρόεδρος και ένας Τούρκος αντιπρόεδρος ή ένας πρόεδρος και ένας πρωθυπουργός...

Δηλαδή, ο ίδιος ο Κληρίδης μας φανερώνει μέσω των βρετανικών πρακτικών ότι η εκ περιτροπής προεδρία συνεζητείτο κατ΄ απαίτησιν Τούρκων, Βρετανών και Αμερικανών. Ο ίδιος ήταν πλήρως γνώστης των ζυμώσεων, το είχαν υποδείξει στον Μακάριο, ο οποίος όμως, όπως και πολλά άλλα, την απέρριπτε, που ο Βάλτχαιμ κατόρθωσε να επιτύχει τις τέσσερις κατευθυντήριες γραμμές.

ΤΗΣ ΦΑΝΟΥΛΑΣ ΑΡΓΥΡΟΥ Εφημερίδα ΣΗΜΕΡΙΝΗ

Οδομαχίες στο Βελιγράδι

Οδομαχίες σημειώθηκαν μεταξύ διαδηλωτών, που αντιδρούν στο ενδεχόμενο έκδοσης του Ράντοβαν Κάρατζιτς στη Χάγη, και αστυνομίας, στη διάρκεια διαδήλωσης στο κέντρο του Βελιγραδίου. Την ίδια ώρα, άφαντη παραμένει η ένσταση για την έκδοση του Κάρατζιτς, γεγονός που μπλοκάρει και τη Συμφωνία Σύνδεσης της Σερβίας με την ΕΕ.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της αστυνομίας, περίπου 15.000 διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν στην κεντρική πλατεία της πρωτεύουσας, το βράδυ της Τρίτης, φωνάζοντας συνθήματα υπέρ του Κάρατζιτς. Μία ομάδα περίπου 80 διαδηλωτών αποσπάστηκαν από το συλλαλητήριο και προκάλεσαν επεισόδια.
Οι νεαροί πέταξαν πέτρες και φωτοβολίδες κατά των δυνάμεων ασφαλείας, που απάντησαν με δακρυγόνα και πλαστικές σφαίρες. Η αστυνομία απέκλεισε δρόμους και έκανε χρήση χημικών και κατά του πλήθους, προσπαθώντας να διασκορπίσει τους διαδηλωτές.
Από τις συγκρούσεις, που σημειώθηκαν σε κεντρικούς δρόμους του Βελιγραδίου, τραυματίστηκαν τουλάχιστον 16 άτομα, εκ των οποίων εννέα αστυνομικοί και ένας Ισπανός οπερατέρ.

Στη Χάγη ο Κάρατζιτς

Στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για Εγκλήματα Πολέμου στην πρώην Γιουγκοσλαβία (ICTY) μεταφέρθηκε ο Ράντοβαν Κάρατζιτς. Το αεροσκάφος αναχώρησε από τη σερβική πρωτεύουσα τις πρώτες πρωινές ώρες της Τετάρτης και προσγειώθηκε στο Ρότερνταμ λίγο μετά τις 7.30.
Από εκεί ο Σερβοβόσνιος που κατηγορείται για εγκλήματα πολέμου οδηγήθηκε με ελικόπτερο στη φυλακή του Σεβενίνγκεν, λίγο έξω από τη Χάγη. Λίγο αργότερα εκπρόσωπος του ICTY ανακοίνωσε επισήμως ότι ο Κάρατζιτς κρατείται από το Διεθνές Δικαστήριο και θα εμφανιστεί για πρώτη φορά ενώπιόν του στις 17:00 (ώρα Ελλάδος) την Πέμπτη.
Κατά τη διάρκεια της πρώτης αυτής παράστασης ο πρόεδρος του δικαστηρίου, ο Ολλανδός Αλφόνς Όριε, θα ρωτήσει τον Κάρατζιτς εάν αποδέχεται τις 11 κατηγορίες για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και για γενοκτονία που τον βαρύνουν. Ο κατηγορούμενος δεν είναι υποχρεωμένος να απαντήσει άμεσα και έχει τη δυνατότητα να εκμεταλλευθεί το διάστημα των 30 ημερών που προβλέπει ο νόμος.

Σχόλιο "Πιπεριάς": Ο Βίντκουν Κουίσλιγκ (18 Ιουλίου 1887 – 24 Οκτωβρίου 1945) ήταν ένας Νορβηγός αξιωματικός και πολιτικός. Όταν άρχισε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, ο Κουίσλιγκ τάχθηκε με το μέρος των Ναζιστών. Συνάντησε το Χίτλερ το 1939 στο Βερολίνο και συζήτησε μαζί του σχετικά με τα μεγάλα οφέλη που θα είχε το Ράιχ, αν καταλάμβανε τη Νορβηγία. Κατά την εκστρατεία των Ναζιστικών στρατευμάτων στη Νορβηγία, τον Απρίλιο του 1940 υποστήριξε την εισβολή τους και, ως ανταμοιβή, διορίστηκε πρωθυπουργός στην κατεχόμενη Νορβηγία, από το Φεβρουάριο του 1942 μέχρι τα τέλη του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου. Ως πρωθυπουργός δεν ήταν καθόλου αγαπητός στους Νορβηγούς, οι οποίοι τον θεωρούσαν προδότη και συνεργάτη των δυνάμεων Κατοχής στη χώρα τους. Με το τέλος του πολέμου ο Κουίσλιγκ συνελήφθη και δικάστηκε για εσχάτη προδοσία. Εκτελέστηκε από απόσπασμα στις 24 Οκτωβρίου 1945.

Το όνομα του Κουίσλιγκ έγινε συνώνυμο με αυτό του προδότη και του συνεργάτη με τις (εκάστοτε...) δυνάμεις κατοχής. Τα χρόνια πέρασαν και αν ο Β’ παγκόσμιος πόλεμος αποτελεί μακρινή (και θλιβερή...) ανάμνηση, οι σύγχρονοι Κουίσλιγκ μας θυμίζουν ότι πάντα θα υπάρχουν διαθέσιμοι στους εκάστοτε ισχυρούς της γης. Από χθες τα ξημερώματα ο Ράντοβαν Κάραζιτς βρίσκεται στις φυλακές του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης. Ενός δικαστηρίου που δεν αναγνωρίζουν οι Αμερικάνοι, αλλά το χρησιμοποιούν για την εξόντωση των αντιπάλων τους. Αλλά οι Αμερικάνοι κάνουν τη δουλειά τους, η Σερβική κυβέρνηση γιατί «ντύνεται» το ρόλο των σύγχρονων Κουίσλιγκ; Ο Κάραζιτς κατηγορείται για εγκλήματα κατά τον εμφύλιο πόλεμο στην Γιουγκοσλαβία. Γιατί δεν δικάζεται από Σερβικό δικαστήριο; Από Βοσνιακό; Γιατί πρέπει να ευτελίζεται έτσι μια περήφανη χώρα, όπως η Σερβία, μόνο και μόνο για να δώσει διαπιστευτήρια «καλού παιδιού» στους ισχυρούς ηγεμόνες; Οι σημερινοί Σέρβοι κυβερνήτες το μόνο που θα καταφέρουν είναι να κάνουν ήρωα τον Κάραζιτς και να γράψουν τα ονόματά τους στον κατάλογο που άνοιξε ο Βίντκουν Κουίσλιγκ τον Φεβρουάριο του 1942.

Μια "λερωμένη" φανέλα...

Αυτό κι αν ήταν σοκ! Η Αθλέτικ Μπιλμπάο αποφάσισε να «λερώσει» τις φανέλες της με το λογότυπο ενός χορηγού, που ναι μεν για τα ταμεία της θα σημαίνει επιπλέον 2 εκατ. ευρώ τον χρόνο, αλλά δυστυχώς για το ποδόσφαιρο σημαίνει ότι ένα ακόμη κάστρο έπεσε -το τελευταίο στην ιστορία του μάρκετινγκ.

Η ιστορική απόφαση πάρθηκε την περασμένη Πέμπτη, αλλά τα αποκαλυπτήρια του «αίσχους» (όπως ήδη έχουν βαπτίσει τη νέα τους φανέλα οι μέχρι τότε «σκληροί και καθαροί» οπαδοί της Μπιλμπάο) θα γίνουν σήμερα το απόγευμα στο «Σαν Μαμές». Και απειλούνται και επεισόδια, γιατί η συμφωνία με τον... διάβολο, εν προκειμένω το χρήμα, σημαίνει αυτόματα σβήσιμο 110 χρόνων «σκληρής και καθαρής» ιστορίας, αφού ένας από τους λόγους της βάσκικης υπερηφάνειας ήταν ανέκαθεν και αυτός: ότι, δηλαδή, η ποδοσφαιρική τους ομάδα ήταν η μοναδική στον κόσμο που δεν είχε «λερώσει» ποτέ τις φανέλες της υποκύπτοντας στις προκλήσεις του... σατανά. Πλην της παρένθεσης της περιόδου 2004-05, αλλά σ' εκείνη την περίπτωση το «Euskadi» (Βάσκικη Χώρα) τοποθετήθηκε για καθαρά (και μόνο) πολιτικούς λόγους.

Αυτή τη φορά όμως το πράγμα είναι πολύ πιο σοβαρό, γιατί σημαίνει διαφήμιση με αντάλλαγμα 2 εκατ. ευρώ τον χρόνο για τα επόμενα τρία χρόνια. Πάλι καλά, λένε στη Χώρα των Βάσκων που η πετρελαιακή εταιρεία (Petronor), την οποία από δω και πέρα θα βλέπουν στις φανέλες των ποδοσφαιρικών ινδαλμάτων τους είναι «δική» τους, δηλαδή βάσκικη, γιατί έτσι και ήταν ισπανική, μέχρι και νέος εμφύλιος θα μπορούσε να ξεσπάσει.

Πριν από την Αθλέτικ, το προτελευταίο κάστρο που είχε μείνει όρθιο στο πέρασμα των χρόνων (και των δισ.) ήταν εκείνο της Μπαρτσελόνα, αλλά στην περίπτωση της UNICEF, ουδείς τόλμησε να πει το παραμικρό: Αντιθέτως, εδώ και δύο χρόνια, όπως και για τα επόμενα τρία, οι blaugrana ούτε θα πάρουν, ούτε θα δώσουν λεφτά, απλώς νοίκιασαν, ας πούμε, αρκετά εκατοστά της φανέλας τους (και πολύ καλά έκαναν) για καθαρά φιλανθρωπικόσκοπό.

«Το ταμείο ήταν μείον και μοναδικός μας σκοπός είναι η ενίσχυση του έμψυχου δυναμικού», είπε ο πρόεδρος της Μπιλμπάο, Φερνάνδο Γκαρθία Μακούα, διαμηνύοντας στους οργανωμένους οπαδούς του Euskadi, ότι η αναγκαία του πράξη πρέπει να εκτιμηθεί και να αγκαλιαστεί.

Πάλι καλά, επαναλαμβάνουμε που η Petronor δεν είναι ισπανική, γιατί για μία ομάδα που στα 110 χρόνια της ιστορίας της δεν καταδέχτηκε ποτέ να αγοράσει Ισπανό ποδοσφαιριστή, παρά μόνο Βάσκο, μία ομάδα που μαζί με τις Ρεάλ και Μπαρτσελόνα δεν υποβιβάστηκε ποτέ στη β' κατηγορία, από το 1928 μέχρι σήμερα, θα ήταν πράγματι casus belli...

Του Αλέξανδρου Μερκιόρι

Ελευθεροτυπία

«Αν η 17Ν είχε ηγεσία,ορισμένοι θα είχαν πάει σπίτι τους»

Ο Βασίλης Τζωρτζάτος μιλάει στα «ΝΕΑ» για «βασανιστήρια με ναρκω-φάρμακα» και «δίκες-παρωδία», ενώ εξαπολύει πυρά για συντρόφους του

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: Δημήτρης Τζάθας

Καταιγιστικός εμφανίζεται ο Βασίλης Τζωρτζάτος, ένας από τους συλληφθέντες της 17Ν, ο οποίος βάλλει κατά πάντων.
Ο καταδικασμένος σε 4 φορές ισόβια και 25 χρόνια κάθειρξη υποστηρίζει- για πρώτη φορά- ότι ο οδηγός που με το αυτοκίνητό του «έκλεισε» το όχημα του εκδότη της «Απογευματινής» Νίκου Μομφερράτου στο Κολωνάκι, το 1985 (για την ενέργεια αυτή ο κρατούμενος στον Κορυδαλλό καταδικάστηκε μία φορά σε ισόβια), είναι ο ίδιος που οδηγούσε τη μηχανή στην επίθεση κατά του Αμερικανού αρχιπλοιάρχου Τζορτζ Τσάντες ενώ δέκα ημέρες νωρίτερα πήρε μέρος σε επεισόδιο με περιπολικό στην Κηφισίας και τώρα κυκλοφορεί ελεύθερος.
Ακόμη ο Βασίλης Τζωρτζάτος βάλλει κατά συγκρατουμένου του για τη στάση που έχει μέχρι σήμερα κρατήσει καθώς και για τις πρόσφατες δηλώσεις του ότι μόνον αυτός μπορεί να μιλάει εξ ονόματος της 17 Νοέμβρη. Ανάλογα πυρά εξαπολύει και εναντίον μιας ειδικής επιστήμονος για τις αναλύσεις της σχετικά με την οργάνωση, ενώ υπογραμμίζει με νόημα πως «το μεγαλύτερο λάθος της 17Ν είναι ότι δεν είχε ηγεσία γιατί αν είχε, τότε ορισμένοι θα είχαν πάει στο σπίτι τους από το ΄86 και θα έμπαινε φρένο στη γάγγραινα που είχε δημιουργηθεί».
Πέρασαν έξι χρόνια από τις συλλήψεις όσων κρατούνται στον Κορυδαλλό με την κατηγορία ότι συμμετείχαν στη 17 Νοέμβρη. Εσείς έχετε καταδικαστεί σε 4 φορές ισόβια και 25 χρόνια κάθειρξη για συμμετοχή στην οργάνωση και σε 3 δολοφονίες, ληστείες και εκρήξεις. Πιστεύετε ότι μέσα από την ακροαματική διαδικασία ρίχτηκε φως στην υπόθεση;
Σήμερα τέτοια ερώτηση θα έπρεπε να είναι αδιανόητη, ότι οι επίσημες καταθέσεις δεν πείθουν. Οι καταδίκες βασίστηκαν στις προανακριτικές καταθέσεις και σε κατηγορουμένους που συνεργάστηκαν με τις αρχές για να έχουν μειωμένες ποινές. Οι προανακριτικές στηρίζονται σε γενικές γραμμές σε αυτήν του Σάββα. Αυτή, όμως, ενώ αποσπάστηκε με σύγχρονα βασανιστήρια με τη χρήση ναρκω-φαρμάκων την περίοδο 30 Ιουνίου- 5 Ιουλίου, «μαγειρεύτηκε» από την Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία και τις αγγλοαμερικάνικες μυστικές υπηρεσίες, επί 10 ημέρες μέχρι την 16η Ιουλίου, ώστε να είναι δυνατή η βαριά καταδίκη ορισμένων και η μικρή ποινή για άλλους.
Έτσι οι συλλήψεις άρχισαν μόλις 16 Ιουλίου ενώ θα έπρεπε να αρχίσουν αμέσως μετά την 5η Ιουλίου, αφού υπήρχε κίνδυνος να εξαφανιστούν οι «υποδειχθέντες» στην κατάθεση ύποπτοι. Αυτοί οι επιλεγέντες, από πριν, καταδικάστηκαν σε βαριές ποινές σε δύο δίκες-παρωδία.
Θέλετε αποδείξεις; Παρακολουθήστε τον διαφωτιστικό διάλογό μου με τον πρόεδρο του Δευτεροβάθμιου Δικαστηρίου και την εισαγγελέα όταν ισχυρίστηκα ότι δεν ήμουν οδηγός του αυτοκινήτου που «έκλεισε» αυτό του Μομφερράτου:

«Πρόεδρος: Γνωρίζετε ποιος οδηγούσε;

Τζωρτζάτος: Όχι φυσικά.

Εισαγγελέας: Ποιος πυροβόλησε, ξέρετε;

Τζωρτζάτος: Ναι.

Εισαγγελέας: Θα μας το πείτε;

Τζωρτζάτος: Όχι φυσικά.

Εισαγγελέας: Δηλαδή δέχεστε να σηκώνετε έναν σταυρό;

Τζωρτζάτος: Εγώ Τσελέντης δεν θα γίνω».

Εκτιμάτε ότι τελικός κριτής θα είναι η ιστορία με τα κοινωνικά και πολιτικά αποτελέσματα να βγαίνουν στην επιφάνεια;
Αυτή είναι η Δικαιοσύνη. Καταδικάζεσαι σε 2 φορές ισόβια παρ΄ ότι ξέρουν ότι είσαι αθώος επειδή δεν γίνεσαι... χαφιές. Και για να δουν όλοι τι είδους Δικαιοσύνη αποδόθηκε, θα προσθέσω - για πρώτη φορά- το εξής: Αυτός που οδηγούσε το αυτοκίνητο στην υπόθεση Μομφερράτου είναι ο ίδιος που οδηγούσε τη μηχανή στην υπόθεση Τσάντες και ο ίδιος που οδηγούσε τη μηχανή σε επεισόδιο με περιπολικό που έγινε στην Κηφισίας περίπου 10 ημέρες πριν και βέβαια είναι ελεύθερος.

Σε μια ενέργεια χρησιμοποιήθηκε ένα συγκεκριμένο μοντέλο μηχανής, κατ΄ απαίτηση του ίδιου του οδηγού, γιατί είχε ακριβώς την ίδια και τη γνώριζε καλά. Το ίδιο ακριβώς μοντέλο μηχανής χρησιμοποιήθηκε σε άλλη ενέργεια όπου καταδικάστηκα σε ισόβια σαν οδηγός, ενώ είναι πασιφανές ποιος την οδηγούσε, γιατί ποτέ άλλοτε δεν χρησιμοποιήθηκε αυτό το μοντέλο της μηχανής. Αυτό το τρανταχτό στοιχείο διέφυγε βέβαια από τα σαΐνια της Αντιτρομοκρατικής για να καταδικαστώ εγώ στη θέση του συνεργαζόμενου. Ανάλογα συνέβησαν και στις υποθέσεις Ανδρουλιδάκη, Καψαλάκη, Παπαδημητρίου. Με δύο λόγια καταδικάστηκα σε 4 φορές ισόβια αποκλειστικά με ψευδείς μαρτυρίες των δύο βασικών ανοιχτά συνεργαζόμενων με τις αρχές, που κατόρθωσαν με αυτές τις υπηρεσίες που προσέφεραν εναντίον μου και εναντίον άλλου ενός, να σπάσουν τα ισόβια και να έχουν μειωμένες ποινές.

Όμως όλα αυτά τα χρόνια οι αντιθέσεις ανάμεσα σε συγκατηγορουμένους για τη συμμετοχή τους στη 17 Νοέμβρη προκάλεσαν αίσθηση στην κοινή γνώμη και κατέρριψαν τον μύθο που είχε ο κόσμος...
Κατ΄ αρχήν οφείλω να σας θυμίσω ότι σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες όπου έγιναν ανάλογες δίκες είχαμε την ίδια διαφοροποίηση ανάμεσα σε συνεργαζόμενους με τις αρχές που «κάρφωναν» με αλήθειες ή ψέματα και τους υπόλοιπους. Είχαμε την ίδια αντίθεση ανάμεσα στις δύο πλευρές. Το ίδιο φαινόμενο είχαμε κι εδώ.
Δεύτερον, υπάρχει ένας μύθος της 17Ν- όπως λέτε αυτό οφείλεται στη δράση της, στην ιστορία της, που ήταν υπαρκτή και σημαντική. Αυτή τη δράση δεν την αγγίζει ούτε η σημερινή συνεργασία ορισμένων ούτε η καπηλεία άλλων. Η συμπεριφορά του ΚΚΕ προς τον Άρη και ο τραγικός θάνατός του, γεγονότα πολύ απαξιωτικά, δεν εξαφάνισαν το μεγαλείο της Αντίστασης κατά των Γερμανών κατακτητών. Απλώς υπήρξαν ο προάγγελος της μετέπειτα καταστροφικής πορείας του ΚΚΕ.

Δηλαδή;
Σε όλες τις συμπεριφορές, ακόμη και στη συνεργασία, υπάρχουν ορισμένα όρια. Αν τα ξεπεράσεις καίγεσαι, ευτελίζεσαι. Σε πρόσφατες δηλώσεις του κάποιος από τους καταδικασθέντες ισχυρίστηκε ότι μόνο αυτός μπορεί να μιλάει για τη 17Ν. Κάτι που δεν τόλμησαν να πουν ούτε ο Στάλιν ούτε ο Ζαχαριάδης για τα κόμματά τους. Του θυμίζω κατ΄ αρχήν ότι στη 17Ν δεν υπήρχαν ηγεσίες και αρχηγοί, ότι όλοι ήταν ισότιμοι και συνεπώς έχω το ίδιο δικαίωμα μ΄ αυτόν να μιλάω για τη 17Ν, όπως και οιοσδήποτε άλλος.
Πηγαίνοντας παραπέρα θα πω ότι το γεγονός ότι είχα αποχωρήσει από τη 17Ν από το ΄92 κι ότι δεν είχα την παραμικρή συμμετοχή έως την έκρηξη στον Πειραιά το 2002 με καθιστά πιο αντικειμενικό να μιλάω γι΄ αυτή την περίοδο από αυτόν που είναι ολοφάνερο ότι είχε συγκεκριμένες ευθύνες και συμφέρον να τις κρύψει και άρα δεν είναι τόσο αξιόπιστος.
Το σημαντικότερο όμως είναι ότι ο κύριος αυτός σε ερώτηση γι΄ αυτούς που «ομολόγησαν» δεν έχει το στοιχειώδες θάρρος, όχι να καταγγείλει αλλά ούτε καν να ψελλίσει λέξη για τα μοντέρνα βασανιστήρια με ναρκω-φάρμακα που έγιναν κυρίως στον Σάββα και δευτερευόντως σε μένα. Γιατί είναι άλλο πράγμα να «μιλάει κάποιος» ή να υπογράφει «μαγειρεμένες» προανακριτικές, ύστερα από αγωγή με ναρκω-φάρμακα αφού η συνείδησή του δεν συμμετέχει και άλλο να συνεργάζεται και να μιλάει με πλήρη συνείδηση, χωρίς φάρμακα. Στην πρώτη περίπτωση δεν μπορείς να καταλογίσεις ευθύνη, στη δεύτερη ναι. Δεν είναι τυχαίο ότι ο κύριος αυτός δεν λέει λέξη για τα μοντέρνα βασανιστήρια που κατήγγειλε ο Σάββας σε βιβλίο του που αποσιωπήθηκε, ενώ πρόσφατα έκανε θόρυβο στη Γερμανία.

Γιατί να γίνεται αυτό;
Με τη στάση του αυτή δίνει πολιτική κάλυψη, «βγάζει λάδι» τον υπεύθυνο πολιτικά γι΄ αυτά τα βασανιστήρια, τον τότε υπουργό Δημόσιας Τάξης του ΠΑΣΟΚ, που έδωσε το πράσινο φως στις υπηρεσίες του να φέρουν από την αλλοδαπή αυτά τα ναρκωτικά και να τα χρησιμοποιήσουν σε συλληφθέντες και γι΄ αυτόν ακριβώς τον λόγο παρασημοφορήθηκε από τις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες.
Με πλήρη γνώση ότι με αυτά κινδυνεύουν η υγεία, βασικά όργανα και ζωτικές λειτουργίες του ανακρινόμενου. Σ΄ αυτά τα φάρμακα και όχι στον τραυματισμό του οφείλεται η τραγική κατάσταση της υγείας του Σάββα και δευτερευόντως της δικής μου. Χάνεται τελείως η αίσθηση του μέτρου όταν ο κύριος αυτός δέχεται να παρουσιαστούν οι φωτογραφίες του δίπλα από τον τότε υπουργό, υποδηλώνοντας σαφώς ότι ο ένας στηρίζει πολιτικά τον άλλον! Για φανταστείτε τι χαμός θα γινόταν αν ο Παναγούλης ενώ βρισκόταν στη φυλακή έδινε συνέντευξη στο ίδιο έντυπο με τον Παττακό αποδεχόμενος να παρουσιαστούν οι φωτογραφίες τους δίπλα.

Νιώθω πραγματικό και ανυπόκριτο σεβασμό για τους συγγενείς των θυμάτων και συμμερίζομαι τον πόνο τους. Όπως όμως έδειξε η διεθνής εμπειρία, οπουδήποτε υπήρξαν θύματα Αμερικανοί, οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες ( και οι αγγλικές) χειραγωγούσαν και καθοδηγούσαν αυτές τις ομάδες των συγγενών. Πέρα λοιπόν από τον πρώην υπουργό, έχουμε και τις αγγλοαμερικανικές μυστικές υπηρεσίες που δίνουν το πράσινο φως σε όσα βαρύγδουπα λέει αυτός ο κύριος. Ευτυχώς λοιπόν που μας θύμισε ότι μόνον αυτός έχει δικαίωμα να μιλάει για τη 17Ν, αλλιώς θα μπορούσαμε να σκεφθούμε ότι κάποιοι άλλοι είναι από πίσω του και του υπαγορεύουν τι θα πει ως 17Ν.

Ποια είναι η δική σας εκδοχή;
Νομίζω ότι η πλειοψηφία του κόσμου έχει καταλάβει τι έγινε. Αυτό επιβεβαιώνεται απ΄ όσα υποστηρίζει μια επιστήμονας με την προϋπόθεση ότι η ανάγνωση γίνεται με αποκωδικοποιητή λόγω της θέσης της ως συμβούλου. Ενώ κάνει μια σωστή διαπίστωση ότι υπάρχει «έλλειψη ιδεολογικής και λειτουργικής συνοχής, έλλειψη ιδεολογικού υπόβαθρου και διάσταση από την ακροαριστερή τακτική της επαναστατικής αλληλεγγύης- δηλαδή της μη κατάδοσης των μελών ή υποστηριχτών» και βρίσκεται μισό βήμα απ΄ την αλήθεια, αρνείται να το κάνει γιατί θα κατέρρεε η ξεφτισμένη πια επίσημη εκδοχή. Αντίθετα κάνει στροφή 180 μοιρών δημιουργώντας σύγχυση, προβάλλοντας αναλήθειες για λόγους σκοπιμότητας.

Λέει π.χ. ότι ορισμένοι νόμιζαν ότι ήταν μέλη εταιρείας, συγχέοντας το γεγονός ότι αποκαλούσαν για λόγους συνωμοτικούς την οργάνωση ως «εταιρεία» αλλά κανείς τους δεν αγνοούσε πού βρίσκεται. Ότι δεν γνώριζαν τους στόχους ενώ αποδείχθηκε στις δίκες το αντίθετο. Συσκοτίζει για λόγους ευνόητους το ζήτημα της ηγεσίας, ενώ είναι ένα από τα λίγα που ξεκαθαρίσθηκε στις δίκες από τις λεπτομερείς περιγραφές κατηγορουμένων ακόμα και συνεργαζομένων για τον τρόπο με τον οποίο παίρνονταν οι αποφάσεις στους πυρήνες και για τον τρόπο λειτουργίας της 17Ν. Τέλος όσα λέει, με δικά της λόγια για τον «κύριο», δείχνουν ότι έχει απόλυτη συνείδηση της αλήθειας αλλά δεν θέλει να την αποκαλύψει.

Τελειώνοντας, θα κάνω μια διαπίστωση στην οποία κατέληξα έπειτα από πολύ σκέψη στα έξι αυτά χρόνια φυλακής: Το μεγαλύτερο λάθος της 17Ν είναι ότι δεν είχε ηγεσία. Αν είχε, ορισμένοι θα είχαν πάει σπίτι τους από το ΄86 και θα είχε μπει φρένο στη γάγγραινα που είχε δημιουργηθεί.

Ο Σάββας δεν ήταν μόνος του στον Πειραιά. Γιατί δεν πήραν την τσάντα με το περίστροφο και τα κλειδιά μετά την έκρηξη;

Υπάρχει περίπτωση, μετά τα όσα προηγήθηκαν, να αναζητηθεί με καθαρότητα η αλήθεια και να μπουν τα πράγματα στη θέση τους;

Παρατηρώ ότι υπάρχει μια συστηματική προσπάθεια από την εξουσία να ξαναγραφτεί η ιστορία της 17 Νοέμβρη, όπως θα ήθελε αυτή. Υπάρχουν πάμπολλα παραδείγματα. Ενώ π.χ. στη δίκη έγιναν πολλές αναφορές στην ενέργεια στον Πειραιά, σύμφωνα με την οποία σ΄ αυτή πήγαν τουλάχιστον δύο, σε πρόσφατο δημοσίευμα παρουσιάζεται ότι ο Σάββας ήταν μόνος του. Αυτό δεν γίνεται από τυχαία αβλεψία. Γίνεται προσπάθεια να αποκρύψουν το γεγονός ότι η κύρια ευθύνη βαραίνει αυτόν ή αυτούς που ήταν μαζί του και όχι τον Σάββα. Αυτοί όφειλαν να πάρουν, αμέσως μετά την έκρηξη, την τσάντα με τα πράγματα αφού γνώριζαν ότι μέσα σ΄ αυτήν υπήρχε το μοιραίο περίστροφο- ταυτότητα της 17 Νοέμβρη. Θυμίζω ότι στην περίπτωση του αγωνιστή Τσουτσουβή και ενώ είχε προηγηθεί μάχη με πυροβολισμούς με τρεις αστυνομικούς, ο σύντροφος του Τσουτσουβή πήρε ό,τι είχε πάνω του- το περίστροφο, ακόμη και τα κλειδιά του- με συνέπεια να μη βρουν τίποτε επάνω του. Γιατί το αυτονόητο δεν έγινε και στον Πειραιά; Εάν είχε γίνει, τα πράγματα θα είχαν τελείως διαφορετική εξέλιξη αφού τίποτα δεν έδειχνε τη 17Ν και δεν θα χρησιμοποιούσαν ναρκω-φάρμακα στον Σάββα, όπως δεν χρησιμοποίησαν στον Μαζοκόπο όταν του έσκασε εκρηκτικός μηχανισμός στα χέρια και τον τραυμάτισε. Αντί λοιπόν να πηγαίνουμε προς την αλήθεια, ακολουθείται αντίθετη πορεία.

Πηγή: Εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ