Tuesday, October 9, 2007

“Αν ο θάνατος με βρει κάτω από άλλους ουρανούς…”

“…Αφήνω εδώ την πιο αγνή μου ελπίδα σαν χτίστης και σαν αγαπημένος αυτών που λατρεύω. Και αφήνω τους ανθρώπους που με δέχτηκαν σα γιο. Αυτό πληγώνει ένα μέρος της ψυχής μου. Μεταφέρω στα πεδία των νέων μαχών την πίστη ότι με δίδαξες, το επαναστατικό πνεύμα του λαού μου, το αίσθημα της εκπλήρωσης ενός απ’ τα πιο ιερά καθήκοντα: να πολεμάς όπου και να είσαι τον ιμπεριαλισμό. Αυτό είναι μια πηγή δύναμης και ακόμη, γιατρεύει τις βαθύτερες πληγές.
Δηλώνω για άλλη μια φορά ότι απαλλάσσω την Κούβα από κάθε ευθύνη, εκτός απ’ αυτή που προέρχεται απ’ το παράδειγμά της. Αν ο θάνατος με βρει κάτω από άλλους ουρανούς, η τελευταία μου σκέψη θα είναι γι αυτό το λαό και ειδικά για σένα.
Είμαι ευγνώμων για τη διδασκαλία και το παράδειγμά σου, στο οποίο θα προσπαθήσω να σταθώ πιστός μέχρι τις τελικές συνέπειες των πράξεών μου. Πάντα ταυτιζόμουν με την εξωτερική πολιτική της επανάστασής μας, όπως και συνεχίζω. Όπου κι αν βρίσκομαι, θα αισθάνομαι την ευθύνη του να είσαι Κουβανός επαναστάτης και σαν τέτοιος θα συμπεριφέρομαι. Δεν λυπάμαι που δεν άφησα τίποτα υλικό στη γυναίκα και τα παιδιά μου. Είμαι ευτυχισμένος που έγινε έτσι. Δε ζητώ τίποτα γι αυτούς γιατί το κράτος θα φροντίσει να έχουν αρκετά για να ζήσουν και να μορφωθούν. Θα είχα πολλά να πω σ’ εσένα και το λαό μας, αλλά αισθάνομαι ότι είναι άχρηστα. Οι λέξεις δεν μπορούν να εκφράσουν αυτό που θα ήθελα και δεν υπάρχει λόγος να ξοδεύω σελίδες.
Πάντα μπροστά για τη νίκη!
Πατρίδα ή θάνατος!
Σε αγκαλιάζω με όλο τον επαναστατικό μου ζήλο. “


Μ’ αυτό το γράμμα o Ερνέστο Τσε Γκεβάρα ξεκινάει συμβολικά την πορεία προς το τέλος, που ήρθε στα βουνά της Βολιβίας, στις 9 Οκτωβρίου του 1967, στο σχολείο του χωριού Λα Χιγκέρα. Εκεί, εκτελέστηκε ως αιχμάλωτος αντάρτης, με εντολή των ΗΠΑ, από πράκτορες της CIA και άνδρες του Βολιβιανού στρατού. Μια εξαίρετη δημοσίευση έχει αναρτηθεί στο ιστολόγιο Τηλέπλαγκτοι Πλάναι.

Monday, October 8, 2007

Ο Αγγελος Ελεφάντης για το βιβλίο της ΣΤ' δημοτικού

"...Λάθη, αποσιωπήσεις, παραλείψεις, μια άνυδρη αφήγηση, μια γραφή δηλαδή εντελώς ουδέτερη, ασαφείς ερμηνείες και αφελείς πηγές (δεν θα το έλεγα βέβαια για τον "όρκο των Μεσολογγιτών", που περιέχεται στο βιβλίο, και είναι να σου σηκώνεται η τρίχα) δεν συγκροτούν βέβαια μια ιδέα ενός μαχόμενου έθνους από 1453 μέχρι σήμερα, ενός λαού με αντιστασιακή ιστορία (Σβορώνος), δεν παρέχουν την ιδέα μιας βαθιάς ένωσης εκατομμυρίων ανθρώπων του παρελθόντος που συνδέθηκαν, παρά τις συγκρούσεις τους, αν θέλετε και χάρη σ' αυτές, σε ένα συνανήκειν, σε μιαν αλληλεγγύη, σε ένα "εμείς", σε ένα ομοιογενές έθνος. Μια τέτοια ιστορία πρέπει να διδάσκονται οι παίδες που έχουν αυτιά και νου να την ακούσουν και να την κατανοήσουν. Το σχολείο, τα διδακτικά βιβλία, οι δάσκαλοι, οι επιστήμονες, οι μεγαλύτεροι έχουμε υποχρέωση να τους τη διδάξουμε. Διότι διδακτόν η αρετή...". Τάδε έφη Αγγελος Ελεφάντης στο κείμενο του "Επιλεγόμενα στο βιβλίο που συντάραξε το Ρωμέικο για 400 μέρες" που δημοσιεύθηκε στα Ενθέματα της Κυριακάτικης Αυγής. Ολόκληρο το κείμενο ΕΔΩ.

Πρωτοβουλία για την συγκρότηση επιτροπής αλληλεγγύης στον βασκικό λαό

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΒΑΣΚΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΒΑΣΚΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ

Η μαζική σύλληψη 23 ηγετικών στελεχών του Αριστερού Πατριωτικού Βασκικού κόμματος ΜΠΑΤΑΣΟΥΝΑ (το οποίο η Ισπανική κυβέρνηση έχει θέσει εκτός νόμου, από το 2003), με την αστήρικτη καταγγελία ότι ορισμένοι από τους συλληφθέντες κατηγορούνται για συνεργασία με την ΕΤΑ, αποτελεί μια ακόμη προσπάθεια του Ισπανικού κράτους να «κτυπηθεί» το αριστερό, πατριωτικό κίνημα στη Χώρα των Βάσκων.
Ζητάμε την άμεση απελευθέρωση των συλληφθέντων
Βάσκων αγωνιστών. Αλληλεγγύη στον αγώνα του Βασκικού λαού για Εθνική ανεξαρτησία, αξιοπρέπεια.

Η "Κόκκινη Πιπεριά" παίρνει τη πρωτοβουλία για την συγκρότηση Επιτροπής Αλληλεγγύης στους Βάσκους αγωνιστές. Αλληλεγγύη στον αγώνα του Βασκικού λαού για Εθνική Ανεξαρτησία!

Είμαστε όλοι Βάσκοι...

Η μαζική σύλληψη 23 ατόμων του εκτός νόμου, από το 2003, βασκικού κόμματος Μπατασούνα ισοδυναμεί με «κήρυξη πολέμου» προειδοποίησε ο μοναδικός από τα ηγετικά στελέχη κόμματος που παραμένει ασύλληπτος Περνάνδο Μπαρένα. Σε συνέντευξη Τύπου στο Σαν Σεμπαστιάν, ο Μπαρένα τόνισε ότι η κίνηση αυτή της Μαδρίτης έχει στόχο «να κλείσει την πόρτα στο βασκικό αυτονομιστικό κίνημα». Ο Μπαρένα, που προέβη στις δηλώσεις αυτές παρουσία 80 ατόμων, που είχαν, ή έχουν ακόμη, αρμοδιότητες στο κόμμα, στηλίτευσε τις «συλλήψεις» των «μαχητών της αυτονομιστικής αριστεράς».
Παράλληλα, ώς αντίδραση στις συλλήψεις πολλαπλές βίαιες συγκρούσεις σημειώθηκαν σε ολόκληρη τη Χώρα των Βάσκων την Παρασκευή και το Σάββατο. Επίθεση δέχθηκε το Σάββατο ταχυδρομείο της πόλης Λέθο, το οποίο στη συνέχεια πυρπολήθηκε. Την Παρασκευή το βράδυ κυβερνητικό κτήριο στο Πασάι Σαν Πέδρο δέχθηκε επίθεση με μολότοφ, όπως ανακοίνωσε η Ερτθάινθα (βασκική αστυνομία). Eπιπρόσθετα, την ίδια μέρα κουκουλοφόροι προσπάθησαν να πυρπολήσουν λεωφορείο στη Μαρκίνα, αφού πρώτα κατέβασαν τον οδηγό.
Μεγάλες διαδηλώσεις

Χιλιάδες διαδηλωτές κατέβηκαν στους δρόμους το βράδυ του Σαββάτου σε διάφορες πόλεις της Χώρας των Βάσκων και της γειτονικής Ναβάρα στην Ισπανία, προκειμένου να διαμαρτυρηθούν για τη σύλληψη 23 μελών του εκτός νόμου βασκικού κόμματος Μπατασούνα.
Από τα 23 πρόσωπα που είχαν συλληφθεί το βράδυ της Πέμπτης, ο δικαστής Γκαρθόν διέταξε την προφυλάκιση 17 και άφησε ελεύθερα με εγγύηση τέσσερα. Ελεύθερους χωρίς κατηγορίες άφησε δύο κατοίκους της Σεγκούρα που δεν ανήκαν στην ηγεσία του κόμματος.
Διαδηλώσεις έγιναν στο Μπιλμπάο, το Σαν Σεμπαστιάν και άλλες πόλεις της Χώρας των Βάσκων και της γειτονικής Ναβάρα της Ισπανίας. Αρκετά άτομα τραυματίστηκαν στην Παμπλόνα, την πρωτεύουσα της Ναβάρα, κατά τη διάρκεια συγκρούσεων με την αστυνομία. Στη διαδήλωση εκπρόσωπος του Μπατασούνα χαρακτήρισε τη σύλληψη των 23 στελεχών του κόμματος: «κήρυξη πολέμου από την ισπανική κυβέρνηση εναντίον του βασκικού αυτονομιστικού κινήματος».
Σε άλλες πορείες οι διαδηλωτές κρατούσαν πανό που έγραφαν «ο αγώνας είναι ο μόνος δρόμος» και «ανοίξτε την πόρτα στην ανεξαρτησία», ενώ φώναζαν συνθήματα υπέρ της ανεξαρτησίας της Χώρας των Βάσκων.
Το Μπατασούνα τέθηκε εκτός νόμου το 2003 με την κατηγορία ότι αποτελεί το πολιτικό σκέλος της αυτονομιστικής οργάνωσης ΕΤΑ.
Το χρονικό των συλλήψεων
Θυμίζω ότι η αστυνομία της Ισπανίας προχώρησε στη σύλληψη όλης της ηγεσίας του εκτός νόμου βασκικού κόμματος Μπατασούνα. Είκοσι τρία άτομα κρατούνται στην πόλη Σεγούρα της Χώρας των Βάσκων με εντολή του γνωστού Ισπανού δικαστή Μπαλτάσαρ Γκαρθόν. Όπως αναφέρει το BBC, οι δυνάμεις ασφαλείας εισέβαλαν σε σύσκεψη μελών του Μπατασούνα, κατά την οποία υπήρχε η πληροφορία ότι η παλιά ηγεσία έδινε την εξουσία στη νέα.
Ο Γκαρθόν έβγαλε το Μπατασούνα εκτός νόμου πριν από τέσσερα χρόνια, κατηγορώντας το κόμμα ότι αποτελεί το πολιτικό σκέλος της αυτονομιστικής οργάνωσης ΕΤΑ.
Τον περασμένο Ιούνιο, σε μια από τις πολλές επιδρομές της αστυνομίας κατά τους τελευταίους μήνες, είχε συλληφθεί ο ηγέτης του Μπατασούνα Αρνάλντο Οτέγι. Στην επιχείρηση της Πέμπτης συνελήφθη και ο εκπρόσωπος του κόμματος Γιοσέμπα Περμάτς.
Ο Γενικός Εισαγγελέας της Ισπανίας Καντίδο Πουμπίδο σχολίασε θετικά τις συλλήψεις λέγοντας ότι ορισμένοι από τους κρατούμενους κατηγορούνται για συνεργασία με το ένοπλο τμήμα της οργάνωσης.
«Τέτοιες πράξεις δεν μπορεί να γίνονται ανεκτές, γι’ αυτό αν η αστυνομία ανακαλύπτει κάτι γι' αυτούς, όπως στην περίπτωση της πόλης Σεγούρα, τότε είναι φρόνιμο να παρεμβαίνει» είπε μιλώντας στο ισπανικό ραδιόφωνο RNE.
Ανώτατο στέλεχος του κόμματος Μπατασούνα επέκρινε τις συλλήψεις σαν προσπάθεια του Σοσιαλιστικού Κόμματος να ενισχύσει την θέση του ενόψει των εκλογών του Μαρτίου του 2008. Πρόσθεσε ότι η κυβέρνηση εκδικείται το κόμμα για την σκληρή γραμμή που κράτησε στις συνομιλίες μαζί της. Πριν το Μπατασούνα βγει εκτός νόμου το 2003, αντιπροσώπευε το 15% των Βάσκων σε τοπικά συμβούλια και στην περιφερειακή κυβέρνηση. Πριν από λίγους μήνες η ΕΤΑ έσπασε μια 15μηνη συμφωνία εκεχειρίας.

Σχόλιο "Πιπεριάς": Το Δίκτυο, ο Συν, ο Σύριζα οι τόσοι ευαίσθητοι "αριστεροί" δεν έχουν βρει ακόμα δυο κουβέντες συμπαράστασης στους συλληφθέντες ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ηγέτες του Μπατασούνα; Θα περιμένω...

Friday, October 5, 2007

Ρημαγμένο το τουριστικό περίπτερο του Πικιώνη στους Δελφούς


Ηταν μια πανέμορφη αετοφωλιά και τώρα έχει καταντήσει ένα θλιβερό ερείπιο το τουριστικό περίπτερο του Πικιώνη στους Δελφούς. Θα θυμούνται κάποιοι που πέρασαν από εκεί στο παρελθόν την προνομιακή θέα που πρόσφερε από τις βεράντες του στο δελφικό τοπίο. Είναι φυσικό τώρα να προκαλεί μεγάλη απογοήτευση η εγκατάλειψή του. Τζάμια σπασμένα, στέγη μισογκρεμισμένη, πόρτες να χάσκουν ανοικτές και το τζάκι να παραμένει χρόνια σβηστό.

Το ξύλινο αυτό κτίσμα, ντυμένο με τοπικό λίθο, δίνει την αίσθηση της χειροποίητης δημιουργίας, όπως και το άλλο περίπτερο που βρίσκεται δίπλα στον Αγιο Δημήτρη τον Λουμπαρδιάρη, στου Φιλοπάππου. Πρόκειται για έργα στα οποία έχει βάλει τη σφραγίδα του ο μεγάλος Ελληνας αρχιτέκτονας, γι' αυτό το ΥΠΕΧΩΔΕ αποφάσισε φέτος να το κηρύξει διατηρητέο. Για την Ιστορία αναφέρουμε ότι το υπουργείο Πολιτισμού, το οποίο υποτίθεται ότι έχει πιο ευαίσθητα αντανακλαστικά σε θέματα προστασίας μνημείων, αρνήθηκε στις 5/6/2002 το χαρακτηρισμό του.

Ισως γιατί ένα χρόνο πριν η εταιρεία Ελληνικά Τουριστικά Ακίνητα (Ε.Τ.Α.), στην οποία έχει περιέλθει όλη η περιουσία του ΕΟΤ, μαζί και το περίπτερο Πικιώνη, είχε εκδηλώσει ενδιαφέρον να προκηρύξει διαγωνισμό για τη μίσθωσή του και δεν επιθυμούσε να βάλει εμπόδια στην εμπορική εκμετάλλευσή του.

Το Δημοτικό Συμβούλιο Δελφών είχε συναινέσει στο αίτημα της ΕΤΑ (14/3/2001) για την προκήρυξη διαγωνισμού για την ενοικίασή του υπό τον όρο ότι «θα λειτουργήσει όπως το είχε οραματιστεί ο Πικιώνης, ως αναψυκτήριο ή ως παραδοσιακό καφενείο στις σημερινές του διαστάσεις». Μάλιστα είχε επισημάνει στην εταιρεία ότι το κτίριο βρίσκεται εντός της αδόμητης Ζώνης Α' των «Ζ.Ο.Ε. Δελφών», όπου απαγορεύεται κάθε δόμηση ή αλλαγή χρήσης και ως εκ τούτου ο δήμος «είναι απολύτως αντίθετος σε κάθε ενέργεια ή σκέψη επέκτασής του, δημιουργίας προσθηκών και σε τάσεις γιγαντισμού». Το Δ.Σ. έκανε επίσης σαφές ότι δεν θα επιτρέψει να μπουν τέντες, πρόσθετα κιόσκια ή πλαστικοί ανεμοφράχτες στον εξωτερικό χώρο.

Ολοι αυτοί οι περιορισμοί φαίνεται πως ανέστειλαν τα σχέδια εκμετάλλευσής του και το περίπτερο αφέθηκε στη μοίρα του να ρημάζει, όπως και μερικά «Ξενία» που τα βλέπεις και τα λυπάσαι.

Το ερώτημα είναι γιατί δεν μπορεί ένα μικρό κτίσμα όπως αυτό να αναστηλωθεί και να λειτουργήσει για τους λάτρεις της φύσης και του πολιτιστικού τοπίου όπως ήταν παλιά; Πρέπει όλα να τα θυσιάσουμε στην κερδοφορία; Ποια η δυσκολία να παραχωρηθεί η χρήση του στον Δήμο Δελφών που δείχνει να διαθέτει και την απαιτούμενη ευαισθησία για την προστασία του;

Ν.Κ.-Ρ. ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 05/10/2007

Ο «κύκλος» του ΠΑΣΟΚ

Κάποτε ήταν ένα μεγάλο πατριωτικό κίνημα. Κάποτε υπήρχε ένας άνεμος αλλαγής στην κοινωνία μας, με λαϊκούς ήρωες και εθνικές παρεμβάσεις. Υπήρξαν οράματα και συνθήματα που συγκλόνιζαν κάθε Έλληνα. Όλα αυτά δίνονταν μέσα από το πανελλήνιο αίτημα, που διαρκεί από την εποχή της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. «Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες».

Μόνο που από τότε κύλησε πολύ νερό στ' αυλάκι. Το πατριωτικό κίνημα συντάχτηκε με την παγκοσμιοποίηση και τη νεφελώδη αόριστη ιδεολογία της σοσιαλδημοκρατίας. Ο άνεμος της αλλαγής χάθηκε μέσα σε δαιδαλώδη γραφεία των τεχνοκρατών. Τα οράματα και τα συνθήματα, αντικαταστάθηκαν από πλαστικές σημαίες και ψηφοφόρους του «καναπέ». Το διαχρονικό αίτημα της Ελλάδας που ανήκει στους Έλληνες, μπήκε πίσω από τις μπροσούρες που έγραφαν για την Ελλάδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Υπήρξαν εσωτερικές επαναστάσεις. Άλλοτε ονομάζονταν «ΑΣΚΕ-Καργόπουλος» (1982), άλλοτε «ΕΣΠΕ-Σ. Παναγούλης» (1985), άλλοτε «ΕΣΚ-Αρσένης» (1989), άλλοτε «ΕΡΚ-Τρίτσης» (1989), άλλοτε «ΔΗΚΚΙ-Τσοβόλας» (1995) και άλλοτε «ΔΠΕ-Χαραλαμπίδης» (1999).

Η κοινωνία άλλαξε και μαζί της και τα στελέχη του πατριωτικού λαϊκού κινήματος. Αναστήματα πολιτικής και Εθνικής διανόησης χάθηκαν. Φιλόσοφοι που γνώριζαν την πεμπτουσία της τέχνης της πολιτικής, όπως ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης, οδηγήθηκαν σε απομάκρυνση. Αντικαταστάθηκαν όλοι αυτοί από γιάπηδες που βγήκαν από πανεπιστήμια της Εσπερίας, που είχαν, για την πολιτική μονοδιάστατη άποψη. Την άποψη του πρώτα τι θέλει το Κράτος και μετά του τι θέλει η κοινωνία. Ονόματα σαν των Σημίτη, Βενιζέλου, Παπαντωνίου, αίφνης διαδραμάτισαν πρωτεύοντες ρόλους, ενώ είναι σίγουρο ότι σ' άλλες εποχές το πολύ-πολύ να ήταν διορισμένοι προϊστάμενοι κάποιου υπουργείου. Όταν επέπλευσε η απολιτική ιδεολογία του αστισμού, τότε άρχισε και η κοινωνία το σκεπτικισμό. Τα όρια έγιναν δυσδιάκριτα. Μαζί μ' αυτά άρχισαν τα κρούσματα διαφθοράς και η σήψη. Εκεί προέκυψε και το πρόβλημα. Η εγκατάλειψη του σκάφους...

Πολλοί ονειροπολούν ακόμα και πιστεύουν στην ανάδυση. Προφανώς, δεν έχουν καταλάβει τι συνέβη γύρω τους. Ίσως να μη γνωρίζουν πολιτική ιστορία και την πορεία της πάλαι ποτέ Ενώσεως Κέντρου. Άλλες συνθήκες; Άλλες εποχές; Μα και τότε η Ένωση Κέντρου στο ίδιο κομμάτι της κοινωνίας στηριζόταν. Το πατριωτικό, της μεταρρύθμισης και της αλλαγής. Και οι Φιλελεύθεροι του Βενιζέλου, και η ΕΠΕΚ του Πλαστήρα, και η Ένωση Κέντρου του Γ. Παπανδρέου, και φυσικά το ΠΑΣΟΚ του Α. Παπανδρέου, με αυτόν τον τρόπο έφτασαν στην κορυφή της πυραμίδας. Η πτώση ξεκίνησε όταν το ΠΑΣΟΚ Σημίτη ξέχασε έννοιες σαν της Πατρίδας, της κοινωνίας, και της μεταρρύθμισης.

Το πιο ιστορικό κόμμα της Ελλάδος, το ΚΚΕ, μπορεί ουδέποτε να είδε την κορυφή της πολιτικής πυραμίδας, γιατί η ιδεολογία του δεν είναι στο DNA του Έλληνα, αλλά πάντα είχε μία σταθερή γραμμή. Αυτό το έσωσε και συνεχίζει και υπάρχει, παρά κάτι εκατό χρόνια. Ιστορικά άλλωστε, και το ΚΚΕ έζησε μεγάλη ακμή επί Ε.Α.Μ. όταν έλεγε «Έξω οι κατακτητές, λεύτερη πατρίδα.»

Όσο λοιπόν κι αν φαντάζει πρόωρο, το ΠΑΣΟΚ ολοκλήρωσε νομοτελειακά τον κύκλο του. Ο συγκεκριμένος πολιτικός χώρος, του πατριωτικού κοινωνικού κέντρου, δεν μπορεί όμως να σφετεριστεί από άλλο υπάρχον Ελληνικό κόμμα. Είναι ένα κομμάτι του πολιτικού χώρου, που θα περάσει εκ νέου μία περίοδο ισχνών αγελάδων. Κάποιο άλλο όνομα, κάποια άλλη ηγεσία, κάποια άλλη πινελιά, ίσως. Άλλωστε, αυτή η κολόνια του πατριωτικού κέντρου κρατά καλά από το Γαλλικό Κόμμα, και την Ελληνική Επανάσταση του 1821.


Πηγή: Φιλελεύθερος

Thursday, October 4, 2007

Συνωστισμός (;) Αρμενίων...

Υπέρμαχος της άποψης ότι δεν υπήρξε γενοκτονία των Αρμενίων εμφανίστηκε χθες στην Ολομέλεια της Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης ο Τούρκος πρόεδρος Αμπντουλάχ Γκιουλ. 1914-15. Οι Νεότουρκοι του Κεμάλ Ατατούρκ παρακολουθούν τις επιπτώσεις της... εθελοντικής μετακίνησης των Αρμενίων, σύμφωνα με τον Τούρκο πρόεδρο Αμπντουλάχ Γκιουλ. Αν υπήρξε, πραγματικά, γενοκτονία των Αρμενίων, διευκρίνισε ο Τούρκος πρόεδρος, τότε εκείνη την εποχή δεν θα συμμετείχαν Αρμένιοι στην τουρκική διοίκηση, τη δικαιοσύνη και την τουρκική κοινωνία.

Για το Κυπριακό

Αναφερόμενος στο Κυπριακό, που το χαρακτήρισε το παλαιότερο δυσεπίλυτο πρόβλημα διευθέτησης στην Ευρωπαϊκή Ενωση, ο Αμπντουλάχ Γκιουλ υποστήριξε ότι το πρόβλημα της Κύπρου θα μπορούσε να είχε επιλυθεί με τα παράλληλα δημοψηφίσματα στις δύο κοινότητες και την εφαρμογή του σχεδίου Ανάν. Αγνοώντας δε το γεγονός ότι ο τουρκικός στρατός κατοχής παραμένει ακόμη και σήμερα στο νησί, ο Τούρκος πρόεδρος σημείωσε ότι αν το θέμα είχε επιλυθεί τότε, θα μπορούσε να είχε διευθετηθεί και η στρατιωτική παρουσία της... Ελλάδας και της Τουρκίας στην Κύπρο.

Για το Κουρδικό

Αποφεύγοντας, παρά τις επίμονες ερωτήσεις, να πάρει ξεκάθαρη θέση για το τι πρόκειται να κάνει η Τουρκία με τους Κούρδους, ο κ. Γκιουλ, αφού κατηγόρησε ως τρομοκρατική οργάνωση το ΡΚΚ, παρουσίασε μια εικόνα της Τουρκίας που θα τη ζήλευαν και τα πλέον προηγμένα ευρωπαϊκά κράτη. Υποστήριξε ότι δεν υπάρχουν παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη χώρα του, ότι η ελευθερία του λόγου και της έκφρασης είναι πλήρως κατοχυρωμένη, αρκεί, όπως διευκρίνισε, να μην προσβάλλει κατά την άσκησή της και τέλος, ότι έχουν εντελώς καταργηθεί τα βασανιστήρια και η κακομεταχείριση.

ΚΑΙ Ο ΣΤΑΘΗΣ ΤΟΥ "ΑΠΑΝΤΑ"... "Εθελοντικώς λοιπόν βγήκαν κατά τον κυρ Γκιουλ οι Αρμένιοι στους δρόμους και τις μεγάλες στράτες, στις πορείες θανάτου, όπου διά της πείνας και της βασάνου, διά του βιασμού και του στραγγαλισμού τούς εξολόθρευσαν τότε οι Νεότουρκοι... Δεν είναι αλήθεια οι φωτογραφίες των Τούρκων, τσέτηδων και τακτικών, με τα κομμένα κεφάλια των Αρμενίων ανά χείρας, τα κουφάρια γυναικών και παιδιών παρά πόδας, δεν είναι αλήθεια ο αφανισμός λαού και λαού και λαού, είναι απλώς η «αλήθεια των άλλων». Η άμβλυνση στη μνήμη των λαών της Γενοκτονίας των Αρμενίων ήταν ένα καλό πρόκριμα για τον Χίτλερ -καθώς ο ίδιος δήλωνε- για να ετοιμάσει και να περαιώσει το Ολοκαύτωμα των Εβραίων, αλλά και την ολοκληρωτική εξάλειψη τεράστιου αριθμού Σοβιετικών αιχμαλώτων, Γερμανών πολιτικών κρατουμένων, ομοφυλόφιλων, ιεχωβάδων, Αθίγγανων, τρελλών κι άλλων ψυχών ων ουκ έστιν αριθμός. Η άμβλυνση της μνήμης των συμφορών μόνον σε νέες συμφορές οδηγεί. Οταν οι Τούρκοι αναγνωρίσουν τη Γενοκτονία των Αρμενίων, θα έχουν μπει στον δρόμο της κάθαρσης και της συμφιλίωσης με τον «άλλον», όπως οι Γερμανοί όταν αναγνώρισαν τη ναζιστική φρίκη και πάλαιψαν για την εξιλέωση. Οι αμαρτίες των γονέων, όσο μένουν αμαρτίες, παιδεύουν τα τέκνα -όχι μόνον στις ελληνικές τραγωδίες, αλλά στην υφήλιο πραγματικότητα. Κανείς δεν μπορεί να κατηγορήσει σήμερα έναν Γερμανό για τα ναζιστικά έργα του πατέρα του (εκτός κι αν κάτι ακόμα εκκρεμεί). Η εξιλέωση της Αρμενικής τραγωδίας (και συνεπώς η συμφιλίωση των δύο λαών) εκκρεμεί ακόμα..."

Κινδυνεύει παρκάκι στο Κουκάκι (Ορλώφ & Μουσών)

Στη Μουσών και Ορλώφ, πάνω στον περιφερικό δρόμο του Φιλοπάππου υπάρχει ένα πολύ όμορφο παρκάκι. Δυστυχώς το παρκάκι αυτό αν και έχει παραχωρηθεί από το ελληνικό δημόσιο αρκετά χρόνια πριν, στον Δήμο Αθήνας χαρακτηρισμένο σαν χώρος πρασίνου, διεκδικείται με πλαστά χαρτιά και τίτλους, απ ότι λένε οι τριγύρω κάτοικοι, από κατασκευαστική εταιρία με σχέδια μεγάλα .
Προχθες έγινε δίκη για το θέμα αυτό μεταξύ της εταιρίας και του Δήμου.

Το παρκάκι τα δύο τελευταία χρόνια ήταν σε άθλια κατάσταση. Παρατημένο, βρώμικο ολοκληρωτικά εγκαταλελειμμένο. Αν και όλη σχεδόν η γειτονιά της περιοχής είχε εκφράσει τηλεφωνικά διαμαρτυρίες προς τον κ. Δημόπουλο υπ. καθαριότητας του Δήμου Αθήνας, μόλις χτές συνεργείο καθαριότητας εμφανίστηκε στο πάρκο για να το «επαναφέρει» από σκουπιδότοπο σε χώρο πρασίνου.

Θα πρέπει επίσης να αναφερθεί ότι και πριν από δύο χρόνια μια κυρία διεκδικούσε το χώρο αυτό επειδή έλεγε ότι ο προ πάππους το χρησιμοποιούσε σαν βοσκοτόπι για τα πρόβατα του. Μπορεί να ακούγετε γελοίο όμως η εν λόγω κυρία πέρυσι θέλησε να κλείσει το χώρο με συρματοπλέγματα. Έφερε εργάτες, συρματόπλεγμα και όλα τα σχετικά Όπως ήταν φυσικό η αντίδραση της γειτονίας ήταν έντονη, μαζεύτηκαν υπογραφές και μαζεύτηκε και αυτή.

Η οικοδομική εταιρία λέει τώρα ότι αγόρασε τον χώρο από μια κυρία και ξεπέρασε τα «προβλήματα» που μπλόκαραν το θέμα. Δεν γνωρίζω ποια απόφαση πάρθηκε στο δικαστήριο ούτε περισσότερες λεπτομέρειες, υπάρχει όμως κόσμος στη γειτονιά που γνωρίζει πρόσωπα και πράγματα με τα ονόματα τους. Εντύπωση προκαλεί όλη αυτή η ιστοριούλα και η δρομολόγηση των γεγονότων δεν είναι τυχαία. Προσωπικά έχω την αίσθηση ότι και Δήμος Αθήνας δεν είναι αμέτοχος. Από μια πρόχειρη κουβέντα με τον κόσμο της γειτονιάς είπαμε ότι δεν θα το αφήσουμε να περάσει έτσι.

Πηγή:
vikakid@yahoo.gr

Ο χάρτης της περιοεχής ΕΔΩ

Οχι στην ανθρωποφαγία...

Υπήρξα μέλος (και στέλεχος τρομάρα μου...) της ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος και του ΚΚΕ Εσωτερικού. Στη συνέχεια του ΚΚΕ Εσωτερικού - Ανανεωτική Αριστερά και της ΑΚΟΑ. Εχω μια κόρη και έναν γιό. Προσπαθώ να τα μεγαλώσω με τον καλύτερο (για μένα και τη σύντροφό μου...) τρόπο. Με υγεία και αξιοπρέπεια. Γι' αυτό στεναχωριέμαι για τον πατέρα Νίκο Βούτση. Στεναχωριέμαι και καταλαβαίνω το ζόρι που τραβάει. Γι' αυτό και δεν μ' αρέσει η ανθρωποφαγία. Ο γιός του είναι 23 χρονών ενήλικος. Είναι υπεύθυνος για τις πράξεις του. Τελεία και παύλα. Για τα υπόλοιπα η "Καθημερινή" με τίτλο: "Συνελήφθη 23χρονος για ένοπλη ληστεία τράπεζας στου Γκύζη" έχει πλήρες ρεπορτάζ. Διαβάστε ΕΔΩ

Εξαιρετικό κείμενο - παρέμβαση (για το θέμα...) του MacManus με τίτλο: "Ας τα πάρουμε τα πράγματα με την σειρά, διότι μετά την υπόθεση υιού Βούτση, κάποιοι έμπλεξαν την βούρτσα με την λούτσα!" Το κείμενο ΕΔΩ

Wednesday, October 3, 2007

Δεν μας χέζεις ρε Τσαγκαρουσιάνε;

Πέρασαν τέσερις μέρες και η σιωπή των Μ.Μ.Ε συνεχίζεται. Σας θυμίζω απλά.

Ο Τσαγκαρουσιάνος έγραψε (μεταξύ άλλων...) στο editoprial του LIFO: "...Προσωπικώς, διαφωνώ με το ρητό (που πριν χρόνια είχε αναρτημένο το «Βήμα» στην πρώτη του σελίδα - έστω υποκριτικά) «Διαφωνώ μαζί σου, αλλά θα υπερασπίσω έως θανάτου το δικαίωμά σου να μιλάς». Αυτό ήταν η κερκόπορτα, μέσα από την οποία τα πιο δολοφονικά και ανελεύθερα πνεύματα μπήκαν στη νεοφιλελεύθερη κοινωνία για να τη μαγαρίσουν. Είμαι υπέρ της λογοκρισίας και της αυστηρής πόρτας. Οι φασίστες δεν θέλω να μιλούν... Τέτοιοι εκδότες δεν έχουν θέση στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου, δεν έχουν θέση στο επάγγελμα που τίμησαν ένας Βλάχος, ένας Καρύδης και μια Καλλιανέση..."

Το Σάββατο 29 Σεπτέμβρη μια πολυμέλης ομάδα τραμπούκων με ρόπαλα και κράνη επιτέθηκαν στα περίπτερα των εκδόσεων "Νέα Θέση", "Γεωργιάδης" και "Ελευθερη Σκέψη". Τραυμάτισαν δυο νέους ανθρώπους (τόσο μάγκες είναι 100 με δυο...). Φυσικά τα ΜΜΕ το πέρασαν στα ψιλά. "Ελα μωρέ τώρα. Φασίστες είναι καλά να πάθουν..." θα είπαν οι "γνωστοί" υπερευαίσθητοι. Λες και η ανθρώπινη ζωή έχει ιδεολογία. Λες και η δημοκρατία επιβάλει λογοκρισία και αφορισμούς.

Ευτυχώς για όλους εμάς τη Δευτέρα 1/10, ο Γιάννης Τριάντης έγραψε στην "Ελευθεροτυπία": "Οι αφιονισμένοι νεαροί, από χρέος κινούμενοι -το χρέος της αντιφασιστικής εγρήγορσης είναι το καύσιμο του ακτιβισμού τους- αδιαφορούν αν αυτή η πρακτική αποτελεί ίδιον αυταρχικών καθεστώτων και γνώρισμα αμιγώς φασιστικής συμπεριφοράς. Αδιαφορούν, επίσης, αν ταυτίζεται η άψη και η εσωτερική εξέγερσή τους με τις ιδεοληπτικές εμμονές και την αμβλυωπία της μισαλλόδοξης, φανατικής δράκας που καίει βιβλία στο πεζοδρόμιο, επειδή αυτά δεν τυγχάνουν του γούστου της... Ομως το πρόβλημα δεν εντοπίζεται στις ασχημίες του παρωπιδοφόρου ακτιβισμού. Αλλά στη σιωπή -επομένως, στην ανοχή και εξ αντικειμένου επιδοκιμασία- με την οποία υποδέχονται τις βέβηλες αυτές ενέργειες αρκετοί παράγοντες του δημόσιου βίου, και δη της Αριστεράς (κόμματα, στοχαστές, λόγιοι, δημοσιογράφοι κ.ά.)... Είναι οι άνθρωποι που λειτουργούν σαν κύκλωπες. Βλέπουν με το ένα μάτι. Φέρ' ειπείν, εξεγείρονται και βγαίνουν ξιφήρεις στην αγορά όταν η γνωστή παρεούλα της θρησκόληπτης αφασίας ποδοπατάει το βιβλίο του Ανδρουλάκη ή την Ιστορία της Στ' Δημοτικού, αλλά δεν βρίσκουν να πουν τίποτα για τις εξίσου φασιστικές πρακτικές των απέναντι... Είναι οι άνθρωποι που ομνύουν στην ελευθερία της έκφρασης, αλλά δεν λένε λέξη για την απαγόρευση βιβλίων και -πόσω μάλλον- για την ποινικοποίηση της γνώμης, όποια και αν είναι αυτή (περίπτωση Γκαροντί, Ιρβινγκ κ.ά.)... Είναι οι άνθρωποι που πάσχουν από έναν μόνιμο στραβισμό: είδαν -και στηλίτευσαν- την πρωτοβουλία της κυβέρνησης να αποσύρει το επίμαχο βιβλίο της Ιστορίας, αλλά ούτε είδαν ούτε ενοχλήθηκαν από το ότι η συγγραφή του υπαγορεύτηκε από ντιρεκτίβα των Βρυξελλών και υλοποιήθηκε βάσει της συμφωνίας Τζεμ - Παπανδρέου... Είναι οι άνθρωποι που ανέχονται και επιδοτούν τον θρασύτατο εθνικισμό των Σκοπίων, αλλά ενοχλούνται σφόδρα από την αντίδραση της Ελλάδος, η οποία ένα Ονομα διεκδικεί -ένα μέρος της Ιστορίας της- και όχι εδάφη... Αλλά έτσι είναι: όταν έχεις έμβλημα την Ρεπούση και κάρφο στους οφθαλμούς τη «συνέχεια του Ελληνισμού», τότε όλα εξηγούνται. Και νομιμοποιούνται. Ως και οι τερατωδίες...".

Και αντι ο Τσαγκαρουσιάνος να πει απλά μια συγγνώμη διαβάστε τι έγραψε: "Tο επεισόδιο με την επίθεση αναρχικών στο περίπτερο των εθνικιστικών εκδόσεων ΝΕΑ ΘΕΣΙΣ, στην Εκθεση Βιβλίου, με βρίσκει απολύτως αντίθετο. Αναγκάζομαι να το γραψω αυτό, διότι μερικοί, σκοπίμως διαδίδουν ότι η επίθεση προκλήθηκε από το editorial που έγραψα στο προηγούμενο φύλλο της Lifo. Η θεση μου δεν είναι ότι η βία θα πολεμήσει τις ρατσιστικές ιδέες. αλλά ότι οι άνθρωποι του πνέυματος και της Τέχνης οφείλουν να δέχονται στους κόλπους τους μόνο όσους σέβονται τις αξίες του πνεύματος και της Τέχνης! Οι ρατσιστές ή οι εθνικιστές έχουν καθε δικαίωμα να εκδίδουν βιβλία και να εκφράζονται -- και βεβαίως κανείς δεν έχει το δικαίωμα να τους χτυπά ή να τους καίει τα βιβλία. Αυτό όμως δεν αναιρεί σε τίποτα όσα υποστήριξα στο άρθρο. Τα υπόλοιπα είναι εκ του πονηρού. Στοχοποιούν την εφημερίδα μας, και τα θεωρώ υπαίτια από τουδε και εις το εξής για ότιδήποτε συμβεί". Τι να συμβεί ρε Τσαγκαρουσιάνε; Μας δουλεύεις; Τον ήρωα παριστάνεις; Μην ξεχνάς άλλος είναι στο νοσοκομείο. Γι' αυτό μια κουβέντα έχεις να πεις; Μια συγγνώμη; αλλά τι λεω. Από τότε που βγήκε η συγγνώμη χάθηκε το φιλότιμο...

Tuesday, October 2, 2007

Ταπεινά συγγνώμη...

"Ανέβασα" ένα κείμενο για την "σιωπή" των Μ.Μ.Ε. γύρω από την παρουσία της κωφής Δήμητρας Αράπογλου στο ελληνικό κοινοβούλιο. Ζητώ ταπεινά συγγνώμη γιατί τα σημερινά ΝΕΑ έχουν δηλώσεις της κ. Αράπογλου (διαβάστε παρακάτω...) σε ένα θέμα για την αντιμετώπιση των κφωών στην Ελλάδα. Το κείμενο ΕΔΩ Τα "λάθη" πρέπει να τα παραδεχόμαστε και να τα διορθώνουμε!

Οι δηλώσεις της Δήμητρας Αράπογλου

Προχθές, για πρώτη φορά, μερικά από τα σημαντικότερα προβλήματα των κωφών και βαρήκοων στην Ελλάδα μεταδόθηκαν σε απευθείας μετάδοση από τη Βουλή. Η βουλευτής του ΛΑΟΣ κ. Δήμητρα Αράπογλου, η οποία έχει προβλήματα ακοής, μιλώντας από το βήμα του Κοινοβουλίου στη νοηματική γλώσσα ανέφερε ενδεικτικά 4- 5 εμπόδια που βιώνουν καθημερινά οι κωφοί στην Ελλάδα. Το έκανε προκειμένου να ευαισθητοποιήσει τους πολιτικούς, αλλά και επειδή «κάποιος έπρεπε και να τους ξυπνήσει», όπως τόνισε στα «ΝΕΑ». Στις ευρωπαϊκές χώρες τα πράγματα είναι πολύ καλύτερα σε σύγκριση με την Ελλάδα, λέει. «Φυσικά και υπάρχουν διερμηνείς σε όλα τα δημόσια ιδρύματα και τους φορείς. Ακόμη και σε αεροδρόμια θα δείτε το σήμα με το “αυτί”, που σημαίνει ότι υπάρχει διερμηνέας», εξηγεί.

Πηγή: ΤΑ ΝΕΑ, ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Μάνος Χαραλαμπάκης

Ουαί υμίν υποκριτές και φαρισαίοι

Από την επομένη μέρα των εκλογών δεκάδες "παπαγαλάκια" (μικρά και μεγάλα...) των Μ.Μ.Ε. (εντύπων και ηλεκτρονικών...) μας τα "ζάλισαν" με τον Ψαριανό. Ακούσαμε για "φούντες", ακούσαμε για "γκέι", ακούσαμε, ακούσαμε. Την Δευτέρα το βράδυ το Ελληνικό Κοινοβούλιο έζησε μια ΜΟΝΑΔΙΚΗ στιγμή. Ηταν η παρέμβαση της Δήμητρας Αράπογλου, της κωφής βουλευτίνας του ΛΑ.Ο.Σ. (παρακάτω φιλοξενώ κείμενο από την "Καθημερινή...). Και όμως ούτε ΕΝΑΣ (μα ούτε ένας...) δημοσιογράφος δεν συγκινήθηκε (τι λέω τώρα θα μου πείτε...) από την παρουσία μιας κωφής γυναίκας στα έδρανα του ελληνικού κοινοβουλίου. Αν η Αράπογλου ήταν βουλευτής του Σύριζα θα είχαν κάνει τη ζωή της σήριαλ. Ομως είβναι βουλευτής του ΛΑ.Ο.Σ. και δεν υπάρχει χώρος γι'α υτή. Αλήθεια αυτή η κοινωνικά ευαίσθητη "Ελευθεροτυπία" που για τόσους και τόσους μας έχει ενημερώσει δεν μπορεί να αφιερώσει μια συνέντευξη στη Δήμητρα Αράπογλου; Οχι βέβαια. Εδώ δεν είχε ούτε ως είδηση την παρέμβασή της στο κοινοβούλιο. Αυτή είναι η κοινωνική της ευαισθησία. Μόνο οι "αριστεροί" (λέμε τώρα...) που μιλούν για "φούντες", είναι υπερ του γάμου των ομοφυλόφιλων και λένε "επαναστατικές" μαλακίες έχουν δημοσιότητα.
Μια νέα γυναίκα, που είναι γενική γραμματέας της Ενωσης Κωφών Ελλάδος και του Αθλητικού Ομίλου Κωφών (1987-2000) και που μπήκε με το σπαθί της στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, όμως δεν ενδιαφέρει τους "δημοκράτες" των ελληνικών Μ.Μ.Ε. Κύριοι αυτό είναι ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ.

Ενας κόσμος «άγνωστος» (Από την "Καθημερινή")

Τις σκανδαλώδεις ελλείψεις του ελληνικού κράτους, όσον αφορά την αντιμετώπιση των πολιτών με ειδικές ανάγκες, ανέδειξε με την παρέμβασή της, κατά τη διάρκεια της συζήτησης των προγραμματικών δηλώσεων, η βουλευτής του ΛΑΟΣ κ. Δήμητρα Αράπογλου. Η τοποθέτησή της έγινε με τη βοήθεια μεταφράστριας στη νοηματική, καθώς η κ. Αράπογλου είναι κωφή. Δεν είχε συμβεί κάτι ανάλογο στο ελληνικό Κοινοβούλιο. Η κ. Αράπογλου αναφέρθηκε σε μια σειρά από προβλήματα που αντιμετωπίζουν στην καθημερινή ζωή τους οι κωφοί στη χώρα μας και τα οποία για τους περισσότερους εξ ημών είναι περίπου «άγνωστα», γιατί έχουμε μάθει να ζούμε θεωρώντας δεδομένα αυτά τα μεγάλα και τα «μικρά» που για άλλους είναι είτε ζητούμενα είτε τεράστιο φράγμα, το οποίο τους χωρίζει από μια απλή και αξιοπρεπή διαβίωση. Το κακό είναι διπλό: Και οι κρατικές υπηρεσίες δεν λαμβάνουν τα απαραίτητα μέτρα για την παροχή διευκολύνσεων στους αναπήρους (κωφούς, τυφλούς, με κινητικά προβλήματα κ.ά.). Αλλά και όλοι μας, με την καθημερινή συμπεριφορά μας, συμβάλλουμε ώστε η ζωή τους να γίνει ακόμα δυσκολότερη: Σταθμεύουμε τα αυτοκίνητά μας στις ειδικές ράμπες που φτιάχτηκαν στα πεζοδρόμια για τα καροτσάκια, καταλαμβάνουμε με χίλιους δυο τρόπους τους ειδικά για τυφλούς διαδρόμους σε πεζοδρόμους και πεζοδρόμια, παρκάρουμε στις θέσεις που έχουν διαμορφωθεί ειδικά για άτομα με αναπηρία που έχουν αυτοκίνητο, τόσο στους δρόμους όσο και σε χώρους στάθμευσης πολυκαταστημάτων, σούπερ μάρκετ ή, ακόμα ακόμα, και εντός του υπόγειου πάρκινγκ της Βουλής!
Γ.Σ.Μ.

Σχόλιο "Πιπεριάς": Ουαί υμίν υποκριτές και φαρισαίοι δημοσιογράφοι (όχι όλοι βέβαια)... Είναι χαρακτηριστικό ότι έψαχνα μια ώρα (60 ολόκληρα λεπτά) στο διαδίκτυο και φωτογραφία της κ. Δήμητρας Αράπογλου δεν βρήκα!