μεταναστες

μεταναστες

Monday, September 29, 2008

Πρώτη συνάντηση γνωριμίας


Την Κυριακή 28 Σεπτεμβρίου πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα του Κέντρου Σοσιαλιστικών Μελετών (Πανεπιστημίου 16) ευρεία συνάντηση πολιτών από όλη την Ελλάδα, με αντικείμενο την δημιουργία νέας πολιτικής κίνησης. Την συζήτηση συντόνισαν τα μέλη της Ομάδας Πρωτοβουλίας Μελέτης Μελετόπουλος, Νίκος Ράπτης, Γιάννης Σακιώτης. Διαπιστώθηκε ομόφωνα η απαξίωση των σημερινών πολιτικών σχημάτων και η ανάγκη δημιουργίας νέου κόμματος που ιδεολογικά θα κινείται στο χώρο του κέντρου, με ριζοσπαστικό, κοινωνικό, εκσυγχρονιστικό, φιλελεύθερο, και οικολογικό χαρακτήρα.

Η κίνηση απορρίπτει την «ανακύκλωση» γνωστών προσώπων του σημερινού πολιτικού σκηνικού και στηρίζεται αποκλειστικά σε πολίτες. Η λειτουργία της βασίζεται στην συνεχή και ενεργό συμμετοχή των μελών, και όχι στις συνήθεις γραφειοκρατικές δομές των σημερινών κομμάτων.

Η κίνηση προχώρησε στη σύσταση θεματικών ομάδων εργασίας, που θα προετοιμάσουν τις προγραμματικές θέσεις και το οργανωτικό σχήμα του νέου κόμματος, στην κατεύθυνση των μεγάλων και ριζοσπαστικών μεταρρυθμίσεων που χρειάζεται η χώρα και της κατάρτισης ολοκληρωμένων και τεχνικά τεκμηριωμένων προτάσεων διακυβέρνησης.
Αμέσως μόλις αυτο-οργανωθούν οι ομάδες εργασίας, θα δοθούν στη δημοσιότητα πληροφορίες που αφορούν τα μέλη των ομάδων, τον τρόπο δουλειάς, ο οποίος θα είναι ανοιχτός μέσα από διαλογικές διαδικτυακές διεργασίες και το οργανωτικό μοντέλο εν όψει της ιδρυτικής διάσκεψης του νέου κόμματος, η οποία τοποθετείται στον Ιανουάριο του 2009.
Τέλος, αποφασίστηκε η πρώτη συμμετοχή του νέου κόμματος σε εκλογική διαδικασία να είναι στις Ευρωεκλογές του Ιουνίου 2009.


Ανόητη και αδικαιολόγητη "μισή" λογοκρισία από την Google για το blog της Λουκίας Ρικάκη

Επειδή, "Ορισμένοι αναγνώστες αυτού του ιστολογίου επικοινώνησαν με τη Google θεωρόντας ότι το περιεχόμενο αυτού του ιστολογίου είναι απρεπές", κι εμείς με τη σειρά μας ας αρχίσουμε τους βομβαρδισμούς διαμαρτυριών στην Google, πριν αρχίσουμε να "ξεγκουγκλάρουμε" e-mail, blogs και το search engine του κολοσού του ίντερνετ.
Για επιστολές διαμαρτυρίας επικοινωνήστε με: "υπεύθυνους γραφείου τύπου της google στον αριθμό +44 (20) 7881-4403 ή στείλτε μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στη διεύθυνση
press-gr@google.com.'

Όχι στον μικροαστισμό και την υποκρισία!

Δείτε το μπλογκ της Λουκίας Ρικάκη: http://youmymirror.blogspot.com/.

Αλλάξανε τα... μαθηματικά;

Την Κυριακή η Ελευθεροτυπία δημοσίευσε δημοσκόπηση της VPRC όπου το ΠΑΣΟΚ παίρνει 34,5%, η ΝΔ 32,5%, ο Σύριζα 14%, το ΚΚΕ 8%, οι Οικολόγοι - Πράσινοι 4,5 %(!!!!!), το ΛΑΟΣ 5,5%, Λοιπά 2%. Τα άκυρα /λευκά είναι 10,1%, η Αποχή 2,5%, οι Αναποφάσιστοι 6%, Δεν γνωρίζω/δεν απαντώ: 5%. Αν κάνετε μια σούμα των ποσοστών που δίνει η εταιρία δεν βγαίνει 100, αλλά... 111%!!! Είναι δυνατόν; Μήπως (λεω μήπως...) τα ποσοστά που δίνει στα κόμματα είναι χωρίς το 11% (λευκά, άκυρα, αναποφάσιστοι κ.λ.π.), αν ναι γιατί δεν αναφέρουν; Απλές απορίες...

Ανοιχτό συνέδριο Φιλελεύθερης Συμμαχίας

Ανοικτό Συνέδριο της Φιλελεύθερης Συμμαχίας - Ημέρες Ελευθερίας 2008. Αισιοδοξία, Εξωστρέφεια, Ανοικτή κοινωνία. Μια άλλη πολιτική πρόταση. Κόντρα στο ζοφερό κλίμα των ημερών, η Φιλελεύθερη Συμμαχία, ένα κόμμα ενεργών πολιτών, διοργανώνει το 2ο συνέδριό της στο ξενοδοχείο President στις 18-19 Οκτωβρίου 2008. Αρνούμενοι τη σκανδαλολογία, τη μιζέρια και την εσωστρέφεια, συζητάμε για την Ευρώπη και τον κόσμο, για την ελεύθερη οικονομία, για την ανοικτή κοινωνία, για την κοινωνία των πολιτών και το διαδίκτυο, για το φιλελευθερισμό και την αριστερά. Η Φιλελεύθερη Συμμαχία προσκαλεί κάθε ενεργό πολίτη να παρευρεθεί.
Η "Πιπεριά" έχει αρκετές διαφορές με την ΦΙ.Σ. αλλά και μόνο το γεγονός ότι κάνει ανοιχτό στους πολίτες συνέδριο, αρκεί για να φιλοξενηθεί στο μπλογκ μου. Φυσικά και θα παρακολουθήσουμε το συνέδριο. Γιατί πρέπει να έχουμε μάτια και αυτιά... ανοιχτά!

Προβληματίζουν οι θέσεις εκκίνησης του Χριστόφια

Tου Αθανασιου Ελλις

Στο επίκεντρο του διεθνούς ενδιαφέροντος επανέρχεται σταδιακά το Κυπριακό, 4,5 χρόνια μετά την απόρριψη του Σχεδίου Ανάν από τους Ελληνοκυπρίους. Η προσωπική φιλία και η ιδεολογική συγγένεια του Δημήτρη Χριστόφια με τον Μεχμέτ Αλί Ταλάτ γεννούν ελπίδες για πραγματική σύγκλιση θέσεων και επίτευξη συμφωνίας.

Το 2004
το 65% των Ελληνοκυπρίων απέρριψε το Σχέδιο Ανάν, όχι επειδή υπέκυψε στο συναισθηματικά φορτισμένο διάγγελμα του Τάσσου Παπαδόπουλου, αλλά διότι, ορθώς, θεώρησε ότι το σχέδιο ήταν ετεροβαρές. Η Ντόρα Μπακογιάννη και ο Γιώργος Παπανδρέου είχαν τότε υποστηρίξει δημόσια το σχέδιο που με πομπώδες ύφος είχε παρουσιάσει στη Λουκέρνη ο απεσταλμένος του γενικού γραμματέα, Αλβάρο Ντε Σότο, ερχόμενοι σε αντίθεση με το λαϊκό αίσθημα στη Μεγαλόνησο. Ο κ. Καραμανλής, επηρεαζόμενος από τον Πέτρο Μολυβιάτη, είχε τηρήσει αποστάσεις.

Σήμερα,
μετά την αντικατάσταση του Τάσσου Παπαδόπουλου από τον Δημήτρη Χριστόφια, του οποίου η αρχική προσέγγιση έναντι του Σχεδίου Ανάν ήταν επίσης θετική, δημιουργούνται καλύτερες προοπτικές για συνεργασία Αθήνας - Λευκωσίας. Ομως, το ζητούμενο δεν είναι η καλή συνεργασία εθνικού κέντρου και Κύπρου, αλλά το περιεχόμενο της λύσης. Ο κ. Χριστόφιας έχει την έξωθεν καλή μαρτυρία, όμως οι θέσεις με τις οποίες προσέρχεται στη διαπραγμάτευση προβληματίζουν και μάλλον δεν εκφράζουν την πλειοψηφία των Ελληνοκυπρίων.

Οι προτάσεις
του για την εκπροσώπηση στη νομοθετική και στην εκτελεστική εξουσία καταστρατηγούν κάθε έννοια αντιπροσώπευσης της πληθυσμιακής αναλογίας. Ο κ. Χριστόφιας προτείνει να εκπροσωπούν οι Τουρκοκύπριοι το 25% των βουλευτών της ομόσπονδης Κύπρου παρότι αποτελούν το 18% του κυπριακού λαού. Ενθαρρυμένος ο κ. Ταλάτ αντιπροτείνει 33%, με αποτέλεσμα ο μεσολαβητής να κινηθεί ενδεχομένως κάπου κοντά στο 30%. Αλλά και στην περίπτωση των εποίκων το σημείο εκκίνησης του κ. Χριστόφια προβληματίζει, αφού καταθέτει εξ αρχής μια «προχωρημένη θέση» αποδεχόμενος την παραμονή 50 χιλιάδων, χωρίς να απαιτεί ανταλλάγματα.

Για το
προεδρικό συμβούλιο προτείνει να αποτελείται από 9 μέλη (6 Ελληνοκυπρίους και 3 Τουρκοκυπρίους), ενώ η πιστή αποτύπωση της πληθυσμιακής πραγματικότητας επιβάλλει να εισέλθει στη διαπραγμάτευση με πρόταση για 10μελές συμβούλιο (με 8 και 2). Ο πρόεδρος της Κύπρου μάλλον δεν έχει ερμηνεύσει σωστά το μήνυμα της ηχηρής απόρριψης του Σχεδίου Ανάν και φθάνει στο σημείο να προτείνει «εκ περιτροπής προεδρία» και μάλιστα με θητεία 4 ετών για τον Ελληνοκύπριο και 2 για τον Τουρκοκύπριο, επιτρέποντας στον κ. Ταλάτ να αντιπροτείνει Προεδρικό Συμβούλιο αποτελούμενο από 4 Ελληνοκυπρίους και 3 Τουρκοκυπρίους!

Ο Δημήτρης
Χριστόφιας έχει καλές προθέσεις και θέλει ειλικρινά να επανενώσει τη διχασμένη πατρίδα του. Ομως, στην προσπάθειά του να εξασφαλίσει την εμπιστοσύνη των Τουρκοκυπρίων, κινδυνεύει να απολέσει αυτή των Ελληνοκυπρίων.


Σχόλιο "Πιπεριάς": Ο συντάκτης της "Καθημερινής" Αθανάσιος Ελλις δεν είναι κανένας... τρελλαμένος εθνικιστής (sic) ή κάποιος φανατικός... αντικομμουνιστής που "πολεμάει" τον Χριστόφια και το ΑΚΕΛ. Είναι χρόνια πολιτικός αναλυτής, με μεγάλη εμπειρία καθώς για χρόνια ήταν ανταποκριτής μεγάλψων τηλεοπτικών σταθμών στις ΗΠΑ. Στην Κυριακάτικη Καθημερινή καταγράφει με νηφαλιότητα αυτό που προσπαθούν να αποκρύψουν τα... "παπαγαλάκια" του Χριστόφια, ότι ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας (μάλλον...) δεν έχει όρια στις... παραχωρήσεις προς την Τουρκική πλευρά. Προφανώς όλοι οι Κύπριοι θέλουν να επανενωθεί η πατρίδα τους. Ολοι (;) θέλουν να φύγει ο Τουρκικός στρατός κατοχής. Ολοι θέλουν οι Τουρκοκύπριοι να έχουν Κανένας (;) όμως δεν θέλει οι Ελληνοκύπριοι από θύματα να γίνουν...κοροϊδα.

Friday, September 26, 2008

Με ποια Αριστερά θέλει να κυβερνήσει ο ΣΥΝ;

Συνεδριάζει σήμερα Παρασκευή η Κεντρική Πολτική Επιτροπή του ΣΥΝασπισμού, όπου είναι σίγουρο ότι θα συζητηθούν και τα κυβερνητικά σενάρια. Εχω στα χέρια μου την εισήγηση της πλειοψηφίας του Κ.Π.Ε. η οποία καταλήγει ως εξής: «Συσπειρωμένοι να αγωνιστούμε για την αποτροπή των καταστροφικών νεοφιλελεύθερων πολιτικών. Να επιδιώκουμε και να διεκδικούμε την εφαρμογή των προτάσεών μας που ανοίγουν το δρόμο για ένα άλλο πλαίσιο. Η επιδίωξή μας θα είναι η αλλαγή καθημερινά των κοινωνικών και πολιτικών συσχετισμών. Αυτή η πορεία διαμορφώνει τις προϋποθέσεις για μια νέα κοινωνική και πολιτική πλειοψηφία που θα διεκδικήσει και κυβερνητικές λύσεις της Αριστεράς με πυρήνα τις δυνάμεις της Ριζοσπαστικής Αριστεράς». Ωραία λόγια...
Το πρωτοσέλιδο του "Ριζοσπάστη" (Τετάρτη 24 Σεπτέμβρη 2008) θα μπορούσε να είναι η απάντηση στο ερώτημα: "Με ποια αριστερά θέλει να κυβερνήσει ο ΣΥΝ;". Δεν θα μπορούσε;

O γοητευτικός Φιλελευθερισμός της Ακρας Αριστεράς. O Philippe Raynaud στοχάζεται στο όριο ριζοσπαστικής δημοκρατίας και επανάστασης

Στο πολύ καλό μπλογκ LEFT LIBERAL SYNTHESIS διάβασα το παρακάτω κείμενο και πιστεύω ότι αξίζει οι "επισκέπτες" της "Πιπεριάς" να το διαβάσουν. Ας κάνουμε και λίγη, ιδεολογική, κουβέντα. Γράφει ο σ. Γιάννης: "Παραθέτω δυο πραγματικά περιστατικά: Οταν πρωτοσυναντήσαμε το ρεύμα Guache Liberalle της Γαλλίας, ρωτήσαμε την απλοϊκή γεωγραφικής φύσεως ερώτηση: "Στις κινητοποιήσεις σε ποιο μπλοκ συμπαρατάσεστε;" Και η απάντηση "Μα φυσικά με την άκρα Αριστερά".
Κι όταν συζητούσαμε με μέλος της ΦΙΣ (σ.σ. Φιλελεύθερη Συμμαχία) για τον μονόπλευρο προσανατολισμό των φιλελεύθερων ιδεών, που μέσα από μια σειρά παρανοήσεων καταγράφονται ως εξαχρειωμένος καπιταλισμός Laisser Faire, λάβαμε τον σχολιασμό "το project του φιλελευθερισμού είναι της Ακρας Αριστεράς".
Το ιστολόγιο μας δεν κρύβει την εκκεντρική του συνάφεια ,τόσο με το γόνιμο διάλογο της Ακρας Αριστεράς αλλά και τις αυθεντικές αντικρατικιστικές φιλελεύθερες ιδέες. Αλλωστε πριν από εμάς το πολιτικό λεξιλόγιο είχε εμπλουτισθεί εκτός από τον αναρχοκομμουνισμό και με τον αναρχοκαπιταλισμό.
Εχουμε καταθέσει ήδη αποσπάσματα από τους Hayek, Nozick που θα εύρισκαν άνετα θέση σε οποιοδήποτε σελίδα των περιοδικών της "Αυτονομίας", αλλά τις διεισδυτικές αναλύσεις των Negri, Zizeck που ενσωματώνουν τις φιλελεύθερες ιδέες στο πνευματικό οπλοστάσιο ενός αριστερού προγράμματος ρήξεων.
Είναι σαφές ότι αν ορίσουμε τα ιδεολογικά ρεύματα γραμμικά, το φιλελεύθερο πλέγμα ιδεών τέμνεται σε πολλά σημεία με τις ελευθεριακές και αντιδογματικές κατευθύνσεις της Αριστεράς, ενώ έχει λιγότερες ωσμώσεις με τα ρεύματα που διαπερνούν τα mainstream κόμματα της Αριστεράς και Κεντροαριστεράς.
Είναι σαφές ότι οι κύριοι φορείς της Αριστεράς και της Σοσιαλδημοκρατίας, προερχόμενοι ιστορικά από την οικονομία του μεγάλου εργοστασίου, προσειδιάζουν μορφολογικά με τις αντίστοιχες ιεραρχικές δομές αλλά και την μειωμένη ποικιλία τους. Ταυτόχρονα η απόλυτη ταύτιση τους με τους εργαζόμενους του λεγόμενου Δημοσίου Τομέα, τους εντάσσει de fatco, σε μια ροή ιδεών που υπερασπίζονται το ευρύτερο κράτος όχι μόνο ως όργανο επιβολής μιας πολιτικής, αλλά και ως μορφής λιτής αυστηρής και γραμμικής στον μονοδιάστατο άξoνα της ιεραρχίας.
Αντίστροφα οι αυθεντικοί φιλελεύθεροι και οι ακροαριστεροί (εξαιρούμε τις σταλινικές σέκτες) έχουν μια εγγενή συνάφεια με την μορφολογική πολυποικιλότητα, την οποία θεωρούν ως προυπόθεση και όχι αποτέλεσμα των πολιτικών δράσεων, διατυπώνουν μια καθολική θεωρεία για τα ατομικά δικαιώματα, αμφισβητούν ριζικά την εθνικοπατριωτική ιδεολογία ως πεδίο υπεράσπισης των εργασιακών δικαιωμάτων, και προωθούν μια κοινωνιολογική κατεύθυνση της ανοχής.
Δεν είναι τυχαίο πως αντιλήψεις κοντά στον Negri, αντιμετωπίζονται από την κύρια αριστερά, ως καλυμμένη υπεράσπιση του "νεοφιλελευθερισμού"....
Η θέση του ιστολογίου είναι ότι προφανώς η ανάλυση αυτή έχει βάση, αλλά προφανώς δεν έχει την ιδεολογική απαξία που της αποδίδεται.

Κυκλοφόρησε στα Ελληνικά το βιβλίο του Philippe Raynaud "Το μωσαικό της Ακρας Αριστεράς". Για άγνωστους λόγους αποκόβεται από εξώφυλλο από την Ελληνική έκδοση ο υπότιτλος "Στο μεταίχμιο της Ριζοσπαστικής Δημοκρατίας και Επανάστασης". Κατά την ταπεινή γνώμη μας ο υπότιτλος αποκρύβει και την ουσιαστική συμβολή του βιβλίου.
Η Ριζοσπαστική Δημοκρατία αναπνέει ένα γόνιμο αέρα φιλελευθερισμού και εφάπτεται οριακά με τις σχεδόν μεταφυσικές αναζητήσεις της στιγμιαίας επανάστασης.
Στις σελίδες του ο Philippe Raynaud, εκτός από την προσέγγιση της τρέχουσας πολιτικής της Γαλλίας, αναλύει βαθύτερα τις αναζητήσεις των D.Bensaid, A.Negri, A,Badiou, E Balibar.
Με την εξαιρετική ανάλυση αποκαλύπτεται ότι η προγραμματική ανανέωση της αριστεράς δεν τοποθετείται διαμετρικά απέναντι στον φιλελευθερισμό, αλλά αναζητεί μια υπέρβαση, με την οικειοποίηση, ενσωμάτωση των προταγμάτων του. Η χονδροειδής πόλωση αριστεράς φιλελευθερισμού, πάει περίπατο. Με μια έννοια η τοπολογία των φίλων μας στις διαδηλώσεις της Γαλλίας, βρίσκει την βαθύτερη ερμηνεία της.

LEFT LIBERAL SYNTHESIS

Thursday, September 25, 2008

Συνάντηση για τη δημιουργία νέας πολιτικής κίνησης

Διαβάζω στο σάιτ Προοδευτική Πολιτική: "Την Κυριακή 28 Σεπτεμβρίου θα συναντηθούν οι πολίτες που στοχεύουν στη δημιουργία μίας νέας πολιτικής κίνησης. Όσες και όσοι έχουν συνυπογράψει τη «διακήρυξη της 24ης Ιουλίου 2008» ή/και επιθυμούν να ενημερωθούν για τη συνάντηση που θα πραγματοποιηθεί στην Αθήνα με αντικείμενο τη δημιουργία νέου κόμματος, παρακαλούνται να αποστείλουν e-mail στη διεύθυνση neokomma@gmail.com για να παραλάβουν την ιδεολογική πρόταση και να ενημερωθούν για τις λεπτομέρειες της συνάντησης".

Για να δούμε τι θα βγει από τις διεργασίες για "νέο κόμμα".

Είναι πολλά τα λεφτά... τελωνειακέ!

Επειδή κοιτάμε τα άδεια ρεζερβουάρ και χάνουνμε την "ουσία". Ποια είναι η "ουσία"; Οτι το ελληνικό δημόσιο για μια ακόμη φορά καταδυναστεύει τον Ελληνα πολίτη. Οχι ότι είμαι υπερ της χρήσης αυτοκινήτου. Εξάλλου δεν έχω ούτε δίπλωμα οδήγησης αυτοκινήτου. Με βέσπα, ηλεκτρικό και Μετρό κυκλοφορώ, αλλά τρελλαίνομαι όταν δημόσιοι υπάληλοι γράφουν στα παλαιότερα των υποδημάτων τους το κοινωνικό σύνολο και ταμπουρωμένοι πίσω από την
μονιμότητα ταλαιπωρούν τους πολίτες. Διάβασα λοιπόν στην "Καθημερινή" τι χρήματα εισπράτουν οι τελωνειακοί. Διαβάστε:

"Νεοπροσληφθείς τελωνειακός πανεπιστημιακής εκπαίδευσης (Π.Ε.) λαμβάνει μηνιαίως βασικό μισθό 985 ευρώ, 100 ευρώ κίνητρο απόδοσης, 71 ευρώ οικογενειακό επίδομα και 1.035 ευρώ ΔΕΤΕ.

Τελωνειακός (Π.Ε.) με 17 χρόνια υπηρεσίας λαμβάνει βασικό μισθό 1.345 ευρώ, συν τα 171 ευρώ κινήτρου απόδοσης και το οικογενιακό επίδομα, ενώ τα ΔΕΤΕ ανέρχονται σε 1.768 ευρώ. Τέλος, τελωνειακός (Π.Ε.) με 33 χρόνια υπηρεσίας παίρνει ως βασικό μισθό 1.666 ευρώ, συν 171 ευρώ, ενώ τα ΔΕΤΕ ανέρχονται στο ποσό των 2.071 ευρώ. Συνολικά λαμβάνει το ποσό των 3.908 ευρώ, χωρίς να προσμετρηθούν νυχτερινά επιδόματα ή το επίδομα θέσης.

Σημειώνεται ότι τα ΔΕΤΕ, όπως άλλωστε και τα επιδόματα των εφοριακών και των χημικών, φορολογούνται με ευνοϊκό τρόπο. Δηλαδή το 50% των ΔΕΤΕ φορολογείται αυτοτελώς με συντελεστή 15% και εξαντλείται η φορολογική υποχρέωση, ενώ το υπόλοιπο 50% φορολογείται με τις γενικές διατάξεις, δηλαδή την κλίμακα φορολογίας εισοδήματος. Βέβαια ορισμένοι τελωνειακοί υπάλληλοι είχαν προσφύγει στη δικαιοσύνη και κατόρθωσαν το 50% των επιδομάτων να είναι αφορολόγητο και να μη φορολογείται με τον συντελεστή 15%.

Σύμφωνα με στοιχεία του υπουργείου Οικονομικών, τα Δικαιωμάτα Εκτέλεσης Τελωνειακών Εργασιών (ΔΕΤΕ) ανήλθαν το 2007 σε 102,6 εκατ. ευρώ. Δηλαδή κατά μέσο όρο οι τελωνειακοί υπάλληλοι έλαβαν το περασμένο έτος το ποσό των 29.142 ευρώ. Τα ΔΕΤΕ κλιμακώνονται ανάλογα με το μισθολογικό κλιμάκιο. Συγκεκριμένα, νεοπροσληφθείς τελωνειακός πανεπιστημιακής εκπαίδευσης (Π.Ε.) λαμβάνει μηνιαίως βασικό μισθό 985 ευρώ, 100 ευρώ κίνητρο απόδοσης, 71 ευρώ οικογενειακό επίδομα και 1.035 ευρώ ΔΕΤΕ....Φυσικά μην ξεχνάτε ότι όλα αυτά τα χρήματα τα πληρώνουμε εμείς, οι φορολογούμενοι πολίτες...

Την στιγμή που ένας τελωνειακός εισπράτει δυο μισθούς (!!!) ο κύριος Αλογοσκούφης (βλέποντας τα γκάλοπ να ρίχνουν άρδην τη ΝΔ...) φάνηκε να δίνει σήμα για μια πιο χαλαρή δημοσιονομική πολιτική. Εσπευσε, όμως, παράλληλα να προειδοποιήσει ότι δεν υπάρχουν περιθώρια για μεγάλη αισιοδοξία: Προειδοποίησε ότι οι όποιες αλλαγές στην κυβερνητική πολιτική δεν θα είναι τέτοιες που να οδηγούν σε κοινοτική επιτήρηση της ελληνικής οικονομίας. Βρισκόμαστε σε ένα περιβάλλον με μεγάλες αβεβαιότητες. Ωστόσο, κανείς δεν είναι δογματικός στις επιλογές του, ανέφερε ο κ. Αλογοσκούφης, προσθέτοντας ότι θα γίνουν κάποιες «προσαρμογές», προκειμένου να στηριχθούν όλοι όσοι έχουν πραγματικές ανάγκες.

Λίγα γκάλοπ ακόμα και ο Αλογοσκούφης όχι μόνο θα βρει χρήματα, αλλά θα τα μοιράζει ο ίδιος στις πλατείες. Βρε ουστ... Ανίκανοι!!!




Ο Κύκλος των Χαμένων Κυβερνήσεων

Γενικά οι ελληνικές κυβερνήσεις έχουν διάρκεια ζωής 8 ετών. Αυτό που είναι επίσης προβλέψιμο είναι το τι θα γίνει στην διάρκεια αυτών των 8 χρόνων.

Πράξη Α

Σκηνή 1
Είναι η περίοδος μετά τις εκλογές που φέρνουν το κόμμα στην εξουσία. Τα καλύτερα του χρόνια. Υπάρχει κάποια ελπίδα και γενικά όλα επιτρέπονται. Τίποτε δεν δίνατε να αμφισβητήσει την πολιτική κυριαρχία του κυβερνώντος κόμματος που οι πολιτικοί αναλυτές την βλέπουν να φθάνει μέχρι την συντέλεια του κόσμου.
Σκηνή 2 Τα πρώτα σύννεφα παρουσιάζονται στον ορίζοντα. Η κυβέρνηση δεν παράγει το έργο που ο πρωθυπουργός ανέμενε. Ήρθε η ώρα του πρώτου ανασχηματισμού. Για τον οποίο φυσικά τα ΜΜΕ έχουν αναλώσει την δημοσιογραφία της προηγούμενης περιόδου. Με τον ανασχηματισμό αναμένεται εντατικοποίηση του κυβερνητικού έργου.
Σκηνή 3 Τίποτα δεν έχει αλλάξει. Τίποτα δεν φαίνεται να μπορεί να αλλάξει εκτός από τα πρόσωπα που κυβερνούν. Ήρθε η ώρα των πρόωρων εκλογών.

Πράξη Β

Σκηνή 1 Το κυβερνών κόμμα κερδίζει τις πρόωρες εκλογές. Όλοι μιλούν για πολιτική παντοδυναμία του πρωθυπουργού, έστω και αν έπεσαν τα ποσοστά του κόμματος στις εκλογές. Νέα πρόσωπα μπαίνουν στην κυβέρνηση. Αναμένεται εντατικοποίηση του κυβερνητικού έργου.
Σκηνή 2 Η κατάσταση χειροτερεύει και οι δημοσκοπήσεις δείχνουν την αξιωματική αντιπολίτευση να προηγείται. Ο πρωθυπουργός παίρνει πρωτοβουλίες οι οποίες αν αποδώσουν δημοσκοπικά θα προχωρήσει σε κάποιο διάστημα σε πρόωρες εκλογές - αν όχι:
Σκηνή 3 Ο πρωθυπουργός αφού είδε ότι οι κινήσεις του δεν απέφεραν δημοσκοπικά προχωρά σε νέο ανασχηματισμό - που φυσικά αναμένεται να εντατικοποιήσει το κυβερνητικό έργο.
Σκηνή 4 Οι δημοσκοπήσεις δεν αντεστράφησαν. Ο πρωθυπουργός δεν προχώρησε σε πρόωρες εκλογές. Η κυβέρνηση αναμένει το φυσικό της τέλος στο τέλος της τετραετίας. Η αξιωματική αντιπολίτευση έχει αναπληρώσει τις δυνάμεις της. Ο αρχηγός της είναι πολιτικά παντοδύναμος - έτσι τουλάχιστον το βλέπουν οι αναλυτές. Γίνονται εκλογές και τις κερδίζει. Σε αυτή την περίπτωση ανατρέξτε στην Πράξη Α Σκηνή 1

ΥΓ.: Στην Ελλάδα κυβερνούν οι συντεχνίες με τις κυβερνήσεις παίζουν τον ρόλο του μεσάζοντα και αποδιοπομπαίου τράγου.

Πηγή: e-rooster.gr

Tuesday, September 23, 2008

Κύπρος: 34 χρονια μετα… Χρυσοπράσινο φύλλο ή γκρίζο προτεκτοράτο;

Στο πολύ καλό blog "...ες γην εναλίαν Κύπρον..." διάβασα ένα πολύ καλό κείμενο που φιλοξενήθηκε στο σάιτ της Κομμουνιστικής Οργάνωσης Ελλάδας (συνιστώσα του Σύριζα) σχετικά με την πολιτική κατάσταση που διαμορφώνεται στην Κύπρο. Ο τίτλος του post είναι ο ίδιος που έβαλε ο συγγραφέας του κειμένου που υπογράφει με τα αρχικά του "Γ.Τ.".

"Όταν μοιάζει να έχει σβήσει το "δεν ξεχνώ"…

Μέρες μαύρης επετείου, που οργάνωσαν μαζί οι Αμερικάνοι, οι Τούρκοι επεκτατιστές και η χούντα της Αθήνας, που κατέλυσαν την ανεξαρτησία της Κύπρου τον Ιούλιο-Αύγουστο του 1974 με τραγικές συνέπειες για το λαό της Κύπρου.
Μέρες μαύρης επετείου, που βρίσκουν το "χρυσοπράσινο φύλλο" να μοιάζει μ’ αυτό που ήθελαν να το μετατρέψουν: σε ένα προτεκτοράτο όπου θα αλωνίζουν οι ιμπεριαλιστές, θα αγκυροβολούν οι βάσεις και τα όπλα τους. Το μισό του νησιού υπό τουρκική κατοχή. Την ξεχάσαμε κι αυτή. Ξεχάσαμε ότι όρος για μια προοδευτική εξέλιξη στην ευρύτερη περιοχή είναι η κατάρρευση του μάλλον φασιστικού καθεστώτος της Τουρκίας, της σύγχρονης φυλακής των εθνών, του χωροφύλακα των ιμπεριαλιστών, ζαλισμένοι από την υπαγορευμένη πολιτική της "ελληνοτουρκικής φιλίας" υπό αμερικάνικη κηδεμονία, ζαλισμένοι από τα οικονομικά ταξίματα και τις μεγάλες αρπακτές, που δημιούργησαν οι διαλύσεις χωρών της γύρω περιοχής (πρώτα του Λιβάνου, έπειτα της Γιουγκοσλαβίας και της ΕΣΣΔ) και τη μεταφορά οικονομικών δραστηριοτήτων στο νησί (και στην Ελλάδα).

Συνηθισμένος
στην κατοχή και αποδεχόμενος το ρεαλισμό της "λύσης" που προτείνουν κάθε φορά οι μεγάλοι, έτοιμος για νέες εκδόσεις ενδοτισμού, ο ελλαδικός πολιτικός κόσμος, με κοψομεσιάσματα αποδοχής του σχεδίου Ανάν-Μπους –ακόμα και από αριστερές δυνάμεις (δείγμα της τεράστιας μετατόπισης που έχει συντελεστεί στα χρόνια που πέρασαν)– γιόρτασε την 34η επέτειο των μαύρων γεγονότων. Μαύρα για μας, "απελευθερωτικά" για τους Τούρκους επεκτατιστές.

Αρκεί
να διαβάσει κανείς τις δηλώσεις του Ερντογάν, που πήγε και θαύμασε τις στρατιωτικές παρελάσεις στο ψευδοκράτος –που τώρα όλοι τρέχουν να το αποκαλέσουν "ισότιμη οντότητα", "ίση συνιστώσα" του νέου μορφώματος που θέλουν να δημιουργήσουν με την τυπική κιόλας κατάργηση της κυπριακής δημοκρατίας– για να καταλάβει.

Ο Ταγίπ
Ετρντογάν μετέβει με 8 υπουργούς του στο κατεχόμενο τμήμα και, μεταξύ άλλων, δήλωσε: "Η Τουρκία υποστηρίζει την εγκαθίδρυση ενός νέου συνεταιρισμού, που θα στηρίζεται σε δύο ιδρυτικά κράτη, με ισότιμο καθεστώς και πολιτική ισότητα… η λύση του Κυπριακού μπορεί να βρεθεί μόνο στη βάση "δύο ίσων λαών, δύο ισότιμων ιδρυτικών κρατών με μια νέα συνεταιρική σχέση… ότι η 20ή Ιουλίου 1974 ήταν μια επιχείρηση "για την απελευθέρωση και για την διασφάλιση της ειρήνης για τους Τουρκοκυπρίους"".

Στο
ίδιο μήκος κύματος, ο Μεχμέτ Αλί Ταλάτ δήλωσε ότι "η τουρκοκυπριακή πλευρά θέλει λύση στη βάση "της πολιτικής ισότητας, της διζωνικότητας και του ίσου καθεστώτος των δύο συνιστώντων κρατιδίων".

Η δύναμη
των όπλων, ο εκβιασμός, τα τετελεσμένα, η κατοχή, ο εποικισμός, ο επεκτατισμός, όλα αυτά βαφτίζονται γι’ άλλους "δικαίωμα των εγγυητριών δυνάμεων", "συνιστώντα κρατίδια", "αποτελεσματική συμμετοχή των δύο κοινοτήτων στη διακυβέρνηση του ομόσπονδου κράτους".

Βέβαια,
πάντα υπάρχουν οι εκπλήξεις των "όχι", οι περίεργοι νέοι μοτοσικλετιστές, ο Σολωμός ή όσοι μπερδεύουν την εικόνα και ταράζουν τα νερά.
Η δεύτερη συνάντηση Χριστόφια - Ταλάτ (στις 25/7 θα γινόταν η τέταρτη, που θεωρείται και η ουσιαστικότερη) κατέληξε σε ένα ανακοινωθέν που προκάλεσε μεγάλα προβλήματα στην ελληνοκυπριακή πλευρά.

Το μεταφέρουμε
αυτούσιο: "Κοινή δήλωση του Ελληνοκύπριου Ηγέτη Δημήτρη Χριστόφια και του Τουρκοκύπριου Ηγέτη Μεχμέτ Αλί Ταλάτ 23/05/2008: Οι ηγέτες είχαν σήμερα ειλικρινείς και αποδοτικές συζητήσεις και αξιολόγησαν τα αποτελέσματα που έχουν επιτευχθεί βάσει της Συμφωνίας της 21ης Μαρτίου. Επαναβεβαίωσαν τη δέσμευσή τους για μια διζωνική, δικοινοτική Ομοσπονδία με πολιτική ισότητα, όπως ορίζεται στα σχετικά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας. Αυτός ο συνεταιρισμός θα έχει μια Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση με μία και μόνη διεθνή προσωπικότητα, καθώς και μια Τουρκοκυπριακή Συνιστώσα Πολιτεία και μια Ελληνοκυπριακή Συνιστώσα Πολιτεία, οι οποίες θα έχουν ισότιμο καθεστώς. Έδωσαν οδηγίες στους αντιπροσώπους τους να εξετάσουν, εντός 15 ημερών, τα αποτελέσματα των τεχνικών επιτροπών.

Οι σύμβουλοι
θα εξετάσουν στρατιωτικής και μη στρατιωτικής υφής μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης. Θα επιδιώξουν, επίσης, το άνοιγμα του Λιμνίτη και άλλων οδοφραγμάτων.
Οι ηγέτες αποφάσισαν να συναντηθούν εκ νέου κατά το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Ιουλίου για να επαναξιολογήσουν την κατάσταση."

Για τη
συνάντηση αυτή, ο Αμερικανός υφυπουργός εξωτερικών κ. Φριντ δήλωσε: "Εξέφρασα αυτό που εκφράζω και δημόσια, την έντονη υποστήριξη και την εκτίμηση για το κοινό ανακοινωθέν που εκδόθηκε από τους δύο ηγέτες, τον Πρόεδρο Χριστόφια και τον Τ/κ ηγέτη Μεχμέτ Αλί Ταλάτ. Το ανακοινωθέν αυτό είναι ένα από τα παραγωγικότερα βήματα που ελήφθησαν για την επίτευξη λύσης του Κυπριακού από το 2004. Το καλωσορίζουμε".

Ο Αμερικανός
αξιωματούχος πρόσθεσε ότι "οι ΗΠΑ όχι μόνο υποστηρίζουν και συνεχίζουν να υποστηρίζουν μια διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία, αλλά και μια επανενωμένη νήσο, και το λεκτικό του ανακοινωθέντος για ομοσπονδιακή κυβέρνηση με μία διεθνή προσωπικότητα, ένα τ/κ κι ένα ε/κ συνιστόν κράτος, ίσου καθεστώτος, είναι και εποικοδομητικό και μας επιτρέπει να προχωρήσουμε μπροστά".

Μάλλον
βαδίζουμε στα χνάρια του απορριφθέντος σχεδίου Ανάν-Μπους και μετατρέπουμε το χρυσοπράσινο φύλλο σε γκρίζα μπανανία-προτεκτοράτο. Τουλάχιστον αυτόν το δρόμο στρώνουν ΗΠΑ, Αγγλία και Τουρκία… Το ερώτημα είναι "θέλω να θυμάμαι ή καλύτερα είναι να ξεχνώ;" Η επιλογή δεν είναι απλά ατομική υπόθεση… Γ.Τ".

Σχόλιο "Πιπεριάς": Πολύ καλά τα γράφει ο σύντροφοςν Γ.Τ. Εχω μια απορία όμως. Αυτές τις απόψεις η ΚΟΕ τις καταθέτει στον Σύριζα; Και αν ναι πως γίνεται όλες οι ανακοινώσεις ΣΥΝ/Σύριζα να είναι υπερ του Χριστόφια; Με ειλικρινή συντροφικότητα περιμένω την απάντηση από τους συντρόφους της ΚΟΕ.

Monday, September 22, 2008

Για τη Δευτέρα 29 Σεπτεμβρίου αναβλήθηκαν οι αποφάσεις στη Γ.Σ. της ΑΥΓΗΣ επί των προτάσεων της πλειοψηφίας Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΝ , ενώ 11 ηγετικά στελέχη του κόμματος - ανάμεσα τους πέντε βουλευτές και ο ευρωβουλευτής - εξέφρασαν διαφωνίες με την ηγεσία για τις επιλογές της.
Η συζήτηση την περασμένη Δευτέρα στη Γενική Συνέλευση των μετόχων της ΑΥΓΗ Α.Ε. ήταν πολύωρη και ζωντανή, με τη συμμετοχή πολλών φίλων και συντρόφων - μετόχων. Ο πρόεδρος του ΣΥΝ Αλ. Τσίπρας παρουσίασε τις προτάσεις για το νέο Δ.Σ. και την ενοποίηση με τον ραδιοσταθμό “Στο Κόκκινο” (βλέπε δίπλα στήλη). Οι αποφάσεις αναβλήθηκαν ύστερα από πρόταση εκπροσώπων άνω του 5% των μετόχων (Σ. Λιβαδάς και Γ. Μπασιάκος) για τη Δευτέρα 29 Σεπτεμβρίου.
Μετά την εισήγηση του προέδρου του ΣΥΝ, μιλώντας εκ μέρους της πλειοψηφίας των μελών του απερχόμενου Δ.Σ., ο Γ. Νικολάου είπε ότι μέχρι σήμερα κανένα συγκεκριμένο σχέδιο δεν έχει παρουσιασθεί από την ηγεσία του ΣΥΝ που να αφορά στο νέο επιχειρηματικό σχήμα των δύο εταιρειών «Α» και «Κ» (αρχικά ειπώθηκε «η συγχώνευση», μετά η «holding company» και τώρα το «ενιαίο σχήμα λειτουργίας») και στο αναγκαίο επιχειρησιακό πρόγραμμα ανάπτυξης του νέου σχήματος ή έστω εξυγίανσης της «Α» μόνο.
...Σήμερα, με βάση τη μεθόδευση που έχει υπάρξει, ανησυχούμε εύλογα πως η ανεξαρτησία γνώμης είναι όλο και λιγότερο επιθυμητή από τον πολιτικό φορέα που στηρίζει την εφημερίδα, καθώς θεωρείται ότι προκαλεί ασάφειες περί την πολιτική γραμμή του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ, πως το ζητούμενο γίνεται η χωρίς παρεκτροπές ευθυγράμμιση με τις επικρατούσες απόψεις.
Η «Α» είναι ζημιογόνα, είπε. Με 60 περίπου εργαζόμενους και 3 εκατ. ευρώ έσοδα, οι ζημίες της ανέρχονται γύρω στο 10% των εσόδων της. Αυτό πρέπει να αλλάξει. Και είναι δυνατόν να αλλάξει με την εφαρμογή ενός συνεκτικού επιχειρηματικού σχεδίου εξυγίανσης που θα της επιτρέψει ισοσκελισμένες χρήσεις - όπως πρότεινε πριν από 8 μήνες το Δ.Σ. και συμφωνήθηκε ομόφωνα με την Π.Γ. του ΣΥΝ, αλλά δεν υλοποιήθηκε.
Εκ μέρους των εργαζομένων ο Κ. Νικολακάκος επισήμανε ότι ένα νέο ξεκίνημα είχε ζητηθεί από χρόνια. Είναι μεγάλες οι ευθύνες σε όσους διοίκησαν και διηύθυναν την εφημερίδα όλα αυτά τα χρόνια. Καλώς παρεμβαίνει ο ΣΥΝ, είπε, και πρόσθεσε: "Χαιρετίζουμε την πρωτοβουλία". Η "Αυγή" πρέπει να ανοίξει. Να αντιστοιχηθεί με τον Συνασπισμό. Δήλωσε ως εκπρόσωπος του 12,5% των μετοχών των εργαζομένων πως θα ψηφίσει την εισήγηση επειδή ανταποκρίνεται στο αίτημα για τομή και αλλαγές.
Ο διευθυντής της “Αυγής” Κ. Κάρης είπε ότι η εφημερίδα πρέπει να αγκαλιάσει τις νέες σημαντικές δημοσιογραφικές διαθεσιμότητες, ώστε να υλοποιηθεί το απαιτούμενο άνοιγμα, εφόσον τώρα θα αρθούν οι συνθήκες οικονομικής ασφυξίας. Απαραίτητη προϋπόθεση είναι η καλλιέργεια και στήριξη ενωτικού, συναινετικού κλίματος, εντός και περί την εφημερίδα, χωρίς αποκλεισμούς. Το εγχείρημα της ενοποίησης είναι συγκεντρωτικό και σήμερα βάζει το κάρο μπροστά από τα άλογα: πρέπει να προηγηθούν η ανασυγκρότηση, η κυκλοφοριακή εξόρμηση και η οικονομική στήριξη.
Οι εισηγήσεις στη Γ.Σ. δημοσιεύθηκαν πλήρως στην “Αυγή” της Τρίτης 16/9 και την Τετάρτη 17/9 δημοσιεύθηκε ρεπορτάζ από τις ομιλίες στη συνέλευση των Μ. Καβουριάρη, Μπ. Βακαλοπούλου, Π. Ξυθάλη, Γ. Καούνη, Γ. Σαββίδη, Β. Λαμπρόπουλου, Β. Κωτούλα, Ν. Χαλκιαδάκη, Γ. Παπαδόπουλου, Β. Δωροβίνη, Δ. Στούμπου, Δ. Αλεξόπουλου, Ν. Φίλη.

Η αναβολή

Η αναβολή λήψης αποφάσεων, επιβεβλημένη από το νόμο εφόσον το ζήτησαν εκπρόσωποι άνω του 5% του μετοχικού κεφαλαίου, προτάθηκε από τους Σταύρο Λιβαδά και Γιάννη Μπασιάκο που τόνισαν στην αναλυτική γραπτή τους πρόταση ότι “Δεν υπάρχει έγκαιρη και υπεύθυνη ενημέρωση των μετόχων και σίγουρα δεν μοιράστηκαν εγκαίρως σχετικές γραπτές, τεκμηριωμένες εισηγήσεις -πράγμα που αποτελεί νόμιμο δικαίωμά μας- για τα προς συζήτηση θέματα. Η 'Αυγή' πρέπει να παραμείνει αυτόνομη και φιλική προς τον ΣΥΝ. Το κέντρο λήψης των αποφάσεων να παραμείνει εντός του εταιρικού σχήματος της 'Αυγής' και του στελεχιακού δυναμικού της”, υπογράμμισαν.

Θέμα αποκλεισμών - Διαφωνία με την ενοποίηση

Οι πρόσφατες εξελίξεις στην ΑΥΓΗ έχουν προκαλέσει το ενδιαφέρον, αλλά και πολλά ερωτηματικά πολλών φίλων και συντρόφων μας, αγωνιστών της αριστεράς που προσέφεραν σε κρίσιμες στιγμές και συνέβαλαν καθοριστικά στη συνέχιση της έκδοσης της καθημερινής εφημερίδας της αριστεράς. Ζητούν να διασφαλιστεί το μέλλον, η οικονομική βιωσιμότητα της ΑΥΓΗΣ, η δημοσιογραφική αυτονομία, η επιχειρηματική της συγκρότηση και να στηριχτεί αποφασιστικά ο δημοσιογραφικός εμπλουτισμός και η κυκλοφοριακή της άνοδος, σήμερα μάλιστα που οι αριστεροί και προοδευτικοί πολίτες προσβλέπουν με ελπίδα στην ανανεωτική και ριζοσπαστική αριστερά.
Το τελευταίο διάστημα εκδηλώθηκαν πρωτοβουλίες και παρεμβάσεις στην ΑΥΓΗ από την πλευρά του ΣΥΝ. Οι πρωτοβουλίες για την αναγκαία και επιβεβλημένη αναδιοργάνωσή της μπορούν να αποδώσουν μόνο σε πνεύμα ευρείας συναίνεσης, χωρίς αποκλεισμούς, με συσπείρωση δυνάμεων και σεβασμό στην ανανεωτική παράδοση της εφημερίδας. Ο σχετικός σχεδιασμός της ηγεσίας του κόμματος, έως σήμερα, και η προτεινόμενη σύνθεση του νέου Διοικητικού Συμβουλίου δεν πήραν υπόψη έναν ολόκληρο χώρο, συνδεδεμένο με την εφημερίδα από δεκαετίες.
Χαιρετίζουμε τη διαθεσιμότητα δημοσιογράφων κύρους να προσφέρουν στην εφημερίδα μας. Αλλά, πιστεύουμε ότι το μέλλον της ΑΥΓΗΣ δεν μπορεί να στηριχθεί στη βεβιασμένη – και χωρίς την αναγκαία μελέτη – ενοποίηση με το ραδιοσταθμό «Στο Κόκκινο», δημιουργώντας μάλιστα, ένα νέο κέντρο λήψης αποφάσεων έξω από την εφημερίδα και το ραδιοσταθμό, γεγονός που εάν υπάρξει δεν θα υπηρετήσει την αναβάθμιση και θετική εξέλιξη της εφημερίδας και την αναγκαία και επιβεβλημένη αυτονομία της.»

ΚΟΥΒΕΛΗΣ ΦΩΤΗΣ, Βουλευτής Β΄ Αθήνας, ΛΕΒΕΝΤΗΣ ΘΑΝΑΣΗΣ, Βουλευτής Αττικής, ΛΥΚΟΥΔΗΣ ΣΠΥΡΟΣ, Μέλος ΠΓ ΣΥΝ, ΜΑΡΓΑΡΙΤΗΣ ΘΟΔΩΡΟΣ, Μέλος ΠΓ ΣΥΝ, ΜΠΑΓΕΩΡΓΟΣ ΣΤΕΦΑΝΟΣ, Μέλος ΠΓ ΣΥΝ, ΜΠΑΛΑΦΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ, Μέλος ΠΓ ΣΥΝ, ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΑΚΗΣ ΜΙΧΑΛΗΣ, Βουλευτής Β΄ Αθήνας, ΠΑΠΑΔΗΜΟΥΛΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ, Ευρωβουλευτής, ΣΑΜΠΑΤΑΚΑΚΗΣ ΜΙΧΑΛΗΣ, Μέλος ΠΓ ΣΥΝ, ΤΣΟΥΚΑΛΗΣ ΝΙΚΟΣ, Βουλευτής Αχαΐας, ΦΙΛΙΝΗ ΑΝΝΑ, Βουλευτής Α΄ Αθήνας.

Πηγή: Κυριακάτικη ΑΥΓΗ

Σχόλιο "Πιπεριάς": Μεγάλωσα (πολιτικά και ηλικιακά) διαβάζοντας καθημερινά την "Αυγή". Εχω ξυπνήσει πολλές Κυριακές πρωί για να την πουλήσω κατά τα ηρωϊκά χρόνια του ΚΚΕ Εσωτερικού και του Ρήγα Φεραίου. Πολλές φορές έχω διαφωνήσει (έχω οργιστεί...) με δημοσιεύματα της εφημερίδας, όμως είναι χοντροκομμένη (και πολιτικά άστοχη...) η απόπειρα "άλωσης" της εφημερίδας που όλα αυτα τα χρόνια έχει το στίγμα της Ανανεωτικής Αριστεράς. "Δεξιάς" απόκλισης αλλά πάντα Ανανεωτικής. Και όσο αφορά την "καραμέλα" να γίνει η Αυγή εφημερίδα του Σύριζα, γιατί η ηγεσία του Συνασπισμού δεν κάνει την ίδια πρόταση και στις υπόλοιπες εφημερίδες του "χώρου", (βλέπε "Αριστερά" της ΚΟΕ, "Εργατική Αριστερά" της ΔΕΑ, "Η Εποχή"); Γιατί;

Τρεις λαούν και ο Αλέκος... χορεύει...

Η οικονομική και κοινωνική κατάσταση του μεγαλύτερου ποσοστού των Ελλήνων πολιτών βρίσκεται σε δυσχερή θέση. Από που να αρχίσουμε; Από τα οικογενειακά οικονομικά βάρη; Δυσβάσταχα. Δάνεια, λογαριασμοί, χρέη... Από την φορολογική επιδρομή του Αλογοσκούφη; Κανονική ληστεία μετά "φόνου". Για την κρατική γραφειοκρατία; Ποιος ξέχασε το κτηματολόγιο; Από την εγκληματικότητα; Κάντε μια βόλτα βράδυ στην Ομόνοια και του γύρω δρόμους. Οι πολίτες βρίσκονται με την πλάτη στο τοίχο και τα πόδια στους ώμους τρέχοντας σε δυο και τρεις δουλειές για να τα βγάλουν πέρα. Και σ' όλα αυτά ψάχνεις μια ελπίδα. Μια πολιτική πρόταση. Να πιστείς, να παλαίψεις. Πολλοί λένε ότι η ελπίδα του τόπου είναι η Αριστερά, ο Σύριζα. Διαβάζω λοιπόν στο Κυριακάτικο Εθνος τη συνέντευξη του Αλ. Αλαβάνου. Οπως είναι γνωστό για να εφαρμόσεις φιλολαϊκά μέτρα θα πρέπει να είσαι στη κυβέρνηση. Διαβάστε λοιπόν ποια έξι (τυχαία...) μέτρα προτείνει ο Αλαβάνος στο Πασόκ για (υποτίθεται...) συνεργασία.
" Πρώτον, κοινή δράση για τον δημόσιο χαρακτήρα μιας ανανεωμένης Ολυμπιακής και απόρριψη κάθε είδους ιδιωτικοποίησης.
Δεύτερον, κοινή νομοθετική πρωτοβουλία της αντιπολίτευσης για τον χωρισμό Εκκλησίας και Κράτους.
Τρίτον, Εξεταστική Επιτροπή για το Βατοπέδιο, από την πρώτη στιγμή που ανέκυψε το πρόβλημα, το 1999, με την εγκατάλειψη της δικαστικής διεκδίκησης της δημόσιας κυριότητας, μέχρι σήμερα.
Τέταρτον, άμεση δράση για τη συνταγματική υπεράσπιση του δημόσιου πανεπιστημίου με την κατάργηση όλων των Κέντρων Ελευθέρων Σπουδών που συνεργάζονται με ξένα πανεπιστήμια.
Πέμπτον, μια που έχει αρχίσει η συζήτηση για τις εκλογές, ενδεχομένως αλλεπάλληλες, κοινή νομοθετική πρωτοβουλία της αντιπολίτευσης για την απλή αναλογική.
Εκτον, κοινή δράση για να μην εγκατασταθεί στη Σούδα το Κέντρο Επιχειρησιακής Εκπαίδευσης Ναυτικής Αποτροπής του ΝΑΤΟ, που αποφασίστηκε αυτήν την εβδομάδα στη Βουλή, με κόστος μάλιστα των Ελλήνων φορολογουμένων".

Εξι μέτρα - προτάσεις που ΚΑΝΕΝΑ δεν αφορά, ουσιαστικά, το μέσο Ελληνα πολίτη. ΚΑΝΕΝΑ. Καταλαβαίνετε; Τίποτα για τον ΦΠΑ, τίποτα για τα πανάκριβα τρόφιμα, τίποτα για το άθλια νοσοκομεία, τίποτα για τα δάνεια, για τις τράπεζες, τίποτα για τους λογαριασμούς "φωτιά, τίποτα. Ομως ο Αλαβάνος θέλει να μπει στη κυβέρνηση για να γίνει διαχωρισμός Κράτους - Εκκλησίας. Αλήθεια ρώτησε τον Ελληνικό λαοό αν θέλει κάτι τέτοιο; Μα ούτε ένα μέτρο-πρόταση που να αφορά τους ταλαιπωρημένους πολίτες δεν μπόρεσε να σκεφτεί ο Αλ. Αλαβάνος; Ετσι για τα μάτια του κόσμου. Μήπως απλά είπε έξι προτάσεις για να στηρίξει την άρνηση του σε συνεργασία με το Πασόκ; Και αν βγει αύριο ο Παπανδρέου και του πει συμφωνό σε όλα θα πει ναι σε συνεργασία;

Είναι... ωραίο να λαϊκίζεις, όμως η ιστορία έχει δείξει ότι και ο λαικισμός έχει κοντά πόδια!

Wednesday, September 17, 2008

«Έμαθα ελληνικά από μαγκιά!»

Ο Μπεχλούλ Μεχμέτ από την Κομοτηνή από μετεξεταστέος... πέρασε στο πανεπιστήμιο

«Φοίτησα σε μειονοτικό δημοτικό σχολείο, σε πολύ δύσκολες συνθήκες, αφού οι ώρες μοιράζονται ανάμεσα σε μαθήματα που διδάσκονται στην ελληνική και την τουρκική γλώσσα. Παρ΄ όλα αυτά, όμως, τα κατάφερα».

O19χρονος Μπεχλούλ Μεχμέτ από την Κομοτηνή σε λίγες ημέρες θα περάσει την πύλη του πανεπιστημίου. Αφού έμεινε στάσιμος μία χρονιά στη Γ΄ Λυκείου, κατόρθωσε φέτος όχι μόνο να περάσει την τάξη του αλλά και να πετύχει την είσοδό του με την ειδική ποσόστωση που έχει θεσμοθετηθεί για τους υποψηφίους της μειονότητας από τη Θράκη, στο Τμήμα Γεωγραφίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου στη Μυτιλήνη. Για να το πετύχει μάλιστα αυτό αναγκάστηκε να δουλέψει ως διανομέας σε πιτσαρία προκειμένου να εξασφαλίσει χρήματα για τα φροντιστήριά του. Μόλις έναν μήνα πριν από τις Εξετάσεις σταμάτησε να δουλεύει, ώστε να αφοσιωθεί αποκλειστικά στον στόχο του. Η Σχολή στην οποία εισήχθη δεν ήταν η πρώτη του επιλογή. Την καρδιά του είχε κλέψει η Νομική Κομοτηνής. «Είδα οικογένειες να στερούνται πολλά πράγματα για να κατορθώσουν να στείλουν τα παιδιά τους στα φροντιστήρια. Ελπίζω η Σχολή όπου πέρασα να μην είναι πολύ δύσκολη και να κατορθώσω να ανταποκριθώ στις ανάγκες της», λέει στα «ΝΕΑ».

Ο δρόμος μέχρι να βρεθεί στις πανεπιστημιακές αίθουσες δεν ήταν στρωμένος με ροδοπέταλα. «Είναι δύσκολο για ένα παιδί της μειονότητας να γνωρίζει εξίσου καλά μέχρι και την Α΄ Γυμνασίου και τις δύο γλώσσες. Στο σχολείο όπου πήγαινα, πάντως, στο 3ο μειονοτικό δημοτικό σχολείο Κομοτηνής, είχα την τύχη να βρω καλούς δασκάλους και στα ελληνικά και στα τουρκικά», λέει στα «ΝΕΑ», κάνοντας μιαν αναδρομή στα κοπιαστικά χρόνια του μειονοτικού δημοτικού σχολείου και στις ιδιαίτερες συνθήκες που επικρατούν όσον αφορά το εκπαιδευτικό σύστημα της μειονότητας. Οι συνθήκες σε αυτά τα «δεύτερης κατηγορίας» σχολεία, όπως αποκαλούν τα μειονοτικά, είναι δύσκολες. «Έμαθα τα γένη και τις κλίσεις των ουσιαστικών στην Στ΄ Δημοτικού. Πώς να ανταγωνιστώ στ΄ αλήθεια στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο τους συμμαθητές μου που φοιτούσαν στα άλλα δημόσια σχολεία;».
Ο ίδιος επέλεξε συνειδητά να φοιτήσει σε δημόσιο Γυμνάσιο και Λύκειο, αντιμετωπίζοντας στα πρώτα χρόνια την καχυποψία- καθώς ήταν μειονοτικός- από ορισμένους συμμαθητές και καθηγητές του. «Δεν μετάνιωσα όμως για την απόφασή μου, γιατί ήξερα ότι αυτός ήταν ο καλύτερος δρόμος για να μάθω να μιλάω σωστά την ελληνική γλώσσα», σημειώνει και με αφοπλιστική ειλικρίνεια λέει: «Έμαθα καλά ελληνικά από μαγκιά! Γιατί δεν ήθελα να μειονεκτώ στις συναναστροφές μου με τους χριστιανούς συμμαθητές μου, αλλά και για να δείξω στους υπολοίπους ότι εμείς οι μειονοτικοί ότι δεν έχουμε σε τίποτα να φοβηθούμε τον ανταγωνισμό και τη γνώση μέσα στο δημόσιο ελληνικό σχολείο».
Μειονέκτημα Ο 19χρονος φοιτητής έχει ξεκάθαρη άποψη για την ποσόστωση υπέρ των μειονοτικών μαθητών για την εισαγωγή τους στο πανεπιστήμιο- που έχει προκαλέσει αντιδράσεις, καθώς ορισμένοι υποστηρίζουν ότι αποτελεί δυσμενή διάκριση εις βάρος των χριστιανών μαθητών. «Όταν ο μειονοτικός μαθητής βγαίνει από το Δημοτικό για να πάει στο Γυμνάσιο, σκεφθείτε ότι δεν ξέρει να μιλά ούτε ελληνικά ούτε και καλά τουρκικά. Συνεπώς, χάνει έδαφος από τις πρώτες τάξεις και είναι πολύ λίγοι εκείνοι οι οποίοι θα καταφέρουν τελικά να φθάσουν στη Γ΄ Λυκείου για να δώσουν Εξετάσεις». Οι υπόλοιποι, όπως λέει, στην πορεία χάνονται και γίνονται φθηνό εργατικό δυναμικό σε επιχειρήσεις ακολουθώντας διάφορες τέχνες. «Μόνο όταν το εκπαιδευτικό σύστημα της μειονότητας συγκλίνει με το δημόσιο και αλλάξουν οι κοινωνικές συνθήκες που επικρατούν σήμερα θα μπορούμε πλέον να μιλάμε για κατάργηση της ποσόστωσης. Μέχρι τότε όμως, όχι », τονίζει με έμφαση.

Μετ΄ εμποδίων στα ΑΕΙ

ΟΙ ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ από τη Ροδόπη και την Ξάνθη έχουν τα χαμηλότερα ποσοστά επιτυχίας στην εισαγωγή τους στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, όπως προκύπτει από έρευνα του Χρήστου Κάτσικα. Επίσης:
● ΣΤΗ ΘΡΑΚΗ λειτουργούν 215 μειονοτικά σχολεία στοιχειώδους εκπαίδευσης, στα οποία η διδασκαλία γίνεται στην ελληνική και την τουρκική γλώσσα.
● ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ επίσης δύο μειονοτικά γυμνάσια και δύο λύκεια καθώς και δύο ιεροσπουδαστήρια.
● ΑΠΟ ΤΟ 2006 στα δημόσια σχολεία της Θράκης διδάσκεται προαιρετικά η τουρκική γλώσσα (και στους χριστιανούς μαθητές που το επιθυμούν).
● ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΣΗ της εισαγωγής μαθητών από τη μουσουλμανική μειονότητα στα ΑΕΙ και ΤΕΙ έχει θεσπισθεί ποσόστωση 0,5% επί του συνολικού αριθμού των εισακτέων. Το μέτρο αυτό συνδυάζεται με την απαλλαγή από την υποχρεωτική βάση του 10. (ΠΗΓΗ: υπουργείο Εξωτερικών)

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Δάμων Δαμιανός Εφημερίδα: Τα Νέα

Tuesday, September 16, 2008

Κραυγή απόγνωσης από τις Φυλακές της Πάτρας

Αξιότιμοι κύριοι, συγχωρήστε μας που δεν δίνουμε τα ονόματα μας και αυτό για να μην μετατεθούμε εκδικητικά "λόγω υπηρεσιακών αναγκών", δεν σημαίνει όμως ότι περιγράφουμε παρακάτω δεν είναι αλήθεια.

Είμαστε αναγκασμένοι μετά από τόσο καιρό που δεν λύνονται τα προβλήματα μας, να τα δημοσιοποιήσουμε, όχι για να "αποκαλυφθεί" ένα ακόμη σκάνδαλο αλλά για ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΟΥΣ καθαρά λόγους.

Είμαστε νέοι εργαζόμενοι στο χώρο της Κλειστής Φυλακής Πατρών, άνθρωποι που όλοι μας έχουμε κάνει σπουδές, κύρια στην Ανωτέρα εκπαίδευση, και πού λόγω της υποαπασχόλησης και της ανεργίας υποβάλαμε τα χαρτιά μας εδώ και ένα χρόνο και προσληφθήκαμε ως Σωφρονιστικοί υπάλληλοι στη Πάτρα. Δεν περιμέναμε να βρούμε μια τέτοια κατάσταση, γιατί όλοι μας λίγο η πολύ και σε εργοστάσια έχουμε δουλέψει και τετραωρίτες κ.λ.π.

Ότι υπάρχει όχι απλώς υπερκάλυψη στους χώρους κράτησης δεν αποτελεί, δυστυχώς είδηση, το ότι οι κρατούμενοι στοιβάζονται ανά 11 η 12 σε χώρους για 5 άτομα, εάν δεν είναι ΑΠΑΝΘΡΩΠΟ τότε πως αλλιώς να χαρακτηρισθεί? Αυτό βέβαια έχει να κάνει με αποφάσεις της Κεντρικής Διοίκησης.

Το ότι δεν καθαρίζονται και δεν πλένονται οι κοινόχρηστοι χώροι (προαύλια κρατουμένων) με αποτέλεσμα να υπάρχει μια αφόρητη βρώμα που ούτε στα πιο βρώμικα βουστάσια δεν υπάρχει, αυτό έχει να κάνει με αδιαφορία της Τοπικής Διεύθυνσης (τηλ. 2610 647254, 2610 647253). Οι ακαθαρσίες που έχουν κολλήσει στα προαύλια, συνέπεια της μη ύπαρξης ούτε ενός κάδου για απορρίμματα, με συνδυασμό τις υψηλές θερμοκρασίες, δημιουργεί πρόβλημα όχι μόνο δυσωδίας αλλά για αρρώστιες που και λόγω του υπερπληθυσμού που από τη μια στιγμή στην άλλη θα δημιουργήσουν ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ.
Η μη ύπαρξη κάδων εάν δεν είναι θέμα της τοπικής διεύθυνσης τότε ποιανού είναι?
Εάν συλλογιστείτε ότι καθημερινά δύο φορές την ημέρα πετάγονται 24 κάδοι σκουπιδιών από ένα χώρο που "φιλοξενεί" πάνω από 800 άτομα (ένα κανονικό χωριό δηλαδή), χωρίς να γίνεται έστω υποτυπωδώς ανακύκλωση του χαρτιού, φανταστείτε τι σπατάλη γίνεται? κάτι που αδιαφορεί τελείως η τοπική διεύθυνση.

Όσον αφορά εμάς, παρόλο που είμαστε τελείως ανεκπαίδευτοι και προσπαθούμε με βάση το συναίσθημα να βοηθήσουμε στην καθημερινή διαβίωση των κρατουμένων (γιαυτό ότι και εάν έκαναν, πάνω από όλα είναι άνθρωποι που χρίζουν τουλάχιστον το σεβασμό των στοιχειωδών δικαιωμάτων.

Εμείς ως εργαζόμενοι εκτός ότι είμαστε αναγκασμένοι να υποφέρουμε από την ΜΟΝΙΜΗ (που ούτε κτήνη δεν μπορούν να υποφέρουν) δυσωδία, να κάνουμε κυριολεκτικά ¨σλάλομ¨ ανάμεσα σε σάπια φαγητά και κολλημένες ακαθαρσίες, το χειρότερο όμως όλων είναι το μεσαιωνικό ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ ωράριο εργασίας, δηλαδή να μην παίρνουμε ούτε ρεπό μετά την νυχτερινή εργασία. Αυτό φυσικά δεν υπόκειται σε αποφάσεις της ηγεσίας του Υπουργείου αλλά της τοπικής διεύθυνσης.

Αν και παλιότεροι συνάδελφοι, καταθέσαν υπόμνημα στον προϊστάμενο Αρχιφύλακα για να βελτιωθεί το ωράριο, η απάντηση ήταν η πλήρης αδιαφορία.
Φανταστείτε λοιπόν εργαζόμενους που πρέπει καθημερινά να πρέπει να εξυπηρετούν πάνω από 800 κρατούμενους, και κάθε περίπτωση να χρήζει ξεχωριστής σημασίας, εμείς να είμαστε σε κατάσταση συνεχούς κούρασης, γιατί απλά ΑΔΙΑΦΟΡΕΙ η τοπική διεύθυνση και αρχιφυλακείο.

Αξιότιμοι κύριοι, των Μέσων Ενημέρωσης ελπίζουμε και σας ζητάμε να βοηθήσετε, έστω με την δημοσιοποίηση, αυτών των πιο στοιχειωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων

Σωφρονιστικοί Υπάλληλοι Κ.Φ.Πατρών

υ.γ. Να μας συγχωρήσετε γιατί δεν δίνουμε τα ονόματα μας αλλά η μόνη αλήθεια είναι ότι ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ με όλη τη σημασία της λέξης να μην βρεθούμε "λόγω υπηρεσιακών αναγκών" μετατιθέμενοι εκδικητικά. Δυστυχώς στην υπηρεσία μας ισχύει "ότι δεν ακούγεται σημαίνει ότι λειτουργεί καλά" και άρα το Υπουργείο θεωρεί ότι η τοπική διεύθυνση (Διευθυντής -Αρχιφύλακας) δουλεύει καλά, όσο δεν υπάρχουν παράπονα.

Προσπαθούμε να δημιουργήσουμε μια συνδικαλιστική ομάδα για να ξαναφτιάξουμε σωματείο.
ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΜΑΣ

Monday, September 15, 2008

Η Ε.Ε. ΜΟΙΡΑΖΕΙ ΔΙΣ. ΣΤΟΥΣ ΜΙΚΡΟΜΕΣΑΙΟΥΣ, Η ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥΣ ΤΣΑΚΙΖΕΙ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑ Στον αυτόματο ...σταθεροποιητή η ευρωοικονομία

Η Ευρωπαϊκή Ενωση μοιράζει δισεκατομμύρια προς μικρομεσαίους επιχειρηματίες για να περιορίσει την κρίση, αλλά η Ελλάδα επιβάλλει φόρους και δεν δίνει ούτε... ευρώ λόγω ελλείμματος. Ενα από τα πιο σημαντικά συμβούλια των υπουργών Οικονομίας ολοκληρώθηκε χθες στη γαλλική Νίκαια, με τα βλέμματα όλων επικεντρωμένα στο μέγεθος της κρίσης. Παρουσιάστηκαν προβλέψεις για νέες πιέσεις στην τιμή του πετρελαίου, που μόνο στο τέλος του 2009 θα υποχωρήσει στα 120 δολάρια το βαρέλι.

30 δισ. ευρώ σε 4 χρόνια

Το παραπάνω γεγονός, μαζί με τη χρηματοπιστωτική κρίση, εκτιμάται ότι θα έχει μεγάλες επιπτώσεις στην ανάπτυξη των οικονομιών και στην ευημερία ατόμων και επιχειρήσεων ανά την Ε.Ε. Τι αποφάσισαν; * Η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (υποδιοικητής της πλέον είναι ο Ελληνας Πλούταρχος Σακελλάρης) ανακοίνωσε πρόγραμμα αξίας 15 δισ. ευρώ φέτος και το 2009 και άλλων τόσων έως το 2011 (30 δισ. ευρώ συνολικά) για τη χρηματοδότηση μικρομεσαίων επιχειρήσεων ανά την Ε.Ε.* Οι υπουργοί Οικονομίας επίσης συμφώνησαν, όπως αναφέρεται στα συμπεράσματα του συμβουλίου, ότι «τα κράτη-μέλη μπορούν να αφήσουν τους αυτόματους σταθεροποιητές να δουλέψουν για να στηρίξουν τη δραστηριότητα, συνεχίζοντας την προσπάθεια συγκράτησης των δαπανών», μέσω της οποίας το έλλειμμα πρέπει να μην ξεπεράσει το 3% του ΑΕΠ.* Κάποιοι υπουργοί Οικονομίας δεν έμειναν μόνο στον «αυτόματο σταθεροποιητή», δηλαδή δεν δέχτηκαν απλώς τη λογική μείωση των φορολογικών εσόδων, αφού η οικονομία δεν πάει καλά, πήγαν ένα βήμα παραπέρα: ανακοίνωσαν πακέτα μείωσης των φόρων που σκοπεύουν να λάβουν (η Ισπανία ανακοίνωσε φοροαπαλλαγές αξίας 9 δισ. ευρώ).

Φόροι 4 δισ. ευρώ

Αντιθέτως, στην Ελλάδα καθώς όχι μόνο τα έσοδα «έκατσαν» πριν καν ξεσπάσει η κρίση, αλλά και οι δαπάνες έχουν ξεφύγει εκτινάσσοντας το έλλειμμα, η ρότα που έχει χαραχθεί είναι άλλη: και φόροι ελήφθησαν (αξίας 4 δισ. ευρώ) και έγινε σαφές για ακόμη μία φορά ότι λεφτά για παροχές δεν υπάρχουν.Συγκεκριμένα, ο υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών Γ. Αλογοσκούφης, αφού επισήμανε ότι υπάρχουν «σοβαρά προβλήματα και από τη χρηματοπιστωτική κρίση, η οποία δεν φαίνεται ότι έχει φθάσει στο τέλος της και από την έξαρση του διεθνούς πληθωρισμού με τις αυξήσεις των τιμών του πετρελαίου, των πρώτων υλών και των τροφίμων», διευκρίνισε ότι «κάθε χώρα θα ακολουθήσει τη δική της πολιτική, ανάλογα με τα προβλήματα που έχει, με τα δημοσιονομικά περιθώρια που έχει».

Ανθεκτικότερα και... στενότερα

Συμπλήρωσε ότι «η Ελλάδα δείχνει να αντέχει πολύ καλύτερα από πολλές άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης, αλλά ασφαλώς τα δημοσιονομικά περιθώρια στην Ελλάδα είναι πολύ μικρότερα». Το πόσο μικρότερα είναι αυτά τα περιθώρια θα φανεί πολύ σύντομα.

* Σήμερα ξεκινά η πενθήμερη συνάντηση του επιτελείου της Eurostat με την Εθνική Στατιστική Υπηρεσία, ώστε να κριθεί το τελικό ύψος τού ελλείμματος του 2007 (υπολογίζεται στο 3,1% με 3,2% του ΑΕΠ, δηλαδή σε όρια επιτήρησης). Ανάλογα με το πώς θα κατανεμηθούν οι λογαριασμοί κατ' έτος και με το τι θα αλλάξει στον τρόπο μέτρησής τους, θα υπολογιστεί εκ νέου και το έλλειμμα για το 2008 και τα δημοσιονομικά περιθώρια, αν αυτά υπάρχουν.

Της ΔΗΜΗΤΡΑΣ ΚΑΔΔΑ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 15/09/2008



Ο φόβος έγινε βιομηχανία

Από έντεκα το 2000, οι σοσιαλδημοκρατικές κυβερνήσεις στην Ευρώπη έχουν μειωθεί στις τρεις (συν μια διακοσμητική συμμετοχή). Αλλά η Κοντσίτα ντε Γκρεγκόριο δεν χάνει το θάρρος της.

Συγκεντρώθηκαν την περασμένη Κυριακή στο Παρίσι. Συμφώνησαν (γρήγορα) ότι περνούν κρίση. Συμφώνησαν (λιγότερο γρήγορα) στα αίτια της κρίσης: το πέρασμα από τη βιομηχανική οικονομία στην οικονομία της γνώσης, η δυσφήμηση του κοινωνικού κράτους, η αύξηση μιας παγκόσμιας αίσθησης κινδύνου που συνδέεται με τις εξελίξεις στον χρηματοπιστωτικό και τον ενεργειακό τομέα. Έκαναν την αυτοκριτική τους: εγκαταλείψαμε τα θύματα της παγκοσμιοποίησης, δεν έχουμε καινούργιες ιδέες, αιφνιδιαστήκαμε, παγιδευτήκαμε, παραιτηθήκαμε. Και στο τέλος (ναι, όσο κι αν φαίνεται απίστευτο) διατύπωσαν προτάσεις. Να πάψουμε να περιφρονούμε τους φόβους της μεσαίας τάξης και να αρχίσουμε να κοιτάζουμε τον κόσμο όπως είναι. Να θέσουμε τα κοινωνικά ζητήματα στο επίκεντρο του προβληματισμού μας. Να πάρουμε την πρωτοβουλία στην προσπάθεια επίλυσης των προβλημάτων που προκαλεί η παγκοσμιοποίηση, όπως είναι οι κλιματικές αλλαγές, η μετεγκατάσταση των επιχειρήσεων, η μετανάστευση.

Πολιορκούμενοι εκ δεξιών και εξ αριστερών, οι Ευρωπαίοι σοσιαλιστές είναι αναγκασμένοι να δράσουν για να μη βρεθούν σύντομα στο περιθώριο. Να δράσουν σε συλλογικό επίπεδο, αλλά και στις τοπικές κοινωνίες, στη γειτονιά, στον χώρο δουλειάς. «Ζούμε στο αιώνιο παρόν, χωρίς μνήμη ούτε προοπτικές. Στην απόλυτη απουσία ευθυνών», λέει η 43χρονη Κοντσίτα ντε Γκρεγκόριο, πρώην αρθρογράφος της Ρεπούμπλικα και εδώ και δύο εβδομάδες νέα διευθύντρια της Ουνιτά. «Δεν σκεφτόμαστε παρά τον εαυτό μας. Φοβόμαστε: τους άλλους, ότι θα χάσουμε, ότι δεν είμαστε δυνατοί. Και ο φόβος έχει μετατραπεί σε βιομηχανία. Να σε τι συμφωνούμε όλοι: στον φόβο. Τις προάλλες, ο μικρός μου γιος είδε τα στρατιωτικά οχήματα στη Σάντα Μαρία και είπε: “Κοίτα μαμά, γυρίζουν μια πολεμική ταινία!”».

Όταν την πήρε τηλέφωνο το νέο αφεντικό τής εφημερίδας (ο Ρενάτο Σόρου, «ένας επιχειρηματίας ηθικός, που δεν ακολουθεί τη μόδα και δεν μιλάει πολύ, ένας αντιιταλός!») και της πρότεινε τη θέση, δέχθηκε αμέσως. Όχι για να κάνει καριέρα ή να βγάλει λεφτά ή να κραυγάζει- θα ήταν ανόητο να ανταγωνιστεί σε όλους αυτούς τους τομείς τη Δεξιά- αλλά για να χαμηλώσει την ένταση, να μιλήσει για τα πραγματικά προβλήματα, να προσπαθήσει να εξηγήσει πού βρίσκεται η ουσία και πού η απάτη. «Η Αριστερά προσπαθεί να βγει από το ιδεολογικό κλουβί στο οποίο βρίσκεται εδώ και τριάντα χρόνια και να κατανοήσει την πραγματικότητα» λέει αυτή η Ιταλοϊσπανίδα μητέρα τεσσάρων παιδιών στον δημοσιογράφο της Ελ Παΐς που τη συνάντησε στο μπαρ «Βibli» της Ρώμης. «Πρέπει να αρχίσουμε από το μηδέν, από το αλφάβητο, τα χρώματα και τους αριθμούς», κυρίως τους αριθμούς, η Ουνιτά έχει πέσει στα 40.000 φύλλα, χρειάζεται επειγόντως νέες ελπίδες, νέες ιδέες, νέα πνοή. Όπως και η Αριστερά.

Πηγή: Εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ, Του Μιχάλη Μητσού/ mmitsos@dolnet.gr

Sunday, September 14, 2008

Οι προτάσεις Παπανδρέου για τη φορολογία


Ο Γιώργος Παπανδρέου ανακοίνωσε στην ΔΕΘ επτά μέτρα για την φορολογία των πολιτών.
Πρώτον, όλα τα εισοδήματα, από εργασία, από μερίσματα, από ενοίκια, από υπεραξίες, θα φορολογούνται με τον ίδιο τρόπο με βάση μια ενιαία φορολογική κλίμακα. Τέρμα στο καθεστώς τα εισοδήματα από εργασία να φορολογούνται περισσότερο από τα εισοδήματα από κεφάλαιο.
Δεύτερον, ένα όριο αφορολόγητου εισοδήματος θα ισχύει για όλους. Επαναφέρουμε έτσι το αφορολόγητο όριο για τους ελεύθερους επαγγελματίες που κατήργησε η κυβέρνηση.
Τρίτον, κάθε χρόνο οι φορολογικές κλίμακες θα προσαρμόζονται ώστε οι πολίτες να μην πληρώνουν παραπάνω φόρο εξαιτίας του πληθωρισμού..
Τέταρτον, μειώνουμε το συντελεστή φορολόγησης στα κέρδη που μένουν στην επιχείρηση και γίνονται επενδύσεις και νέες θέσεις εργασίας.
Πέμπτον, φορολογούμε τα μερίσματα από μετοχές ως εισόδημα φυσικών προσώπων και όχι αυτοτελώς με 10% για όλους όπως η σημερινή κυβέρνηση.
Έκτον, φορολογούμε τα κέρδη από χρηματιστηριακές συναλλαγές αφού ληφθούν υπόψη ζημιές.
Εβδομον, καταργούμε το νόμο της ΝΔ για την φορολόγηση στα ακίνητα και επαναφέρουμε την φορολόγηση της μεγάλης ακίνητης περιουσίας. Και από αυτό δεν εξαιρείται κανείς! Ούτε η εκκλησιαστική περιουσία που αξιοποιείται οικονομικά, ούτε ουδείς άλλος.

Υποσχέθηκε ακόμα επίδομα θέρμανσης και μείωση των τιμολογίων των ΔΕΚΟ, είπε ότι θα απαγορευθεί η κατάσχεση α΄κατοικίας για χρέη στις τράπεζες και θα διπλασιαστεί στα 20.000 ευρώ το όριο κάτω από το οποίο καμία τράπεζα δεν θα μπορεί να προχωρήσει σε κατάσχεση. Για το Δημόσιο, είπε ότι θα θεσπίσει το ενιαίο μισθολόγιο και θα καταργήσει το «μπλοκ» για όσους εργάζονται στο δημόσιο τομέα με δελτίο παροχής υπηρεσιών.
Τόνισε ακόμα ότι θα καταργήσει το νόμο για τις αλλαγές στο Ασφαλιστικό, «που οδήγησε σε αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης και τη μείωση των αποδοχών». Είπε ότι τα χρήματα που απαιτούνται για αυτές τις αλλαγές θα εξευρεθούν κυρίως από την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής, για την έξαρση της οποίας κατηγόρησε ως υπεύθυνη την κυβέρνηση, τον εξορθολογισμό των δημοσίων δαπανών και την εξοικονόμηση πόρων από τις αμυντικές δαπάνες.

Σχόλιο "Πιπεριάς": Ακούσαμε συγκεκριμένες προτάσεις, σε μια στιγμή που η κυβέρνηση της ΝΔ ετοιμάζει "κεφαλικό φόρο" για όλους τους Ελληνες. Φυσικά ακούσαμε και υποσχέσεις, αρκετά "θα". Γι' αυτό είμαστε εδώ. Για να κρίνουμε. Δεν έχουμε ανάγκη ούτε από "σωτήρες", ούτε από βολεμένους "υπερεπαναστάτες". Συγκεκριμένες προτάσεις θέλουμε να ακούμε. βαρεθήκαμε τα λόγια και τους βερμπαλισμούς.

Friday, September 12, 2008

Αργησες Κώστα, άργησες....

Ο Βουλγαράκης παραιτήθηκε (ή τον παραίτησαν...). Ομως είναι αργά για... δάκρυα Κώστα και Γιώργο. Η παραίτηση έπρεπε να έχει γίνει εδώ και καιρό. Αργήσατε κύριοι...

Κάποιος "φουσκώνει" ποσοστά;

Οσοι ζούμε στη χώρα που λέγετε Ελλάδα γνωρίζουμε ότι ο Σύριζα (και ο Συνασπισμός...) ήταν απών από τα κοινωνικά γεγονότα όλο το καλοκαίρι. Είναι μια παλιά συνήθεια της λεγόμενης Ανανεωτικής Αριστεράς να "κλείνει" το μαγαζί κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Ενδεικτικό ότι ακόμα κα η Εποχή κλείνει το μήνα Αυγουστο. Επίσης ενδεικτικό της καλοκαιρινής, πολιτικής, ραστώνης είναι ότι ο Αλέξης Τσίπρας μίλησε σε Ικαρία, Μύκονο και Σύρο. Οπως ήταν φυσικό η απουσία του Σύριζα από τα κοινωνικά προβλήματα των πολιτών (θυμίζω τελευταία εμφάνιση του Τσίπρα στην Αθήνα ήταν με την συμπαθέστατη μετανάστρια στο προεδρικό μέγαρο...) καταγράφηκε στις πρόσφατες δημοσκοπήσεις που είδαν το φως της δημοσιότητας στις αρχές του Σεπτέμβρη.
Βέβαια πρέπει να πω ότι η επιστήμη της δημοσκόπησης έχει ξεφτιλιστεί στην Ελλάδα, καθώς κάθε εβδομάδα έχουμε γκάλοπ με πρόθεση ψήφου. Μάλλον πρόκειται για γκάλοπ επηρεασμού της συνείδησης των πολιτών, παρά για πολιτικό εργαλείο. Αλλά γι' αυτό σας έχω κάτι στο τέλος του κειμένου.


Επιστρέφω στις δημοσκοπήσεις και τον Σύριζα. Την 1 Σεπτεμβρίου η GPO δημοσιεύει δημοσκόπηση όπου ο Σύριζα βρίσκεται στο 10%. (ΝΔ 27,4, Πασόκ 25,2, ΚΚΕ 7,1, Λαός 5, 3, Οικολόγοι 1,6). Στις 3/9 η MRB για τον Ελ. Τύπο δίνει στο Σύριζα 11,9% (ΝΔ 28,1, Πασόκ 26,1, ΚΚΕ 7,8, Λαός 5, οικολόγοι 2,5). Στις 4/9 η Μέτρον Ανάλυσις του δίνει 10,8% (ΝΔ 28,3, Πασόκ 25,9, ΚΚΕ 7, Λαός 4,6, Οικολόγοι 2,5). Δηλαδή τρεις εταιρίες δείχνουν μια δημοσκοπική κάμψη των ποσοστών του Σύριζα. Κατά την ταπεινή μου άποψη απόλυτα λογικό για ένα κόμμα που βρισκόταν στις παραλίες και τα μπαράκια και όχι δίπλα στα κοινωνικά προβλήματα (παρεπιπτόντως η Αυγή γιατί δεν έβαλε ούτε μια φωτο από το μπλογκ του Σύριζα στις διαδηλώσεις της ΔΕΘ;).

Και ξαφνικά έρχεται σήμερα (12/9) η Public Issue και στο "Βαρόμετρο" δίνει στον Σύριζα 15, 5 % (με απώλεια 2,5% όπως αναφέρει η εφημερίδα Καθημερινή) (ΝΔ 34, Πασόκ 32,5, ΚΚΕ 8, Λαός 5,5, Οικολόγοι 2). Εκεί που όλες οι εταιρίες έχουν τον Σύριζα γύρω στο 10%, η Public Issue έρχεται και του "δίνει" 15,5%! Τα σχόλια δικά σας!

Σχετικά με τις εταιρίες δημοσκοπήσεων

Σημαντικές προοπτικές ανάπτυξης με διεύρυνση κύκλου εργασιών αλλά και καθαρών προ φόρων κερδών εκτιμάται ότι θα παρουσιάσει τόσο το 2008 όσο και το 2009 ο κλάδος των εταιρειών που δραστηριοποιούνται στον τομέα των πολιτικών δημοσκοπήσεων.

Πρόκειται για τις εταιρείες οι οποίες περιλαμβάνονται στο σχετικό Μητρώο Φορέων Επιχειρήσεων Δημοσκοπήσεων του ΕΣΡ αφού, σύμφωνα με το νόμο, όσες εταιρείες δεν περιλαμβάνονται στον κατάλογο αυτό δεν μπορούν πλέον να δραστηριοποιηθούν στον τομέα. Ενδεικτικά της εικόνας που ήδη παρουσιάζει ο κλάδος είναι τα αποτελέσματα της χρήσης του 2007, των επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στον τομέα και τα οποία παρουσιάζονται για πρώτη φορά συγκεντρωμένα.

Οι συνολικές πωλήσεις των εταιρειών δημοσκοπήσεων (συγκεκριμένα των: MRB, Focus, Metron Analysis, Centrum, VPRC, Opinion, GPO, ALCO, MARC, RASS και Prognosis) ξεπέρασαν το 2007 τα 23,19 εκατ. ευρώ, παρουσιάζοντας αύξηση σε σχέση με το 2006 της τάξης του 30,71%.

Ανάλογη πορεία με πολλαπλάσια ωστόσο αύξηση παρουσίασαν και τα καθαρά προ φόρων κέρδη, τα οποία ξεπέρασαν το 1,45 εκατ. ευρώ, αυξημένα κατά 353,19%.

Επισημαίνεται ότι πρόκειται για αποτελέσματα τα οποία ενισχύθηκαν σημαντικά από την εκλογική αναμέτρηση του 2007, παρά ταύτα θα μπορούσαν να είναι ακόμα υψηλότερα, αφενός εάν οι εκλογές πραγματοποιούνταν στον προκαθορισμένο χρόνο -αφού και λόγω της θερινής περιόδου περιορίστηκε σημαντικά ο χρόνος δραστηριοτήτων- αφετέρου εάν δεν ίσχυε ο περιορισμός στη δημοσιοποίηση των αποτελεσμάτων, πράγμα το οποίο βεβαίως με τροπολογία που ψηφίστηκε φέτος το καλοκαίρι έχει πλέον ρυθμιστεί.

Ειδικότερα και σύμφωνα με τις νέες διατάξεις, στις επερχόμενες Ευρωεκλογές του 2009 η δημοσιοποίηση των δημοσκοπήσεων θα επιτρέπεται μέχρι και την παραμονή της ημέρας της ψήφου.

Το γεγονός αυτό εκτιμάται ότι θα αυξήσει σημαντικά τη ζήτηση για τις υπηρεσίες των εταιρειών του κλάδου, κυρίως από τα μέσα ενημέρωσης (έντυπα και ηλεκτρονικά), εκτινάσσοντας τις πωλήσεις αλλά και τα κέρδη τους σε νέα υψηλά επίπεδα.

Οι εταιρείες με τις υψηλότερες πωλήσεις

Η εταιρεία MRB Ελλάς είναι η εταιρεία με τον υψηλότερο κύκλο εργασιών το 2007, αφού οι πωλήσεις της ξεπέρασαν τα 9,11 εκατ. ευρώ έναντι 7,47 εκατ. ευρώ το 2006, παρουσιάζοντας αύξηση 21,92%.

Στη 2η από πλευράς όγκου πωλήσεων κατά σειρά θέση βρίσκεται η εταιρεία Focus, της οποίας ο κύκλος εργασιών πραγματοποίησε άλμα μέσα στο 2007, αφού υπερδιπλασιάστηκε με αύξηση 104,23%, ανερχόμενος σε 4,12 εκατ. ευρώ έναντι 2,01 εκατ. ευρώ του 2006.

Σημαντική αύξηση πωλήσεων, κατά 41,67%, σημειώθηκε δε και στην 3η κατά σειρά εταιρεία, τη Metron Analysis, η οποία παρουσίασε όγκο κύκλου εργασιών ύψους 2,87 εκατ. ευρώ έναντι 2,02 εκατ. ευρώ το 2006.

Σταθερές πωλήσεις με οριακή συγκράτηση το 2007 παρουσίασε η 4η κατά σειρά εταιρεία, η Centrum, της οποίας ο κύκλος εργασιών διαμορφώθηκε σε 2,196 εκατ. ευρώ έναντι 2,199 εκατ. ευρώ το 2006.

Πηγές: Η Καθημερινή, Ναυτεμπορική

Thursday, September 11, 2008

Απάντηση στον κ. Γ. Βουλγαράκη

Tου Aντωνη Kαρκαγιαννη

"Από τον υπουργό Εμπορικής Ναυτιλίας, τον κ. Γ. Βουλγαράκη λάβαμε την ακόλουθη επιστολή: Αγαπητέ κύριε Καρκαγιάννη,
Διάβασα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον το άρθρο σας με τίτλο «Πέρα από το αυτονόητο». Θα ήθελα να επισημάνω ότι ο συλλογισμός σας έχει μια απολύτως λανθασμένη αφετηρία: ότι δήθεν κατέχω και κατ’ επέκταση αξιοποιώ offshore εταιρεία.
Στο πλαίσιο αυτό θέλω για πολλοστή φορά –λυπούμαι που αγνοείτε τόσο τις δημόσιες δηλώσεις μου, όσο το κυριότερο το περιεχόμενο του πόθεν έσχες μου– να σας πληροφορήσω ότι ούτε έχω, ούτε είχα ποτέ offshore εταιρεία.
Με την πεποίθηση ότι κάποια στιγμή θα αναγνωρίσετε το αυτονόητο, σας αποστέλλω προς δημοσίευση τη συγκεκριμένη επιστολή.

Με εκτίμηση Γιώργος Α. Βουλγαράκης

Ως απάντηση στους παραπάνω ισχυρισμούς του κ. Γ. Βουλγαράκη, παραθέτω το ρεπορτάζ του Γιώργου Τερζή στην «Καθημερινή» της 9ης Σεπτεμβρίου 2008.

«Οπως αποκαλύπτει η «Κ», το 2000 η πρώτη χρονικά εταιρεία του ζεύγους Βουλγαράκη, η Αστική Επέκταση ΕΠΕ (σ. σ. όταν ακόμα ήταν ιδιοκτησίας της offshore Lentmar, με εκπρόσωπο τον κ. Βουλγαράκη και συμβολαιογράφο τη σύζυγό του) αγοράζει τρία καταστήματα. Στις 25 Σεπτεμβρίου, δύο καταστήματα και θέση στάθμευσης επί της οδού Τριών Ιεραρχών 110 στα Πετράλωνα, αντικειμενικής αξίας 138.224 ευρώ. Τα ακίνητα αγοράστηκαν προς 418.000 ευρώ και προσημειώθηκαν στην Τράπεζα Πειραιώς, από όπου προήλθε το δάνειο, έναντι 282.000 ευρώ. Λίγες ημέρες αργότερα, η Αστική Επέκταση απέκτησε και νέο κατάστημα, 316 τ. μ. επί της οδού Φωκίωνος Νέγρη 29, έναντι 1.173.881 ευρώ, πάλι με δάνειο από την Τράπεζα Πειραιώς και προσημείωση υπέρ αυτής. Και στα δύο ακίνητα, στεγάζονται υποκαταστήματα της Τράπεζας Πειραιώς.

Η δεύτερη εταιρεία του ζεύγους Βουλγαράκη, η «Αστική Ανάπτυξη Εκμετάλλευσης Ακινήτων», δημιουργείται το 2005, με μετοχικό κεφάλαιο 18.000 ευρώ και λίγες ημέρες μετά αποκτά 700 τ.μ. στον 7ο όροφο του Α΄ συγκροτήματος του Πύργου Αθηνών. Η αντικειμενική αξία του ακινήτου ανέρχεται σε 865.898 ευρώ, ενώ σύμφωνα με εξακριβωμένες πληροφορίες της «Κ» η αγοραία αξία του ακινήτου έφθασε τα 3,7 εκατομμύρια ευρώ. Αντί της απόκτησης του ιδιαίτερης αξίας επαγγελματικού ακινήτου, ο κ. Βουλγαράκης εμφάνιζε στη δήλωση «πόθεν έσχες» που κατέθεσε στη Βουλή μόνον τη συμμετοχή του με 50% στην Αστική Ανάπτυξη ΕΠΕ, δηλαδή 9.000 ευρώ μόλις.

Η αγορά καλύφθηκε, επίσης, από δάνειο της Tράπεζας Πειραιώς ενώ θυγατρικές του Ομίλου Πειραιώς ενοικίαζαν τον εν λόγω επαγγελματικό χώρο, καταβάλλοντας στην εταιρεία Βουλγαράκη τα μισθώματα μέσω των οποίων καλύπτονταν οι δόσεις του δανείου. Πωλητής του ακινήτου στον Πύργο Αθηνών είναι ο κ. Στυλιανός Νιώτης, σύμβουλος διοίκησης στην Τράπεζα Πειραιώς για τη ναυτιλιακή τραπεζική. Η εταιρεία επωλήθη το 2007, αντί συνολικού τιμήματος 70.002 ευρώ (35.001 ευρώ έκαστος εκ των συζύγων). Ενα χρόνο νωρίτερα, το 2006, οι Γ. Βουλγαράκης και Αικ. Πελέκη είχαν αγοράσει και έκταση 8 στρεμμάτων στην Κέα. Σύμφωνα με το «πόθεν έσχες» πρόκειται για βοσκότοπο, ενώ η δηλωθείσα αντικειμενική αξία είναι 93.000 ευρώ. Στην πραγματικότητα, η έκταση είναι παραθαλάσσια αξίας άνω των 350.000 ευρώ».

Εφημερίδα Καθημερινή, 11/09/08

Τα κοντά ποδάρια

Του Γ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ-ΤΕΤΡΑΔΗ

"Οι πολιτικοί συνηθίζουν να χρησιμοποιούν σαν όπλο τους την ασθενή μνήμη. Οχι τόσο τη δική τους, που ξεχνάει ό,τι λέει, ό,τι υπόσχεται και ό,τι κάνει, αλλά κυρίως του λαού, που ξεχνάει ό,τι λέει, ό,τι υπόσχεται και ό,τι κάνει ο πολιτικός. Η ζωή των περισσότερων πολιτικών -αλλά και η ιστορία, που τους περιγράφει αργότερα- στηρίζεται στη λαϊκή γνώση ότι η μνήμη έχει κοντά ποδάρια.

Αυτός ο μικρός πρόλογος αφορά τα οφέλη της ασθενούς μνήμης και των κοντών ποδαριών. Διότι υπάρχουν και οι ζημιές.

Δεν πάνε πολλά χρόνια που ένα ολόκληρο σύστημα νεποτισμού και προκλητικού πλουτισμού ανθρώπων στο στενό περιβάλλον του λαοφιλούς Ανδρέα Παπανδρέου οδήγησε τον ίδιο και το κόμμα του εκτός εξουσίας.

Δεν πέρασαν πολλά χρόνια και οι αμετανόητοι ξυπόλυτοι, που διψούσαν περισσότερο να ντυθούν οι ίδιοι παρά να ντύσουν τον λαό -αντιθέτως, τον έγδυναν, πετώντας του κανένα ξεροκόμματο συμμετοχής σε καμιά παρανομία- έστειλαν στο σπίτι της την κυβέρνηση Κώστα Σημίτη, στην οποία ήταν ομοτράπεζοι.

Φαίνεται ότι ούτε οι πρώην ξυπόλυτοι και νυν πλουτίζοντες υπουργοί και στελέχη της τωρινής κυβέρνησης έχουν παραδειγματιστεί από το παρελθόν. Γιατί να παραδειγματιστούν, άλλωστε. Είτε είναι υπουργοί είτε στελέχη της Βουλής θα εξακολουθούν να αυγατίζουν την περιουσία τους, με τη διακομματική διαπλοκή, που λειτουργεί μεταξύ των δύο μεγάλων κομμάτων: όλοι αλληλοεξυπηρετούνται ώστε να εξυπηρετούνται και όταν θα βρίσκονται οι άλλοι στην κυβέρνηση. Με μικρότερο τζίρο ίσως, αλλά, πάντως, με τζίρο.

Και ενώ, έτσι, μοιάζει να μην ενδιαφέρει τους επαγγελματίες βουλευτές (γιατί υπάρχουν και οι κατά περίσταση) η σεμνότητα και ταπεινότητα, απορεί κανείς πώς δεν νοιάζει τους αρχηγούς των κομμάτων, που είναι και οι μόνοι που χάνουν κάτι πραγματικά ουσιαστικό: τη δύναμη της διακυβέρνησης. Την Εξουσία.

Κακά τα ψέματα. Ενώ ο λαός δείχνει να ανέχεται με εκνευριστική ευκολία το ξεδιάντροπα άδικο άρμεγμά του από τις κυβερνήσεις, από το 1985 και εδώ, που έχει επιβληθεί η περιβόητη λιτότητα, δεν δείχνει καμία ανοχή όταν ταυτόχρονα διαπιστώνει ότι ομάδες υπουργών και βουλευτών πλουτίζουν επιδεικτικά με τα δικά του λεφτά και τα δικά του χωράφια: τα λεφτά του Δημοσίου και τα παράθυρα του Δημοσίου.

Γιατί, ενώ οι μισοί Ελληνες κλέβουν τους άλλους μισούς, με την ανοχή και τους νόμους των κυβερνήσεων, φτάνει να απηυδήσει ένα μόνο 10% από αυτούς για να στείλει την κάθε κυβέρνηση σπίτι της.

Ο Κ. Καραμανλής, που εκλέχτηκε μόνο και μόνο γιατί πολύς κόσμος είχε απηυδήσει από τον πλουτισμό υπουργών και στελεχών του Κ. Σημίτη, βρίσκεται σήμερα ακριβώς στην ίδια θέση.

Ενώ οι υπουργοί σκαρφίζονται απίστευτα κόλπα για να επιβαρύνουν την τσέπη των πιο αδύνατων και παράλληλα ανέχονται και βοηθάνε στον πλουτισμό των πιο αρπαχτικών, για να καταφέρουν να φέρουν κανένα ευρώ στα βαλτωμένα από τη σπατάλη, την κακοδιαχείριση και την απουσία ανάπτυξης ταμεία, βουλευτές, υπουργοί και στελέχη του κόμματος επαναλαμβάνουν ξανά-μανά το ίδιο αμάρτημα: πλουτίζουν επιδεικτικά την ώρα που ο Αλογοσκούφης ψειρίζει τις αποδοχές των 1.000 ευρώ το μήνα.

Αυτό δεν είναι πρωτόγνωρο. Πρωτόγνωρο είναι που ο Καραμανλής αρχίζει και μοιάζει με τον Σημίτη. Και στη νοοτροπία και στη φρασεολογία. Αλλά και στην αιχμαλωσία από ένα διεφθαρμένο περιβάλλον.

Είπαμε: η μνήμη έχει κοντά ποδάρια. Η κρίση;"

Εφημερίδα Ελευθεροτυπία, 11/09/08

Πάρε - δώσε, το λένε, όχι δώσε - δώσε

Του Άριστου Μιχαηλίδη

Επιτέλους! Να ξεκινήσουν σήμερα οι συνομιλίες, να μπούμε στα βαθιά μπας και γλυτώσουμε από τις κινήσεις καλής θέλησης. Διότι τελικά, είναι πολύ κουραστικό να κάνεις συνέχεια δώρα και να μην βλέπεις ανταπόδοση. Ακόμα και χτες, παραμονή έναρξης συνομιλιών, η ανταπόδοση του Ταλάτ στην επίθεση φιλίας του Προέδρου Χριστόφια ήταν υβριστική. Μίλησε ακόμα και για το σύντροφο και φίλο Δημήτρη Χριστόφια, με τον οποίο όπως διακηρύσσεται μέρα παρά μέρα, έχουν τη χημεία και μπορούν να βρουν λύση, για να τον κατηγορήσει ότι είναι άπειρος στα καθήκοντα του και ότι κάνει δηλώσεις στα ΜΜΕ «οι οποίες δημιουργούν συνθήκες αντιπαράθεσης με την τουρκοκυπριακή πλευρά».

Δηλαδή εκεί που νομίζαμε ότι ο Πρόεδρος Χριστόφιας έχει πετύχει να προσεγγίσει την τουρκοκυπριακή πλευρά, με δηλώσεις και ενέργειες, που πολλές φορές ξεπερνούν τα όρια και τις λεγόμενες κόκκινες γραμμές, ξαφνικά είναι κατηγορούμενος ότι όχι μόνο δεν είναι θετικός αλλά δημιουργεί και συνθήκες αντιπαράθεσης. Δηλαδή, αυτά που έλεγε ο κ. Ταλάτ για τον Τάσσο Παπαδόπουλο τα λέει και για τον Δημήτρη Χριστόφια. Αλλά, αφού ξεκινούν οι συνομιλίες και θα εμπλακούμε σε ένα πάρε δώσε, θα ήταν καλό να κάνει μια αυτοκριτική η διαπραγματευτική ομάδα του κ. Χριστόφια για το τι έδωσε τους τελευταίους μήνες και τι πήρε για να ξέρει πού βαδίζει και να ξέρουμε κι εμείς με ποιο τρόπο εξυπηρετούνται τα συμφέροντα της ελληνοκυπριακής κοινότητας την οποία εκπροσωπεί (αυτό πρέπει να το υπενθυμίζουμε συνέχεια) στις συνομιλίες ο Πρόεδρος Χριστόφιας και η ομάδα του.

Η κορύφωση είναι η δημόσια δέσμευση αποδοχής 50.000 εποίκων (όταν ο Ταλάτ δεν αποδέχθηκε ούτε καν να συσταθεί ομάδα εργασίας γι΄ αυτό το θέμα) και η εκ περιτροπής προεδρία, που δήθεν έχουν αποδεχθεί προηγούμενοι Πρόεδροι. Διότι, ακόμα και αν τα έχουν αποδεχθεί σε διαπραγματεύσεις ίσχυε πάντα η συμφωνία ότι καμιά επιμέρους αποδοχή δεν ισχύει αν δεν συμφωνηθεί το σύνολο. Αλλά, έστω κι έτσι, οφείλει ο Πρόεδρος ή οι εκπρόσωποι του να δώσουν στοιχεία, να πουν ποιος και πότε, παρά να λένε «κουβέντες», που λέει οποιοσδήποτε στο καφενείο της γειτονιάς. Ποια ανταλλάγματα πήρε όμως η πλευρά μας στα δώρα καλής θέλησης, που έκανε.

Μόνο υβριστικές απαντήσεις: Η απαγόρευση της εκδρομής στον άγιο Μάμα, η εκδίωξη των πιστών στον απόστολο Βαρνάβα, ο Ερντογάν στα κατεχόμενα, οι δηλώσεις ότι δεν πρόκειται να δοθεί ποτέ η Μόρφου στους Ελληνοκύπριους, οι απίστευτες δυσκολίες για τη λειτουργία του σχολείου στο Ριζακάρπασο. Η μόνη κίνηση καλής θέλησης που είδαμε να κάνει ο Ταλάτ ήταν ένα κινητό τηλέφωνο, που πρόσφερε στον κ. Χριστόφια. Κι αυτό, όπως εξήγησε ο Πρόεδρος ήταν προσωπικό δώρο. Εκτός αν μας αρκεί αυτό για τις 50.000 εποίκους.

Εφημερίδα Φιλελεύθερος, 11/9/2008

Wednesday, September 10, 2008

Πρωθυπουργός σε τροχιά παρακμής...


"H εικόνα του Κώστα Καραμανλή στη Θεσσαλονίκη ήταν εικόνα πρωθυπουργού που έχει εισέλθει σε τροχιά παρακμής. Ακόμα και οι προσπάθειές του να απαντήσει με στιβαρό ύφος μετατράπηκαν σε επικοινωνιακό μπούμερανγκ. Αυτό που πριν από μερικά χρόνια η κοινή γνώμη εισέπραττε σαν αποφασιστικότητα και ηγετικό χάρισμα, τώρα σε μεγάλο βαθμό το εισέπραξε σαν προκλητική και κενή αλαζονεία. Ήταν προφανές ότι δεν είχε τίποτα νέο και πειστικό να πει. Στερεότυπες, βαρετές κι αναξιόπιστες επαναλήψεις, που προκάλεσαν άπωση ακόμα και σ’ όσους συνεχίζουν να τον υποστηρίζουν.
Άποψη, που ενισχύθηκε ποιοτικά από το γεγονός ότι ο Κώστας Καραμανλής εμφανίσθηκε επισήμως να καλύπτει εξόφθαλμα κρούσματα διαπλοκής και διαφθοράς. Υπενθυμίζουμε ότι η επαγγελία του να πατάξει αυτά τα φαινόμενα ήταν, ίσως, ο βασικός λόγος της νίκης του το 2004. Του είχε επιτρέψει να προσελκύσει κεντροαριστερούς ψηφοφόρους, που ήθελαν να δώσουν τέλος στην αμαρτωλή περίοδο Σημίτη. Αλλά ακόμα και πολλοί που δεν ψήφισαν τη Ν.Δ. έτρεφαν την ελπίδα ότι ο Κώστας Καραμανλής θα έδινε ένα άλλο δείγμα γραφής σ’ αυτό το επίπεδο.
Τα γεγονότα τούς διέψευσαν. Δεν έχει χάσει μόνο το ηθικό του πλεονέκτημα ως παράγοντας εξυγίανσης. Η στάση του στην υπόθεση των δομημένων ομολόγων ήταν η αφετηρία μιας διολίσθησης, που σημείωσε νέο αρνητικό ρεκόρ στην προχθεσινή συνέντευξη Τύπου. Ο πρωθυπουργός προσπάθησε να κλείσει την τρέχουσα δημόσια συζήτηση για τα ηθικά παραπτώματα της κυβέρνησής του, ρίχνοντας το προσωπικό κύρος του στην πολιτική ζυγαριά. Το μόνο που κατάφερε είναι να φθαρεί και ο ίδιος…"

Tου Σταύρου Λυγερού, Η Καθημερινή, Tρίτη, 9 Σεπτεμβρίου 2008

Monday, September 8, 2008

Βαλκάνια

Του Γιώργου Καραμπελιά

Η συνάντηση του Άρδην και της Ρήξης στην Έδεσσα (28-30 Αυγούστου) επικεντρώθηκε στο ζήτημα των Βαλκανίων και του βορείου ελλαδικού χώρου σε συνάρτηση με το συνολικότερο μοντέλο ανάπτυξης της χώρας.

Για μας η Θεσσαλονίκη, η Μακεδονία, η Θράκη, η Ήπειρος, γενικότερα ο βόρειος άξονας του ελληνισμού, καθορίζει τη μοίρα του συνόλου. Διότι, αν αυτός ο βόρειος χώρος πάσχει, ή αλωθεί, τότε ολόκληρος ο ελληνικός χώρος είναι ανοικτός. Αυτό διδάσκει η ιστορία μας σε όλη τη μακρά της διαδρομή. Γι’ αυτό και ο ελληνικός χώρος στην αρχαιότητα ενοποιήθηκε μόνον από τους Μακεδόνες, ενώ ούτε οι Αθηναίοι ούτε οι Σπαρτιάτες το κατόρθωσαν· τέλος, στη χιλιόχρονη ιστορία του Βυζαντίου το κέντρο του ελληνισμού είχε μεταφερθεί εδώ, από την Κωνσταντινούπολη μέχρι τη συμβασιλεύουσα Θεσσαλονίκη. Όταν η Θεσσαλονίκη, τον 11ο αιώνα, είχε 200.000 πληθυσμό (εποχή για την οποία δεν μιλάει καθόλου ο κύριος Μαζάουερ αλλά αρχίζει την ιστορία της Θεσσαλονίκης από τους Οθωμανούς, για να αποκρύψει τον ελληνικό της χαρακτήρα), την ίδια στιγμή η Αθήνα είναι ζήτημα αν είχε 20.000 πληθυσμό. Ακόμα και μετά, επί Οθωμανών, η Θεσσαλονίκη θα μεταβληθεί και πάλι σταδιακά στη μεγαλύτερη πόλη της ελληνικής χερσονήσου.

Αυτός ο στρατηγικός ρόλος της Θεσσαλονίκης και της Βόρειας Ελλάδας είχε μια προϋπόθεση: πως η Θεσσαλονίκη και η Μακεδονία αναφέρονταν σε μια ευρύτερη βαλκανική ενδοχώρα. Η Θεσσαλονίκη, η Καστοριά, η Σιάτιστα, η Μοσχόπολη, το Μοναστήρι, η Δράμα, οι Σέρρες, τα Γιάννενα, το Μέτσοβο, αποτελούσαν το επίκεντρο μιας εμπορικής και πνευματικής κίνησης που έφθανε μέχρι το Βουκουρέστι, το Ιάσιο, την Οδησσό και τη Βιέννη. Τότε ο βόρειος χώρος αποτελούσε τον πνεύμονα του ελληνισμού και θεμελίωνε τις φιλικές μας σχέσεις με τους βαλκανικούς λαούς. Τα πράγματα άλλαξαν μόνο όταν η εθνική απελευθέρωση της Ελλάδας περιορίστηκε σε ένα τμήμα του ελληνισμού, το νότιο, και ο βόρειος χώρος απελευθερώθηκε σχεδόν έναν αιώνα μετά, και μάλιστα όχι στο σύνολό του.

Μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης και της Βόρειας Ελλάδας η σύγκρουση γύρω από το λεγόμενο «Μακεδονικό ζήτημα» μείωσε την ακτινοβολία της στο σύνολο του βαλκανικού χώρου. Γιατί οι συγκρούσεις με τον βουλγαρικό φασισμό στη διάρκεια του Πολέμου και η λυκοφιλία με τη Γιουγκοσλαβία του Τίτο, που δημιούργησε για πρώτη φορά ένα κράτος με την ονομασία «Μακεδονία» στα βόρεια σύνορά μας, καθώς και το γεγονός ότι η Ελλάδα και οι γείτονές της ανήκαν σε διαφορετικά στρατόπεδα, περιόρισε τον ρόλο της Μακεδονίας στον ελλαδικό χώρο αποκλειστικά, με αποτέλεσμα να επιτρέψει το γιγάντωμα της Αθήνας, ιδιαίτερα στη μεταπολεμική περίοδο. Γιατί, όταν και όσο η Βαλκανική ήταν ανοικτή στη δραστηριότητα των Ελλήνων και την επικοινωνία μεταξύ των βαλκανικών λαών, η Βόρειος Ελλάδα, η Μακεδονία και η Θεσσαλονίκη άνθιζαν. Όταν, αντίθετα, έκλεινε, έτεινε να συρρικνωθεί.Τα πράγματα μπήκαν και πάλι σε κίνηση μετά την κατάρρευση του Ανατολικού στρατοπέδου και τη γιουγκοσλαβική κρίση. Κίνηση που, όπως συμβαίνει πάντοτε, εμπεριείχε δύο στοιχεία: ευκαιρίες και κινδύνους.

Η μεγάλη ευκαιρία ήταν το άνοιγμα και πάλι της επικοινωνία με τα Βαλκάνια και η δυνατότητα επικοινωνίας με τους γείτονές μας. Και από την άλλη, ο κίνδυνος προήλθε από την κατάρρευση της Γιουγκοσλαβίας, η οποία όχι μόνο προκάλεσε μια γενικευμένη αποσταθεροποίηση στην περιοχή, αλλά και ανέδειξε και το γνωστό ζήτημα του Μακεδονισμού και του μικροϊμπεριαλισμού των Σκοπίων. Το Σκοπιανό ζήτημα, το οποίο φρόντισαν καταλλήλως οι ποικίλοι εχθροί της Ελλάδας να αναδείξουν σε βασικό αγκάθι στα νώτα μας, την ίδια ακριβώς στιγμή που από τα ανατολικά μας και στην Κύπρο αντιμετωπίζουμε τον τουρκικό επεκτατισμό, σκόπευε ακριβώς στο να εμποδίσει μια στενότερη βαλκανική συνεργασία και επομένως στο να διαιωνίσει τη διάσπαση των Βαλκανίων – που από πέντε διαφορετικά κράτη έχουν φθάσει αισίως τα δέκα, ενώ η κατάτμηση μοιάζει να συνεχίζεται.Μπροστά σε αυτή την πραγματικότητα, η ελληνική πολιτική και πνευματική ηγεσία φάνηκε εντελώς ανέτοιμη.

Και δεν διέθετε ένα βαλκανικό όραμα, το μόνο που μπορεί να αποτελέσει μια νέα «μεγάλη ιδέα» για την Ελλάδα, δηλαδή την πραγματοποίηση του οράματος του Ρήγα για ενωμένα Βαλκάνια, και δεν είχε την απαραίτητη διορατικότητα για να κατανοήσει τις συνέπειες του διαμελισμού της Γιουγκοσλαβίας. Έτσι, όταν ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών, ο Αντώνης Σαμαράς, υπέγραφε στην Ευρωπαϊκή Ένωση για τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, κάτω από τους γερμανικούς εκβιασμούς, δεν φανταζόταν ότι έτσι θα επέτρεπε να τεθεί το ζήτημα των Σκοπίων και του αλυτρωτισμού τους;

Γιατί επιμένουμε στο βαλκανικό όραμα; Διότι είμαστε πεπεισμένοι πως το «ελληνικό ζήτημα», δηλαδή η διατήρηση της ελληνικής αλλά και της βαλκανικής ανεξαρτησίας συνολικότερα, περνάει από τη Μακεδονία και τα Βαλκάνια.
Για έναν πολύ απλό λόγο: Απέναντι στον μεγάλο κίνδυνο που αντιπροσωπεύει ο τουρκικός επεκτατισμός στη νεο-οθωμανική του διάσταση, η Ελλάδα έχει να αντιτάξει δύο πράγματα αν θέλει να μην πάει χαμένη η ανεξαρτησία που κατακτήσαμε με ποταμούς αίματος: Πρώτον, σταθερή και αταλάντευτη γραμμή στις τουρκικές προκλήσεις και συμπαράταξη με τις άλλες ευρωπαϊκές δυνάμεις που δεν επιθυμούν την ένταξή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση, και δεύτερον τη δημιουργία ενός βαλκανικού πόλου στα πλαίσια της Ε.Ε., μόνου ικανού να αντιμετωπίσει τη νεο-οθωμανική απειλή.

Η Τουρκία υποχρεώθηκε να εγκαταλείψει το μεγαλύτερο μέρος των Βαλκανίων μόνο όταν οι βαλκανικοί λαοί την αντιμετώπισαν από κοινού, στον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο. Και όμως το Μακεδονικό ζήτημα αποτέλεσε, από το τελευταίο τρίτο του 19ου, αιώνα το αποφασιστικό ζήτημα για τη διάσπαση των Νοτίων Βαλκανίων και εν τέλει για τη διάσωση της Τουρκίας, διότι αμέσως μετά τον Α΄ Βαλκανικό ακολούθησε ο Β΄ ενδο-βαλκανικός Πόλεμος.Γι’ αυτό, εδώ και είκοσι χρόνια υποστηρίζουμε με όλα τα μέσα πως το κέντρο της Ελλάδας πρέπει να μετατεθεί προς τα βόρεια, γι’ αυτό ήμαστε ενάντιοι στην Ολυμπιάδα, που συσσώρευσε νέες επενδύσεις και πάλι στην Αθήνα αντί να τις κατευθύνει στην περιφέρεια και ιδιαίτερα στον Βορρά.
Γι’ αυτό λοιπόν και η επιλογή μας να πραγματοποιηθεί το Συνέδριό μας στην Έδεσσα.

Friday, September 5, 2008

Ο "Κινέζος" στη πλατεία...


Η ΠΑΕ Πανιώνιος είναι στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσει ότι ο ποδοσφαιριστής Αλβαρο Ρεκόμπα υπέγραψε κλειστό διετές συμβόλαιο συνεργασίας, το οποίο θα κατατεθεί την ερχόμενη Δευτέρα στην Superleague. Ο ποδοσφαιριστής αναμένεται στην Ελλάδα την Κυριακή το βράδυ.

Ο Ευρωπαϊκός Τύπος έγραψε

Η "Gazzeta dello spor" τονίζει: "O Ρεκόμπα πετάει στην Ελλάδα για να υπογράψει για τον Πανιώνιο. Ο 32χρονος επιθετικός βρίσκεται στην Αθήνα και είναι πολύ κοντά στο να υπογράψει με την ελληνική ομάδα"
H "Il Tempo" αναφέρει: "Ο Ρεκόμπα βρήκε ομάδα: Πηγαίνει στον Πανιώνιο. Ο 32χρονος, έπειτα από 11 χρόνια στην Ιταλία ξεκινάει μια καινούργια περιπέτεια στην ελληνική ομάδα. Ο Ρεκόμπα επέλεξε το σύλλογο της Αθήνας από την Mπλάκμπερν, η οποία του ζήτησε να δοκιμαστεί για μια βδομάδα για να δουν την φυσική του κατάσταση".
Η "sportal.it" γράφει για τον ρόλο του Λάμπρου Χούτου: "Ο Χούτος κάλεσε τον Ρεκόμπα. Ο Λάμπρος Χούτος ήταν εκείνος που έπεισε τον Ρεκόμπα να φορέσει τη φανέλα του Πανιωνίου. Το μόνο πρόβλημα που απομένει για τον ουρουγουανό είναι να ελευθερωθεί θέση ξένου στον Πανιώνιο, εκτός και ο Ρεκόμπα ωφεληθεί από το ελληνικό διαβατήριο της συζύγου του".
Η ισπανική "El Pais" αναφέρει: "Ο κινέζος θα γίνει έλληνας. Ο Ρεκόμπα βρίσκεται ήδη στην Αθήνα, όπου θα υπογράψει για τον Πανιώνιο".
Το "Goal.com" γράφει: "Ο Ρεκόμπα συμφώνησε με τον Πανιώνιο. Λίγες μέρες αφού έχασε τον Ραφίκ Τζιμπούρ, που κατέληξε στην ΑΕΚ, o Πανιώνιος ανακοίνωσε ότι συμφώνησε με τον ουρουγουανό διεθνή, Αλβάρο Ρεκόμπα".
Η γερμανική έκδοση του "Msn Sport" τονίζει: "Ο Ρεκόμπα ενισχύει τον σύλλογο του Λίνεν. Ο ουρουγουανός Αλβάρο Ρεκόμπα συμφώνησε για τα επόμενα δύο χρόνια με τον Πανιώνιο, ο οποίος έχει προπονητή τον Εβαντ Λίνεν".

Wednesday, September 3, 2008

Οι Fleshtones (πάλι...) στην Αθήνα

Το Gagarin 205 Live Music Space “εγκαινιάζει” τη νέα συναυλιακή περίοδο με μια συναυλία δυναμίτη! Οι θρυλικοί Fleshtones, οι… super rockers από τη Νέα Υόρκη, θα καταλάβουν τη σκηνή του club της Λιοσίων – πιθανότατα και ορισμένους από τους γύρω δρόμους, όπως συνηθίζουν – το Σάββατο 6 Σεπτεμβρίου προσφέροντας, για άλλη μια φορά, μια μοναδική live εμπειρία στο αθηναϊκό κοινό.

O Peter Zaremba και η παρέα του επιστρέφουν στην πόλη μας υποσχόμενοι ένα ξέφρενο rock’n’roll party! Άλλωστε, από την πρώτη φορά που επισκέφτηκαν τη χώρα μας (Βεάκειο, τέλη δεκαετίας ’80, αν δεν κάνουμε λάθος), μέχρι και την πιο πρόσφατη (πριν από ενάμιση χρόνο, παρέα με τους “δικούς μας” Invisible Surfers), φροντίζουν να προσφέρουν απολαυστικές στιγμές στο κοινό τους, χάρη στο κέφι και τον ειλικρινή αυθορμητισμό τους.

Οι πόρτες θα ανοίξουν στις 21:00 και εισιτήρια προπωλούνται, προς 20 ευρώ, στο Ticket House (Πανεπιστημίου 42 / τηλ. 210 3608366) και το www.ticketpro.gr.

Gagarin 205 Live Music Space: Λιοσίων 205, κοντά στο σταθμό Μετρό / ΗΣΑΠ “Αττική”. Τηλέφωνο: 210 8547600-1.

THE FLESHTONES

Οι Fleshtones σχηματίστηκαν το 1976 στη Νέα Υόρκη. Εκείνη την εποχή arty μπάντες, όπως οι Television και οι Talking Heads, άνοιγαν καινούργιους δρόμους για τη μουσική, πρωτοστατώντας στην – ιδιαίτερα ζωντανή – σκηνή της πόλης και επηρεάζοντας ένα μεγάλο μέρος του κοινού.

Συγκάτοικοι σε ένα διαμέρισμα στο Queens, ο κιθαρίστας Keith Streng και ο Jan-Marek Pakulski χρησιμοποίησαν τα όργανα που είχε παρατήσει στο σπίτι ο προηγούμενος ένοικός του και άρχισαν να τζαμάρουν μαζί. Πολύ σύντομα έγιναν γνωστοί στην περιοχή για τα parties που διοργάνωναν. Γνωρίστηκαν με τον Peter Zaremba (φοιτητή, τότε, της Σχολής Καλών Τεχνών), έναν τύπο που έπαιζε όλη την ώρα με τη φυσαρμόνικα και τις μαράκες του. Το συνεχές κέφι και η αστείρευτη ενέργειά του έκαναν τους γύρω του να τον αποκαλούν “αληθινή δύναμη της φύσης” και τους Streng και Pakulski να τον τοποθετήσουν μπροστά τους, στο κέντρο της σκηνής, ως τραγουδιστή της μπάντας τους.

Έτσι γεννήθηκαν οι Fleshtones, σε μια περίοδο όπου το punk ξεπηδούσε σαν χείμμαρος από το CBGB και, στην απέναντι πλευρά της πόλης, οι πίστες των clubs γέμιζαν από κορμιά που λικνίζονταν στους ρυθμούς της Disco. Μέσα σε αυτό το κλίμα αντικρουόμενων ακουσμάτων και επιρροών, στηρίχτηκαν – όπως είναι φυσικό – στη μουσική με την οποία μεγάλωσαν: Garage rock από τα 60’s (από τους Seeds μέχρι τους Standells), Βρετανική pop (a lá Yardbirds) και funky soul. Μέσα σε ένα χρόνο τα ξέφρενα live τους και ο νεο-ψυχεδελικός ήχος τους είχαν κερδίσει πάρα πολλούς φίλους. Η σκηνική τους παρουσία, ιδίως, ήταν αυτή που έκανε τη φήμη τους να εξαπλωθεί πολύ γρήγορα, παρότι οι punk μπάντες / συνοδοιπόροι τους εκείνη την εποχή, συχνά τους θεωρούσαν – υποτιμητικά – ως “dance / twist συγκρότημα”, όπως θυμάται ο ίδιος ο Streng.

To 1978, μετά από ένα single στη βραχύβια Red Star Records, οι Fleshtones τράβηξαν το ενδιαφέρον της πιο προβεβλημένης Αμερικάνικης ανεξάρτητης εταιρείας των 80’s, της I.R.S. (η οποία, μεταξύ άλλων, είχε στο roster της και τους R.E.M.), με την οποία υπογράφουν συμβόλαιο. Αμέσως μετά, στη σύνθεση του group προστίθεται ο drummer Bill Milhizer. Με αυτό το σχήμα, κυκλοφορούν τρία – κλασσικά, πλέον – albums, τα “Roman Gods”, “Hexbreaker” και “Speed Connection”. Ο Zaremba γίνεται ευρύτερα γνωστός ως παρουσιαστής του alternative show του MTV, “The Cutting Edge”, το οποίο αποτελούσε τον “πρόγονο” του, πολύ γνωστού, “120 Minutes”. Παρόλα αυτά, το συγκρότημα δεν κατορθώνει να ξεπεράσει τα στενά όρια του underground και η I.R.S. δεν ανανεώνει τη συνεργασία μαζί τους. Σχεδόν ταυτόχρονα, o Pakulski αποχωρεί και αντικαθίσταται από τον Kenny Fox. Αυτή είναι και η μοναδική αλλάγή που έγινε στη μπάντα, αφού από τότε η σύνθέση τους παραμένει η ίδια.

Έτσι, οι Fleshtones συνεχίζουν να κάνουν αυτό που ξέρουν καλύτερα από τον καθένα: να κερδίζουν το κοινό τους μέσω των εκρηκτικών ζωντανών τους εμφανίσεων, παίζοντας αυτό που οι ίδιοι ονομάζουν “Super Rock”, μη ανήκοντας σε κανένα εποχιακό ρεύμα, είτε αυτό λέγεται Neo-Garage Revival, είτε Indie Rock, Post Rock ή Electronica. Έχουν περάσει 30 χρόνια από την ημέρα που ξεκίνησαν, έχουν κυκλοφορήσει 16 albums, αλλά εκείνοι παραμένουν ακούραστοι, περιοδεύοντας ασταμάτητα και προκαλώντας όποιο νέο συγκρότημα “τολμά” να αμφισβητήσει τον τίτλο που κατέχουν ως “η καλύτερη party μπάντα του κόσμου!”

Με το τελευταίο τους album, “Take A Good Look”, κατορθώνουν να ηχούν απόλυτα φρέσκοι και δυναμικοί, όπως πάντα, μιας και χρησιμοποιούν τις επιρροές τους δημιουργικά. Πολλές νέες garage μπάντες απλά αναπαράγουν τον ήχο του παρελθόντος, ψυχρά και – συνήθως – ανέμπνευστα. Μοιάζουν να φοβούνται να αλλάξουν το οτιδήποτε, σε αντίθεση με τους Fleshtones που, ανέκαθεν, επικεντρώνονταν στην ουσία του rock’n’roll, εξελίσσοντας την αγαπημένη τους μουσική.

“Το rock’n’roll δεν είναι άμυαλο. Συνδέεται με ένα πολύ σπουδαίο μέρος του μυαλού σου και αγγίζει μερικές εξαιρετικές αισθήσεις και κάποια συλλογικά αισθήματα που άλλα πράγματα δεν τα πλησιάζουν.”

Από συνέντευξη του Peter Zaremba στον Νίκο Τριανταφυλλίδη, Περιοδικό Ήχος, Μάιος 1988