Ξέρεις που να ρίξεις το λάδι μετά από το μαγείρεμα στο σπίτι;

Ίσως ναι, αλλά πάντα είναι καλό να διαδίδουμε τέτοιου είδους πληροφορίες. Ακόμα και αν δεν τηγανίζουμε πολύ, όταν το κάνουμε, ρίχνουμε συνήθως το χρησιμοποιημένο λάδι στο νεροχύτη της κουζίνας. Αυτό είναι ένα από τα μεγαλύτερα λάθη που μπορούμε να κάνουμε. Γιατί το κάνουμε? Γιατί πολύ απλά δεν υπάρχει κανείς για να μας πει τοσωστό τρόπο. Γι αυτό λοιπόν, το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε είναινα τοποθετούμε το λάδι σε ένα πλαστικό μπουκάλι (νερού, αναψυκτικού), να το κλείνουμε καλά και να το πετάμε στα κανονικά σκουπίδια. Και αυτό, γιατί ΕΝΑ ΛΙΤΡΟ ΛΑΔΙΟΥ ΜΟΛΥΝΕΙ ΣΧΕΔΟΝ ΕΝΑ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟ ΛΙΤΡΑ ΝΕΡΟΥ, ποσότητα η οποία είναι ικανή να καλύψει τις ανάγκες ενός ατόμου σε νερό για 14 χρόνια! Πρέπει να προωθήσουμε αυτό το μήνυμα στους φίλους και γνωστούς μας, το περιβάλλον θα μας ευγνωμονεί. Στο κάτω-κάτω είναι καλό για όλους μας !!!

Η αποτυχία του Μπους δεν συγκρίνεται με καμία άλλη...

Ένα πρωί, ο βασιλιάς ξύπνησε και ήταν γυμνός. Αδύνατο να πει κανείς ποια ακριβώς μέρα συνέβη αυτό, να δείξει μια συγκεκριμένη στιγμή, ένα συγκεκριμένο γεγονός. Απλώς, μια μέρα, όλοι κατάλαβαν ότι η προεδρία του Τζορτζ Μπους είχε καταρρεύσει. Τα σημάδια είναι φανερά παντού. Εκείνος ο παρουσιαστής του NBC, που ανήγγειλε το αποτέλεσμα μιας δημοσκόπησης σύμφωνα με την οποία μόνο το 29% των Αμερικανών βλέπουν θετικά τον Μπους.
Eκείνο το άρθρο της Ουάσινγκτον Ποστ, που ξεκινούσε έτσι: «Ο πρόεδρος Μπους ήλθε γονατιστός στη Γερουσία, με μια αξιοπιστία τόσο μειωμένη ώστε.» Εκείνος ο Δημοκρατικός βουλευτής, που χαρακτήριζε τον αμερικανό πρόεδρο «χαϊδεμένο παιδί».Η εκείνος ο πρώην βουλευτής του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, και πάντα φίλος του Ντικ Τσέινι, που σε ερώτηση αν ο Μπους πρέπει να αποπεμφθεί από την προεδρία απαντά: «Φυσικά. Αν ένας πρόεδρος παραπέμφθηκε σε μια διαδικασία με στόχο την αποπομπή επειδή είχε σεξουαλικές σχέσεις με μια μαθητευόμενη, τι θα πρέπει να γίνει μ'έναν πρόεδρο που παραβιάζει σκόπιμα το νόμο;» Ο Μίκι Εντουαρντς - αυτό είναι το όνομα του πρώην βουλευτή που σήμερα είναι καθηγητής στο Πρίνστον - γράφει ένα βιβλίο με τον χαρακτηρισιτκό τίτλο: «Πώς ένα μεγάλο πολιτικό κίνημα εγκατέλειψε το Σύνταγμα και έχασε την ψυχή του».

«Ο Μπους δεν είναι ένα lame duck (ένα βουλιαγμένο παπί, δηλαδή ένας άνθρωπος σε δύσκολη θέση), αλλά ένα dead duck (ένα νεκρό παπί). Γύρω του ξεσπούν συνεχώς σκάνδαλα», επισημαίνει ο Τζέιμς Θέρμπερ, ειδικός για την προεδρία και το Κονγκρέσο στο American University. Η καταστροφή είναι τόσο μεγάλη, ώστε οι αναλυτές δυσκολεύονται πλέον να κάνουν συγκρίσεις. Με τον Ρίτσαρντ Νίξον; Η κατάρρευση του Μπους «δεν αποτελεί μια σαιξπηρική αποτυχία» όπως ήταν εκείνη του «Slick Dick», γράφει ο Φρανκ Ριτς στους Νιου Γιορκ Τάιμς. Ο σημερινός πρόεδρος είναι τόσο ασήμαντος, ώστε δεν μπορεί κανείς ούτε να τον μισήσει, όπως είχε γίνει με τον Νίξον.Με τον Λίντον Τζόνσον; «Ακόμη και στις χειρότερες στιγμές του πολέμου στο Βιετνάμ, ο Τζόνσον ήταν πανίσχυρος, είχε το Κονγκρέσο μαζί του», επισημαίνει ο Θέρμπερ.

«Αυτή τη φορά αντιμετωπίζουμε μια κατάσταση πρωτοφανούς αδυναμίας, με έναν πρόεδρο που έχει πάρει τη χειρότερη απόφαση εξωτερικής πολιτικής σε όλη την ιστορία της χώρας και μια Αμερική που αποτελείται από αδύναμα κόμματα και ισχυρά λόμπι, όπου η κεντρική εξουσία έχει εξαφανιστεί. Σε ένα μονοπολικό κόσμο όπου κυριαρχούν οι Ηνωμένες Πολιτείες, η κατάσταση αυτή είναι πολύ επικίνδυνη».
Σε αυτό το κλίμα, σχολιάζει ο ανταποκριτής του Νουβέλ Ομπζερβατέρ, οι γλώσσες έχουν αρχίσει να λύνονται, ακόμη και στους κόλπους των Ρεπουμπλικανών. Μιλούν για προώθηση πιστών «μπουσικών» στον τομέα της δικαιοσύνης, περιγράφουν τα επανειλημμένα ψέματα του υπουργού Δικαιοσύνης Αλμπέρτο Γκονζάλες, καταγγέλλουν την άρνηση της κυβέρνησης να δεχθεί οποιαδήποτε κριτική. «Τους έλεγα ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν έχουν μόνο ένα πρόβλημα μηνύματος, αλλά ότι πρέπει να αλλάξουν και το περιεχόμενο της πολιτικής τους», λέει ο Πράις Φλόιντ, που συνεργάστηκε στο παρελθόν με την Κάρεν Χιουζ, δεξί χέρι του Μπους. «Η απάντησή τους ήταν: Shut up! (Σκάσε!)»Τώρα που ο φόβος της 11ης Σεπτεμβρίου έχει περάσει, οι Αμερικανοί δεν πιστεύουν πια τις ψευδο-αλήθειες που τους σερβίρει ο Λευκός Οίκος. Στο θέμα του Ιράκ, δεν πιστεύουν τον πρόεδρό τους όταν τους λέει ότι για να νικήσει την τρομοκρατία χρειάζεται περισσότερους στρατιώτες: 6 στους 10 Αμερικανούς λένε ότι η κατάσταση δεν θα βελτιωθεί με αύξηση της στρατιωτικής παρουσίας. Ενοχλεί ακόμη και ο θρησκευτικός χαρακτήρας αυτής της κυβέρνησης. Όταν ο Αλ Γκορ καταγγέλλει ότι «με την εξτρεμιστική Δεξιά έχουμε μια πολιτική ομάδα μεταμφιεσμένη σε θρησκευτική αίρεση» και ότι «επικεφαλής αυτής της αίρεσης είναι ο ίδιος ο πρόεδρος», ουσιαστικά εκφράζει αυτό που λένε οι περισσότεροι συμπατριώτες του.Είναι αρκετό να ρίξει κανείς μια ματιά στους τίτλους των βιβλίων που βρίσκονται στις προθήκες των βιβλιοπωλείων, για να καταλάβει ότι η χώρα έχει πάρει υπερβολική δόση: «Ο Θεός δεν είναι μεγάλος», «Η Ψευδαίσθηση του Θεού», «Η δίκη του Θεού», «Θεός: μια χαμένη υπόθεση». Η αποτυχία του προέδρου είναι τόσο μεγάλη, ώστε δεν μπορεί να αποκλειστεί η περίπτωση του empeachment, έστω κι αν ο Μπους βρίσκεται στο τέλος της θητείας του. Όπως δείχνει άλλωστε πρόσφατη δημοσκόπηση, με αυτό συμφωνεί το 39% των Αμερικανών.

Πηγή: ΑΠΕ www.ana.gr Le Nouvel Observateur

Η Παλαιά Πόλη της Κέρκυρας στον κατάλογο μνημείων της UNESCO

Η Παλαιά Πόλη της Κέρκυρας με τα δύο φρούριά της (παλαιό και νέο) ανήκει πλέον στην παγκόσμια κληρονομιά της UNESCO ως ιδιαίτερο αρχιτεκτονικό μνημείο. Στον ίδιο κατάλογο και η αρχαία πόλη της Σαμάρας στο Ιράκ που χαρακτηρίστηκε τόπος που κινδυνεύει να καταστραφεί.
Η Παλαιά Πόλη της Κέρκυρας αποτελεί το 17ο μνημείο που εντάσσεται στον κατάλογο των μνημείων παγκόσμιας φυσικής και πολιτιστικής κληρονομιάς ως ιδιαίτερο αρχιτεκτονικό σύμβολο που εκπροσωπεί μια σημαντική ιστορική περίοδο. Η εγγραφή της υιοθετήθηκε ομόφωνα μετά από θετική εισήγηση του διεθνούς μη-κυβερνητικού Οργανισμού ICOMOS (Διεθνές Συμβούλιο για τα Μνημεία και τους Χώρους).
Τα αρχιτεκτονικά κατάλοιπα στην Παλαιά Πόλη καλύπτουν διάφορες περιόδους από την Ενετοκρατία έως τον 19ο αιώνα, ενώ στην ίδια θέση βρισκόταν και βυζαντινός οικισμός του 6ου και 7ου αιώνα μ.Χ.
Το μαυσωλείο της Σαμάρας, 120 χλμ βόρεια της Βαγδάτης, ένας από τους πιο ιερούς τόπους των σιιτών, υπέστη σοβαρές ζημιές από βομβιστική επίθεση στις 13 Ιουνίου. Οι δύο μιναρέδες του μαυσωλείου κατέρρευσαν από την επίθεση, έπειτα και από την καταστροφή του θόλου του τον Φεβρουάριο του 2006 σε παρόμοια επίθεση. Στα μέσα Ιουνίου η ιρακινή κυβέρνηση υπέγραψε συμφωνία με την UNESCO για την ανοικοδόμηση του σιιτικού μαυσωλείου της Σαμάρας.
Η Όπερα του Σίδνεϊ, η πιο αναγνωρίσιμη εικόνα της Αυστραλίας, με τις φημισμένες οροφές της, έργο του Δανού αρχιτέκτονα Jοrn Utzon, το Κόκκινο Οχυρό στο Νέο Δελχί (Ινδία), τα φρούρια της αρχαίας Παρθίας στην πόλη Νύσα του Τουρκμενιστάν, το μεταλλείο αργύρου του Iwani Ginzan στη νοτιοδυτική Ιαπωνία συμπεριλαμβάνονται πλέον στον κατάλογο της παγκόσμιας κληρονομιάς, αναφέρει η UNESCO σε ανακοίνωσή της. Έξι άλλες τοποθεσίες προστέθηκαν στον κατάλογο της παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO: ο εθνικός δρυμός του Ελ Τέιδε στην Ισπανία, τα δάση οξιάς στα Καρπάθια Όρη στη Σλοβακία και την Ουκρανία, το οικοσύστημα και η προστατευόμενη περιοχή του Λόπε-Οκάντα στη Γκαμπόν, ο βοτανικός κήπος του Ρίχτερσβελντ στη Νότιο Αφρική, η περιοχή Τβίφελφοντάιν στη Ναμίμπια, το Diaolou και τα χωριά του Καϊπίνγκ στην Κίνα.
Η απόφαση ελήφθη από την Eπιτροπή Παγκόσμιας Κληρονομιάς του Οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών για την Παιδεία, την Επιστήμη και τον Πολιτισμό στην 31η συνεδρίασή της στο Κρίστσερτς της Νέας Ζηλανδίας, που ολοκληρώνεται στις 2 Ιουλίου. Η επιτροπή ενέκρινε επίσης την επέκταση της ήδη προστατευόμενης από την UNESCO περιοχής Jungfrau - Altesch - Bietschorn στην Ελβετία.

ΠΗΓΗ: www.in.gr ΑΠΕ/Reuters/Γαλλικό/Γερμανικό

Το Βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ΄ Δημοτικού και η μικρασιατική οικογένεια, μεγάλη και δυνατή...

Το Βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ΄ Δημοτικού το έχω διαβάσει, είναι στο γραφείο μου, σε περίοπτη θέση. Πρόλαβα και το προμηθεύτηκα πριν εξαντληθεί, διότι όντως έγινε ανάρπαστο, ένα best seller αλλοίωσης της νεότερης Ιστορίας μας, με ψήγματα απάλυνσης της μνήμης του Ελληνισμού της Μικράς Ασίας. Με την υπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων κ. Μαριέττα Γιαννάκου έχουμε παράλληλους δρόμους. Εκείνη ξεκίνησε από την Ευρωβουλή, όπου έκανε πολύ καλή δουλειά, επέστρεψε και έθεσε υποψηφιότητα και εξελέγη βουλευτής, επανειλημμένως, στην Α΄ Αθηνών. Η δημοσιογραφία, στην ίδια πάντα εφημερίδα, την «Καθημερινή», είναι ο δικός μου μονόδρομος ως βιοποριστικό επάγγελμα-λειτούργημα. Το επίμαχο βιβλίο μας αφορά άμεσα και εκείνην και εμένα και θα προσπαθήσω να εξηγήσω το γιατί. Η κ. Μαριέττα Γιαννάκου υπερασπίζεται το βιβλίο και τους συγγραφείς του. Πιστεύει ότι επιστήμονες, όπως αυτοί του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, πρέπει να γράφουν τα σχολικά βιβλία. Σε συνέντευξή της στην «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία» της 24ης Ιουνίου 2007, είπε στον δημοσιογράφο Δημήτρη Τσιόδρα ότι «έγινε πολιτικό θέμα για λόγους που δεν έχουν σχέση με την Ιστορία. Δεν είναι δυνατόν να λέμε ό,τι ζητάει το κοινό κάθε φορά». Ως προς τις αλλαγές που έγιναν στο κεφάλαιο της Μικρασιατικής Καταστροφής ο «συνωστισμός στην προκυμαία» έδωσε τη θέση του στο «αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν κάτω από ιδιαίτερα βίαιες συνθήκες». Πάλι δεν υπάρχει λέξη για «Φωτιά» και ποιοι είναι εκείνοι που την έβαλαν και έγιναν αιτία ένα εκατομμύριο Ελληνες να εγκαταλείψουν το σπίτι τους, την περιουσία τους, τον πολιτισμό τους. «Σας ικανοποιούν αυτές οι διορθώσεις, εσάς, προσωπικά», ρωτά ο δημοσιογράφος. Η απάντηση της υπουργού είναι ασαφής. «Το βιβλίο θα κριθεί στα σχολεία» - όπως είναι και ο τίτλος της συνέντευξης. «Εάν κατά την αξιολόγηση -όπως θα συμβεί με όλα τα βιβλία της χρονιάς μέσα στη διδακτική- παρατηρηθούν και άλλα ζητήματα που έχουν σχέση με τη διδακτική (απαντά η κ. Γιαννάκου), το Παιδαγωγικό θα αναλάβει να συνεννοηθεί με τους συγγραφείς. Θα δούμε, δηλαδή, πώς θα πάει αυτό...». Παρακάτω, παραδέχεται πως ανάλογα με την αξιολόγηση «μπορεί να κριθεί εκ νέου». Δηλαδή, μετά τα πειραματόζωα της φετινής ΣΤ΄ Δημοτικού, που έμαθαν στα θρανία τους για τον «συνωστισμό» και ότι οι Ελληνες στην Αλβανία «απώθησαν τους Ιταλούς», θα έχουμε νέα πειραματόζωα, τους μαθητές και τις μαθήτριες όλης της Ελλάδας, που θα πάνε στη νέα σχολική χρονιά στη ΣΤ΄ Δημοτικού και θα μάθουν τη νεότερη Ιστορία, σύμφωνα με την επιστημονική άποψη των συγγραφέων του βιβλίου «και έπειτα βλέπουμε...».

«Αρχή σοφίας...»

Το σίγουρο είναι, ότι με τους δασκάλους τους να διδάσκουν τα νωπά ακόμα αυτά κεφάλαια της Ιστορίας μας, σύμφωνα με τα όσα γνωρίζουν και διδάχθηκαν στα πανεπιστήμια και στις παιδαγωγικές σχολές, ο μαθητόκοσμος θα χάσει την εμπιστοσύνη του στο εγκεκριμένο σχολικό βιβλίο. Χαρακτηριστική η περίπτωση της εγγονής μου, της Ελένης, 11 ετών, που έχει μάθει από τον προπάππο της, Γ.Θ. Κατραμόπουλο, πρόσφυγα πρώτης γενιάς, τα όσα συνέβησαν εκείνη την ημέρα της 31ης Αυγούστου. Και έχει και τα τρία βιβλία που έγραψε, τυφλός πλέον, ο «γκραν-παππούς», όπου περιγράφονται όλα όσα έζησε. «Γι' αυτό, ευρισκόμενος στας δυσμάς του βίου μου ήθελα να σημειώσω, πριν με πάρει ο Υψιστος, μερικά πράγματα ενδιαφέροντα για την πατρίδα μου, την αγαπημένη Σμύρνη. Ισως κάποτε χρειαστούν. Ελπίζω να είμαι σαφής», γράφει στη σελίδα 152 του τρίτου βιβλίου του «Η Σμύρνη των Σμυρνιών», εκδόσεις Ωκεανίδα, ο Γ.Θ.Κ., το 2002. Αφησε πίσω τρία βιβλία όταν σε ηλικία 100 ετών έφυγε από τη ζωή, ανήσυχος, για τη διατήρηση της μνήμης από τους μεταγενεστέρους. «Πατρίδα μου ζεις, όσο σε θυμόμαστε» έγραψε. «Πώς να σε ξεχάσω Σμύρνη μου αγαπημένη», το πρώτο βιβλίο, που έκανε 17 εκδόσεις, «Ενας αιώνας, δύο πατρίδες», το δεύτερο και «Η Σμύρνη των Σμυρνιών», ένας περίπατος στους δρόμους και στις συνοικίες της, «για να μην πουν πως ήταν η Σμύρνη μια πόλη - φάντασμα». Το πόσο δίκιο είχε να ανησυχεί, φαίνεται τώρα «που έγινε πολιτικό θέμα» ένα βιβλίο προορισμένο να διδάξει Ιστορία στα Ελληνόπουλα. Τις ρίζες της καταγωγής του, κανείς Ελληνας δεν τις ξεχνά. Ελάχιστοι έχουν μείνει στη ζωή από την πρώτη γενιά των προσφύγων. Εφυγε και η γενναία Φιλιώ Χαϊδεμένου, με σφιγμένα τα χείλη, και ας άφησε πίσω της το Μουσείο Μικρασιατικού Πολιτισμού.

«Η πυρκαγιά άρχισε, όπως έχω ήδη πει, το πρωί της 31ης Αυγούστου και το ξημέρωμα της 1ης Σεπτεμβρίου είχε φθάσει ώς εκεί που ήθελαν οι Τούρκοι να κάψουν, δηλαδή είχε τελειώσει ο εμπρησμός» (σελίς 153, Γ.Θ.Κ.«Η Σμύρνη των Σμυρνιών»). Με τέτοιο σχολικό βιβλίο είναι σίγουρο πως θα χρειαστούν οι μαθητές και βοηθήματα. Τη δική του μαρτυρία κατέθεσε ο «γκραν-παππούς». Γράφοντας για την Ευαγγελική Σχολή, στο ίδιο βιβλίο ο Γ.Θ.Κ. σημειώνει: «στο πρώτο πάτωμα ήσαν όλες οι αίθουσες διδασκαλίας. Ανεβαίναμε από μια μεγάλη μαρμάρινη σκάλα, στο επάνω μέρος της οποίας, στη μετόπη, έγραφε: «Αρχή σοφίας φόβος Κυρίου»». Ηθελε να υποδείξει στους μαθητές ότι για να μάθουν γράμματα πρέπει να πιστεύουν και να προσεύχονται στον Θεό. Η υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων κ. Μαριέττα Γιαννάκου εμμένει στις απόψεις της και είναι προς τιμήν της. Το ίδιο και εμείς, που έχουμε και τιμούμε τη μικρασιατική ρίζα της καταγωγής μας. Το ότι δεν αποσύρεται το επίμαχο βιβλίο, δεν διορθώνεται σωστά, ανεπηρέαστα από διπλωματία και πολιτική σκοπιμότητα, ένα βιβλίο Ιστορίας, θα έχει σίγουρα πολιτικό κόστος και όχι μόνον. «Αρχή σοφίας φόβος Κυρίου»...

Tης Eλενης Mπιστικα

KΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 27/6/07, www.kathimerini.gr

Περί καύσωνος ο λόγος...

«Καύσων-ωνος, ΑΝ (συντομογραφία που σημαίνει «λέξη μαρτυρουμένη από της αρχαιότητος μέχρι σήμερον), η σφοδρά θερμότης του ηλίου, η μεγάλη ζέστη, η κάψα. 2. θερμός και πνιγηρός άνεμος (Λεξικό Δ. Δημητράκου, 1959). Ενα λεξικό σου λέει πάντα την αλήθεια. Οσο ανεβαίνει το θερμόμετρο, τόσο ανεβαίνουν οι τόνοι, ιδιαίτερα στα τηλεοπτικά μέσα ενημέρωσης (και εκφόβισης του κοινού).
Τίποτα δεν κρατά κολλημένο στον δέκτη του τον θεατή όσο ο φόβος, είτε πρόκειται για κύμα καύσωνος είτε για βροχή και πλημμύρα! Το πόσο θα ανεβεί το θερμόμετρο είναι το πρώτο θέμα των δελτίων ειδήσεων, όσο για τις συζητήσεις, επόμενο είναι ο καιρός να τις μονοπωλεί. Και άλλα χρόνια είχαμε καύσωνα, «κυνικά καύματα» τα έλεγαν τότε. «Οταν θα περάσει ο παγοπώλης, πέστου να αφήσει δύο κολόνες πάγο», νοιάζονταν την αντιμετώπιση των υψηλών θερμοκρασιών οι προνοητικές νοικοκυρές. Με μια διχάλα-ψαλίδα σιδερένια και με δύναμη, άρπαγε ο παγοπώλης την κολόνα και την απίθωνε στο σκαλοπάτι του σπιτιού, φωνάζοντας «Πάγος»! Και όποιος τον άκουγε, μαζί και τον γδούπο που έκανε η παγοκολόνα πάνω στο μάρμαρο, έτρεχε να ειδοποιήσει τον άντρα του σπιτιού, να πάει να τη μαζέψει, γιατί έλιωνε γρήγορα και αν αργούσες, αντί για πάγο, εύρισκες μια λιμνούλα από νερό στην εξώπορτα! Μάλιστα, στην οικογένειά μου έχουν να λένε για έναν εξάδελφο που είχε πάει τεσσάρων ετών και δεν μιλούσε. Ηταν έτοιμοι να τον πάνε στον γιατρό «τι έχει το παιδί και δεν μιλάει, ενώ όλα τα ακούει και τα παρακολουθεί», έλεγαν. Ενα μεσημέρι, που όλο το σπιτικό στη Νέα Σμύρνη είχε πέσει σε ύπνο βαθύ, λόγω ζέστης, πέρασε ο παγοπώλης, άφησε την παγοκολόνα στο κατώφλι, όπως κάθε μέρα, φώναξε βροντερά «Ο Πάγος!» και έφυγε. Πέρασε αρκετή ώρα, κανείς δεν ξύπναγε, η κολόνα άρχισε να λιώνει, οπότε ο μικρός που, στόμα είχε και μιλιά δεν είχε, είδε και απόειδε και φώναξε κι αυτός δυνατά «Ο Πάγος»! Καταλαβαίνετε τι χαρά έκαναν όλοι όσοι τον άκουσαν! Παγωτό έκανε η θεία, στην ξύλινη παγωτιέρα με τα χερούλια, βάζοντας χοντρό αλάτι πάνω στα κομμάτια πάγο, με γάλα, ζάχαρη και βανίλια στην κρέμα και κοπανισμένο αμύγδαλο επάνω, για το παιδί που μίλησε και είπε: «Ο Πάγος!».
Συμπέρασμα: Καύσων (και όχι «καύσωνας», ηχεί βάρβαρα) είναι, θα περάσει. Ακόμη δεν έχει έρθει η συντέλεια του κόσμου, δεν πυρακτώθηκε ο πλανήτης Γη! Καλόν είναι να παίρνουν οι Μεγάλοι μέτρα για να μην γνωρίσουν οι επόμενες γενιές τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, με τον χειμώνα να εναλλάσσεται με το καλοκαίρι, συχνά στην ίδια χρονική περίοδο. Τώρα, εμείς, τα Βαλκάνια, η Ιταλία, έχουμε 40 και 41 και η κεντρική Ευρώπη βροχές, καταιγίδες, πλημμύρες και αυτό λίγες μέρες μετά το θερινό Ηλιοστάσιο της 21ης Ιουνίου. Αυτό δείχνει ότι ο Ηλιος αλλού καίει, αλλού κρύβεται, γενικά προειδοποιεί. Πάντως, τα ζώα δεν ανησυχούν ακόμη, ούτε τα πουλιά. Τα ψάρια οπωσδήποτε καταλαβαίνουν την αλλαγή, γιατί η θάλασσα είναι ζεστή και αυτά ψάχνουν τις θερμοκρασίες που έχουν συνηθίσει. Στη Σαρωνίδα, την Κυριακή της μεγάλης ζέστης, φίλος ψαροτουφεκάς έπιασε δυο μεγάλες τσιπούρες κοντά στα ρηχά και όλη η ακρογιαλιά μαζεύτηκε να δει την ψαριά. (Οχι, δεν έχει εκεί κοντά ιχθυοτροφείο! Του ανοιχτού πελάγους ήταν!) Και στον κήπο με τους ιβίσκους, τις μπουκαμβίλιες, τα γιασεμιά, η μεγάλη φιλική πεταλούδα, η επονομαζόμενη «ο Ναύαρχος - Admiral» ήρθε και γεύτηκε το μέλι από τα άνθη της περικοκλάδας, όπως κάθε χρονιά. Και τα θερινά σινεμά –αυτή η ευλογία του αθηναϊκού καλοκαιριού– ήταν όλα γεμάτα, με έργα πρώτης προβολής, αναψυκτικά και εμφιαλωμένα νερά στα τσίγκινα τραπεζάκια. Μόνο στην επιστροφή, στη λεωφόρο Σουνίου (ή λεωφόρο Καραμανλή, όπως προτιμούμε να τη λέμε μερικοί) οι οδηγοί αντίκρισαν ένα πολύ παράξενο, κατακίτρινο, ηλιοβασίλεμα. Ο δίσκος του ήλιου, μεγάλος αλλά όχι πύρινος, όπως τις άλλες φορές, κίτρινος σαν την πανσέληνο, τυλιγμένος στην αχλύ της ζέστης, έμπαινε αργά, βυθιζόταν στον ορίζοντα του Σαρωνικού, σαν ύστερα από μια μακριά, ιδιαίτερα κουραστική και γι’ αυτόν ημέρα... «Σε λίγο, να δείτε, που θα ψύχουμε τις πισίνες, τις ώς τώρα θερμαινόμενες», είπε κάποιος από τη συντροφιά. «Γίνεται εδώ και χρόνια – διέκοψε η πολυταξιδεμένη φίλη. «Στο Μαϊάμι, στο Λας Βέγκας, ρίχνουν κολόνες πάγου στην πισίνα των ξενοδοχείων, από το πρωί». Κατάληξη: χθες το μεσημέρι, ο υπουργός Ανάπτυξης κ. Δημήτρης Σιούφας, μαζί με την Greenpeace, μοίραζαν στους περαστικούς ο καθένας τα δικά του φυλλάδια για «οικονομία στην ενέργεια». Και στο νερό, γιατί οι υδάτινοι πόροι και αυτοί εξαντλούνται λόγω ανομβρίας. Κουράσαμε τη Φύση και αντί να βάλουμε μυαλό, μη γυρίσουμε πίσω στην εποχή που πίναμε νερό από το κανάτι, με την κουκουνάρα για σκέπασμα, τώρα θέλουμε κλιματισμό παντού, σπίτι, γραφείο, αυτοκίνητο. Και όταν γίνει blackout, θα φταίει η ΔΕΗ και όχι εμείς που αγνοούμε τις προειδοποιήσεις, οι οποίες αφορούν... τους άλλους, ποτέ εμάς. Το «βλακάουτ», όμως, είναι για όλους, όταν γίνει...

Tης Eλενης Mπιστικα

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 26/06/07 www.kathimerini.gr

Ποια γάτα δεν κάνει νιάου;

Ποιος να το πίστευε ότι από θέματα σημαντικά, όπως η κατασκοπία μέσω της κινητής τηλεφωνίας, τα ομόλογα του δόλιου χειρισμού των αποθεματικών των ταμείων ή το εθνικό (με τους FYRωμιούς), τα οποία ενόχλησαν ιδιαίτερα τον τελευταίο χρόνο το εκλογικό σώμα, θα ενοχλούσε περισσότερο ένα τέταρτο: το βιβλίο της ιστορίας της Στ\' Δημοτικού! Το οποίο κατά πρόσφατη δημοσκόπηση, έστω με βραχεία κεφαλή (65,8% έναντι 65,3%) αφήνει δεύτερα τα ομόλογα και αναδεικνύεται ύψιστο θέμα ενόχλησης του ελληνικού λαού! Η κ. Ρεπούση όμως, οι συν αυτή γραφιάδες και τα τηλεοπτικά παπαγαλάκια της Νέας Τάξης Πραγμάτων τον χαβά τους: οι εθνικιστές μόνο εναντιώνονται στο βιβλίο. Ποιοι εθνικιστές, βρε καλόπαιδα μαζεύουν στην Ελλάδα 66%; Ποιοι εθνικιστές (κατά άλλη, προ τριμήνου δημοσκόπηση) ζητούν σε ποσοστό 45% απόσυρση του βιβλίου και σε (πρόσθετο) ποσοστό 36% διόρθωσή του; Όλοι αυτοί είναι ακροδεξιοί του κ. Καρατζαφέρη; Ή οπαδοί του ευπρεπούς πλην φιλαμερικανού ευπατρίδη κ. Παπαθεμελή; Εκτός πια κι αν οι του ΚΚΕ κι οι του ΔΗΚΚΙ –των ακατέβατων ρολών- έφτασαν να θεωρούνται εθνικιστές κι ανήλθαν σε ποσοστό στο 60-75%. Αστείες προσπάθειες, ευκρινείς στόχοι. Αφού πάντως, όπως και άλλοι «προοδευτικοί», η κ. Ρεπούση όπου βλέπει ελληνικές σημαίες βλέπει κι εθνικιστές, ας μας απαντήσει σε κάτι απλό. Ποιο είναι το πιο εθνικιστικό κράτος στον κόσμο; Ποιου έθνους η σημαία αναρτάται απαραιτήτως σε κάθε δημόσιο χώρο, στο γραφείο κάθε δημόσιου λειτουργού και κάθε στελέχους μεγάλης ιδιωτικής εταιρείας; Ποιου έθνους η σημαία κυματίζει υποχρεωτικά στα σχολεία, στην ύπαιθρο κι εμφανίζεται σχεδόν σε κάθε παγκόσμια προβαλλόμενη ταινία του; Ποιο έθνος επιβάλλεται σήμερα με το έτσι θέλω σ\' ένα πλήθος άλλων; Ποιο έθνος περαστικό απ\' το Ιράκ, βρήκε τυχαία πετρέλαια και με την ευκαιρία τ\' αξιοποίησε; Ποιο έθνος αλλάζει τα σύνορα στην περιοχή μας; Με ποια σημαία ομιλεί πάντοτε από πίσω του ο πρόεδρος Μπους; Μήπως αυτό, το πιο εθνικιστικό κράτος στον κόσμο, το οποίο μέσω ευρωπαϊκών προγραμμάτων χρηματοδότησε το βιβλίο της (Στέιτ Ντιπάρτμεντ) και τα βιβλία της CDRSEE (όπως κι ο Σόρος, τα Χάγιατ και η Κόκα Κόλα) είναι καιρός η εν γένει αλλεργική στον εθνικισμό αριστερή κ. Ρεπούση να βγει και να το καταγγείλει; Ποια γάτα δεν κάνει νιάου;

Κρίτων Σαλπιγκτής
Αντίβαρο, Ιούνιος 2007

Αναδημοσίευση από τη Μακεδονία, 22 Ιουνίου 2007

Απ' τη Γαλλία πάλι...

«Δημοτική σύμβουλος εκλεγμένη με τους Σοσιαλιστές, πρόεδρος της ένωσης Ούτε Πουτάνες Ούτε Υποταγμένες, η Φαντελά Αμαρά είναι από προχθές υφυπουργός αρμόδια για την πολιτική στις πόλεις στη δεύτερη κυβέρνηση του Φρανσουά Φιγιόν»...
- «Το Σοσιαλιστικό Κόμμα ανακοίνωσε πως η Φαντελά "έθεσε εαυτήν εκτός κόμματος". "Δίστασα κάπως, επειδή ανήκω στην Αριστερά και το διεκδικώ", εξήγησε η ίδια στη "Λε Μοντ". "Είπα όμως ναι, επειδή η μάχη μου υπερβαίνει τις πολιτικές διαχωριστικές γραμμές και επειδή το πράγμα επείγει. Θέλω να έχω τους μοχλούς για να αλλάξω τη ζωή στα προάστια", πρόσθεσε. Η ένωση SOS Ρατσισμός, που πρόσκειται στο PS, χαιρέτισε αμέσως τον διορισμό της».- Λέει ο Μαλέκ Μπουτίχ, πρώην πρόεδρος της SOS Ρατσισμός: «Η Φαντελά ήταν στην επαρχία, δεν είχε σπουδάσει, είχε όμως κάτι: ήταν εξεγερμένη, μια άγρια μικρή των προαστίων και, όσο περισσότερο έβλεπε την αδικία, τόσο περισσότερο μεγάλωνε η μαχητικότητά της. Οι πολιτικές ελίτ, ακόμη και στο Σοσιαλιστικό Κόμμα, δυσκολεύονται να κάνουν χώρο στους νέους αυτούς που βγαίνουν από τα προάστια επειδή ταράζουν την ηρεμία τους. Ο διορισμός της Φαντελά Αμαρά είναι μια σημαντική συμβολική χειρονομία».
ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ

Πηγή: "ΤΑ ΝΕΑ" www.tanea.gr

Το νέο πρόσωπο της Γαλλίας....

Η 30άχρονη Ράμα Γιαντέ είναι το νέο (πολιτικό...) πρόσωπο της Γαλλίας. Γεννημένη στη Σενεγάλη με τον πατέρα της να είναι γραμματέας του σοσιαλιστή προέδρου της χώρας Λεοπόλντ Σεντάρ Σενγκόρ. Ο σύζυγός της είναι μέλος του Γαλλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος Γαλλίας και η ίδια λογικά θα έπρεπε να είναι μέλος του Σοσιαλιστικού Κόμματος. Όμως οι Σοσιαλιστές την έχουν απογοητεύσει. Πιστεύει ότι οι σύγχρονοι Σοσιαλιστές είναι: «μια αριστερή ελίτ χωρίς πρόγραμμα, ιδέες και όραμα. Η ελίτ αυτή αισθάνεται περισσότερο οίκτο παρά σεβασμό για τα παιδιά των μεταναστών και τους μετανάστες… Μόνο ο Νικολά Σαρκοζύ μπορεί ν’ αλλάξει την κατάσταση… Είμαι απογοητευμένη από μια συντηρητική αριστερά που θα μπορούσε να είχε κάνει περισσότερα…Ο Σαρκοζύ με ακούει. Στη συνέχεια ακολουθεί ή δεν ακολουθεί. Εάν κάποια μέρα διαφωνήσω, είναι βέβαιο ότι θα φύγω». Μήπως σας θυμίζει κάτι από τους δικούς μας... σοσιαλισταράδες; Μήπως;

Η Ράμα Γιαντέ είναι από τις 14 Ιανουαρίου η νέα γενική γραμματέας του κεντροδεξιού κόμματος της Γαλλίας UMP. Του κόμματος δηλαδή του Νικολά Σαρκοζύ, ενώ στη νέα γαλλική κυβέρνηση ανέλαβε το υφυπουργείο που ασχολείται με τα θέματα των μεταναστών. θα υπήρχε καλύτερη επιλογή; Η γενική γραμματέας του UMP είναι πρόεδρος της Fankophonie, αντιπρόεδρος της οργάνωσης «21ος αιώνας» που αγωνίζεται για τα δικαιώματα των μαύρων και των διαφορετικών στη Γαλλία. Είναι συγγραφέας του βιβλίου «οι μαύροι της Γαλλίας» και αποφάσισε να ασχοληθεί ενεργά με την πολιτική μετά τη φονική πυρκαγιά, τον Αύγουστο του 2005, σε παρισινή πολυκατοικία με ένοικους μαύρους μετανάστες. Έγραψε στη Le Monde ένα οργισμένο άρθρο για τις «φωτιές της ντροπής» και τη στάση που κράτησαν σχεδόν όλα τα μέσα ενημέρωσης στη Γαλλία απέναντι στο γεγονός. Μετά από λίγους μήνες εξέδωσε και το περίφημο σήμερα στη Γαλλία, βιβλίο της.

Η κατά Καβάφη δύναμη του λόγου

"Συχνά παρατηρώ τι λίγη σπουδαιότητα που δίδουν οι άνθρωποι στα λόγια. Ας εξηγηθώ. Ένας απλούς άνθρωπος (με απλούς δεν εννοώ βλαξ: αλλά όχι διακεκριμένος) έχει μιαν ιδέα, κατακρίνει ένα θεσμόν ή μιαν γενικήν γνώμην· ξεύρει ότι η μεγάλη πλειοψηφία σκέπτεται αντιθέτως προς αυτή· ως εκ τούτου σιωπά, θαρρώντας πως δεν οφελεί να ομιλήση, στέκοντας που με την ομιλία του δεν θ’ αλλάξη τίποτε. Είναι ένα μεγάλο λάθος. Εγώ πράττω αλλέως. Κατακρίνω λ.χ. την θανατικήν ποινήν. Μόλις τύχει ευκαιρία, το κηρύττω, όχι διότι νομίζω ότι επειδή θα το πω εγώ θα την καταργήσουν αύριον τα κράτη, αλλά διότι είμαι πεπεισμένος ότι λέγωντάς το συντείνω εις τον θρίαμβον της γνώμης μου. Αδιάφορον εάν δεν συμφωνή κανένας μαζί μου. Ο λόγος μου δεν πάγει χαμένος. Θα τον επαναλάβη ίσως κανείς και μπορεί να πάγη σε αυτιά που να τον ακούσουν και να ενθαρρυνθούν. Μπορεί από τους μη συμφωνούντας τώρα να τον θυμηθή κανένας – εις ευνοϊκήν περίστασιν εις το μέλλον, και, με την συγκυρίαν άλλων περιπτώσεων, να πεισθή, ή να κλονισθή η εναντία του πεποίθησις. – Έτσι και εις διάφορα άλλα κοινωνικά ζητήματα, και εις μερικά που κυρίως απαιτείται Πράξις. Γνωρίζω που είμαι δειλός και δεν μπορώ να πράξω. Γι’ αυτό λέγω μόνον. Αλλά δεν νομίζω που τα λόγια μου είναι περιττά. Θα πράξη άλλος. Αλλά τα πολλά μου τα λόγια – εμού του δειλού– θα τον ευκολύνουν την ενέργειαν. Καθαρίζουν το έδαφος".

16.10.1902 Κ.Π. Καβάφης

"Διαρροές" του Γιώργου Μαργαρίτη

Αφήνονται να διαρρεύσουν τις τελευταίες ημέρες - από τη συγγραφική ομάδα του ίδιου και του αυτού βιβλίου Ιστορίας Στ´ δημοτικού - πληροφορίες περί των αλλαγών που θα καταστήσουν το τελευταίο «αποδεκτό» και «λειτουργικό». Η όλη διαδικασία φαίνεται ελάχιστα σοβαρή καθώς κινείται μέσα στο κλίμα της γενικής ελαφρότητας που χαρακτηρίζει την όλη επιχείρηση «εκσυγχρονισμού» των σχολικών εγχειριδίων. Στην ελαφρότητα συντελούν και οι σποραδικές εμφανίσεις της επικεφαλής της συντακτικής ομάδας η οποία φέρεται σε κάθε ευκαιρία να δηλώνει ότι είναι η μόνη πανελληνίως αρμόδια.
Σε αυτά τα ζητήματα, ιστορικά και παιδαγωγικά - δηλώσεις πάντοτε προφορικές, πάντοτε δημοσιογραφικές, πάντοτε «εκ των ενόντων», πάντοτε «πολιτικάντικες». Δεν έχω προσωπικά αντιληφθεί την ύπαρξη κάποιου δικού της κειμένου που θα απαντά μεθοδικά και επιστημονικά στις δίκαιες και άδικες κριτικές που δέχθηκε το πόνημά της.
Το όλο κλίμα της συγγραφικής «αυτοκάθαρσης» επιβεβαιώνει τους σχετικούς με την ποιότητα του όλου εγχειρήματος φόβους. Τονίζει δε τον βαθμό που η όλη αυτή ιστορία είναι συνυφασμένη με την εκπαιδευτική πολιτική της παρούσας κυβέρνησης. Η ηγεσία του υπουργείου Παιδείας, στο όνομα της μέχρι τελικής πτώσεως υπεράσπισης του πνεύματος, της μεθόδου και του περιεχομένου του βιβλίου αυτού, αποδέχεται την άνευ ορίων συνέχιση ενός «σίριαλ» που κατάντησε πλέον μικροπολιτικά ανούσιο.
Ζήτω λοιπόν η ιμπρεσιονιστική μέθοδος διδασκαλίας, η πολιτική ορθότητα του υπεράνω πατρίδων κοσμοπολιτισμού του κεφαλαίου και η επιστημονική ανεπάρκεια, μόνο αναγκαίο προσόν για την προώθηση μιας τόσο ανόητης εκπαιδευτικής επιλογής!

Ο κ. Γιώργος Μαργαρίτης, καθηγητής Σύγχρονης Ιστορίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Πηγή: ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ, http://tovima.dolnet.gr/

Τολμήστε κύριε Πρωθυπουργέ. Τολμήστε!

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, 17 ΙΟΥΝΙΟΥ 2007, σελίδα 14, για την "τύχη" του βιβλίου ιστορία της ΣΤ" Δημοτικού, γράφει ο δημοσιογράφος Δημήτρης Τσιόρδας: "Ο Κ. Καραμανλής συμμερίζεται αυτές τις θέσεις (σημείωση Πιπεριάς: ότι το βιβλίο πρέπει να αποσυρθεί). Σε συζήτηση που είχε, μάλιστα, πριν από λίγες εβδομάδες με «γαλάζιο» στέλεχος, είχε πει ότι «η καλύτερη λύση είναι το βιβλίο να αποσυρθεί». Σε τέτοια περίπτωση, η κυβέρνηση θα επαναφέρει προσωρινά το παλιό βιβλίο Ιστορίας". Σύμφωνα λοιπόν με το δημοσιεύμα ο Κώστας Καραμανλής είναι υπερ της απόσυρσης του απαράδεκτου βιβλίου ιστορίας. Τι και ποιος (ή ποιοι;) εμποδίζει τον πρωθυπουργό της χώρας να αποσύρει το βιβλίο; Μπορεί να είναι η κ. Ρεπούση "ισχυρότερη" από τον εκλεγμένο πρωθυπουργό της χώρας; Μπορεί;

Ολο το ρεπορταζ της "Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας", εδώ:http://www.enet.gr/online/online_text/c=110,id=45603140

Στο μεταξύ...
Αν και είμαι σίγουρος κύριε Πρωθυπουργέ ότι έχετε διαβάσει το σημερινό "Βήμα της Κυριακής", εντούτοις σας παραθέτω μικρά αποσπάσματα από την συνέντευξη που παρέθεσε η κυρία Ρεπούση σχετικά με τις αλλαγές στο βιβλίο ιστορίας.
- Επειδή σας έχουμε ακούσει να υπερασπίζεστε τη φιλοσοφία του βιβλίου, γιατί προχωρήσατε σε αλλαγές;
«Προχωρήσαμε σε αλλαγές που είναι συμβατές με τη φιλοσοφία του βιβλίου. Οσο και να ψάξει κανείς, δεν θα βρει κρυφά σχολειά και δαίμονες που απειλούν τον Ελληνισμό. Αυτό το βιβλίο έχει αξία γιατί υπερασπίζεται μια συγκεκριμένη προσέγγιση για τη διδασκαλία της Ιστορίας. Προσπαθεί να ανανεώσει τη σχέση της σχολικής Ιστορίας με την ιστοριογραφία και να συμβάλει στη δημιουργία ενός ενεργητικού διερευνητικού μαθησιακού περιβάλλοντος. Θέλει μια σχολική Ιστορία που να είναι Ιστορία και όχι κατήχηση. Η προσέγγιση αυτή δεν είναι μόνο δική του. Χαρακτηρίζει πολλά σύγχρονα βιβλία. Δεν θα κάναμε σε καμία περίπτωση αλλαγές που αντιστρατεύονται αυτή την προσέγγιση. Δεν θα μπορούσαμε πια να το υπερασπιστούμε. Δεν θα ήταν δικό μας».
- Πώς κρίνετε το γεγονός ότι το βιβλίο επικρίθηκε τόσο από τη Δεξιά όσο και από την Αριστερά;
«Στην πολεμική κατά του βιβλίου βρέθηκε πράγματι πολύ κοντά ένα τμήμα της Δεξιάς με ένα τμήμα της Αριστεράς ή ό,τι παραδοσιακά αποκαλούμε Δεξιά και Αριστερά. Οι νέες συμμαχίες, τις οποίες έχουμε δει και σε άλλα θέματα και πιθανότατα θα βλέπουμε συχνότερα στο μέλλον. Και όσοι συνομιλούν μαζί τους. Το εντυπωσιακό σε αυτή την περίπτωση είναι η ομοιότητα των επιχειρημάτων τους. Οι ίδιοι φόβοι για την εθνική ταυτότητα και τα κέντρα που την απειλούν, οι ίδιες ανησυχίες για τη λεγόμενη "στρογγυλοποίηση" της εθνικής μας Ιστορίας. Και από κοντά ο Νίκος Σβορώνος και η αφήγηση. Σαν να συμφώνησαν ξαφνικά για το τι είναι Ιστορία και πώς πρέπει να διδάσκεται».
Αμετανόητη η κυρία Ρεπούση κύριε Πρωθυπουργέ. Αμετανόητη...

Ναυτίλος... "Σταυροί και σάτυροι"

Εχω βαρεθεί τους στρατευμένους αστράτευτους. Τους καλλιτέχνες που δηλώνουν ότι «δεν θα ένιωθαν τίποτα μπροστά σε μια πυρηνική έκρηξη»

(λογικόν! τι να σημαίνουν εκατομμύρια πρώην ζωντανών)

αλλά τους ενδιαφέρει πώς ένα «έμβρυο αποκτά σιγά σιγά σάρκα και οστά στο σκοτάδι της μήτρας».

(Ο εν λόγω καλλιτεχναράς, που ώς τώρα ειδικεύεται σε έργα τέχνης από πτώματα ζώων στη φορμόλη, πέρασε σε ανώτερο στάδιο και διακοσμεί με πολιτικώς ορθά διαμάντια -όχι «ματωμένα» αλλά με

νόμιμα πιστοποιητικά εργασίας σκλάβων για να εξορύσσονται- κρανία. «Για Την Αγάπη Τού Θεού» ονόμασε το πρώτο που έφτιαξε με 8.600 διαμάντια και 50 εκατομμύρια λίρες τιμή πώλησης), ο μασκαράς. Ο Αγγλος μασκαράς.

Τίποτα δεν είναι άσχετο με τίποτα.

Κοσμοπολίτικη γλώσσα υποτίθεται ότι μιλάει αυτός ο ερίφης, κανείς δεν θα τον κατηγορήσει για «εθνικισμό», όπως άλλωστε ούτε τους Αγγλους συμπατριώτες του - είναι εθνικισμός η εισβολή των Αγγλων στο Ιράκ; οι βομβαρδισμοί τους στη Σερβία; το σπάραγμα του Αφγανιστάν;

Οι καημένοι οι Αγγλοι ούτε καν εθνική γιορτή έχουν!

Μπορεί να γιόρτασαν χθες - προχθές

σε εθνική παράτα -Βασίλισσα - Μπλαιρ - Θάτσερ και εκείνη η κρύα η γυναίκα του Μπλαιρ, όλοι ομού μαζί- τα 25 χρόνια απ' τη νίκη των Αγγλων στα Φώκλαντ, αλλά εθνική γιορτή δεν έχουν. Ούτε είναι εθνικιστική η παρέλαση, επ' ευκαιρία αυτού του πολυπολιτισμικού γεγονότος, της Σκωτικής Φρουράς με τα κόκκινα (απ' το αίμα της ανθρωπότητας) σακκάκια της.

Φονιάδες.

Με πολιτικώς ορθά τσιράκια.

Παντού.

Και βεβαίως στην Ελλαδάρα. Μια χώρα που απουσιάζει απ' τον εαυτό της τα τελευταία χρόνια, αλλά έχει μακράν παράδοση παραγωγής γραισκύλων απ' την εποχή του Μόμμιου και του Αρατου.

Τους έχω βαρεθεί. Καλλιτέχνες με αθώα πανηγυρική φατσούλα (μονίμως), που «περνάνε καλά» (μονίμως)

άλλοι στο μαίην στρημ του λάιφ στάιλ (είτε στα πλατώ της Αννίτας είτε στις σελίδες του Nitro, το ίδιο είναι)

κι άλλοι στο καλά επιδοτούμενο με φράγκα «περιθώριο»

να κάνουν και οι μεν και οι δε καριέρα στην «αμφισβήτηση», δουλεύοντας τους πληβείους το ίδιο

με μόνην έγνοια την εξαργύρωση της άγνοιας...

«Δεν είναι πολιτικό το θέμα του βιβλίου της ΣΤ' Δημοτικού, είναι επιστημονικό» δήλωσε η κυρία Γιαννάκου. Ψέματα, ως συνήθως. Και δεν είναι πολιτικό μόνον διότι οι κινήσεις της περί το βιβλίο είναι πολιτικές, είναι πολιτικό ευθύς εξ αρχής, διότι με πολιτικές σκοπιμότητες εγράφη.

Η κυρία Γιαννάκου έστειλε τον κ. Βλάχο (που συνήθως δεν παρίσταται στις συνεδριάσεις του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, του οποίου προΐσταται) επιτέλους να... προεδρεύσει

και να «περάσει» τις διορθώσεις που η κυρία Ρεπούση έκαμε στην κυρία Ρεπούση. Φευ, παρότι το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο έχει υποστεί ολιστικό Αλαχιωτισμό με το καντάρι, ορισμένα μέλη του διατηρούντα κότσια και τσίπα επέμειναν ότι αυτές οι διορθώσεις διορθώσεις δεν είναι.

Τόσον το χειρότερο για τις διορθώσεις.

Η κυρία Γιαννάκου δίνει μία μονήρη μάχη (την οποίαν κατά βάθος θαυμάζω) για λάθος σκοπό (δηλαδή σωστό για την εξουσία), πράγμα που δεν με εκπλήσσει.

Η υπόθεση είναι απλή. Με ένα θαυμάσιο κείμενο στο «Βήμα» ο σοφός μας καθηγητής, κ. Δεσποτόπουλος, αποδεικνύει την επιστημονική ανεπάρκεια και παιδαγωγική απαξία του βιβλίου. Ο κ. Γεωργουσόπουλος, ο κ. Μαργαρίτης, ο κ. Καργάκος, η Ακαδημία Αθηνών, πλήθος ιστορικών έχουν αποδείξει το ίδιο. Εκπαιδευτικοί, δημοσιογράφοι, πολίτες.

Είναι όλοι αυτοί «ψυχωσικοί», όπως χαρακτήρισε ο πολύς κ. Λιάκος όλους τους αντιλέγοντες;

Είναι «αριστεροδεξιοί εθνικοπαράφρονες» όπως με ευκολία πολλές ελαφρόμυαλες γραφίδες συνεχώς και αναισχύντως κανοναρχούν;

Διότι μία απ' τις χειρότερες παραμέτρους αυτής της ιστορίας είναι το επίπεδο στο οποίο προσπάθησαν να ρίξουν τον διάλογο οι αμύντορες του βιβλίου.

Οχι μόνον ήρξαντο χειρών αδίκων υβρίζοντες τους πάντες, αλλά με γκαιμπελική επιμονή χαρακτήριζαν κατόπιν ύβρη κάθε αντιπαράθεση μαζί τους.

Οχι μόνον κατασκεύαζαν «αντίλογο» στα μέτρα τους ώστε να μπορούν να του «απαντήσουν», αλλά χρέωναν στον εύκολο εχθρό (Χριστοδουλοκαρατζαφερισμό) κάθε αντίθετη άποψη.

Ολίγιστοι στα επιχειρήματά τους, κάνοντας διαρκώς λάθη, παραχαράσσοντας άλλους ιστορικούς, επιμένουν ακόμα. Και μαζί τους επιμένει η εξουσία. Μόνη η κυρία Γιαννάκου στη μάχη της, αλλά όχι στην εκτέλεση των εντολών της.

Εχει βρεθεί εκεί που η κρυπτοδεξιά αντίδραση, εκείνη που θεωρεί το έθνος εμπόδιο στην ιμπεριαλιστική παγκοσμιότητα, συναντιέται με τον κοσμοπολιτισμό των νεοφιλελεύθερων.

Εκεί είναι σήμερα οι «Φίλιπποι»...

ΣΤΑΘΗΣ Σ. 16.VI.2007 stathis@enet.gr

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 16/06/2007

"Δεν ανταλλάσσουμε το Κόσοβο με ένταξη σε ΕΕ και ΝΑΤΟ"

Η Σερβία διαμηνύει ότι δεν θα παραδώσει ποτέ το Κοσσυφοπέδιο στην αλβανική κοινότητα της αποσχισθείσας επαρχίας της, ούτε θα ανταλλάξει μέρος των εδαφών της με υπόσχεση ένταξης στις δομές της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Την ίδια ώρα, η Ομάδα Επαφής -απούσας της Ρωσίας- επαναλαμβάνει τη στήριξή της στην ανεξαρτησία. Η Σερβία «δεν θα εγκαταλείψει ούτε το Κόσοβο, ούτε το ευρωπαϊκό της μέλλον» δήλωσε ο Σέρβος πρόεδρος Μπόρις Τάντιτς, απορρίπτοντας «κάθε αποζημίωση για χαμένα εδάφη». Επανέλαβε, επίσης, πως «θα είχε επιζήμιες συνέπειες εάν οποιαδήποτε χώρα αναγνώριζε την ανεξαρτησία του Κοσόβου πριν καν υπάρξει απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας».
Το μήνυμα ήταν πιο μετριοπαθές στον τόνο, αλλά ουσιαστικά ταυτόσημο στο περιεχόμενο με τις δηλώσεις του Σέρβου πρωθυπουργού. Τη Δευτέρα, ο Κοστούνιτσα δήλωσε ότι οι Σέρβοι «αηδίασαν» από την υπόσχεση του Τζορτζ Ο.Μπους, στη διάρκεια της επίσκεψής του στην Αλβανία, πως το Κοσσυφοπέδιο θα αποκτήσει την ανεξαρτησία του πολύ σύντομα.Την Τετάρτη ο Βόισλαβ Κοστούνιτσα προσέθεσε ότι η αφαίρεση εδαφών από ένα ανεξάρτητο κράτος «με αντάλλαγμα μία προσφορά για ένα λαμπρό μέλλον» είναι απαράδεκτη.Η πολεμική κλιμακώνεται καθώς στο Κοσσυφοπέδιο πέρασε η 8η επέτειος από την ανάπτυξη στην επαρχία 60.000 στρατιωτών του ΝΑΤΟ, μετά τους βομβαρδισμούς που διήρκεσαν 11 εβδομάδες το 1999.

Πιπεράτο σχόλιο: Για πολλοστή φορά οι Σέρβοι δείχνουν ότι δεν... ξεπουλιούνται όλα!