Τάσσο... χάσαμε!

Απροσδόκητη ήττα υπέστη ο Πρόεδρος Τάσσος Παπαδόπουλος, καθώς έμεινε εκτός Β' γύρου. Μετά από μια εκλογική αναμέτρηση που είχε έντονο κομματικό χαρακτήρα ο Γιάννης Κασουλίδης πήρε 150.996, με ποσοστό 33,51%, ο Δημήτρης Χριστόφιας 150.016 ψήφους και ποσοστό 33,29%, ενώ ο Τάσσος Παπαδόπουλος πήρε 143.249 ψήφους και ποσοστό 31,79%. Στον Β' γύρο την ερχόμενη Κυριακή θα διεκδικήσουν την Προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας ο υποψήφιος του Δημοκρατικού Συναγερμού Γ. Κασουλίδης και ο υποψήφιος του ΑΚΕΛ (& Ε.ΔΗ.) Δ. Χριστόφιας.

Για να βγάλετε συμπεράσματα στις βουλευτικές εκλογές του 2006 είχαμε: ΑΚΕΛ 31,13% (+Ε.ΔΗ 1,56%), ΔΗ.ΣΥ. 30, 34%, ΔΗΚΟ 17, 92%, ΕΔΕΚ 8,91%, ΕΥΡΩ.ΚΟ. 5,75%, ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ 1,95% (Συνολο: 34,53% δηλαδή ο Τάσσος Παπαδόπουλος "έχασε" 2, 74% το οποίο μετακινήθηκε προς την υποψηφιότητα του Γ. Κασουλίδη).

Η Κύπρος ψηφίζει...

Του Βάσου Φτωχόπουλου*

Όλοι είναι εναντίον του. Άγγλοι, Γάλλοι, Τούρκοι, Αμερικανοί και λοιποί ιμπεριαλιστές. Εναντίον του και η επίσημη και ανεπίσημη Ελλάς, τα κόμματα και τα αποκόμματα των δύο ελληνικών κρατιδίων. Μαζί του, μόνο τα ψώνια μιας άλλης εποχής, οι κουτσοί και οι στραβοί αυτού του έθνους, μαζί του οι παπάδες του νησιού, οι ξεροκέφαλοι αγρότες των βουνών, μαζί του οι οικολόγοι που θέλουν όχι μόνο την καρέτα-καρέτα να επιστρέψει στις παραλίες της, αλλά και τους πρόσφυγες στις οικίες τους, γι’ αυτό άλλωστε ονομάζονται και ΟΙΚΟλόγοι. Εναντίον του όλος ο σύγχρονος κόσμος, οι εκσυγχρονιστές, οι λαϊφσταϊλίστες, οι πανελίστες των ΜΜΕ, οι μοδέρνοι, οι χάκερς, φάκερς, σάκερς της νέας τάξης πραγμάτων και φυσικά όλο το αριστεροδεξιοπροοδευτικοπολυπολιτισμικοπολιτικορθό σκυλολόι της μητέρας πατρίδας και της θυγατέρας παρτίδας.
Μαζί του μονάχα τα εθνικά ρεμάλια, της Κύπρου οι κολασμένοι. Κι όμως, σε πείσμα των καιρών, στις 24 του Φλεβάρη, ο νέος Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, αυτής της Δημοκρατίας που ΟΛΟΙ ήθελαν με το Σχέδιο Ανάν να καταργήσουν, και τώρα τους δίνει το δικαίωμα να ονειρεύονται το μεγαλύτερό της αξίωμα, θα είναι ο Τάσσος Παπαδόπουλος.
Δεν τον ηρωοποιώ. Εξάλλου, στις 25 του μηνός εγώ τουλάχιστον και οι επτάμισι συντρόφοί μου θα είμαστε ξανά ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ. Να θυμάστε όμως, ω Αθηναίοι μικρόψυχοι, ότι ο Τάσσος τη μάχη που δίνει δεν είναι για την Κύπρο, είναι μια μάχη, ή καλύτερα, μια απόπειρα μάχης, για ΟΛΟ το έθνος. Πρέπει να διαλέξουμε: Θέλουμε να αντισταθούμε στην παγκοσμιοποίηση και την αποεθνικοποίηση του καθημερινού μας βίου, ή θέλουμε ΤV και ξερό κρουασάν; Ας αποφασίσομεν όλοι.
Υπ’ όψιν, φίλοι και συναγωνιστές, αυτή τη μάχη δεν την δίνει ο Τάσσος μόνος και τον ακολουθούν οι άλλοι, τη δίνει ένα κομμάτι του λαού που, ως νέοι ιθαγενείς Ινδιάνοι, θέλουν περήφανοι να ακούνε τα ποτάμια τους και τα πουλιά τους να κυλούν και να κελαϊδούν στους δικούς τους ρυθμούς. Τα σπασμένα σιεφταλιά και τα καθιστά χαλλούμια της Κύπρου ζητούν τουλάχιστον τη συμπαράστασή σας, αδελφοί Τσερόκι.

* Από την εφημερίδα Ρήξη που κυκλοφορεί αυτήν την εβδομάδα στα περίπτερα

Jenin Jenin

Η ιταλικη ομάδα BELLACIAO σας καλεί στην προβολή της ταινίας του Mohamed Bakri Jenin Jenin (υπότιτλοι στα αγγλικά)

Ο Mohammed Bakri είναι ισραηλινός σκηνοθέτης και ηθοποιός, παλαιστινιακής καταγωγής. Εις βάρος του εκκρεμεί δίκη στο Ισραήλ με την κατηγορία «προσβολή των Ενόπλων δυνάμεων» για την ταινία του “Jenin, Jenin” του 2002. Η ταινία στηρίζεται σε συνεντεύξεις και αποτελεί μαρτυρία για τις επιπτώσεις των ισραηλινών αεροπορικών επιδρομών στον άμαχο πληθυσμό στο παλαιστινιακό στρατόπεδο προσφύγων της Jenin.
Η δίκη αποτελεί «πλήγμα» για την ελευθερία πληροφόρησης και καλλιτεχνικής έκφρασης στο Ισραήλ.
Αποδεικνύει ότι κάθε φωνή που θέλει να εξιστορήσει γεγονότα σχετικά με τη διένεξη, που θέλει να πάρει υπ’ όψη της κάθε εκδοχή του θέματος, φιμώνεται. Κι αυτό όχι μόνον όταν ο αφηγητής είναι παλαιστίνιος αλλά και ισραηλινός παλαιστινιακής καταγωγής. Κάτι που έχει επανειλημμένα καταγγελθεί από ισραηλινούς( τόσο εβραίους όσο και παλαιστίνιους).
Με την προβολή της ταινίας θέλουμε να συμμετάσχουμε και εμείς στην καμπάνια που ξεκίνησε με την έναρξη της δίκης (τέλη Γενάρη) και να σταθούμε αλληλέγγυοι στο πλευρό του Mohamed Bakri. Θα θέλαμε επίσης η προβολή να γίνει αφορμή για να προβληματιστούμε για την κατάσταση στη Παλαιστίνη όπου κάθε έννοια διεθνούς δικαίου παραβιάζεται κατάφορα μέσα στη γενική αδιαφορία του κόσμου.
Η κατάσταση στη Γάζα έχει πια ξεπεράσει κάθε ανεκτό όριο, όπως γίνεται φανερό κι από τις πρόσφατες εξελίξεις (περισσότερες πληροφορίες για την καμπάνια ενάντια στην πολιορκία της Γάζας www.end-gaza-siege.ps).

Η προβολή θα γίνει το Σάββατο 16 Φεβρουαρίου,
στις 6 το απόγευμα,
στην αίθουσα του Ινστιτούτου Πουλαντζάς,
οδός Σαρρή 14, 2ος όροφος, Ψυρρή.

Η διάσπαση του ΚΚΕ, η γέννηση του ΚΚΕ Εσωτερικού

Στις 5 - 15 Φεβρουαρίου 1968 συνήλθε στη Βουδαπέστη η 12η Πλατιά Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ για να εξετάσει την πολιτική κατάσταση της Ελλάδας με τη δικτατορία και εσωκομματικά ζητήματα. Τρία μέλη του Πολιτικού Γραφείου, οι Μήτσος Παρτσαλίδης, Ζήσης Ζωγράφος, Πάνος Δημητρίου, και ακόμη οι Δημήτρης Βατουσιανός, Βασίλης Ζάχος, Σταύρος Καράς, Θανάσης Καρτσούνης, Λεωνίδας Τζεφρώνης, επτά αναπληρωματικά μέλη της ΚΕ και τα τρία μέλη της Κεντρικής Εξελεγκτικής Επιτροπής διαφώνησαν με την πλειοψηφία σε εσωκομματικά και κεντρικά πολιτικά ζητήματα, όπως η πολιτική των συμμαχιών και ο ρόλος της Σοβιετικής Ένωσης και αποχώρησαν.
Αυτά τα στελέχη εκπροσωπούσαν μία τάση που από καιρό διαμορφωνόταν, δυσφορούσε για την απόλυτη εξάρτηση του κόμματος από τις επιλογές της σοβιετικής ηγεσίας και έβλεπε με ενδιαφέρον τις εξελίξεις στην Τσεχοσλοβακία και την «Άνοιξη της Πράγας».
Με απόφαση της 12ης Ολομέλειας καθαιρέθηκαν τα τρία διαφωνούντα μέλη του Π.Γ. και περιθωριοποιήθηκαν οι υπόλοιποι. Στην ψηφοφορία που ακολούθησε ο μόνος που μειοψήφησε ήταν ο Πέτρος Ρούσος που όμως δεν συντάχτηκε με τους αποχωρήσαντες και παρέμεινε στις γραμμές του ΚΚΕ που οδηγήθηκε φυσικά στη διάσπαση. Μαζί με τους διαφωνούντες συμπαρατάχτηκαν άλλα στελέχη του "Γραφείου Εσωτερικού", δηλαδή του τμήματος της ηγεσίας που δρούσε στο εσωτερικό της χώρας σε συνθήκες παρανομίας, όπως οι Μπάμπης Δρακόπουλος, Αντώνης Μπριλλάκης, Τάκης Μπενάς κ.ά. Έτσι συγκροτήθηκε το ΚΚΕ-Εσωτερικού.

Ο Γρηγόρης Φαράκος μετά από τριάντα χρόνια φέρνει ξανά στη μνήμη του τις σκηνές που εκτυλίχθηκαν κατά τη διάρκεια της «12ης Ολομέλειας».

«Η 12η Ολομέλεια», θυμάται,«έγινε στη Βουδαπέστη, στην περιοχή της Βούδας. Σε μεγάλο κομματικό οίκημα, που χρησιμοποιούνταν για ανάπαυση - περισυλλογή των στελεχών. Το οίκημα ήταν περιφραγμένο, μέσα σε ένα μεγάλο κήπο, με δενδροστοιχίες κλπ. Διέθετε αίθουσες ύπνου, δωμάτια συνάντησης - αναγνωστήρια, τραπεζαρία (το φαγητό παρασκευαζόταν εντός), σαλόνια και, φυσικά, αίθουσα συνεδριάσεων. Οι καθεαυτό εργασίες της Ολομέλειας κράτησαν 10 ημέρες (5 μέχρι 15 Φεβρουαρίου 1968). Πρέπει να υπολογισθεί ότι επί μία εβδομάδα πριν από την έναρξη κατέφθαναν, κατά ομάδες, όσοι πήραν μέρος και ότι δυο - τρεις ημέρες, μετά τη λήξη των εργασιών, διήρκεσε η αναχώρηση των συμμετασχόντων.

* Η επίμαχη απαρτία

Με πρόταση του Πολιτικού Γραφείου η 12η Ολομέλεια διεξήχθη ως "ευρεία". Πήραν δηλαδή μέρος, εκτός από τους συνήθως συμμετέχοντες ­ τα τακτικά και τα αναπληρωματικά μέλη της Κεντρικής Επιτροπής καθώς και τα μέλη της Κεντρικής Εξελεγκτικής Επιτροπής (ΚΕΕ) ­, και "42 στελέχη που είχαν αναδειχθεί στις καθοδηγήσεις των οργανώσεων του ΚΚΕ στις σοσιαλιστικές χώρες, από τις οργανώσεις της Δυτικής Ευρώπης και των ναυτεργατών και στελέχη που δουλεύουν στο μηχανισμό της ΚΕ". Αυτοί είχαν δικαίωμα λόγου, όχι ψήφου. Ετσι, καταγράφονται στην αρχή της συνεδρίασης: 20 τακτικά μέλη, 14 αναπληρωματικά, τρία της ΚΕΕ και τα 42 στελέχη από τις οργανώσεις. Παρακολουθούν επίσης τις εργασίες, ως πρακτικογράφοι, άλλα δύο στελέχη».

Η «αριθμολογία» γύρω από το περίφημο θέμα της απαρτίας ­ προκειμένου να υπάρξει πλειοψηφία μεταξύ των μελών της ΚΕ για να περάσουν οι διαγραφές και οι καθαιρέσεις των διαφωνούντων ­ έπαιρνε και έδινε τα χρόνια της μεταπολίτευσης. Ο Γρήγορης Φαράκος δίνει τη δική του εκδοχή:

«Σύμφωνα με το καταστατικό και την καθιερωμένη κομματική διαδικασία, αποφασιστική είναι η ψήφος των τακτικών μελών. Ψηφίζουν επίσης τα αναπληρωματικά μέλη και τα μέλη της ΚΕΕ, αλλά η ψήφος τους έχει χαρακτήρα συμβουλευτικό. Επομένως, η απαρτία υπολογίζεται από τη συμμετοχή των τακτικών μελών, εκείνων που είναι δυνατό να συμμετέχουν, χωρίς, δηλαδή, να υπολογίζονται όσα μέλη βρίσκονται σε φυλακές ή εξορίες. Στις μετά το 8ο Συνέδριο ολομέλειες η απαρτία εξασφαλιζόταν με τη συμμετοχή των 21 μελών από το εξωτερικό (γιατί από τα άλλα 23 του εσωτερικού τα πέντε ήσαν στη φυλακή). Μετά τις προσλήψεις όμως που έγιναν στην 8η Ολομέλεια και την αποφυλάκιση μελών της ΚΕ τα πράγματα είχαν αλλάξει. Ετσι, στην 9η Ολομέλεια τέθηκε το πρόβλημα και αποφασίστηκε να συζητηθεί στην επόμενη ολομέλεια. Στη 10η Ολομέλεια (Δεκέμβρης 1966 ­ Γενάρης 1967) το πρόβλημα αντιμετωπίστηκε με τη συμμετοχή μελών από το εσωτερικό. Η δικτατορία «έλυσε» το πρόβλημα με τις νέες συλλήψεις μελών της ΚΕ. Ωστόσο στην 11η Ολομέλεια, που έγινε αμέσως μετά τη δικτατορία, τον Ιούνη του 1967, αποφασίστηκε να γίνει αφού κάποια μέλη της ΚΕ έρθουν από το εσωτερικό.

Στην έναρξη των εργασιών της 12ης Ολομέλειας, μετά τη «μάχη θέσεων» γύρω από την εκλογή του Προεδρείου, μπήκε το ζήτημα του ερχομού μελών από το εσωτερικό και αμφισβητήθηκε ο ισχυρισμός περί τον Κολιγιάννη ότι αυτό δεν ήταν δυνατό να γίνει. Δεν τέθηκε όμως ανοικτά, από την αρχή, θέμα απαρτίας. Αλλωστε, τυπικά, υπήρχε στην αρχή απαρτία, αφού από τα 29 τακτικά, που ήσαν ελεύθερα, συμμετείχαν 20. Στην πορεία, όταν αποχώρησαν όσοι διαφώνησαν, δεν υπήρχε ούτε τυπικά απαρτία (από τους 29, συμμετείχαν 13 και ο ένας, μάλιστα, απ' αυτούς κατεψήφιζε).

Το μέλος της ΚΕ που παρ' ότι συμμετείχε καταψήφισε τις αποφάσεις της 12ης Ολομέλειας δεν ήταν άλλος από τον Πέτρο Ρούσο, ένα από τα πιο ιστορικά στελέχη του ΚΚΕ.

Στην πλευρά των μελών της Κεντρικής Επιτροπής που ψήφισαν τις αποφάσεις βρέθηκαν, εκτός από τον τότε γραμματέα του κόμματος Κώστα Κολιγιάννη, οι: Πολυχρόνης Βάης, Κώστας Γάτζιος, Απόστολος Γκρόζος, Νίκος Καλούδης, Μήτσος Κωτούζας, Παναγιώτης Μαυρομάτης, Λεωνίδας Στρίγκος, Γεράσιμος Στεφανάτος, Κώστας Τσολάκης, Παναγιώτης Υφαντής και Γρηγόρης Φαράκος. Στην αντίπερα όχθη στάθηκαν, εκτός από τον Πέτρο Ρούσο, οι: Δημήτρης Βατουσιανός, Πάνος Δημητρίου, Βασίλης Ζάχος, Ζήσης Ζωγράφος, Σταύρος Καράς, Θάνασης Καρτσούνης, Δημήτρης Παρτσαλίδης και Λεωνίδας Τζεφρώνης.

Με τους «12» της αμφιλεγόμενης πλειοψηφίας συντάχθηκαν και επτά από τα αναπληρωματικά μέλη της Κεντρικής Επιτροπής που είχαν συμβουλευτική ψήφο, ενώ με τους διαφωνούντες «πέρασαν» επίσης επτά αναπληρωματικά μέλη της ΚΕ καθώς και τα τρία μέλη της Κεντρικής Εξελεγκτικής Επιτροπής». Ολόκληρο το δημοσίευμα του Γρηγόρη Φαράκου "Ετσι έγινε η διάσπαση του ΚΚΕ" στο "Βήμα" http://tovima.dolnet.gr/print_article.php?e=B&f=12481&m=A28&aa=1

Αρθρο Νίκου Κιάου στην Ελευθεροτυπία http://www.enet.gr/online/online_fpage_text/id=7979864

Η χαμένη άνοιξη του 1968, «Ιος της Ε» http://www.iospress.gr/ios2008/ios20080203.htm

Ολοι ξανά στους δρόμους*

Θα σας περιμένω μέχρι τα φοβερά μεσάνυχτα αδιάφορος-

Δεν έχω πια τι άλλο να πιστοποιήσω.

Οι φύλακες κακεντρεχείς παραμονεύουν το τέλος μου

ανάμεσα σε θρυμματισμένα πουκάμισα και λεγεώνες.

Θα περιμένω τη νύχτα σας αδιάφορος

χαμογελώντας με ψυχρότητα για τις ένδοξες μέρες.

Πίσω από το χάρτινο κήπο σας

πίσω από το χάρτινο πρόσωπό σας

εγώ θα ξαφνιάζω τα πλήθη

ο άνεμος δικός μου

μάταιοι θόρυβοι και τυμπανοκρουσίες επίσημες

μάταιοι λόγοι.

Μην αμελήσετε.

Πάρτε μαζί σας νερό.

Το μέλλον μας θα έχει πολύ ξηρασία.

"Θα σας περιμένω" - Μιχάλης Κατσαρός

* Τετάρτη 13 Φλεβάρη Πανεργατική Απεργία για την υπεράσπιση του δημόσιου και κοινωνικού χαρακτήρα της ασφάλισης

Η "εκδίκηση" της Εϊμι...

Πραγματοποιήθηκε χθες η τελετή των Grammy Awards, με την Eϊμι Γουάινχαους να υπερισχύει, όπως ήταν αναμενόμενο. 5 από τις 6 κατηγορίες που ήταν υποψήφια κέρδισε η Βρετανίδα τραγουδίστρια, η οποία τελικά δεν κατάφερε να βρεθεί στην τελετή, γιατί δεν της χορηγήθηκε η visa.
Η Γουάινχαους εμφανίστηκε μέσω link από την Βρετανία, τραγουδώντας live το 'Rehab' και το 'You Know I'm No Good'. Συνολικά η καλλιτέχνιδα κέρδισε τα εξής βραβεία: Record of the Year, Best New Artist, Song of the Year, Pop Vocal Album και Female Pop Vocal Performance. Για την συνολική λίστα των νικητών και νικημένων στο Grammy.com.

Με το πενάκι του Στάθη...

Τον κ. Αλέκο Αλαβάνο, τον κ. Αλέξη Τσίπρα, τον κ. Φώτη Κουβέλη, τον κ. Μιχάλη Παπαγιαννάκη, την κ. Αλέκα Παπαρήγα, τον κ. Σπύρο Χαλβατζή, τον κ. Παναγιώτη Λαφαζάνη - κι άλλους 3.000 «τριακόσιους ομοίους» τούς πάω, διότι ζουν σε γυάλινα σπίτια. Πλουσιώτερα ή φτωχότερα από των ψηφοφόρων, αλλά, πάντως, γυάλινα. Κι όταν βγαίνουν στην Αγορά, οι τόγιες τους δεν έχουν τσέπες...

Καλά νέα από τον χώρο της Αριστεράς. Οχι της «Αριστεράς» του Χρηματιστηρίου που τόσον καλά υπηρέτησε ο κ. Σημίτης, ούτε της «Αριστεράς» υπό Αμερικανικήν επιτήρηση που τόσον καλά υπηρέτησε ο κ. Γιώργος Παπανδρέου ως Υπουργός Εξωτερικών (κι όχι μόνον). Τα καλά νέα

και μάλιστα καλά εδώ και αρκετόν καιρό, έρχονται απ' την Αριστερά, που μέλημά της έχει την προσπάθεια να κάνει κάτι, ώστε να βελτιώσει τη ζωή των ανθρώπων της εργασίας, των παραγωγών, των επιστημόνων, των νέων, των γυναικών.

Μάλιστα, μια Αριστερά που φαίνεται να υπερβαίνει τον κακομαθημένον τρόπο με τον οποίον την προσεγγίζουν, κατά το μέγα μέρος τους, τα ΜΜΕ, υπερφαλαγγίζοντας τα γνωστά στερεότυπα της μιντιοκρατίας, με την απλή μέθοδο της αλήθειας στα λόγια και τις πράξεις, με έναν λόγον καίριον που είναι ο εαυτός του.

Ο κ. Αλέκος Αλαβάνος, ένας βαθειά μορφωμένος μαρξιστής, ένας άνθρωπος του κόσμου -μετά τη θητεία του στο Ευρωκοινοβούλιο- ένας διεθνιστής που αγαπάει τον λαό και την πατρίδα, ένας ευγενικός άνθρωπος με άψογη προσωπική ζωή, έφερε στον δημόσιο βίο με τις τολμηρές και ρηξικέλευθες επιλογές του τη νέα γενιά - στο προσκήνιο...

Τριαντάρηδες, όπως ο κ. Τσίπρας που, ώς τώρα βρίσκονταν στο κέντρο των πολιτικάντικων υποσχέσεων, αλλά στα απόσκια τής σκληρής πραγματικότητας, βλέπουν έναν δικόν τους άνθρωπο να τους μιλάει, όχι με έναν λόγο πιασάρικο για να τους ψαρέψει ή να τους δουλέψει, αλλά με έναν λόγο μεστό, μυαλωμένον, που αναζητά λύσεις και προτείνει προοπτικές.

*****

Ο κ. Τσίπρας δεν είναι χθεσινός, ούτε δημιούργημα των ΜΜΕ. Πολύ περισσότερο δεν είναι πελάτης των ΜΜΕ, όπως όχι λίγοι δυστυχώς αριστεροί απ' αυτόν τον χώρο, που τραυμάτισαν στο παρελθόν με τα καμώματά τους, και την εικόνα της Αριστεράς στον κόσμο, και την πολιτική της προσπάθεια.

Αντιθέτως, ο κ. Τσίπρας είναι στο κίνημα και στους αγώνες από μαθητής, έχει δουλέψει, αφού μορφώθηκε, ως μηχανικός κι έχει τρέξει πολύ. (Εδώ να κάνω μια παρένθεση για να πω ότι, πιτσιρικάς ακόμα, ερχόταν μέσα στις νύχτες στα «ΝΕΑ», όπου εργαζόμουν τότε, για να πάρει σκίτσο για την «ΕΝΕΔΡΑ», το περιοδικό της νεολαίας του ΣΥΝ, πάντα με το χαμόγελο, πάντα φιλοπερίεργος, ένας νέος με γνώσεις, πολιτική σκέψη και θεμέλια).

Ο κ. Αλέκος Αλαβάνος και ο κ. Αλέξης Τσίπρας αποτελούν ένα εξαιρετικό κι ελπιδοφόρο δίδυμο στην ηγεσία του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ, το οποίο μάλιστα κατά συγκυρίαν συναρμονίζεται με ανάλογα σχήματα στις ηγεσίες κι άλλων αριστερών ευρωπαϊκών κομμάτων, που από μικρά διευρύνουν τώρα την απήχησή τους στις κοινωνίες τους, όπως στη Γερμανία.

Ο Συνασπισμός έκαμε ένα Συνέδριο υπόδειγμα: με συζήτηση για τις πολιτικές του και την τακτική του, σε κλίμα συντροφικότητας, χωρίς πικρίες (πόσο μάλλον κατινιές, σαν αυτές μεταξύ Γεωργακικών - Βενιζελικών) - και, με πρόταγμα πλέον τη διαμόρφωση μιας στρατηγικής με κυβερνητικές φιλοδοξίες προς όφελος του ελληνικού λαού και όλων όσοι κατοικούν στη χώρα. Είναι μάλιστα ευχής έργον ότι

η πολιτική ηγεσία του ΣΥΝ δεν φαίνεται να πέφτει σε παγκαλιές κι άλλες παγίδες τέτοιου μίζερου ήθους. Η προοπτική που ανοίγεται τώρα από τον ΣΥΡΙΖΑ για τη συσσωμάτωση μιας Αριστεράς ικανής να προτείνει λύσεις, θέσεις, πρόγραμμα συμμαχιών πάνω σε αρχές, να έχει δηλαδή κυβερνητικούς στόχους

αφορά όλο τον κόσμο της Αριστεράς, τους αριστερούς στο ΠΑΣΟΚ, το ΚΚΕ και τη βάση του, όσον επίσης αφορά και τους λαϊκούς ανθρώπους που ψηφίζουν δεξιά και χαΐρι δεν βλέπουν.

Ενας νέος άνθρωπος που ξεκινά σήμερα τη ζωή του έχει μπροστά του ορίζοντες σκοτεινούς. Καλείται με 600-700 ευρώ στα τριάντα του και τα τριάντα πέντε του να κάνει οικογένεια, παιδιά, να τα αναθρέψει και να τα σπουδάσει - τρόμος!

*****

Η Αριστερά έχει μακρά ιστορία και, ως εκ της ανήσυχης φύσης της, πολλές διαφορές στο εσωτερικό της. Κανείς δεν ζητά να αρθούν αυτές οι διαφορές - «ας μπουν στο ψυγείο και σε είκοσι χρόνια τις ξαναβγάζουμε», όπως λένε και οι Γερμανοί αριστεροί, «αν έως τότε δεν τις έχουμε ξεπεράσει». Υπάρχουν όμως

δέκα-είκοσι βασικά θέματα, στα οποία και η Αριστερά και οι σύμμαχοι της Αριστεράς μπορούν να συμφωνήσουν σε μια κοινή βάση. Οπως η εκπαίδευση, η ασφάλιση, το περιβάλλον, η έρευνα, το φορολογικό σύστημα, η ενέργεια -σε αυτά τα θέματα μπορεί να συντεθεί ένα μίνιμουμ κοινό πρόγραμμα και να τεθεί υπ' όψιν του λαού στα χρόνια που έρχονται. Οπως απέδειξαν οι εξελίξεις σε αρκετές χώρες της Λατινικής Αμερικής, η απόσταση από την αριστερή παρέμβαση σε απλά και πολύπλοκα προβλήματα της καθημερινότητας (στις γειτονιές, στους τόπους δουλειάς, στην ενημέρωση) έως την κυβερνητική εξουσία δεν είναι χαώδης και πάντως μπορεί να χτιστεί με καθημερινή επιμονή, πειστικό όραμα και ρεαλιστικά αποτελέσματα. Ουδείς αριστερός περισσεύει απ' αυτή την προσπάθεια και καιρός είναι από την ιστορία μας να αξιοποιήσουμε το χρήσιμο, ξεπερνώντας πικρίες, αγκυλώσεις, μαξιμαλισμούς και αυταπάτες...

ΣΤΑΘΗΣ Σ. 12.ΙΙ.2008 stathis@enet.gr ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 12/02/2008

Σημείωση "Πιπεριάς": Ο Αλέξης Τσίπρας "συνομίλησε" με τα παιδιά του Ανεμολόγιου στον Σκάι 100,3. Διαβάστε τι υπόθηκε εδώ: http://skai-anemologio.pblogs.gr

Τροφή για σκέψη...

Χρειαζόμαστε μια ελευθεριακή Ουτοπία;

Eνταξει,το παραδέχομαι εξ αρχής. Η ερώτηση είναι κάπως παραπειστική.Κ ι αυτό γιατί ο ουτοπισμός κρύβει μέσα του έναν ρομαντικό υπερβατισμό που ξενίζει τους φίλους του ορθού λόγου. Ο φιλελευθερισμός ως μέσο εξορθολογισμού της κοινωνίας, αντιβαίνει εξ ορισμού στις περισσότερες ουτοπίες που γεννηθηκαν στα μυαλά των φιλοσόφων. Αλλά στο βαθμό που εκφράζει την ανάγκη για έναν διαφορετικό κόσμο κρυβει και ο ίδιος μια "ουτοπία", καθώς ενδιαφέρεται για το μετασχηματισμό κάποιων υπαρκτών πολιτικών κοινωνικών και οικονομικών δομών με κάποιες μη -ακομα-υπαρκτές. Μια καθαρά ελευθεριακή χώρα, δεν υπήρξε ποτέ,είναι ένας μη-τόπος, κι αυτό γιατί δεν της επιτράπηκε ποτέ να υπάρξει.

Η διαφορά της φιλελευθερης «ουτοπίας» με μια αληθινή ουτοπία (κομμουνιστική,θρησκευτική) είναι ότι η δεύτερη στηρίζει ολόκληρο το οικοδόμημα της ύπαρξης της σε μια ριζική μεταβολή των υλικών συνθηκών ή του ψυχισμού των υποκειμένων της. Μια κοινωνία απόλυτης αφθονίας όπου κάθε καταμερισμός εργασίας θα έχει διαλυθεί,όπου η υψηλή παραγωγή θα έχει λύσει μια και καλή το πρόβλημα της επιβίωσης, είναι μια κοινωνία που στηρίζεται στην ανατροπή της φύσης όπως την ξέρουμε. Μια κοινωνία που στηρίζεται σε μια νέα μορφή ανθρώπου, σε εναν εξαγιασμένο «ψυχισμό» ποντάρει στην ανατροπή της ανθρώπινης φύσης όπως την έχουμε γνωρίσει.

Αντίθετα μια ελευθεριακή κοινωνία δεν έχει ανάγκη ούτε έναν «καλύτερο» άνθρωπο,ούτε μια «καλύτερη» φύση. Μια ελευθεριακή κοινωνία έχει ανάγκη μονάχα τον απογαλακτισμό του ανθρώπου από τους θεσμους καταπίεσης, και συγκεκριμένα,από το κράτος.Και αυτός ο απογαλακτισμός δεν αποτελεί ούτε ιστορικό παράδοξο, ούτε ανεπανάληπτο ιστορικό γεγονός.Έγινε,γίνεται και θα συνεχίσει να γίνεται κάθε φορά που ο ελεύθερος άνθρωπος ανοίγει τα μάτια της λογικής του, αποκαθηλώνει την κρατική εξουσία και τη βία της, μάχεται σπιθαμή προς σπιθαμή για να κερδίσει το δικαίωμα του στην ζωή και την ευτυχία.

Ας επιστρέψουμε όμως στο ζήτημα της ελευθεριακής "ουτοπίας" έστω κι αν τη δεχτούμε όχι σαν μη-τόπο αλλά σαν εφικτή εναλλακτική μορφή πολιτικής και κοινωνικής οργάνωσης.

Ο William Burroughs στο βιβλίο Οι πόλεις της Κόκκινης Νύχτας μας ταξιδεύει σε μια τέτοια «αποικία του Ονείρου» , σ ένα προκεχωρημένο φυλάκιο ελευθερίας, την Libertatia. «Οι Φιλελεύθερες Αρχές που υλοποιήθηκαν με τη γαλλική και αμερικανική επανάσταση» γράφει ο Burroughs «είχαν ήδη κωδικοποιηθει και τεθεί σε εφαρμογή έναν αιώνα νωρίτερα». Ο κάπταιν Μίσιον, επικυρηγμένος πειρατής,με το διαβόητο πλήρωμα του έστησαν τη χερσαία βάση της Δημοκρατίας τους στις ακτές της Μαδαγασκάρης. Νόμος τους τα «Άρθρα», προγονοι των σημερινών συνταγμάτων που όριζαν ανάμεσα στα αλλα: την άμεση δημοκρατία, την κατάργηση της δουλείας και της θανατικής ποινής,την απαγόρευση της δουλοπαροικίας, την κατάργηση των νομων κατά της ελευθερης σεξουαλικότητας,.την απολυτη ελευθερία της θρησκευτικής συνείδησης. Σύνθημα των κατοίκων της Λιμπερτάτια; «Ελα σε μας και ζήσε σύμφωνα με τα άρθρα». Ο στρατός αποτελούνταν από εθελοντικές ομάδες: πληρωμή τους η ελευθερία από τις παρηκμασμένες αυτοκρατορίες και ίσο μερίδιο στα λάφυρα του αντιπαλου στρατού.

Έτσι με λίγα λόγια στήθηκε μια κοινωνία που εξασφάλιζε σε όλους το δικαίωμα τους να ζουν ελεύθερα,όπου ήθελαν,με τους συντρόφους που διαλέγαν και με τους νόμους με τους οποίους συμφωνούσαν. Το κυνήγι ενός ελευθερου πολίτη απ τις αποικιακές αυτοκρατορίες ενεργοποιούσε αμεσα τα Άρθρα: οποιος ανθρωπος διαλεγε να ζησει υπό την εξουσία τους οφειλε να αρπάξει το όπλο του και να τα υπερασπιστεί με τη ζωή του.

Η κοινωνία που έπλασε η πένα του Burroughs έσβησε μέσα στις φλόγες μετά από προδοσία. Ο Παλιός Κόσμος πήρε την εκδίκηση του τόσο στις σελίδες του βιβλίου όσο και στην ιστορική πραγματικότητα. Οι αρχές της γαλλικής και της αμερικανικής επανάστασης συγκράτησαν όσο μπορούσαν την αντεπίθεση του Κράτους μέχρι που κατά τον συγγραφέα «γίναν φουσκωμένα λόγια στα στοματα των πολιτικών». Ούτε λόγος πια για την «απελευθέρωση από την τυρρανία των κυβερνήσεων».Οι κάτοικοι των μεγαλουπόλεων νιώθουν πως εξαρτώνται από αυτές για την ασφάλεια και την ευημερία τους...

Αυτή η ελευθεριακή ουτοπία του Burroughs ειναι αναγκαία για να επανεκτιμήσουμε το νόημα της ελευθερίας. Γιατί αν η ελευθερία μας έχει σαν προυποθεση την απελευθέρωση μας από τη Βία, ένα φιλελεύθερο πρόγραμμα θα πρέπει να οδηγεί σε έναν κόσμο απαλλαγμένο από την ύψιστη μορφή της ,τη συγκεντροποιημένη εκδοχή της: το Κράτος. Και εδώ δεν θέτω ζήτημα προτίμησης του αναρχισμού ή του «ελάχιστου» κράτους,αλλά αναφέρομαι στο ρόλο που θα παίζει μια κυβέρνηση στις ζωές μας και στην κοινωνική μας οργάνωση. Για το Κράτος Κουβερνάντα , για το Κράτος-πατερούλη απέναντι στο Κράτος-νυχτοφύλακα ή στο μη-κράτος.

Σήμερα ,που ελάχιστοι μπορουν να διανοηθουν τη ζωή τους σε έναν κοσμο χωρίς Κράτος Πρόνοιας και Αστυνομικό Κράτος το νοημα μιας τέτοιας ελευθεριακής ουτοπίας είναι η συντηρηση ολόκληρου του φιλελευθερου Φαντασιακού.

Ο Χάγιεκ έγραψε σχετικά: Θα πρέπει να κάνουμε το χτίσιμο μιας ελεύθερης κοινωνίας,για μια ακόμα φορά μια Πνευματική Περιπέτεια,μια πράξη θάρρους. Αυτό που μας λείπει είναι μια φιλελεύθερη Ουτοπία, ένα πρόγραμμα που δεν φαίνεται ούτε υπεράσπιση των πραγμάτων ως έχουν ούτε σαν μια διυλισμένη μορφή σοσιαλισμού αλλά έναν αληθινό φιλελευθερο ριζοσπαστισμό (...) που δεν περιορίζει τον εαυτό του σε αυτό που φαντάζει σήμερα «πολιτικώς εφικτό»

Αυτό που προσπαθεί να μας δείξει ο Χάγιεκ είναι πολύ απλά ο ενθουσιασμός, η δύναμη που μπορεί να εμπνεύσει σε ολους ένα κοινωνικο και πολιτικό πρόγραμμα σταθερά προσανατολισμένο στην ανθρώπινη ελευθερία. Γιατί για να παραφράσω τον Ροθμπαρντ,σκοπός υπαρξης του Φιλελευθερισμού δεν είναι «απλά» η μείωση της φορολογίας κατά δυο ποσοστιαίες μονάδες. Σκοπός του ειναι η δόμηση ενος ολόκληρου ελευθεριακού πολιτικού,κοινωνικού και οικονομικού συστήματος.

Πηγή: www.e-rooster.gr

Ο Αλέξης Τσίπρας πρόεδρος του Συνασπισμού

Ο Αλέξης Τσίπρας εξελέγη πρόεδρος του Συνασπισμού με συντριπτική πλειοψηφία έναντι του Φώτη Κουβέλη. Συνολικά ψήφισαν 1.196 μέλη του Συνασπισμού. O Αλέξης Τσίπρας έλαβε 840 ψήφους και ο Φώτης Κουβέλης 342. Βρέθηκαν 3 ακύρα και 11 λευκά ψηφοδέλτια. Σε ποσοστό, ο Αλ.Τσίπρας έλαβε 70,41% και ο Φ.Κουβέλης 28,67%.
Την ίδια ώρα, τα συγκεντρωτικά αποτελέσματα για την εκλογή των μελών της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής επιβεβαιώνουν την κυριαρχία του Αριστερού Ρεύματος (62,31%) στο κόμμα. Η Ανανεωτική Πτέρυγα συγκέντρωσε 30,5% και η Πρωτοβουλία για την Αριστερή Ανασύνθεση 2,63%.
Μετά την ανακοίνωση του αποτελέσματος, οι Αλέξης Τσίπρας και Φώτης Κουβέλης ανέβηκαν μαζί στο βήμα. Στη σύντομη ομιλία του ο κ. Κουβέλης συνεχάρη τον Αλέξη Τσίπρα, λέγοντας ότι ξεκινά μια νέα εποχή για τον Συνασπισμό. «Από αύριο όλοι μαζί στους πολιτικούς αγώνες» δήλωσε ο ίδιος. Αμέσως μετά πήρε το λόγο ο Αλέξης Τσίπρας, ο οποίος ευχαρίστησε τα μέλη του Συνασπισμού, αλλά και τον Φώτη Κουβέλη για το κλίμα «πολιτικού πολιτισμού» που επικράτησε στη μεταξύ τους αντιπαράθεση. «Αυτή η εντολή είναι μια εντολή ενότητας, αισιοδοξίας και αγώνα» είπε. Παράλληλα, ο νέος πρόεδρος του ΣΥΝ τόνισε ότι θα επιδιώξει τη σύνθεση των απόψεων και να φανεί αντάξιος των υψηλών προσδοκιών του κόσμου της Αριστεράς. «Θα προσπαθήσουμε να μεταφέρουμε αυτόν τον ενθουσιασμό και αυτήν την αισιοδοξία στην κοινωνία, στους κοινωνικούς χώρους, διότι η Αριστερά πρώτα και κύρια βρίσκεται στην πρώτη γραμμή των κοινωνικών αγώνων» δήλωσε ο Αλ.Τσίπρας.
Ο απερχόμενος προεδρος του ΣΥΝ Αλέκος Αλαβάνος ψήφισε γύρω στη 1 το μεσημέρι. Στη δήλωσή του, ζήτησε από όσους ανήκουν στο σοσιαλιστικό χώρο να στηρίξουν την πρόταση που ο ίδιος διατύπωσε με την ομιλία του στο συνέδριο του κόμματος, για τη δημιουργία μιάς νέας πλειοψηφίας με επίκεντρο την Αριστερά.

Πηγή: www.in.gr, www.syn.gr

Ο Σνούπι αντέχει στον χρόνο

«Από εδώ και στο εξής σκοπεύω να κινηθώ στη ζωή μου με απόλυτη ηρεμία... Πιστεύεις πραγματικά ότι μπορείς κάτι τέτοιο; Ναι! Γιατί όχι;». Θυμόσαστε τον Σνούπι, τον Τσάρλι Μπράουν και την παρέα του (Λούσι, Λάινους, Σάλι Μπράουν κ.ά.); Τις κούπες, τις χαλκομανίες και τα μπλουζάκια με τα μυστικά συνθήματα που μας έκαναν να χαμογελάμε;
Η περίφημη σειρά «Peanuts» (κόμικς-στριπ και αργότερα κινούμενα σχέδια που δημιούργησε ο σκιτσογράφος Charles M. Schulz) η οποία έγινε διάσημη ανά τον κόσμο κερδίζοντας πολλά βραβεία Peabody και Emmy. «Αγάπη είναι να ακούς το δικό σας τραγούδι», «αγάπη είναι να τουρτουρίζεις πλάι του για την ομάδα», «αγάπη είναι να φτιάχνετε μαζί το κέικ»... Τα αφιερώναμε ο ένας στον άλλον στα πάρτι και τις συγκεντρώσεις. Μαζί τους ερωτευτήκαμε, δημιουργήσαμε τις πρώτες μας φιλίες και δειλά δειλά αρχίσαμε να μαθαίνουμε κάτι από τη σοφία της καθημερινότητας... «Να κοιτάς ψηλά. Αυτό είναι το μυστικό της ζωής» λέει ο Σνούπι.
Για όλους τους φανατικούς θαυμαστές του τα νέα είναι ευχάριστα! Οκτώ βιβλία μόλις κυκλοφόρησαν από τις εκδόσεις «Ερευνητές» (σειρά: Peanuts) με τους αγαπημένους ήρωες που δημιούργησε το πενάκι του Charles Schulz. Βιβλία-δώρα για την αγάπη, τη φιλία, την ευτυχία, τη φιλοσοφία της ζωής. Εμείς ξεχωρίσαμε το «Τρελός από έρωτα» όπου ο Τσάρλι Μπράουν εξομολογείται τον ανεκπλήρωτο έρωτά του και την απέραντη αφοσίωσή του σε μια μικρή κοκκινομάλλα, τον καταπληκτικό «Οδηγό για τη ζωή» και φυσικά το «Αγάπη είναι... να περπατάς χέρι χέρι».

Από την Σαντρα Βουλγαρη, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Περισσότερες πληροφορίες στο: www.snoopy.com

ΕΠΕΚΤΕΙΝΕΤΑΙ ΤΟ ΩΡΑΡΙΟ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΟΥ ΜΕΤΡΟ - ΑΝΑΣΤΕΛΛΕΤΑΙ Η ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΟΥ ΣΤΑΘΜΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

Από την Παρασκευή -με καθυστέρηση μίας εβδομάδας- θα αρχίσει τελικά η δίμηνη πιλοτική παράταση του νυχτερινού ωραρίου λειτουργίας στο Μετρό και τον Ηλεκτρικό Σιδηρόδρομο.
Η επέκταση του ωραρίου επρόκειτο να εφαρμοστεί από την προηγούμενη εβδομάδα, όμως ακυρώθηκε λόγω των κινητοποιήσεων των εργαζομένων στα δύο Μέσα.
Οι εργαζόμενοι πήραν τις απαραίτητες διαβεβαιώσεις από τις διοικήσεις των δύο εταιριών και έτσι η επέκταση του ωραρίου λειτουργίας θα ισχύσει από την Παρασκευή.
Το ωράριο λειτουργίας των δύο μέσων παρατείνεται επί δίωρο -μέχρι τις 2 τα ξημερώματα- κάθε Παρασκευή και Σάββατο και για τους δύο επόμενους μήνες.
Κατά τη δοκιμαστική περίοδο των δύο μηνών οι υπηρεσίες θα καταγράψουν την επιβατική κίνηση το χρονικό διάστημα της παράτασης των δύο ωρών, ώστε από τη στατιστική επεξεργασία των μετρήσεων να αποφασισθεί ή όχι η ανάγκη καθιέρωσης του σχετικού μέτρου.

Τα μέσα που... «ξενυχτούν»

Υπενθυμίζεται ότι τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς που κινούνται στο Λεκανοπέδιο όλο το 24ωρο είναι τα εξής: Λεωφορεία: 550 Πειραιάς-Κηφισιά (00.30-4.30), Χ14 Σύνταγμα-Κηφισιά, 040 Πειραιάς-Σύνταγμα, 790 Γλυφάδα-Περιστέρι (00.30-4.30), Χ92 Κηφισιά-Αεροδρόμιο (express), Χ93 Σταθμός υπεραστικών Κηφισού-Αεροδρόμιο (express), Χ95 Σύνταγμα-Αεροδρόμιο (express), X96 Πειραιάς-Αεροδρόμιο (epxress), Χ97 Μετρό Δάφνης-Αεροδρόμιο (express). Τρόλεϊ: 11 Ανω Πατήσια-Παγκράτι-Ν.Ελβετία (24.00-04.40)
Τραμ: (24.00-05.00, την Παρασκευή και το Σάββατο μόνο) Τ1 Σύνταγμα-Ν.Φάληρο, Τ2 Σύνταγμα-Βούλα, Τ3 Ν.Φάληρο-Βούλα.

Από το Μάιο χωρίς μετρό στο Αεροδρόμιο

Aπό τον ερχόμενο Μάιο θα διακοπούν τελικά τα δρομολόγια του Μετρό από Εθνική Aμυνα μέχρι αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος», λόγω των έργων κατασκευής του νέου σταθμού στην Αγία Παρασκευή και ολοκλήρωσης των σταθμών «Χολαργός» και «Νομισματοκοπείο».
Η εξάμηνη διακοπή των δρομολογίων προς το αεροδρόμιο κρίνεται αναγκαία, καθώς ο σταθμός της Αγίας Παρασκευής πρόκειται να κατασκευαστεί εξ αρχής.
Στο διάστημα αυτό οι επιβάτες του Μετρό θα μεταφέρονται με λεωφορεία από την Εθνική Aμυνα μέχρι το αεροδρόμιο.
Επίσης, σημαντικό βάρος των μετακινήσεων προς το αεροδρόμιο αναμένεται να σηκώσει και ο Προαστιακός, είτε με τα δρομολόγιά του από τον Πειραιά και την Αθήνα (σταθμός Λαρίσης) είτε από τον σταθμό «Νεραντζιώτισσα», όπου οι επιβάτες θα φτάνουν με τον Ηλεκτρικό.

Πηγή: Η γενιά των 700 ευρώ, www.in.gr

ΣΥΜΒΟΛΙΚΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΣΤΟ ΣΤΑΘΜΟ ΤΟΥ ΜΕΤΡΟ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΣΑΒΒΑΤΟ 9 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ ΑΠΟ 23:30 ΕΩΣ 2:00

Η "Κόκκινη Πιπεριά" στηρίζει την κινητοποίηση για την δίμηνη δοκιμαστική επέκταση του ωραρίου του ΜΕΤΡΟ κάθε Παρασκευή και Σάββατο (24:900-02:00).

Καταλαμβάνουμε συμβολικά το Σταθμό του Μετρό στο Σύνταγμα το Σάββατο 9 Φεβρουαρίου 2008 από τις 24:00 έως τις 02:00.Απαιτούμε την κανονική δοκιμαστική εκτέλεση των δρομολογίων.

ΑΝΟΙΧΤΟ ΜΕΤΡΟ - ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ - ΚΑΘΑΡΗ ΠΟΛΗ - ΛΙΓΟΤΕΡΑ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ - ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑ.

Και επειδή διάφοροι "εργατοπατέρες" - "υπερεπαναστάτες" δεν έχασαν ευκαιρία να λοιδωρήσουν την πρωτοβουλία για συμβολική κατάληψη του σταθμού Σύντάγματος, θυμίζω ότι στο κάλεσμα για την συμβολική κατάληψη υπογραμμίζεται ότι:

* Η ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΤΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΟΥ ΩΡΑΡΙΟΥ ΤΟΥ ΜΕΤΡΟ, ΚΑΤΑ ΔΥΟ ΩΡΕΣ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΠΑΡΑΣΚΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΣΑΒΒΑΤΟΥ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΝΔΥΑΖΕΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΥΣΤΗΡΗ ΤΗΡΗΣΗ ΤΩΝ ΒΑΣΙΚΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
1. ΝΑ ΤΗΡΕΙΤΑΙ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ "ΞΕΧΥΛΩΝΕΙ" ΤΕΧΝΗΕΝΤΩΣ ΚΑΙ ΜΕ ΔΙΑΦΟΡΑ ΚΟΛΠΑ ΤΟ ΩΡΑΡΙΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
2. ΝΑ ΠΛΗΡΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΕΡΓΑΣΙΑ ΕΑΝ ΚΙ ΕΦΟΣΟΝ ΑΠΑΙΤΗΘΕΙ
3. ΝΑ ΠΡΟΣΛΗΦΘΕΙ ΝΕΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΠΟΥ ΚΡΙΘΕΙ ΑΝΑΓΚΑΙΟ ΓΙΑ ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΕΙ ΤΟ ΜΕΤΡΟ.
ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΤΑ ΘΕΩΡΟΥΜΕ ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ. ΣΑΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΚΙ ΕΜΕΙΣ , ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΟΙ ΜΕ ΤΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ, ΤΑ ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΑΠΟΛΥΤΑ.

"BLOGGERS: Γράφω...άρα, e-πάρχω!"

Το ΑΝΕΜΟΛΟΓΙΟ του Σκάι ετοιμάζει αφιέρωμα στους΄Ελληνες μπλόγκερ τη Κυριακή 10 σε μορφή θεματικής βραδυάς σχετικα με Ελληνικά Ιστολόγια με τίτλο "BLOGGERS: Γράφω...άρα, e-πάρχω!" μέσα απο την σελίδα μας (παραλλήλως με την ραδιοφωνική εκπομπή Ανεμολόγιο του Σκάι 100,3). Η "Κόκκινη Πιπεριά" (και το αδερφάκι της τα "Κυανέρυθρα Νέα") μετέχουν στη προσπάθεια των Ανεμολογιτών...