μεταναστες

μεταναστες

Saturday, June 2, 2007

Το παράσιτο και οι χορηγοί του...

Στα περίπτερα βρίσκεται το 14ο τεύχος της ΡΗΞΗΣ. Στο κύριο άρθρο της εφημερίδας ο Γιώργος Καραμπελιάς με τίτλο: "Το παράσιτο και οι χορηγοί του" γράφει: "Ένα βουβό πλήθος τρωγλοδυτών περιφέρεται αδιάκοπα στα έγκατα της πόλης -καθώς πληθαίνουν οι γραμμές του μετρό, τα υπόγεια πάρκιν και τα εμπορικά κέντρα- ένα πλήθος στριμωγμένο ανάμεσα στην αυστηρότερη αστυνομία, την τηλεοπτική, και τον κοσμοπολίτικο ημίκοσμο των δεξιώσεων του Προεδρικού Μεγάρου. Την προηγούμενη Τετάρτη, 23 Μαΐου, το πλήθος έτρεχε να στηθεί μπροστά στη μαγική οθόνη. Για πολλές ημέρες οι εθνικοί αναλυτές, οι top δημοσιογράφοι, οι πολιτικοί, ασχολούνταν με το «μεγάλο γεγονός»: Μετά τις 9.30 το βράδυ όλοι οι δρόμοι ερήμωσαν για έναν άθλιο ποδοσφαιρικό αγώνα, επιπέδου Γ΄ Εθνικής, τον οποίο παρακολουθήσαμε αποχαυνωμένοι οι περισσότεροι Έλληνες, καταναλώνοντας, όπως αρμόζει, ποτάμια μπίρας και χιλιόμετρα πίτσας. Οι ταξιτζήδες έκλεψαν και πάλι τους «φίλαθλους» τουρίστες, τα σουβλατζίδικα και οι πιτσαρίες ανέβασαν τον τζίρο τους, τα ξενοδοχεία γέμισαν για δυο μέρες, και μετά όλα επανήλθαν στην κανονικότητα των άθλιων διαχειριστών των καναλιών και στις ατέλειωτες διαφημίσεις που πλημμυρίζουν τη χειρότερη τηλεόραση του κόσμου.

Το εθνικό παράσιτο πορεύτηκε για άλλη μία εβδομάδα, αγκομαχώντας, μέχρι το επόμενο τριήμερο, το επόμενο μποτιλιάρισμα, την επόμενη Γιουροβίζιον.

Και δίπλα τους η «πιότητα» (προφέρεται αλά Σημίτη και Γιωρgάκη). Γελοίοι δημοσιογραφίσκοι και «διανοούμενοι» που περιφέρονται τρικλίζοντας στα άθλια υπόγεια μάρμαρα και τους κιτς πολυελαίους του Megaron plus (!), νέμονται τα πολιτιστικά ένθετα των εφημερίδων, την κριτική βιβλίου και τέχνης, τα ευρωπαϊκά προγράμματα και τις πανεπιστημιακές έδρες. Μια πλέμπα ημιμαθών σπουδαρχίδηδων που σιτίζεται στις δεξιώσεις των πρεσβειών και των αφεντικών της, κατακεραυνώνοντας τον «εθνικισμό» και το κακό γούστο του όχλου, προσφέροντας το «ποιοτικό» άλλοθι του παρασίτου που κορδακίζεται ως συνεχιστής της αρχαίας Αθήνας.

Και όμως είναι οι ίδιοι, ο Λαμπράκης, ο Μπόμπολας, ο Κυριακού, ο Κόκκαλης, ο Αλαφούζος, η κρατική τηλεόραση, που με το ένα χέρι κατευθύνουν την αποβλάκωση και τον εξανδραποδισμό των Ελλήνων, με τους Σαρμπέλ και τις Πάνια, και με το άλλο «χορηγούν» το Μέγαρο, πληρώνουν τους κονδυλοφόρους της «ποιότητας» και ιδρύουν έδρες για καλοπληρωμένους πράκτορες στα Χάρβαρντ και τα Γέιλ. Οι έμετοι των Άγγλων «φιλάθλων» στο Σύνταγμα μεταλλάσσονται ως διά μαγείας στις υπέροχες, τετριμμένες κορώνες των υψιφώνων. Οι τρωγλοδύτες του μετρό και οι λωτοφάγοι των καφενείων της περιφέρειας μπορούν να είναι άραγε οι «τυφλοπόντικες της επανάστασης», κατά πως έλεγε ο συγγραφέας; Quièn sabe. Γ. Κ.".

2 comments:

Greg said...

Θεωρώ ότι αποτελεί ένα κείμενο, που θα "κυοφορήσει" μια αλλαγή. Η πίκρα και η αηδία, παρουσιάζονται με οξυδέρκεια και όχι με παραίτηση! Έρχεται νομίζω η ώρα να "κουνηθεί" ο βάλτος...

Κοκκινη Πιπερια said...

Συμφωνώ απολύτως greg. Νομίζω ότι πρέπει να πιάσουμε... δουλειά! Αρκετά η αγρανάπαυση... Μπορούμε... καλύτερα!